IV SAB/Po 80/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w K. na bezczynność M.Sp. z o.o. w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje M. Sp. z o.o. w P. do rozpatrzenia wniosku Z. S.A. z siedzibą w K. z dnia [...] lipca 2014 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, ze bezczynność M. Sp. z o.o. w P. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala; 4. zasądza od M. Sp. z o.o. w Poznaniu na rzecz Z. S.A. z siedzibą w K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] września 2014 r. spółka Z. S.A. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu skargę na bezczynność M. w P. Sp. z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu [...] lipca 2014 r. skarżący zwrócił się na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014, poz. 782) do organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1) wszelkiej korespondencji dotyczącej wykonania, w tym uzgadniania, dokumentacji projektowej dotyczącej urządzenia lakierni na Hali Głównej (dalej zwanej "Dokumentacją Projektową"), w tym w szczególności zaprojektowania technologii oferowanej przez B. Sp. z o.o., prowadzonej pomiędzy M[...]jako Zamawiającym, jak i przedstawicielami M.jako Zamawiającego, a Generalnym Wykonawcą tej dokumentacji projektowej - firmą A.Sp. z o.o. oraz zaangażowanymi przez ww. Generalnego Wykonawcę biurami projektowymi, projektantami lub innymi podmiotami (w szczególności B. Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostawcami technologii; 2) wszelkiej korespondencji dotyczącej odbioru Dokumentacji Projektowej, w tym protokołów jej odbioru; 3) umowy zawartej pomiędzy M.a Generalnym Wykonawcą Dokumentacji Projektowej, wszelkich aneksów do tej umowy, wszelkich umów o wykonanie prac uzupełniających, dodatkowych lub zamiennych, wszelkich umów o nadzory autorskie; 4) kopii wszelkich udzielonych przez Zamawiającego akceptacji podwykonawców Generalnego Wykonawcy Dokumentacji Projektowej; 5) listy zaakceptowanych przez Zamawiającego projektantów zaangażowanych w wykonanie Dokumentacji Projektowej, wraz z dokumentami potwierdzającymi taką akceptację oraz uprawnieniami zaakceptowanych projektantów; 6) wszelkiej korespondencji prowadzonej w ramach nadzorów autorskich oraz w ramach inwestycji pn. "Budowa zajezdni tramwajowej F. w P." (dalej zwanej "Inwestycją") pomiędzy Zamawiającym, Inżynierem Kontraktu a Projektantem (A. Sp. z o.o.), zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności B.Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii, a także Inżynierem Kontraktu dotyczącej Dokumentacji Projektowej, w tym korespondencji kierowanej wyłącznie do wiadomości Zamawiającego; 7) wszelkiej korespondencji prowadzonej w ramach Inwestycji pomiędzy Zamawiającym, Inżynierem Kontraktu, Projektantem (A.Sp. z o.o.) zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności A.Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii dotyczącej uzgadniania wykonywanego przez Wnioskodawcę aneksu do projektu techniczno -technologicznego urządzenia lakierni; 8) wszelkiej korespondencji prowadzonej w ramach Inwestycji pomiędzy Zamawiającym, Projektantem (A.Sp. z o.o.) zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności A. Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii dotyczącej wad Dokumentacji Projektowej. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. organ wezwał skarżącego do sprecyzowania w termie 14 dni wniosku oraz powiadomił, powołując się na art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, iż ustosunkuje się do wniosku po sprecyzowaniu wniosku oraz po przeprowadzeniu niezbędnych analiz, nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku. W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. skarżący ustosunkowując się do wezwania organu wskazał, że z cała informacja, o którą się zwrócił stanowi informacje publiczną oraz że dopuszczalność sformułowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób, w jaki uczyniono to w niniejszej sprawie, nie budzi żadnych wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych. Pismem z dnia [...] września 2014 r. organ udzielając odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wskazał, że udostępnienie informacji we wnioskowanym zakresie nie jest możliwe, ponieważ treść wniosku była bardzo ogólnikowa. Ponadto organ wskazał, iż wnioskodawca jako wykonawca umowy posiada bardzo szeroki dostęp do dokumentów związanych zarówno z zaprojektowaniem jak i wykonaniem lakierni. Pismem z dnia 23 września 2014 r. spółka Z. S.A. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu skargę na bezczynność M.Sp. z o.o. zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania poprzez ich niezastosowanie art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 1 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez: - przyjęcie, że informacje żądane przez skarżącego we wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z uwagi m. in. na fakt, że skarżący określił w sposób "zbyt szeroki" zakres żądanej informacji, a (zdaniem organu) udostępnieniu na zasadach ustawy o dostępie do informacji publicznej podlegają tylko "konkretne" informacje, a nie np. "całokształt dokumentacji", oraz poprzez przyjęcie, że informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie stanowią dokumenty i dane dotyczące realizacji umów zawartych w trybie ustawy prawo zamówień publicznych, - uznanie w konsekwencji, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej co spowodowało wyłącznie zawiadomienie skarżącego o przedmiotowym stanowisku organu w piśmie z dnia [...] września 2014 r. i brak udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podczas gdy informacje żądane przez skarżącego we wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czemu w żaden sposób nie stoi na przeszkodzie szeroki zakres żądanych od organu informacji, ani fakt, że dotyczą one realizacji umowy zawartej w trybie ustawy prawo zamówień publicznych. W konsekwencji, organ powinien uwzględnić wniosek skarżącego i udostępnić wskazane w przedmiotowym wniosku informacje w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia skarżącemu żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi akt. Zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. Wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "Ppsa") w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że M.nie posiadało absolutnie żadnych podstaw dla żądania od Z. uszczegółowienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej (zakres żądania został bowiem określony precyzyjnie), pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Z. wskazało po raz kolejny jakich dokładnie informacji oczekuje od M.. Podkreśliło jednocześnie ponownie, że wniosek o udostępnienie informacji dotyczy wszelkiej dokumentacji i korespondencji mającej związek z realizacją zadania publicznego pod nazwą: "Budowa zajezdni tramwajowej F. w P.". Następnie skarżący wyjaśnił, iż sformułowany w niniejszej sprawie zakres wniosku dotyczy pewnej grupy informacji związanej z zamówieniem publicznym na wykonanie zajezdni F. w P. - wydaje się zatem "standardowy", nie wykraczający poza "typowy" zakres wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Jednakże, nawet jeśli uznamy, iż jest on relatywnie szeroki, to należy z całą mocą podkreślić, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej ustawodawca nie wprowadził jakiegokolwiek limitu - nie ograniczył możliwości żądania informacji publicznej pod względem ilościowym (liczby żądanych danych). Istotne jest bowiem wyłącznie to, aby informacje będące przedmiotem wniosku stanowiły desygnat pojęcia informacji publicznej, którą zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jeżeli informacja żądana we wniosku jest informacją publiczną, to bezwzględnym obowiązkiem organu jest jej udostępnienie w terminie wskazanym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto skarżący wskazał, że zakres żądanej przez Z. informacji publicznej został ograniczony wyłącznie do jednego urządzenia - lakierni znajdującej się na Hali Głównej Zajezdni F. w P.. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył zatem całości dokumentacji i korespondencji związanej z przygotowaniem i realizacją przez M. procedury przetargowej, lecz wyłącznie jednego jej elementu. Tym samym, żądanie skarżącego nie może w żadnym wypadku zostać uznane za nadmierne. Dalej strona podniosła, że wniosek dotyczył niewątpliwie informacji publicznej. Jak już bowiem wskazano, jego celem było uzyskanie danych dotyczących wykonania zamówienia publicznego pn. "Budowa zajezdni tramwajowej F. w P." przeprowadzanego przez M.. Tym samym, jest to dokumentacja ściśle związana ze sposobem wydatkowania środków (funduszy) publicznych. Strona podkreśliła, że nie ma absolutnie żadnych podstaw, aby spod pojęcia informacji publicznej wyłączyć wszelkie dokumenty i korespondencję, które są związane z realizacją (wykonywaniem) umów z zakresu zamówień publicznych. Taka wykładnia uniemożliwiałaby bowiem rzeczywistą i efektywną kontrolę przez społeczeństwo działań organów administracji publicznej dotyczących majątku publicznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenia jako bezzasadnej. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że skarżący posiada bowiem szeroki dostęp do informacji, o których udostępnienie wnosi w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, a jego wniosek nie zmierza do powzięcia wiedzy o sprawach publicznych, lecz de facto został złożony w indywidualnej sprawie skarżącego. Tym samym przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, na których oparto skargę i z których skarżący wywodzi zarzut bezczynności organu nie mają w niniejszej sprawie zastosowania. Organ wskazał, iż w świetle ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych nie ulega wątpliwości, iż dysponent informacji publicznej tylko wówczas ma obowiązek jej udostępnienia (a tym samym tylko w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej znajdą zastosowanie), gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy, nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a zainteresowany nie ma do niej dostępu w innym trybie. Z całokształtu okoliczności niniejszej sprawy, w tym zarówno z treści wniosku, jak i specyficznego kontekstu w jakim skarżący wniosek sformułował (tj. w toku trwającego pomiędzy stronami od wielu miesięcy sporu dotyczącego wykonania lakierni) wynika również, że nie zmierza on do uzyskania dostępu do wiedzy o sprawach publicznych, której skarżący nie posiada. Wniosek skarżącego zmierza bowiem wyłącznie do pozyskania informacji, które mają posłużyć skarżącemu w jego indywidualnej sprawie, celem "skontrolowania" działań M. jako zamawiającego będącego stroną umowy zawartej ze skarżącym i prowadzenia z M. dalszego sporu w zakresie lakierni, prawdopodobnie również celem skierowania sporu na drogę sądową. Nie mamy zatem w niniejszej sprawie do czynienia z korzystaniem przez skarżącego z prawa dostępu do informacji publicznej i jego działanie nie może zasługiwać na ochronę. Organ wskazał, iż wniosek nie znajduje oparcia w prawie i nie mają do niego zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej ponieważ: a) wniosek jest ogólny i mało precyzyjny, dlatego M. nie było w stanie ustalić nie tylko jakich konkretnie informacji dotyczących lakierni domaga się skarżący (co jest kluczowe zważywszy na fakt, iż z ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika dla organu zasadniczy obowiązek realizacji wniosków zgodnie z ich treścią), lecz również czy stanowią one informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Doprecyzowanie wniosku było zaś o tyle istotne, że skarżący domagał się bardzo szeroko m.in. przekazania "wszelkiej korespondencji (w formie pisemnej i elektronicznej) dotyczącej etapu projektowania oraz realizacji lakierni prowadzonej przez MPK z podmiotami trzecimi, takimi jak Główny Projektant inwestycji oraz Inżynier Kontraktu, która nie koniecznie walor informacji publicznej posiada, nawet przy przyjęciu bardzo szerokiego jej zakresu. b) skarżący nie sprecyzował żądań wniosku, pomimo otrzymania od MPK stosownego wezwania. c) skarżący posiada szeroki dostęp do dokumentacji dotyczącej projektowania oraz wykonania całej inwestycji, w tym urządzenia lakierni, z racji tego, iż skarżący jest wykonawcą realizującym tą inwestycję, d) skarżący nadużywa prawa dostępu do informacji publicznej i dąży nie do zdobycia wiedzy o sprawach publicznych związanych z realizacją zajezdni tramwajowej F. w P., której skarżący nie posiada, lecz de facto do przeprowadzenia kontroli działań zamawiającego i podejmowanych przez niego decyzji dotyczących lakierni, a to w związku ze sporem jaki powstał pomiędzy stronami na gruncie realizacji tego elementu inwestycji zgodnie z aneksem nr 7 do umowy z dnia [...]listopada 2013 r., a w szczególności w zakresie wynikającego z tegoż aneksu dla skarżącego obowiązku uzgodnienia z Głównym Projektantem inwestycji zmian wprowadzanych przez skarżącego do projektu techniczno-technologicznego lakierni. Wobec powyższego, uznać należy, że skierowanie do skarżącego pisma z dnia [...] września 2014 r. stanowi właściwe wypełnienie przez M. obowiązków organu, do którego zwrócono się o udzielenie informacji publicznej. Na marginesie organ dodał, że pomimo, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie znajdowały zastosowania w niniejszej sprawie, to wysyłając do skarżącego ww. pismo z dnia [...] września 2014 r. M. dotrzymało maksymalnego 2 miesięcznego terminu określonego w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wcześniej zaś pismem z dnia [...] lipca 2014 r., wzywając skarżącego do doprecyzowania wniosku, M. poinformowało skarżącego kiedy możliwe będzie ustosunkowanie się do wniosku oraz że nastąpi to nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia jego złożenia. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę oraz z ostrożności podniósł, że gdyby Sąd nie mógł zobowiązać organu do dostarczenia skarżącemu wskazanych dokumentów, to wnosi o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. Wskazuje, iż w niniejszej sprawie nie ma zastosowania ustawa o zamówieniach publicznych albowiem żądane dokumenty dotyczą zupełnie innego postępowania niż wskazuje na to organ. Postępowanie w trybie zamówienia publicznego dotyczyło sporządzenia dokumentacji projektowej dla lakierni, a dokumenty żądane dotyczą wykonawstwa. W nawiązaniu do odpowiedzi na skargę pełnomocnik wskazał, iż dokumentów wskazanych w pkt 1-5 z wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. skarżący w ogóle nie posiada. Odnośnie natomiast wniosków zawartych w pkt 6-8 pełnomocnik wskazał, że być może są posiadaczami tych dokumentów, ale też w większości ich nie posiadają. Pełnomocnik oświadczył, iż mogą posiadać 1% dokumentów. Pełnomocnik wskazał, iż organ zobowiązany jest do wydania dokumentów z uwagi na fakt, iż gospodaruje mieniem publicznym. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenia skargi podnosząc, iż argumentacja przytoczona przez pełnomocnika skarżącego w dniu dzisiejszym dobitnie wskazuje, iż żądane dokumenty mają służyć przygotowaniu przez skarżącą dokumentacji na potrzeby przyszłego sporu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej "Ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. dalej "Kpa") stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem Kpa nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Wprawdzie art. 52 § 3 Ppsa stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro ustawa nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 Ppsa (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545 – wyrok dostępny w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uznając, że niniejsza skarga jest dopuszczalna stwierdzić należy, iż jej przedmiotem jest bezczynność M.w P.Sp. z o.o. w zakresie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w postaci: 1) wszelkiej korespondencji dotyczącej wykonania, w tym uzgadniania, dokumentacji projektowej dotyczącej urządzenia lakierni na Hali Głównej (dalej zwanej "Dokumentacją Projektową"), w tym w szczególności zaprojektowania technologii oferowanej przez B.Sp. z o.o., prowadzonej pomiędzy M.jako Zamawiającym, jak i przedstawicielami M.jako Zamawiającego, a Generalnym Wykonawcą tej dokumentacji projektowej - firmą A.Sp. z o.o. oraz zaangażowanymi przez ww. Generalnego Wykonawcę biurami projektowymi, projektantami lub innymi podmiotami (w szczególności B. Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostawcami technologii; 2) wszelkiej korespondencji dotyczącej odbioru Dokumentacji Projektowej, w tym protokołów jej odbioru; 3) umowy zawartej pomiędzy M.a Generalnym Wykonawcą Dokumentacji Projektowej, wszelkich aneksów do tej umowy, wszelkich umów o wykonanie prac uzupełniających, dodatkowych lub zamiennych, wszelkich umów o nadzory autorskie; 4) kopii wszelkich udzielonych przez Zamawiającego akceptacji podwykonawców Generalnego Wykonawcy Dokumentacji Projektowej; 5) listy zaakceptowanych przez Zamawiającego projektantów zaangażowanych w wykonanie Dokumentacji Projektowej, wraz z dokumentami potwierdzającymi taką akceptację oraz uprawnieniami zaakceptowanych projektantów; 6) wszelkiej korespondencji prowadzonej w ramach nadzorów autorskich oraz w ramach inwestycji pn. "Budowa zajezdni tramwajowej F. w P." (dalej zwanej "Inwestycją") pomiędzy Zamawiającym, Inżynierem Kontraktu a Projektantem (A.Sp. z o.o.), zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności B. Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii, a także Inżynierem Kontraktu dotyczącej Dokumentacji Projektowej, w tym korespondencji kierowanej wyłącznie do wiadomości Zamawiającego; 7) wszelkiej korespondencji prowadzonej w ramach Inwestycji pomiędzy Zamawiającym, Inżynierem Kontraktu, Projektantem (A.Sp. z o.o.) zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności A.Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii dotyczącej uzgadniania wykonywanego przez Wnioskodawcę aneksu do projektu techniczno -technologicznego urządzenia lakierni; 8) wszelkiej korespondencji prowadzonej w ramach Inwestycji pomiędzy Zamawiającym, Projektantem (A.Sp. z o.o.) zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności A.Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii dotyczącej wad Dokumentacji Projektowej. Zauważyć w tym miejscu należy, iż złożenie wniosku przez osobę wykonującą prawo do informacji nie nakłada na podmiot zobowiązany obowiązku automatycznego udostępnienia informacji, gdyż w pierwszej kolejności powinien on stwierdzić, czy przepisy komentowanej ustawy znajdują zastosowanie w danej sytuacji, a następnie w przypadku pozytywnej odpowiedzi powinien ocenić, czy nie zachodzą przesłanki ograniczające dostępność informacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Tak więc, mając na uwadze ograniczenie badania merytorycznego sprawy jakim podlega skarga na bezczynność organu, należało przede wszystkim wyjaśnić czy informacja, o której udostępnienie wystąpił skarżący stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy, a podmiot do którego o udzielenie informacji się zwrócił jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Jest to niezbędne, aby stwierdzić, że podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt. I OSK 50/06, Lex 291197). Zatem koniecznym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest ustalenie czy żądane dokumenty są informacją publiczną oraz czy organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. W niniejszej sprawie należy również ustalić czy działania organu nastąpiły w formie zgodnej z treścią wniosku o udzielenie informacji publicznej, a jeżeli nie, to czy działanie takie znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym sprawy. Pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne należy przy ich wykładni kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Nie wymaga się zatem od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Zgodnie jednak z art. 5 ust. 2 powołanej ustawy, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Rozważając przedmiotowy aspekt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 września 2007r. sygn. akt IV SAB/Gl 28/07, dostępny w Internecie jw.). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. Na gruncie niniejszej sprawy należy również mieć na względzie, że zakres pojęcia informacji publicznej interpretować przy tym należy szeroko, uwzględniając okoliczność, iż prawo do dostępu do informacji publicznej jest konstytucyjnym prawem podmiotowym wyrażonym w art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zgodnie, z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że ustawodawca formułując w art. 61 Konstytucji zasadę "prawa do informacji", wyznaczył tym samym podstawowe reguły wykładni tego uprawnienia. Jeżeli bowiem stanowi ono prawo konstytucyjne, to ustawy określające tryb dostępu do informacji powinny być interpretowane w taki sposób, aby gwarantować obywatelom i innym osobom i jednostkom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki winny być rozumiane wąsko. Oznacza to stosowanie w odniesieniu do tych ustaw takich zasad wykładni, które sprzyjają poszerzaniu a nie zawężaniu obowiązku informacyjnego. W dalszym rzędzie zauważyć należy, iż informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Jest nią zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez organy władzy publicznej wytworzonych jak i tych, których organy te używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Podkreślić należy, iż celem konstytucyjnego zagwarantowania obywatelom dostępu do informacji o działaniach organów władzy publicznej jest zapewnienie transparentności w działaniach tychże organów, w szczególności wiążących się z wydatkowaniem środków publicznych. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż wobec finansowania budowy lakierni ze środków publicznych wszelkie informacje dotyczące realizacji tej inwestycji stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem dotyczą one pomocy publicznej. Wbrew stanowisku organu nie można uznać, iż fakt zamiaru wykorzystania uzyskanych informacji w celach komercyjnych winno prowadzić do uznania, że nie mamy do czynienia z informacją publiczną. W tym względzie powołać należy się na art. 23 a ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zgodnie z którym wykorzystywanie przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej informacji publicznej lub każdej jej części, będącej w posiadaniu podmiotów, o których mowa w ust. 2 i 3, niezależnie od sposobu jej utrwalenia (w postaci papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej), w celach komercyjnych lub niekomercyjnych, innych niż jej pierwotny publiczny cel wykorzystywania, dla którego informacja została wytworzona, stanowi ponowne wykorzystywanie informacji publicznej i odbywa się na zasadach określonych w niniejszym rozdziale. Zatem fakt zamiaru ewentualnego wykorzystania uzyskanej informacji publicznej w celach komercyjnych nie może stanowić podstawy do uznania, iż w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z informacja publiczną. Ponadto Sąd nie podziela stanowiska organu, iż w przedmiotowej sprawie wniosek został sformułowany zbyt ogólnikowa i nieprecyzyjnie. Z wniosku jednoznacznie wynika jakich dokumentów i informacji wnioskodawca się domaga. Wprawdzie strona we wniosku wskazała "wszelkiej korespondencji" to jednakże w dalszej części wniosku precyzuje, iż chodzi o korespondencję: 1. prowadzoną "w ramach nadzorów autorskich oraz w ramach inwestycji pn. "Budowa zajezdni tramwajowej F. w P." (dalej zwanej "Inwestycją") pomiędzy Zamawiającym, Inżynierem Kontraktu a Projektantem (A.Sp. z o.o.), zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności B. Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii, a także Inżynierem Kontraktu dotyczącej Dokumentacji Projektowej, w tym korespondencji kierowanej wyłącznie do wiadomości Zamawiającego". Ponadto za zbyt ogólnikowe w żądnym wypadku nie można uznać żądania udostępnienia umowy zawartej pomiędzy M. a Generalnym Wykonawcą Dokumentacji Projektowej, wszelkich aneksów do tej umowy, wszelkich umów o wykonanie prac uzupełniających, dodatkowych lub zamiennych, wszelkich umów o nadzory autorskie; kopii wszelkich udzielonych przez Zamawiającego akceptacji podwykonawców Generalnego Wykonawcy Dokumentacji Projektowej; listy zaakceptowanych przez Zamawiającego projektantów zaangażowanych w wykonanie Dokumentacji Projektowej, wraz z dokumentami potwierdzającymi taką akceptację oraz uprawnieniami zaakceptowanych projektantów. Wniosek w tym zakresie jest precyzyjny i jasny. Nie można żądać od wnioskodawcy aby ten znał dokładne daty i numery zawartych między stronami umów czy tez daty pism zawierających akceptacje podwykonawców. 2. prowadzoną w ramach Inwestycji pomiędzy Zamawiającym, Inżynierem Kontraktu, Projektantem (A..Sp. z o.o.) zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności A.Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii dotyczącej uzgadniania wykonywanego przez Wnioskodawcę aneksu do projektu techniczno -technologicznego urządzenia lakierni; 3. prowadzonej w ramach Inwestycji pomiędzy Zamawiającym, Projektantem (A.Sp. z o.o.) zaangażowanymi przez Projektanta innymi biurami projektowymi, projektantami lub podmiotami (w szczególności A.Sp. z o.o.), ekspertami, rzeczoznawcami czy dostarczycielami technologii dotyczącej wad Dokumentacji Projektowej. Ponadto za zbyt ogólnikowe w żądnym wypadku nie można uznać żądania udostępnienia umowy zawartej pomiędzy M.a Generalnym Wykonawcą Dokumentacji Projektowej, wszelkich aneksów do tej umowy, wszelkich umów o wykonanie prac uzupełniających, dodatkowych lub zamiennych, wszelkich umów o nadzory autorskie; kopii wszelkich udzielonych przez Zamawiającego akceptacji podwykonawców Generalnego Wykonawcy Dokumentacji Projektowej; listy zaakceptowanych przez Zamawiającego projektantów zaangażowanych w wykonanie Dokumentacji Projektowej, wraz z dokumentami potwierdzającymi taką akceptację oraz uprawnieniami zaakceptowanych projektantów. Wniosek w tym zakresie jest precyzyjny i jasny. Nie można żądać od wnioskodawcy aby ten znał dokładne daty i numery zawartych między stronami umów czy też prowadzonej korespondencji. Odnosząc się do podmiotowego aspektu niniejszej sprawy należy stwierdzić, że katalog podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych określony został w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W myśl ust. 1 pkt 5 tego przepisu obowiązek ten ciąży w szczególności na osobach prawnych, w których Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego posiadają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. nr 50, poz. 331 ze zm.), a także na podmiotach reprezentujących inne niż państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne. Zgodnie z art. 4 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów pozycję taką ma podmiot, który posiada kontrolę nad przedsiębiorcą, wyrażającą się m.in. w dysponowaniu bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników. Jak wynika z załączonego do akt sprawy odpisu z KRS Spółki M. Poznaniu jedynym wspólnikiem, a więc właścicielem jest Miasto P.. Nie ulega zatem wątpliwości, że Miasto P. dysponuje większością głosów na zgromadzeniu wspólników M.Sp. z o.o. Tym samym Spółkę tę, jako osobę prawną, w której jednostka samorządu terytorialnego posiada pozycję dominującą w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, uznać należy za podmiot, na którym ciąży obowiązek udostępniania informacji publicznych. Uznając, że informacje i dokumenty wskazane we wnioskach stanowią informację publiczną, a organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, ustalić należy czy działania podjęte przez podmiot zobowiązany nastąpiły w formie adekwatnej do wskazanej we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż prawo do informacji publicznej zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 2001 r. o dostępie do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na ochronę wartości wskazanych w tych przepisach, a co za tym idzie uznanie danej informacji za informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przesądza jeszcze o obowiązku udostępnienia skarżącemu tej informacji, a jedynie o obowiązku rozpoznania jego wniosku w trybie przewidzianym przepisami ustawy i w przypadku ewentualnego ustalenia, iż zachodzą przesłanki do odmowy udostępnienia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej konieczności wydania odpowiedniego aktu. W tym miejscu wskazać należy, że wniosek skarżącego zainicjował postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej, które zostało uregulowane przepisami wyżej przywołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Postępowanie to ma charakter postępowania administracyjnego, które obejmuje zarówno postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej, jak i postępowanie w sprawie odmowy udzielenia takiej informacji. Okoliczność, że tylko odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 tej ustawy następują w drodze decyzji, do których stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (art. 16 ust. 1 i 2), nie uprawnia do twierdzenia, że pierwszy etap postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, tj. do momentu wszczęcia postępowania w sprawie jej odmowy, nie ma charakteru postępowania administracyjnego. W doktrynie wskazuje się zasadnie, że artykuł 16 powołanej ustawy wprowadza regulację drugiego, obok postępowania w sprawie udostępnienia informacji, postępowania administracyjnego: postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Jest ono wszczynane z urzędu przez podmiot, który był adresatem wniosku złożonego na podstawie art. 10 powołanej ustawy i stanowi kontynuację postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej (zob.: M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 59-60, M. Kłaczyński, S. Szuster, Komentarz do art.16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.01.112.1198), LEX 2003). Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest zatem postępowaniem administracyjnym, uregulowanym zasadniczo przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, do którego – w określonym zakresie mają również zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpoznając niniejszą sprawę należy również mieć na uwadze, że ustawodawca w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazał, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 3 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro wniosek o udzielenie informacji wpłynął do organu dnia[...] lipca 2014 r., to w tym dniu rozpoczął się bieg terminu do załatwienia tej sprawy przez organ. Jak wynika z akt sprawy do dnia orzekania przez Sąd organ nie wydał stosownego aktu odmawiającego udostępnienia żądanej informacji ani tez tej informacji nie udostępnił. W tym miejscu odnosząc się do twierdzenia organu, iż storna skarżąca posiada dostęp do wnioskowanych dokumentów czy też posiada już te dokumenty organ poprzestał na tak ogólnikowych stwierdzeniach pozostających w sprzeczności z oświadczeniami skarżącego. Organ w żadnym zakresie nie wskazał jakie to konkretne dokumenty, których domaga się skarżący zostały mu już udostępnione lub są już w jego posiadaniu. Powyższe prowadzi do uznania, iż organ przy rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej dopuścił się bezczynności – rozumianej ogólnie jako niezałatwienie sprawy w przepisanym terminie. W przedmiocie charakteru zaistniałej uprzednio bezczynności Sąd uznał, iż nie miała ona charakteru rażącego. Dokonując powyższej oceny Sąd miał na uwadze, że od dnia wpłynięcia wniosku do organu tj. [...] lipca czerwca 2014 r. do dnia wysłania pisma z [...] września 2014 r. informującego, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej nie upłynęło 2 miesięcy. Organ, błędnie uznając, iż nie mamy do czynienia z informacja publiczną, poinformował stronę o swoim stanowisko dochowując tym samym zakreślony przez siebie, na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, termin załatwienia wniosku. Fakt dokonania błędnej oceny charakteru żądanej informacji nie może natomiast mieć wpływu na fakt, iż organ w dalszym ciągu pozostaje bezczynny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie znajduje on uzasadnienia, ponieważ organ nie dopuścił się rażącej bezczynności, a ponadto z faktu, że bezczynność ta wynikała z faktu błędnej oceny charakteru żądanej informacji, który to charakter nie był oczywisty. W związku z powyższym, mając na uwadze poczynione ustalenia i działając w oparciu o art. 149 § 1 Ppsa Sąd w pkt 1 sentencji wyroku nałożył na organ obowiązek rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. w terminie 14 dni, w pkt, 2 orzekł, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miala rażącego charakteru. O oddaleniu skargi w zakresie wniosku o wymierzenie organowi grzywny Sąd orzekł na podstawie art. 151 Ppsa. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 4 wyroku na podstawie art. 200 Ppsa uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi oraz koszty związane z zastępstwem procesowym strony skarżącej (wynagrodzenie pełnomocnika i opłata skarbowa od pełnomocnictwa). Rozpoznając sprawę ponownie organ mając na uwadze poczynione wyżej uwagi obowiązany będzie do rozpoznania wniosku strony skarżącej. Przy czym wskazać należy, iż Sąd niniejszym wyrokiem nie przesądził czy w przedmiotowej sprawie winno nastąpić udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej. Organ przy rozpoznawaniu sprawy winien rozważyć czy nie zachodzą szczególne przypadki określone w ustawie o dostępie do informacji publicznej, uniemożliwiające udostępnienie wnioskowanej informacji w pełnym zakresie.