II GSK 376/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1681/14 w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 30 lipca 2014 r. nr . w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1681/14 odrzucił skargę T. K. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 lipca 2014 r. nr . w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez T. K. (dalej: "skarżący") wpisu sądowego od skargi. Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 6 października 2014 r. wezwano skarżącego do uregulowania wpisu sądowego od skargi w kwocie 197 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono skarżącemu dnia 16 października 2014 r. Natomiast skarżący dokonał przelewu wymaganej kwoty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.w dniu 24 października 2014 r., czyli po terminie, który upływał 23 października 2014 r. W związku z tym, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę. T. K. skargą kasacyjną zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w K. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie: - art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 219 § 2 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie skutkujące odrzuceniem skargi na decyzję organu odwoławczego polegające na uznaniu, iż skarżący dokonał wpisu sądowego w wysokości 197 zł po terminie, podczas gdy faktycznie wpłata została dokonana w dniu 23 października 2014 r., czyli po terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi; -art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że uiszczenie wpisu zostało dokonane w dniu 24 października 2014 r. a nie jak wynika z okoliczności sprawy, w dniu 23 października 2014 r.; -art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez braki w uzasadnieniu Sądu pierwszej instancji skutkujące brakiem jednoznacznego i precyzyjnego wykazania na podstawie jakich faktów oraz na podstawie jakich przepisów prawa Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Ponadto na podstawie art. 193 p.p.s.a. w związku z art. 106 § 3 p.p.s.a. T. K. wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci potwierdzenia uiszczenia wpisu od skargi do Sądu pierwszej instancji na okoliczność zapłaty wpisu przez skarżącą w wyznaczonym przez ten Sąd terminie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, że dokonał wpłaty dnia 23 października 2014 r. w Agencji Bankowej przy ul. Ć. 12 w K. (dowód wpłaty: karta 36). Kwota ta została zaksięgowana na rachunku bankowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. dnia 24 października 2014 r. i w związku z tym Sąd uznał, że wpis uiszczono po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 p.p.s.a.) Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma do rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma do rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W sprawie objętej skargą kasacyjną, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 16 października 2014 r. Termin do dokonania czynności upływał z dniem 23 kwietnia 2014 r. Z załączonego do skargi kasacyjnej dowodu w postaci potwierdzenia realizacji przelewu wynika, że zlecenie przelewu zostało przyjęte przez Agencję Bankową w K. w dniu 23 października 2014 r., czyli w terminie do uiszczenia wpisu od skargi. Natomiast kwota ta została zaksięgowana na rachunku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 24 października 2014 r. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt I GSK 117/13, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r. sygn. akt I FZ 617/05, postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt II FZ 878/05) momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem jest moment złożenia dyspozycji przez stronę a nie dzień realizacji przelewu (czyli zaksięgowania wpłaconej kwoty pieniężnej na rachunku bankowym zleceniodawcy). Przy uiszczeniu opłaty przelewem decyduje data złożenia przez stronę zlecenia dokonania przelewu w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń, po warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Nie ma wówczas znaczenia, to kiedy bank lub instytucja finansowa faktycznie wykonała polecenie przelewu (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2004 r. sygn. akt II CZ 38/04). Mając na uwadze powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, będące jednocześnie ugruntowanym poglądem w orzecznictwie stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji błędnie odrzucił skargę T. K. z powodu nieuiszczenia wymaganego wpisu w terminie. Wpis, jak wynika z załączonego do skargi kasacyjnej dowodu wpłaty (karta 36), został opłacony w terminie oraz w należytej wysokości. Zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 219 § 2 p.p.s.a. i w związku z tym należało je, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., uchylić. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 4/09, w sytuacji gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie, regulacje zawarte w art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania.