III SA/Gl 561/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający z upoważnienia Ministra Finansów, interpretacją przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r. nr [...] uznał za nieprawidłowe stanowisko A. Spółka z o.o. z siedzibą w T. wyrażone we wniosku o interpretację przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy w świetle art. 29 ust. 4a ustawy o VAT wyciąg z rachunku bankowego Wnioskodawcy, na którym będą wskazane faktury sprzedaży oraz faktury korygujące, których płatność dotyczy, oraz kwota płatności uwzględniająca potrącenie/kompensatę należności z poszczególnych faktur, stanowią wystarczającą formę potwierdzenia, że kontrahent otrzymał korekty wskazane na wyciągu i upoważniają Wnioskodawcę do obniżenia podstawy opodatkowania o podatek VAT wynikający z tych korekt. W uzasadnieniu tej interpretacji podał, iż w złożonym w dniu [...] r. wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego uzupełnionym pismem z dnia [...] Spółka przedstawiła następujące zdarzenie przyszłe: A. Sp. z o.o. (dalej Spółka) jest firmą wyspecjalizowaną w usługach dystrybucyjnych i logistycznych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z tytułu zawieranych transakcji Spółka wystawia faktury VAT. Zdarzają się sytuacje, w których po dokonaniu sprzedaży i po wystawieniu faktury VAT, Spółka musi dokonać korekty sprzedaży poprzez wystawienie faktur korygujących zmniejszających podstawę opodatkowania. Przyczyną wystawienia przedmiotowych korekt faktur mogą być np. zwroty towarów, pomyłki na fakturze, potransakcyjne obniżenia ceny. Różnica pomiędzy należnością Spółki względem kontrahenta wynikająca z faktury pierwotnej a kwotą skorygowaną jest przez kontrahenta potrącana/kompensowana z późniejszych należności Spółki wynikających z faktur sprzedażowych. W celu obniżenia podstawy opodatkowania VAT w oparciu o wystawione korekty zmniejszające Spółka gromadzi potwierdzenia otrzymania korekt przez kontrahenta. Spółka planuje akceptować następujące formy potwierdzeń odbioru korekt związane z płatnościami za faktury wystawione przez Spółkę: wyciąg z rachunku bankowego Spółki, na którym będą wskazane faktury sprzedaży oraz faktury korygujące, których płatność dotyczy oraz kwota płatności uwzględniająca potrącenie/kompensatę należności z poszczególnych faktur. Z uzupełnienia wniosku z dnia [...] r. wynikało natomiast, że opisany we wniosku wyciąg z rachunku bankowego nie zawiera daty otrzymania konkretnych faktur korygujących przez nabywcę. Jednakże zdaniem Spółki nie wpływało to na fakt, że dokument nadal jest dokumentem potwierdzającym w sposób wystarczający potwierdzenie odbioru korekty przez kontrahenta. Dokument ten potwierdza bowiem faktyczne dokonanie rozliczeń pomiędzy stronami z uwzględnieniem kwot wynikających z faktur korygujących. Zatem stanowi on wystarczającą podstawę do obniżenia podatku należnego w miesiącu, w którym kompensata została dokonana. Opisany we wniosku wyciąg z rachunku bankowego nie będzie w sposób jednoznaczny wskazywał daty otrzymania przez Spółkę potwierdzenia otrzymania przez nabywcę faktury korygującej. Jednakże wyciąg będzie zawierał dokładną datę, w której dokonano kompensaty. W związku z tym zdaniem Spółki, właśnie w miesiącu dokonania kompensaty należy obniżyć podstawę opodatkowania. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Czy w świetle art. 29 ust. 4a ustawy VAT, wyciąg z rachunku bankowego Spółki, na którym będą wskazane faktury sprzedaży oraz faktury korygujące, których płatność dotyczy oraz kwota płatności uwzględniająca potrącenie/kompensatę należności z poszczególnych faktur stanowią wystarczającą formę potwierdzenia, że kontrahent otrzymał korekty wskazane na wyciągu i upoważniają Spółkę do obniżenia podstawy opodatkowania o podatek VAT wynikający z tych korekt? 2. Czy w przypadku uznania powyższego stanowiska za prawidłowe, Spółka ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym zgodnie z wyciągiem bankowym kontrahent potrącił/skompensował kwotę wynikającą z wystawionej korekty? Zdaniem Wnioskodawcy, wyciąg z rachunku bankowego Spółki, z uwidocznioną informacją o płatności dokonanej przez kontrahenta Spółki pomniejszonej o kwotę wynikającą z faktur korygujących, których numer umieszczony jest na wyciągu, które kontrahent uwzględni przy dokonywaniu płatności na rzecz Spółki, lub które ulegną kompensacie z zobowiązaniami Spółki wobec kontrahenta, powinny zostać uznane za wystarczającą formę potwierdzenia, że kontrahent otrzymał korekty faktur. W ocenie wnioskodawcy, posiadanie takich dokumentów upoważnia Spółkę do obniżenia podstawy opodatkowania o podatek VAT wynikający z wystawionych korekt, wskazanych w tych dokumentach. Jednocześnie Spółka ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym zgodnie z wyciągiem bankowym kontrahent potrącił/skompensował kwotę wynikającą z wystawionej korekty. