I SA/Po 511/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2014r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]listopada 2009 r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "A" z siedzibą w[...] wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w [...] o dokonanie zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w[...] nr [...] z dnia [...]lipca 2008 r. zezwalającej na prowadzenie przez okres 6 lat działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier zlokalizowanych na terenie województwa wielkopolskiego. Po rozpoznaniu wniosku strony Dyrektor Izby Celnej w[...], działając w oparciu m.in. o przepis art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm. ugh), decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. odmówił wnioskowanej zmiany zezwolenia. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w [...]- działając jako organ odwoławczy - decyzją z dnia [...]lipca 2010r. utrzymał w mocy wydaną przez siebie decyzję z dnia [...]lutego 2010 r. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Spółka zaskarżyła ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...]do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wyrokiem z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt I SA/Po 796/13 (prawomocnym od dnia 28 grudnia 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z dnia [...]lutego 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] ponownie przystąpił do rozpatrzenia wniosku Spółki z dnia [...] listopada 2009 r. Następnie, działając na podstawie art. 210, art. 253a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. dalej O.p.), w związku z art. 8, art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 2 u.g.h. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. orzekł o odmowie dokonania wnioskowanej zmiany. W pouczeniu wydanego rozstrzygnięcia organ pouczył Spółkę, że od ww. decyzji przysługuje stronie odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w [...], wniesione w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu [...] kwietnia 2014 r. Nie zgadzając się z powyższą decyzją wydaną przez organ pierwszej instancji Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga z dnia [...] maja 2014 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w[...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. została nadana w dniu [...] maja 2014 r. i wpłynęła do organu w dniu [...]maja 2014 r. Odpowiadając na skargę organ celny wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarga została wniesiona bez wyczerpania przysługujących jej środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, że stronie nie przysługuje, żaden środek zaskarżenia, który służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji. W przedmiotowej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. zawierała prawidłowe pouczenie o prawie strony do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w [...] w terminie 14 dni od jej doręczenia. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł jednak skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014r., która jest decyzją I instancyjną, a od takiej decyzji skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż wniesienie skargi na tę decyzję bez wyczerpania trybu zaskarżenia jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.