IV SAB/Wa 156/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz- Kluj, Sędziowie sędzia WSA Paweł Groński, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. ze skargi A. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych na działce nr [...]w m. N. 1. stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasadza od Wójta Gminy S. na rzecz skarżącego A. F. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 7 lipca 2014 r. A.F. reprezentowany przez adw. B.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu oraz przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy S. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości N. Podał, że w dniu 26 listopada 2013 r. złożył zażalenie w tym przedmiocie do SKO oraz wezwał Wójta Gminy S. w dniu 10 czerwca 2014 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi rażące naruszenie prawa polegające na obrazie art. 35 § 1 - 3 oraz 36 § 1 i 2 k.p.a. oraz wniósł o: zobowiązanie Wójta Gminy S. do wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych; stwierdzenie, że bezczynność oraz przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny w wysokości trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podał, że w dniu 6 września 2013 r. A.F. złożył w Urzędzie Gminy S. wniosek w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych. Do dnia złożenia skargi tj. po 10 miesiącach prowadzonego postępowania Wójt Gminy S. nie zakończył postępowania i nie wydał decyzji. Z uwagi na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania A.F. w dniu 26 listopada 2013 r. złożył do SKO w S. zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. Zdaniem SKO trudno było przypisać organowi pozorność działań, a zażalenie na ówczesną chwilę zostało uznane za nieuzasadnione. Od daty rozstrzygnięcia tj. 3 stycznia 2014 r. minęło ponad 6 miesięcy, zaś organ pierwszej instancji w dalszym ciągu podejmuje czynności opieszale. Podejmowane natomiast czynności są pozorne i nie zmierzają do zakończenia postępowania. Organ wielokrotnie zwraca się do tych samych podmiotów o wyrażenie opinii, domaga się od wnioskodawcy kolejnych zbędnych dokumentów o których wie z racji toczących się innych postępowań z udziałem skarżącego, powołuje organ doradczy którego opinia nie jest wymagana przez przepisy prawa i sukcesywnie wydłuża termin wydania decyzji. Organ nie zawiadamiał również skarżącego o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie 30 dni, nie wyznaczał nowego terminu. Dopiero po rozstrzygnięciach nadzorczych w innych sprawach, organ zaczął zawiadamiać o wyznaczeniu kolejnego terminu zakończenia postępowania. Ostatecznie organ wyznaczył dzień 7 lipca 2014 r. jako dzień zakończenia postępowania i również tego terminu nie dotrzymał. Zdaniem pełnomocnika, organ prowadząc postępowanie i inne z udziałem wnioskodawcy podejmuje czynności w sposób wadliwy, pozorny, maksymalnie odwlekając w czasie wydanie ostatecznej decyzji, lekceważąc terminy załatwienia sprawy określone w k.p.a. Nadto nie informował strony przed rozstrzygnięciem SKO o konieczności wydłużenia terminu zakończenia postępowania. Zarzucił, że w niniejszej sprawie organ nie tylko nie informował wnioskodawcy o przyczynach zwłoki (termin 30 dni) ale podejmował czynności wadliwie i zbędnie jak to wskazało w uzasadnieniu SKO. Takie prowadzenie postępowania rażąco narusza prawo. Podobnie rażąco narusza prawo powołanie organu doradczego i uzależnienie wydania decyzji od jego opinii w sytuacji, gdy przepisy prawa nie przewidują w trybie wydania przedmiotowej decyzji z uwzględnieniem opinii takiego organu jak Gminna Komisja Architektoniczno-urbanistyczna. W ocenie pełnomocnika, dotychczasowe prowadzenie sprawy administracyjnej z udziałem skarżącego rażąco narusza przepisy art. 35 i 36 k.p.a. Nadto pozostałe dwa postępowania prowadzone z wniosku skarżącego toczą się w ten sam sposób. Konieczne stało się wymierzenie organowi grzywny, bowiem prowadzone dotychczas postępowania i rozstrzygnięcia SKO pozostają bez wpływu na działanie organu. Pełnomocnik podkreślił, że pomimo wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. w trzech sprawach, Wójt udzielił odpowiedzi tylko w jednej z nich. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o oddalenie skargi w całości. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że w dniu [...] września 2013 r. A.F. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn. "Budowa magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych" na działce nr ewid. [...] w m. N. W dniu 9 września 2013 r. Następnie szczegółowo przedstawił chronologię podejmowanych czynności w toku postępowaniu wszczętego wymienionym wnioskiem. Podał, że: - Wójt Gminy w dniu [...] września 2013 r. skierował do stron zawiadomienia o wszczęciu postępowania. - W dniu [...] września 2013 r. został opracowany projekt decyzji. Pismem z dnia 28 października 2013 r. Wójt wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z prośbą o ustalenie, czy przedmiotowa inwestycja jest zaliczana do przedsięwzięć mogących pogorszyć stan środowiska. W dniu 14 listopada 2013 r. otrzymał pismo z RDOŚ, odsyłające do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). - W dniu 22 listopada 2013 r. inwestor został wezwany w terminie 7 dni do uzupełnienia dokumentów do wniosku poprzez dostarczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia. - W dniu 25 listopada 2013 r, inwestor złożył pismo z prośbą o przedłużenie terminu uzupełnienia wniosku oraz o wskazanie podstawy prawnej zaliczenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W dniu złożenia wniosku inwestor uzyskał informacje. - Inwestor złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekłość postępowania, które w dniu 3 grudnia 2013 r. wraz z aktami sprawy zostało przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. - W dniu [...] grudnia 213 r. Wójt Gminy S. zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę uprawomocnionej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, na które inwestor w dniu 9 grudnia 2013 r. wniósł zażalenie. - Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie dotyczące niezałatwienia sprawy w terminie za nieuzasadnione. - Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. - Dnia 31 stycznia 2014 r. inwestor dołączył do akt sprawy stanowisko Ministerstwa Środowiska wyrażone w formie opinii. - W miesiącu lutym, marcu i kwietniu po konsultacjach z Biurem Projektowym" [...]" oraz niezależnymi urbanistami w dniu [...] maja 2014 r. została powołana Gminna Komisja Urbanistyczno - Architektoniczna, która dokonała analizy prowadzonych postępowań administracyjnych dotyczących lokalizacji wszystkich inwestycji na działce nr [...] w miejscowości N. - W dniu [...] maja 2014 r. zostało wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania, na które skarżący złożył zażalenie w dniu 11 czerwca 2014 r. - Pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. inwestor został poinformowany, że dalsze czynności zostaną podjęte po uzyskaniu rozstrzygnięć w formie postanowień w sprawach: "Budowa budynku magazynowego i sortowni materiałów sypkich przemysłowych"; i "Budowa budynku do składowania kredy". Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W dniu 9 lipca 2014 roku złożona została skarga na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wraz z aktami sprawy została przesłana dnia 16 lipca 2014 r. Organ wyjaśnił, że z uwagi na liczne wnioski złożone na budowę obiektów na działce nr [...], które zdaniem organu stanowić będą jedną dużą inwestycję związaną z przerobem kopalin, tworząc tym samym zespół zabudowy przemysłowej, dla której konieczne jest wydanie jednej decyzji środowiskowej, inwestor pismem z dnia 22 lipca 2014 r. oraz pismem z dnia 29 lipca 2014 r. został wezwany do złożenia wyjaśnień, w celu jednoznacznego określenia planowanych inwestycji. Zdaniem organu przedmiotowe postępowanie nie jest sprawą typową i jej stopień skomplikowania różni się od innych postępowań prowadzonych w przedmiocie wydania decyzji ustalających warunki zabudowy - ze względu na złożoność zagadnienia i złożenia kilku wniosków o wydanie warunków dla inwestycji zastępczych zlokalizowanych w tym samym miejscu co budowa budynku z instalacją opiniowaną w raporcie. Proponowane lokalizacje poszczególnych planowanych obiektów nakładają się na siebie. Skarżący składając wnioski na inwestycje zastępcze powoduje spowolnienie toczących się postępowań. Organ podał, że obecnie prowadzone są także inne postępowania w sprawach z wniosków skarżącego. Organ zaznaczył, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2014 r. wskazało, że organ pierwszej instancji prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie winien rozważyć, czy przedmiotowa