II SA/Lu 949/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 136/12 zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lipca 2012 r. oddalającym skargę J.W. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W świetle art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w Dziale VII można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego. Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego prowadzi do obalenia prawomocnych orzeczeń sądu administracyjnego (art. 170 p.p.s.a.), dlatego jest dopuszczalne tylko przy spełnieniu ściśle określonych warunków. Wśród nich, dla rozpoznawanej sprawy, kluczowego znaczenie mają dwa. Po pierwsze, skarga o wznowienie postępowania musi się opierać na ustawowej podstawie wznowienia, to jest okolicznościach wymienionych enumeratywnie w art. 271, 272 i 273 p.p.s.a. Po drugie, skarga o wznowienie jest ograniczona terminem trzymiesięcznym, liczonym – co do zasady – od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest art. 272 p.p.s.a. – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona lub jej pełnomocnik. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Analizując wniesioną przez J. W. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lipca 2012 r. w sprawie II SA/Lu 136/12 należy stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki jej dopuszczalności. Podstawy wznowienia postępowania sądowego skarżący wiązał z podjętą przez Organizację Narodów Zjednoczonych rezolucją nr 60/07 z dnia 1 listopada 2005 r. ustanawiającą Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu. Skarżący wywodzi, że podjęcie tej rezolucji stanowi spełnienie przesłanki wznowienia, o której mowa w art. 272 § 3 p.p.s.a. W świetle tego przepisu można żądać wznowienia postępowania, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie w tym przypadku od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Przy czym zwraca się uwagę w orzecznictwie sądów administracyjnych, że w przypadku rozstrzygnięcia organu międzynarodowego termin do wniesienia skargi o wznowienie w postępowaniu w przypadku stron, które nie były stronami w postępowaniu przed organem międzynarodowym wynosi trzy miesiące od daty publikacji tego rozstrzygnięcia, gdyż z tym dniem orzeczenie to wchodzi w życie (postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011r., sygn. akt II GSK 2031/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) Argumentacja skarżącego w tym zakresie jest całkowicie chybiona, bowiem wspomniana rezolucja ONZ nie stanowi żadnego rozstrzygnięcia organu międzynarodowego i żadną miarą nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym. Całkowicie chybiony jest też wywód skarżącego, w którym usiłuje on nadać rezolucji charakter "umowy", a tym samym przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art. 272 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do tego argumentu trzeba zwrócić uwagę, że nie ma żadnego związku pomiędzy podjętą przez ONZ rezolucją, a wydawanymi w sprawie skarżącego rozstrzygnięciami Sądu i Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Sąd oddalił skargę w sprawie II SA/Lu 136/12 z powodu braku spełnienia ustawowych przesłanek wznowieniowych w postępowaniu administracyjnym, które nie mają nic wspólnego z negowaniem historycznego faktu holokaustu. Dodatkowo należy zauważyć, że skarżący do skargi dołączył pismo Ministerstwa Sprawiedliwości Departamentu Współpracy Międzynarodowej i Praw Człowieka z dnia 5 września 2014 r., informujące go – jak wskazał w piśmie z dnia 3 listopada 2014 r. - o wspomnianej rezolucji ONZ. Jak wynika ze sprawy II SA/Lu 700/12 skarżący już o wspomnianej rezolucji ONZ i jej znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy dowiedział się na początku lipca 2012r. Zatem najpóźniej w tej ostatniej dacie wiedział już o przesłance, która w jego ocenie stanowi podstawę wznowienia, zatem skarga o wznowienie na nią się powołująca byłaby i tak wniesiona po upływie terminu liczonego od dnia powzięcia wiadomości o podstawie wznowienia zgodnie z art. 272 § 2 i 3 p.p.s.a.). Z tych względów na podstawie art. 280 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić.