II FZ 349/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt I SO/Kr 31/14 odrzucające sprzeciw A. J. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt I SO/Kr 31/14 w przedmiocie przyznania prawa pomocy postanawia: oddalić zażalenie. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. odrzucił sprzeciw A. J. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt I SO/Kr 31/14. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że sprzeciw podlegał odrzuceniu z uwagi na jego wniesienie po terminie. Sąd podniósł, że oddanie pisma sądowego innemu operatorowi pocztowemu, nie posiadającemu statusu operatora publicznego należy traktować jako skorzystanie z usług pośrednika, a za datę wniesienia pisma należy przyjąć datę jej wpływu do sądu. 2. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. 3. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") od postanowień referendarzy sądowych, wydanych na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Zgodnie z § 2 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Pismo uznaje się za wniesione w terminie, jeżeli w terminie wpłynęło ono do sądu. Jedyny wyjątek od tej zasady dotyczy oddania pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., w takim przypadku za datę wniesienia pisma do sądu należy przyjąć datę oddania tego pisma w urzędzie pocztowym lub urzędzie konsularnym. W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że skarżący otrzymał postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2014 r. w dniu 29 listopada 2014 r. Zatem termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 6 grudnia 2014 r., jednak ponieważ przypadało to na sobotę termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 8 grudnia 2014 r. Z analizy akt sprawy wynika, iż sprzeciw został nadany za pośrednictwem InPost Sp. z o.o. i wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 10 grudnia 2014 r. Wskazać należy, iż brak dostosowania przepisu art. 83 § 3 p.p.s.a. do brzmienia ustawy z dnia 3 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. 2012 r. poz. 1529) wprowadzającej wyodrębnione usługi tzw. operatora publicznego świadczącego powszechne usługi pocztowe nie oznacza, iż za "polski urząd pocztowy" można uznać każdego operatora uprawnionego do wykonywania usługi pocztowej. Należy bowiem pamiętać, że jedynie Poczcie Polskiej powierzono obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego (art. 46 ust. 2 ustawy Prawo pocztowe). Zatem użyte w przepisie art. 83 § 3 p.p.s.a. określenie "w polskim urzędzie pocztowym" należało odnieść wyłącznie do placówek przedsiębiorstwa "Poczta Polska" świadczących powszechne usługi pocztowe (por. postanowienia NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 652/08 oraz z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 20/06). Mając powyższe na uwadze należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w tym przypadku InPost Sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie pismo to do sądu nie wpłynęło. Mając zatem na uwadze, że sprzeciw strony wpłynął do sądu w dniu 10 grudnia 2014 r., a więc z przekroczeniem określonego w art. 259 § 1 p.p.s.a. terminu do dokonania tej czynności, uznać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo, na podstawie art. 259 § 2 powołanej ustawy, sprzeciw odrzucił. Rozstrzygnięcie niniejsze nie stoi na przeszkodzie do ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, względnie w razie zmiany okoliczności, do ponowienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.