inwestycja dotycząca magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych jest powiązana z przedsięwzięciem polegającym na budowie budynku z linią technologiczną do przerobu kredy piszącej i nie powinna być rozpatrywana łącznie jako instalacja. Zdaniem Wójta Gminy, trudno dopatrzyć się w niniejszej sprawie bezczynności organu, który podejmował szereg działań i kroków przewidzianych przepisami prawa zmierzających do załatwienia sprawy. Wójt Gminy S. stwierdził, że nie był bezczynny w prowadzonym postępowaniu. Z uwagi na postępowanie wymagające głębokiej, dogłębnej analizy na bazie opracowań urbanistycznych oraz czynnego udziału stron postępowania, prowadzone były czynności, które nie równają się z bezczynnością. Działania wymagały zebrania opinii, co wiązało się z powołaniem, ustaleniem i zaplanowaniem spotkań Komisji Urbanistycznej, wykonaniem czynności czasochłonnych. Dokonywane były za pomocą najprostszych środków prowadzących do jej załatwienia, jednakże sprawa jest szczególnie skomplikowana i z uwagi na jej złożoność wymaga postępowania wyjaśniającego. Wójt Gminy podniósł, iż czynności postępowania zmierzały do merytorycznego zakończenia sprawy, są zasadne w kontekście przedmiotu prowadzonego postępowania, jak też charakteru projektowanej inwestycji. Na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. pełnomocnik organu oświadczył, że wniosek skarżącego z dnia [...] września 2013 r. został rozpatrzony i w sprawie wydana została w dniu [...] listopada 2014 r.. decyzja nr [...], której kserokopię złożył do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W odniesieniu do zaistnienia stanu przewlekłości w rozpoznaniu wniosku strony z dnia [...] września 2013 r. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy technologiczną do przerobu kredy piszącej na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości N., skarga zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie Sąd wskazuje, że zarzucana w skardze Wójtowi Gminy S. bezczynność, stanowi przedmiot odrębnej sprawy - sygn. akt IV SA/Wa 155/14. W pierwszej kolejności należy ocenić dopuszczalność skargi, w związku z czym zaznaczyć przyjdzie, że w świetle art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania może być wniesiona po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a. Wskazać należy, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżący bowiem, przed skierowaniem skargi na przewlekłość Wójta Gminy S. pismem z dnia 26 listopada 2013 r. wniósł zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Podkreślić przy tym należy, że wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest jedynie warunkiem formalnym rozpoznania skargi przez sąd. Stanowisko organu wyższego stopnia zajęte w tym trybie (a więc uznanie zażalenia za uzasadnione bądź nieuzasadnione) nie ma znaczenia w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. Nieistotne jest nawet, czy organ wyższego stopnia wypowie się w sprawie. Niezależnie od sposobu załatwienia przez organ wyższego stopnia zażalenia na przewlekłość organu pierwszej instancji stronie zostaje otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym przewlekłość postępowania organu pierwszej instancji. Pomimo, że postępowanie administracyjne w sprawie zakończyło się wydaniem decyzji w dniu [...] listopada 2014 r. na rzecz skarżącego, to jednak rozpoznanie kwestii przewlekłości postępowania nie traci na aktualności i Sąd zobowiązany jest dokonać oceny, czy postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem skarżącego było prowadzone opieszale, niesprawnie lub nieskutecznie. W sprawie na przewlekłość postępowania wydanie przez organ administracyjny na dzień orzekania przez Sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni z natury rzeczy niemożliwym zobowiązanie organu do działania, lecz nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa (por. wyrok NSA z 7 lipca 2012 r., II OSK 1031/12, LEX nr 1228235). Zwrócić trzeba bowiem uwagę, iż przepis art. 149 p.p.s.a., stanowi o instytucji bezczynności i przewlekłości. Skoro ustawodawca odróżnia dwie niezależne od siebie instytucje: bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, to każda z nich ma inne zadanie, inny jest cel jej zastosowania i zakres ochrony, której strona może domagać się od sądu administracyjnego. Jednakże, rozgraniczając zakres skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania (art. 149 p.p.s.a.), dla przyjęcia "bezczynności", będzie to niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z kolei, przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str.238). W świetle powyższego należy przyjąć, że przewlekłość postępowania jest pojęciem względnym, a skarga na przewlekłość postępowania, dotyczy sytuacji innych niż formalna bezczynność organu. Przewlekłość obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, a także przy nieuzasadnionym obiektywnie przedłużaniu terminu załatwienia sprawy. Wydanie zatem rozstrzygnięcia przez organ nie zwalnia Sądu z obowiązku dokonania oceny sprawności postępowania tegoż organu na dzień wniesienia skargi. Wnoszący w skardze o zbadanie przewlekłości uznał bowiem, że postępowanie administracyjne, wszczęte z jego wniosku z dnia [...] września 2013 r. było prowadzone opieszale, organ podejmował czynności w sposób wadliwy, pozorny, maksymalnie odwlekając w czasie wydanie decyzji ostatecznej, lekceważąc terminy załatwienia sprawy określone w k.p.a. Stąd, przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy Wójt Gminy S. dopuścił się przewlekłości w prowadzeniu postępowania z wniosku skarżącego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, o której mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.). Ustawa ta nie wprowadza odmiennej regulacji w zakresie terminowości i szybkości postępowania w sprawach ustalenia warunków zabudowy od tej, zawartej w art. 12 k.p.a. ogólnej zasady szybkości postępowania. Organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 k.p.a.). Z powyższej zasady wypływa dla organów administracji publicznej obowiązek prowadzenia postępowania w taki sposób, że nie można zarzucić im zbędnej zwłoki, opieszałości w podejmowanych czynnościach postępowania. Realizacja zasady ogólnej szybkości postępowania jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwiania sprawy (art. 35 i 36 k.p.a.). Środkami obrony przed bezczynnością lub przewlekłością organów administracji publicznej są zażalenia określone w art. 37 k.p.a., a następnie skargi na bezczynność organu oraz skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, składane do sądów administracyjnych na podstawie 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Dla dokonania prawidłowej oceny skarżonego postępowania administracyjnego, któremu strona zarzuca przewlekłość należało mieć na uwadze przywołane wyżej regulacje prawne i poczynione ogólnie rozważania. Odnosząc powyższe rozważania prawne do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, Sąd uznał, że zaistniały podstawy do stwierdzenia stanu przewlekłości postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy S. Zaznaczyć należy, iż od wszczęcia postępowania, a w tym wypadku jest to dzień wpływu wniosku A.F. do organu, co miało miejsce [...] września 2013 r., do dnia wydania decyzji tj. [...] listopada 2014 r. upłynęło niemal 14 miesięcy. Z chronologii zdarzeń przedstawionej przez Wójta Gminy w odpowiedzi na skargę, a która znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy przedłożonych Sądowi, wynika wprost, że zwłoka w zakończeniu postępowania w głównej mierze spowodowana była wadliwością procedowania przez organ. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] września 2013 r. sporządzony został już projektu decyzji o warunkach zabudowy, spełniający wymóg formalny dotyczący kwalifikacji zawodowych podmiotu, który opracował projekt decyzji. Jednakże Wójt Gminy nie podejmując dalszego właściwego toku postępowania, skoncentrował swoje działanie na uzyskanie stanowiska w kwestii klasyfikacji przedmiotowego przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]. Odpowiadając na pismo Wójta z dnia 28 października 2013 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia 13 listopada 2013 r. wyjaśnił, że w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.) ustawodawca nie przewidział dla regionalnego dyrektora ochrony środowiska zadań w sprawie kwalifikacji przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazał, że tym samym działanie takie nie posiada podstaw prawnych i wykracza poza kompetencje określone w w/w ustawie. Jednocześnie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] zwrócił uwagę, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymienione zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Wskutek powyższej informacji Wójt Gminy nie wskazując konkretnego przepisu w/w rozporządzenia, pismem z dnia 20 listopada 2013 r. wezwał wnioskodawcę do dostarczenia w terminie 7 dni decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zaś w dniu [...] grudnia 2013 r. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu przedłożenia żądanej decyzji środowiskowej. Postanowienie to zostało wskutek zażalenia skarżącego uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nie znajduje umocowania na gruncie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powołanie jako organu doradczego w niniejszej sprawie Gminnej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej, co jak wskazał Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę, nastąpiło po konsultacjach z Biurem Projektowym "[...]" oraz niezależnymi urbanistami, autorami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów zurbanizowanych Gminy S. Działania organu związane z konsultacjami tymi, jak również przeprowadzenie przez tę Komisję analizy prowadzonych postępowań administracyjnych dotyczących lokalizacji inwestycji na działce skarżącego, trwały - jak podano w odpowiedzi na skargę- przez trzy miesiące tj. od lutego do kwietnia 2014 r. Z akt administracyjnych wynika, że w tym okresie organ nie podejmował żadnych innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Dopiero w dniu [...] maja 2014 r. organ wykonał czynność procesową, zawieszając ponownie postanowieniem postępowanie.; jednakże postanowienie to zostało uchylone przez Kolegium postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. W ocenie Sądu, tego rodzaju działanie organu uchybia zasadzie szybkości postępowania administracyjnego, co jest jednoznaczne z przewlekłością postępowania, która stanowi naruszenie prawa. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przewlekłość postępowania miała miejsce, gdyż sprawę administracyjną organ zakończył z naruszeniem kodeksowych terminów załatwienia spraw, określonych art. 35 k.p.a., a podejmowane czynności procesowe nie charakteryzowały się koncentracją niezbędną w świetle wymogów art. 12 k.p.a. W całokształcie postępowania trudno dostrzec w rozpoznawanej sprawie, aby organ wykazał się sprawnością i efektywnością prowadzonego postępowania. W tej sytuacji, sprawa z zakresu rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy mogła być załatwiona w terminie o wiele krótszym, niż to miało miejsce. Sąd jednocześnie uznał, że zaistniała w sprawie przewlekłość nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu. Taki brak aktywności Wójta Gminy S. w rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy, w ocenie Sądu, nie miał miejsca. Ponadto, Sąd zauważa, że prowadzenie analogicznych postępowań z innych wniosków skarżącego spowodowały wątpliwości organu co do zakresu przedmiotowego wniosku z dnia [...] września 2013 r., zwłaszcza w kontekście sugestii Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., wyrażonej w postanowieniu tego organu z dnia [...] stycznia 2014 r. W postanowieniu tym Kolegium zasugerowało rozważenie rozpatrzenia łącznego przedmiotowej) inwestycji z przedsięwzięciem polegającym na budowie budynku z linią technologiczną do przerobu kredy piszącej. Jakkolwiek, nie wpływa to na sam obowiązek respektowania przez organ obowiązujących przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak w znacznym zakresie determinuje ocenę, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie wskazuje się, że "rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty" (zob. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, LEX nr 1218894). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do stwierdzenia na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. stanu przewlekłości postępowania, jednak bez znamion rażącego naruszenia prawa. Zgodnie z przepisem art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd może, ale nie jest zobowiązany do wymierzenia grzywny organowi w związku ze stwierdzeniem przewlekłości. W sprawie niniejszej odstępując od wymierzenia grzywny Sąd doszedł do wniosku, że nie jest ona konieczna. Odstępując od jej wymierzenia Sąd miał na uwadze, że w tej sprawie nie towarzyszyło postępowaniu stwierdzenie przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w punkcie 3 według art. 200 i art. 205 § 1 i § 2 p.p.s.a.