II OZ 686/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Leszek Kamiński, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1303/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skarg D. S. i K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 4 lipca 2014 r., nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postępowania postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1303/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie D. i K. S., zw. dalej skarżącymi, na postanowienie z dnia 3 marca 2015 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odrzucające zażalenie D. S. na postanowienie z dnia 20 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skarg kasacyjnych D. S. i K. S. od postanowienia z dnia 26 listopada 2014 r. o odrzuceniu ich skarg na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 4 lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. W dniu 25 marca 2015 r. skarżący wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w jednym piśmie procesowym zażalenia na postanowienie z dnia 3 marca 2015 r. Jednocześnie wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, który postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. pozostawiono bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2015 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych zażaleń poprzez nadesłanie wymaganej liczby odpisów tego pisma, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Przesyłki wydano adresatom w dniu 13 kwietnia 2015 r., przy czym adresowaną do K. S. podjęła jego żona D. S. W ustawowym terminie ww. braki nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd Wojewódzki zażalenia odrzucił wskazując, że w myśl art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zatem do art. 47 § 1 p.p.s.a., należy do niego dołączyć odpowiednią liczbę odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom. Sąd argumentował, że zażalenie nie mogło otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wnieśli o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że Sąd Wojewódzki błędnie wezwał skarżących do nadesłania 15 odpisów skargi, bowiem nieprawidłowo uznał, iż w niniejszym postępowaniu występuje 15 stron. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem prawidłowo przyjęto, że nieprzedłożenie przez wnoszącego zażalenie odpisu tego środka odwoławczego jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym nadanie sprawie prawidłowego biegu. Brak formalny pisma skierowanego do sądu administracyjnego w postaci braku odpisu środka odwoławczego, tj. w rozpoznawanej sprawie – zażalenia, jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym w świetle art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a., nadanie prawidłowego biegu takiemu pismu. O ile w postępowaniu cywilnym, w art. 395 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.), istnieje w określonych sytuacjach możliwość rozpoznania zażalenia bez doręczania stronie przeciwnej jego odpisu, to w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano takiej możliwości. Obowiązek dołączenia odpowiedniej liczby odpisów zażalenia wynika z art. 47 § 1 w związku z art. 194 § 3 p.p.s.a., zaś zgodnie z art. 195 § 1 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że (1) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd; (2) złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. zażalenia) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., II FZ 1988/14). W konsekwencji, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd Wojewódzki zobowiązany był odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, a które obarczone było brakiem istotnym którym jest m.in. nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie w odpowiedzi na wezwanie sądu odpisu zażalenia. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 1