II GSK 7/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. Centrum Przedsiębiorczości od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 746/14 w sprawie ze skargi I. Spółki z o.o. w K. na rozstrzygnięcie M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną Zaskarżonym postanowieniem z 9 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 746/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. w związku z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j.: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej: z.p.p.r., odrzucił skargę I. Spółki z o.o. w K. (dalej: skarżąca) na rozstrzygnięcie M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że WSA w K. wyrokiem z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 624/13 po rozpoznaniu sprawy ze skargi skarżącej na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od informacji M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] marca 2013 r. o odrzuceniu wniosku o dofinansowania realizacji projektu: "Innowacyjny projekt [...] przyczyniający się do wdrożenia wyników B+R mających znaczenie dla rozwoju gospodarczego" w ramach M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, stwierdził, że ocena projektu na etapie oceny technicznej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa M. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt: II GSK 2314/13 oddalił skargę kasacyjną Zarządu Województwa M. od wyroku WSA w K. z dnia [...] października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 624/13. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., M. Centrum Przedsiębiorczości poinformowało skarżącą o odrzuceniu wniosku na etapie oceny technicznej. Wskazano w tej informacji, że projekt został poddany ponownej ocenie merytorycznej zgodnie z § 19 ust. 33 oraz § 21 Regulaminu konkursu, przyjętego uchwałą nr 653/12 Zarządu Województwa M. z dnia 14 czerwca 2012 r. ze zm. (zwanego dalej: Regulaminem konkursu). Pouczono również skarżącą o możliwości wniesienia skargi do WSA w K. WSA w K. odrzucając skargę na rozstrzygnięcie M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2014 r. stwierdził, że Sąd ten wyrokiem z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 624/13 przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji zarządzającej, tj. Zarządowi Województwa M., a nie instytucji pośredniczącej, tj. M. Centrum Przedsiębiorczości. Organem kompetentnym do wydania rozstrzygnięcia, to jest do rozpoznania protestu złożonego przez skarżącą od informacji M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] marca 2013 r. o odrzuceniu wniosku na etapie oceny technicznej, po ww. prawomocnym wyroku był więc Zarząd Województwa M. Sąd I instancji zauważył też, że zaskarżone rozstrzygnięcie M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2014 r., o ponownym odrzuceniu wniosku na etapie oceny technicznej w ramach konkursu jest rozstrzygnięciem "pierwszoinstancyjnym", a zatem skarga na nie – mimo błędnego pouczenia zawartego w tym rozstrzygnięciu - jest niedopuszczalna zgodnie z art. 30c ust. 1 z.p.p.r. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej M. Centrum Przedsiębiorczości zaskarżyło powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 30e z.p.p.r. naruszenie przepisów postępowania, to jest: - art. 30c ust. 3 pkt 1 z.p.p.r. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że wyłącznie kompetentnym organem do wydania rozstrzygnięcia po prawomocnym wyroku WSA w K. z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt. III SA/Kr 624/13 był Zarząd Województwa M., podczas gdy zgodnie z § 21 ust. 37 Regulaminu konkursu, organem kompetentnym do wydania rozstrzygnięcia ze względu na charakter wyrzeczenia zawartego w wyroku WSA z dnia 2 października 2013 r. było M. Centrum Przedsiębiorczości; - art. 30c ust. 1 oraz art. 30b z.p.p.r. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez ich zastosowanie i uznanie, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest rozstrzygnięciem "pierwszoinstancyjnym", od którego przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu, co jest równoznaczne z przyjęciem, że złożona skarga jest przedwczesna, podczas gdy zgodnie z § 21 ust. 33 Regulaminu konkursu oraz utrwaloną praktyką, w przypadku negatywnego wyniku ponownej oceny projektu protest nie przysługuje, a wnioskodawca może wnieść skargę bezpośrednio do WSA w K.; - art. 153 p.p.s.a. poprzez uznanie, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem ww. przepisu, podczas gdy Zarząd Województwa M. dokonał oceny projektu zgodnie z prawem, w tym w szczególności w sposób zgodny z § 21 ust. 37 Regulaminu konkursu, zapewniając w ten sposób poszanowanie normy prawnej wynikającej z art. 153 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentację na poparcie powyższych zarzutów. Skarżąca nie skorzystała z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Sąd jest związany podstawami określonymi w art. 174 p.p.s.a. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Okolicznością decydującą o bezzasadności zarzutu kasacyjnego naruszenia przez Sąd I instancji powyższego przepisu jest treść prawomocnego wyroku WSA w K. z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 624/13, którym Sąd ten po rozpoznaniu sprawy ze skargi skarżącej na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od informacji M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] marca 2013 r. o odrzuceniu wniosku o dofinansowania realizacji projektu, stwierdził, że ocena projektu na etapie oceny technicznej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa M. Jak już wyżej wskazano, wyrok WSA w K. z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 624/13 jest prawomocny, a jego treść uzasadniało brzmienie art. 30c ust. 3 pkt 1, również powołanego w podstawie kasacyjnej. Z treści tego przepisu wynika, że w przypadku uwzględnienia skargi dopuszczalne jest przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji zarządzającej, lub pośredniczącej. Możliwość taką dopuszcza również, no co trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, znajdujący odpowiednie zastosowanie art. 135 p.p.s.a. (zob. J. Jaśkiewicz: Komentarz do art. 30c z.p.p.r., Lex 2014). Jednoznaczna treść zawartego w nim rozstrzygnięcia nie pozostawia żadnych wątpliwości interpretacyjnych, wbrew zarzutowi kasacyjnemu, w myśl którego organem kompetentnym do wydania rozstrzygnięcia ze względu na charakter "wyrzeczenia" zawartego w wyroku WSA z dnia 2 października 2013 r. było M. Centrum Przedsiębiorczości. Bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostaje również powoływany w zarzutach kasacyjnych § 21 ust. 37 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia przez WSA w K., iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, IZ MRPO przekazuje wyrok WSA do właściwej instytucji w celu wykonania wyroku. Należy też podzielić stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym skarga na rozstrzygnięcie M. Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2014 r. – mimo błędnego pouczenia zawartego w tym rozstrzygnięciu – jest niedopuszczalna zgodnie z art. 30c ust. 1 z.p.p.r. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Aby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, w myśl art. 30c ust. 1 z.p.p.r. należy bowiem wyczerpać postępowanie odwoławcze przed właściwą instytucją. Takie stanowisko Sądu I instancji znajduje też potwierdzenie w wymogu ustawowym określonym w art. 30a ust. 3 zdanie drugie z.p.p.r., zgodnie z którym, w przypadku negatywnej oceny projektu należy pouczyć wnioskodawcę o możliwości wniesienia protestu. Stanowiska tego nie mogło zatem podważyć powoływanie się przez wnoszącą skargę kasacyjną na odmienne uregulowanie określone w § 21 ust. 33 Regulaminu konkursu oraz "utrwaloną praktykę". Sąd I instancji władny był bowiem skontrolować, czy omawiany system realizacji programu jest zgodny z prawem powszechnie obowiązującym, a w szczególności z Konstytucją RP i ustawami. Wymaga też podkreślenia, co stwierdził Sąd I instancji, że odrzucenie skargi na obecnym etapie postępowania nie zamyka skarżącej prawa do merytorycznego rozpoznania jej skargi na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, opubl. w: ONSAiWSA 2008/2/23).