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy VAT podstawą opodatkowania jest obrót, natomiast obrotem, jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy VAT, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Natomiast art. 29 ust. 4a ustawy VAT stanowi, że w przypadku, gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Zdaniem Wnioskodawcy z powołanych przepisów wynika, że podatnik może zmniejszyć podstawę opodatkowania VAT w oparciu o fakturę korygującą zmniejszającą pod warunkiem, że posiada potwierdzenie odbioru korekty przez kontrahenta. Faktura korygująca musi, zatem dotrzeć do nabywcy, który potwierdza ten fakt i zawiadamia o tym sprzedawcę. Wnioskodawca zauważył, iż ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. W związku z tym, że przepisy dotyczące podatku VAT nie narzucają formy, w jakiej potwierdzenie odbioru faktur korygujących ma być dokonane, to w ocenie Spółki, istnieje swoboda wyboru metody tego potwierdzenia. Wobec powyższego, potwierdzenie może mieć dowolną formę, która pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, iż konkretny odbiorca otrzymał korektę faktury. Wnioskodawca wyraził pogląd, że potwierdzenie może mieć w szczególności formę wyciągu z rachunku bankowego Spółki, na którym będzie zawarta informacja o płatności dokonanej przez kontrahenta Spółki, pomniejszonej o kwotę wynikającą z faktury korygującej, której numer umieszczony jest na wyciągu. Zauważył, że kontrahent Spółki wykonując przelew na jej rzecz i pomniejszając go o kwotę z wystawionej faktury korygującej zmniejszającej musiał najpierw otrzymać tą fakturę od Spółki. Potwierdzenie może mieć postać wyciągów z rachunku bankowego z zawartą informacją o fakturach VAT i fakturach korygujących zmniejszających, które kontrahent uwzględni przy dokonywaniu płatności na rzecz Spółki lub które ulegną kompensacie z zobowiązaniami Spółki wobec kontrahenta. Aby uwzględnić faktury korygujące w treści tych dokumentów, kontrahent musiał najpierw otrzymać korekty od Spółki. W konsekwencji, uwzględniając korekty w wyciągu potwierdza fakt ich posiadania. W ocenie Wnioskodawcy zatem wyciąg stanowi dowód, iż kontrahent otrzymał korekty faktur wskazane w tych dokumentach. Wnioskodawca wskazał na art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 749- dajej "O.p."), który wskazuje, co może stanowić dowód w postępowaniu podatkowym. Zgodnie z powoływanym przepisem Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Przepis ten przyjmuje zasadę otwartego katalogu dowodów w postępowaniu podatkowym i dopuszcza każdy rodzaj dowodu. Zdaniem Spółki, przepis ten dostarcza kolejnego argumentu za tym, że wyciąg z rachunku bankowego Spółki, na którym będzie zawarta kwota płatności do Spółki pomniejszonej o kwotę wynikającą z faktur korygujących i fakturach korygujących zmniejszających, które kontrahent uwzględni przy dokonywaniu płatności, lub które będą podlegać kompensacie, powinny zostać uznane za wystarczającą formę potwierdzenia, że kontrahent otrzymał korekty faktur wskazane w tych dokumentach. W konsekwencji, posiadanie takich dokumentów upoważnia Spółkę do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT wynikającego z wystawionych korekt, wskazanych w tych dokumentach. Wnioskodawca wskazał przy tym na stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w P. zawarte w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. o sygn. [...], w której Dyrektor wskazał w szczególności, że "potwierdzenie faktu otrzymania przez nabywcę towarów i usług faktury korygującej może być dokonane w dowolnej formie oraz na stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w P. zajęte w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. sygn. [...], gdzie stwierdzono, że otrzymane drogą mailową zestawienie faktur, za które nabywca dokonuje płatności w danym dniu (przelewem bankowym) i w którym wyszczególnia numery faktur korygujących, które kontrahent potrąca/kompensuje, spełnia warunek potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę. Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, iż posiadanie wyciągu z rachunku bankowego Spółki, na którym będą wskazane faktury sprzedaży oraz faktury korygujące, których płatność dotyczy oraz kwota płatności uwzględniająca potrącenie/kompensatę należności z poszczególnych faktur, jest wystarczające, aby obniżyć podstawę opodatkowania VAT na podstawie tych korekt w stosunku do podstawy określonej w fakturach pierwotnych, zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy VAT. Jednocześnie, zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy VAT, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Z powyższej regulacji wynika zatem, że podatnicy, u których zmianie ulega podstawa opodatkowania mają prawo do jej obniżenia w rozliczeniu za okres, w którym kontrahent potwierdził otrzymanie faktury korygującej. Zatem zdaniem Spółki, prawo do obniżenia podstawy opodatkowania powstanie w rozliczeniu za okres, w którym kontrahent potwierdzi otrzymanie faktury korygującej tzn. uwzględni ją w dokonywanych rozliczeniach poprzez potrącenie/kompensatę kwoty wynikającej z wystawionej korekty z zobowiązaniem względem Spółki, które zostanie potwierdzone w dokonanym przelewie. Uznając to stanowisko za nieprawidłowe, Minister Finansów powołał art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 29 ust. 1, ust. 4 i ust 4a ustawy VAT Organ wskazał, że na mocy art. 29 ust. 4b ww. ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w: 1) eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; 2) dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; 4) pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku. Dalej organ wskazał, ze przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ww. ustawy). Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT (w tym faktur korygujących), w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., uregulowane zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360). Zgodnie z powołanymi unormowaniami faktury korygujące można podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego oraz na te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu i kwoty podatku należnego ulega podwyższeniu. W ramach powyższego rozróżnienia faktury korygujące można również podzielić ze względu na powód ich wystawienia. Zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Stosownie do § 13 ust. 5 ww. rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku: 1) zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy; 2) zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu. Natomiast w myśl § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu oraz w sytuacji gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem z przytoczonych uregulowań wynika, iż istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Należy podkreślić, iż potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym obniżkom podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku u dostawcy. Organ podkreślił także, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Uregulowanie zawarte w art. 29 ust. 4a ustawy VAT, ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie podstawy opodatkowania i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy, nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług. Podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy. Z powyższego wynika, że skoro będący podstawą opodatkowania obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych rabatów, to czynność taka dokonywana przez sprzedawcę towarów i usług powoduje konieczność zmniejszenia kwoty podatku naliczonego u nabywcy. W przeciwnym razie dochodziłoby do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku, który w rzeczywistości nie został zapłacony. Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, nabywca musi potwierdzić ten fakt, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem tej faktury. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy, w którym otrzyma potwierdzenie odbioru faktury przez nabywcę. Ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Potwierdzenie faktu otrzymania przez nabywcę towarów i usług faktury korygującej, może być dokonane w dowolnej formie, np. poprzez zwrotne potwierdzenie odbioru wysłanej pocztą - w formie listu poleconego - przesyłki zawierającej fakturę korygującą może to być odrębne pisemne potwierdzenie faktu otrzymania faktury korygującej, również w formie elektronicznej lub przesłana zwrotnie kopia podpisanej faktury korygującej. Zatem, żaden przepis nie określa specjalnej formy, w jakiej potwierdzenie odbioru faktury korygującej byłoby wymagane. Istotne jest, aby sprzedawca towarów lub usług dla celów rozliczenia podatku należnego od sprzedaży posiadał informację, z której jednoznacznie wynika, iż nabywca otrzymał fakturę korygującą sprzedaż. Odnosząc się do treści wniosku organ zwrócił uwagę, że w świetle powołanego art. 29 ust. 4a ustawy VAT, istotne znaczenie dla ustalenia okresu rozliczeniowego w którym wystawca faktury korygującej może uwzględnić daną fakturę korygującą, mają dwie daty, a mianowicie: - data otrzymania faktury korygującej przez nabywcę oraz - data otrzymania przez wystawcę faktury korygującej potwierdzenia otrzymania tej faktury korygującej. Niezależnie od formy otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej, dotyczyć ono powinno konkretnej albo konkretnych faktur korygujących. Organ podkreślił, iż kwestia potwierdzenia odbioru faktur korygujących była przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. w sprawie C-588/10 Minister Finansów przeciwko Kraft Foods Polska S.A. orzekł, że wymóg polegający na uzależnieniu obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania korekty faktury doręczonego przez nabywcę towarów lub usług mieści się w pojęciu warunków, o których mowa w art. 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zasady neutralności podatku od wartości dodanej oraz proporcjonalności co do zasady nie sprzeciwiają się takiemu wymogowi. Jak wynika zatem z powyższego, przepis art. 29 ust. 4a ustawy VAT nakładający na Wnioskodawcę obowiązek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej nie jest sprzeczny z przepisami Dyrektywy. TSUE orzeczeniu wskazał, że jeżeli uzyskanie przez podatnika, będącego dostawcą towarów lub usług, tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, to nie można mu odmówić wykazania przed organami podatkowymi danego państwa członkowskiego przy użyciu innych środków, po pierwsze, że dochował on należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią oraz, po drugie, że dana transakcja została w rzeczywistości zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury. Jak stwierdził organ dopiero w sytuacji, jeżeli uzyskanie przez podatnika, będącego dostawcą towarów lub usług, tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, możliwym jest wykazanie, iż nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu faktury korygującej, przy użyciu innych środków. Taka jednak sytuacja nie znajduje odzwierciedlenia w treści wniosku, bowiem z opisu sprawy nie wynika, aby kontrahent utrudniał Wnioskodawcy lub uniemożliwiał potwierdzenie, czy i kiedy fakturę korygującą otrzymał. Wnioskodawca nie wykazał, iż otrzymanie takiego potwierdzenia jest niemożliwe lub też nadmiernie uciążliwe. Tym samym organ stwierdził, że nie można uznać za skuteczne potwierdzenia odbioru w formie wyciągu bankowego, który nie zawiera daty otrzymania konkretnych faktur korygujących przez nabywcę oraz nie wskazuje w sposób jednoznaczny daty otrzymania przez Wnioskodawcę potwierdzenia otrzymania przez nabywcę faktury korygującej. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy organ stwierdził, iż w przypadku, gdy zamierzona przez Wnioskodawcę forma potwierdzeń odbioru faktur korygujących w postaci wyciągu z rachunku bankowego Wnioskodawcy nie będzie zawierała daty otrzymania konkretnych faktur korygujących przez nabywcę, ani też nie będzie w sposób jednoznaczny wskazywała daty otrzymania przez Spółkę potwierdzenia otrzymania przez nabywcę faktury korygującej, wówczas należy ją uznać za niewystarczającą do celów rozliczenia podatku VAT z tych dokumentów. Odnosząc zatem przytoczone przepisy prawa do przedstawionego zdarzenia przyszłego organ stwierdził, iż wyciąg z rachunku bankowego Wnioskodawcy, na którym będą wskazane faktury sprzedaży oraz faktury korygujące, których płatność dotyczy oraz kwota płatności uwzględniająca potrącenie/kompensatę należności z poszczególnych faktur, nie będzie stanowił wystarczającej formy potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, o którym mowa w art. 29 ust. 4a ustawy VAT. Natomiast ze względu na fakt, iż w zakresie pierwszego pytania sformułowanego przez Wnioskodawcę uznano, że wyciąg z rachunku bankowego Wnioskodawcy nie będzie stanowił wystarczającej formy potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, o którym mowa w art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług, oceniając stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jako nieprawidłowe, odpowiedź na pytanie drugie stała się bezprzedmiotowa. Organ zaznaczył także, iż powołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne z dnia [...]. sygn. [...] oraz z dnia [...]. sygn. [...] kształtują sytuację prawną podatników w ich indywidualnych sprawach, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, odmiennych niż w niniejszej sprawie i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że interpretacje przepisów prawa podatkowego należy traktować indywidualnie. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający z upoważnienia Ministra Finansów, w piśmie z dnia [...] r. nr [...] uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Z powyższą interpretacją nie zgodziła się skarżąca Spółka, która w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wniosła o jej zmianę. Podkreśliła również, że posiadany przez nią wyciąg z rachunku bankowego stanowi dokument "potwierdzający potwierdzenie odbioru korekty", a zatem stanowi podstawę obniżenia podstawy opodatkowania. W opinii Spółki, nie jest celowe wykazywanie, że pozyskanie potwierdzenie odbioru korekty jest niemożliwe bądź nadmiernie uciążliwe, ponieważ Spółka posiada takie potwierdzenia. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (vide: pismo z dnia [...] r. nr [...]). Stanowisko to zakwestionował pełnomocnik skarżącej Spółki, który w skardze z dnia [...] r. wniósł o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił organowi wydanie interpretacji indywidulanej naruszeniem 29 ust. 4a ustawy z dnia 1 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tj Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.-dalej: ustawa VAT) poprzez uznanie, że przedstawiony przez Spółkę wyciąg z rachunku bankowego nie stanowi potwierdzenia odbioru faktury korygującej oraz art. 14c § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej: O.p.) z uwagi na to, że interpretacja indywidulana będąca przedmiotem zaskarżania pozostaje w sprzeczności z celem, jakim jest zapewnienie jednolitości wydawania wiążących interpretacji. Podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko wskazując na brzmienie art. 29 ust. 4a ustawy VAT i podkreślił, że uzyskanie potwierdzenia otrzymania faktury przez nabywcę korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika t do uwzględnienia korekty za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Nadto ustawodawca we wskazanym przepisie nie postanowił, że potwierdzenie odbioru faktury korygującej powinno zawierać jakiekolwiek elementy. Ustawodawca nie wskazał też wprost, jakiego rodzaju dokumenty czy inne formy należy uznawać za potwierdzenie odbioru faktury. W ocenie skarżącej przyjąć należy, że tego rodzaju potwierdzenie będą stanowiły wszelkie dokumenty wskazujące na to, że odbiorca faktury korygującej miał możliwość zapoznania się z tym dokumentem. Wskazał przy tym, że za przyjęciem takiego stanowiska przemawia art. 180 § 1 O.p., na podstawie którego jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zdaniem skarżącej Spółki wskazana regulacja przesądza o tym, że taki dowodem (potwierdzeniem odbioru faktury korygującej) jest również wyciąg z rachunku bankowego, w posiadaniu którego znajduje się Spółka. Zdaniem skarżącej skoro z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego z wyciągu bankowego wynika, że kontrahent uwzględnił wystawioną przez Spółkę fakturę korygującą w rozliczeniach (płatności zostały rozliczone w sposób wynikający z korekt faktur) i faktura korygująca jest w tym wyciągu wymieniona, to nie ma podstaw aby uznawać tego rodzaju dokument za niewystarczający. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w G., działający w imieniu Ministra Finansów, wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że ustanowiona w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz.270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. zasada orzekania przez sąd w granicach danej sprawy odnosi się także do rozstrzygania o prawidłowości indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Oznacza to, że nie poddana kontroli sądowej indywidualna interpretacja nie może stanowić punktu odniesienia dla oceny prawidłowości aktu zaskarżonego, zwłaszcza, że nawet nieznacznie tylko zmienione elementy stanu faktycznego mogą prowadzić do odmiennych ocen prawnych. Uregulowana przepisami art.14 b – 14 p O.p. instytucja interpretacji przepisów prawa podatkowego oznacza stosowanie tego prawa bez prowadzenia postępowania dowodowego przez organ uprawniony do wydania aktu administracyjnego. Stosownie do art. 14 b § 3, to na podmiocie ubiegającym się o interpretację ciąży obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast rola organu podatkowego sprowadza się, co do zasady, do zaakceptowania przedstawionej oceny bądź do jej zanegowania. W tym drugim przypadku powinnością organu jest dokonanie właściwej wykładni normy prawnej na którą powołuje się wnioskodawca oraz wskazanie czy i jakie skutki wynikają z jej zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego.- art. 14 c § 1 i 2 O.p. Indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw i obowiązków wnioskodawcy. Pełni funkcję ochronną, jeżeli podatnik się do niej zastosuje. Jednocześnie wydana interpretacja nie wywołuje "powagi rzeczy osądzonej" , co wynika z treści art.14e. Należy w tym miejscu zauważyć, iż zaskarżone rozstrzygnięcie, będące przedmiotem oceny tut. Sądu, podjęte zostało w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. W postępowaniu takim stan faktyczny jest przyjmowany według twierdzeń podatnika. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 ustawy O.p. we wniosku o udzielenie interpretacji wnioskodawca jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych oraz własnego stanowiska w sprawie. Do takiego stanu jaki przedstawi, formułuje on własne stanowisko. Organ podatkowy dokonuje natomiast oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie takie opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego wyrażana jest jego ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. W postępowaniu tym nie może zatem toczyć się spór o stan faktyczny, ani też nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych, a następnie poddawanie ich swobodnej ocenie, zgodnie z art. 191 O.p. Postępowanie to nie może również zmierzać do kwestionowania przez organ podatkowy stanu faktycznego podawanego przez wnioskodawcę. Organ ma obowiązek przyjąć do sformułowania oceny prawnej taki stan faktyczny, jaki podaje podatnik. Innymi słowy, organ podatkowy dokonuje interpretacji przyjmując za stroną ściśle określony stan faktyczny. W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja nie narusza prawa materialnego ani przepisów określających zasady i tryb postępowania w tego rodzaju sprawach. Z wnioskiem o interpretację prawa podatkowego wystąpiła A. Spółka z o.o. z siedzibą w T., zatem interpretacja indywidualna dotyczyła rozstrzygnięcia przepisów prawa podatkowego wobec tego podmiotu. Problem natomiast przedstawiony przez skarżącą we wniosku o interpretację dotyczył przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy w świetle art. 29 ust. 4a ustawy VAT wyciąg z rachunku bankowego Wnioskodawcy, na którym będą wskazane faktury sprzedaży oraz faktury korygujące, których płatność dotyczy, oraz kwota płatności uwzględniająca potrącenie/kompensatę należności z poszczególnych faktur, stanowią wystarczającą formę potwierdzenia, że kontrahent otrzymał korekty wskazane na wyciągu i upoważniają Wnioskodawcę do obniżenia podstawy opodatkowania o podatek VAT wynikający z tych korekt. Organ interpretacyjny wydając sporną interpretację stanął w niej na stanowisku, iż w opisanym przez wnioskodawcę stanie faktycznym wyciąg z rachunku bankowego nie stanowi potwierdzenia odbioru faktury korygującej, a zatem nie odpowiada zakresowi normy prawnej przepisu art. 29 ust. 4a ustawy VAT". W szczególności nie można podzielić zarzutu o naruszeniu przez organ art. 14c § 6 O.p. z uwagi na to, że interpretacja indywidualna będąca przedmiotem zaskarżania pozostaje w sprzeczności z celem, jakim jest zapewnienie jednolitości wydawania wiążących interpretacji należy zauważyć, iż w art. 14c O.p. nie ma § 6, wobec powyższego Sąd nie może odnieść się tak sformułowanego zarzutu. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do treści art. 29 ust. 4 ww. ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależni w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Jak stanowi art.29 ust 4a ustawy VAT w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą nip należna (art. 29 ust. 4c ustawy). Powołane wyżej regulacje stanowią, iż kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego, muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę powoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i da prawo do takiego obniżenia. [...] faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest oprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Jak słusznie zauważył organ, regulowanie warte w art. 29 ust. 4a ustawy VAT, ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie podstawy podatkowania i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług, podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy towarów i usług, powyższego wynika, że skoro będący podstawą opodatkowania obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych rabatów, to czynność taka dokonywana przez sprzedawcę towarów lub usług powoduje konieczność zmniejszenia kwoty podatku naliczonego nabywcy. Uregulowanie zawarte w art. 29 ust. 4a ustawy VAT, ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszeni podstawy opodatkowania i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy, nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług. Podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy. Z powyższego wynika, że skoro będący podstawą opodatkowania obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych rabatów, to czynność taka dokonywana przez sprzedawcę towarów i usług powoduje konieczność zmniejszenia kwoty podatku naliczonej u nabywcy. W przeciwnym razie dochodziłoby do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku, który w rzeczywistości nie został zapłacony. Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, nabywca musi potwierdzić ten fakt aby wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem faktury. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownej obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy, w którym otrzyma potwierdzenie odbioru faktury przez nabywcę. Nie jest sporne, iż ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca powinien dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej, dlatego można przyjąć, że może to nastąpić w każdej niebudzącej wątpliwości faktycznych formie. Forma ta musi pozwolić na jednoznaczne stwierdzenie, iż sprzedawca to potwierdzenie otrzymał. Natomiast potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w system podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadniony obniżkom podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku u dostawcy. Z wniosku wynikało, że Skarżąca planuje akceptować potwierdzenie odbioru korekt związanych z płatnościami za faktury wystawione przez Spółkę w postaci wyciągu z rachunku bankowej Spółki, na którym będą wskazane faktury sprzedaży oraz faktury korygujące, których płatność dotyczy oraz kwota płatności uwzględniająca potrącenie/kompensatę należności z poszczególnych faktur. Wyciąg z rachunku bankowego, jak wskazała Skarżąca nie będzie zawierał daty otrzymania konkretnych faktur korygujących przez nabywcę. Należy wskazać, przepis art. art. 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/UE, zakłada że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżona, na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. , sygn. akt C-588/10 wskazał, iż : "Wymóg polegający na uzależnieniu obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania korekty faktury doręczonego przez nabywcę towaru lub usług mieści się w pojęciu warunków, o których mowa w art. 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zasady neutralności podatku od wartości dodanej oraz proporcjonalności co do zasady nie sprzeciwiają się takiemu wymogowi. Jednakże, jeżeli uzyskanie przez podatnika, będącego dostawcą towarów lub usług, tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, to nie można mu odmówić wykazania przed organami podatkowymi danego państwa członkowskiego przy użyciu innych środków, po pierwsze, że dochował on należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu faktury i że zapoznał się z nią oraz, po drugie, że dana transakcja została w rzeczywistości zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury." Wyrok Trybunału Sprawiedliwości potwierdził tę normę, przyznając w ten sposób, że art. 29 ust. 4, 4a i 4c ustawy VAT są zgodne z art. 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/UE. Zgodne są więc zapisy obowiązujące po 1 grudnia 2008 r. z normami Unii Europejskiej. Jednocześnie, jak wskazuje wyrok Trybunału Sprawiedliwości, zasady neutralności podatku VAT oraz jego proporcjonalności dopuszczają, aby podatnik który ma problemy w uzyskaniu potwierdzenia doręczenia faktury korygującej w rozsądnym terminie mógł wykazać przed krajowymi organami podatkowymi przy użyciu innych środków, że dochował on należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią oraz, po drugie, że dana transakcja została w rzeczywistości zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury. Dowodami - zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej może być wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W konsekwencji Sąd, podzielił stanowisko Ministra Finansów, że dopiero w sytuacji, gdy uzyskanie przez podatnika, będącego dostawca towarów lub usług potwierdzenia korekty faktury doręczonego przez nabywcę towarów lub usług jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione możliwym jest wykazanie, że nabywca towarów i usług jest w posiadaniu faktury korygującej przy użyciu innych środków. W ocenie Sądu organ podatkowy prawidłowo ocenił przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny. Jak podkreślił TSUE wymóg polegający na uzależnieniu obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania korekty faktury doręczonego przez nabywcę towarów lub usług mieści się w pojęciu warunków, o których mowa w art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112. To podatnik jest zobowiązany wykazać, że w konkretnej sytuacji uzyskanie przez niego tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, czego skarżąca spółka we wniosku nie uczyniła. W świetle orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE to spółka musi wykazać, że w konkretnym przypadku miały miejsce okoliczności, które powołuje Trybunał Sprawiedliwości UE uzasadniające prawo do obniżenia podatku należnego mimo braku potwierdzenia odbioru faktury korygującej. W ocenie Sądu prawa takiego nie można przyznać w sposób generalny. W tym stanie rzeczy w świetle art. 29 ust. 4a ustawy VAT i przy uwzględnieniu treści orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-588/10 fundamentalną zasadą jest konieczność spełnienia warunku posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę, aby możliwe było obniżenie podstawy opodatkowania lub umniejszenie podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze. Odstępstwa od tej zasady są możliwe tylko w szczególnych przypadkach, interpretowanych w sposób zawężający, które zostały opisane w wyroku TSUE (gdy uzyskanie potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione).We wniosku nie wskazano, że uzyskanie potwierdzenia w rozsądnym terminie jest niemożliwe, choć nie sposób nie dostrzec, że określenie to jest bardzo nieprecyzyjne. Spółka nie wskazała także na szczególne okoliczności, a mianowicie, że przy użyciu innych środków, będzie w stanie wykazać, że dochowała należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią oraz, że dana transakcja została w rzeczywistym czasie zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury. Skoro takich elementów zdarzenia przyszłego nie zawiera wniosek inicjujący postępowanie o wydanie zaskarżonej interpretacji organ, będąc związany treścią wniosku, nie mógł orzec inaczej niż to uczynił w niniejszej sprawie. Ponadto dowód potwierdzający otrzymanie przez nabywcę faktury korygującej, jak też Minister Finansów zaznaczył, może posiadać różną formę i treść, byle z dowodu tego wynikało, że adresat faktury korygującej ma świadomość jej istnienia, a więc zmiany podstawy opodatkowania. W ocenie Sądu również zasadne jest stanowisko Ministra Finansów, iż w rozpatrywanej sprawie nie można było uznać za skuteczne potwierdzenie odbioru w formie wyciągu bankowego, który nie będzie zawierał daty otrzymania konkretnych faktur korygujących oraz nie wskazuje w sposób jednoznaczny daty otrzymania przez Skarżącą potwierdzenia otrzymania przez nabywcę faktury korygującej. Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.