II GSK 719/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej O. C. E. Sp. z o.o. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Op 587/14 w sprawie ze skargi O. C. E. Sp. z o.o. w K. na czynność Zarządu Powiatu N. w przedmiocie dotacji na ucznia szkoły niepublicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Op 587/14, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę O. C. E. Sp. z o.o. w K. na czynność Zarządu Powiatu N. w przedmiocie dotacji na ucznia szkoły niepublicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że wyrokiem z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. stwierdził bezskuteczność zaskarżonej przez O. C. E. Sp. z o.o. w K. czynności Zarządu Powiatu N. z dnia [...] kwietnia 2014 r., informującej o ustaleniu wysokości dotacji na poziomie 50% średniej kwoty wydatków bieżących, przypadających na jednego ucznia w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju, funkcjonujących na terenie powiatu nyskiego, tj. dla szkół policealnych dla młodzieży kształcących się w zawodach medycznych, w wysokości 3.718 zł, co stanowi 50% wydatków bieżących ponoszonych w Szkole Policealnej Nr [...] (kształcącej w zawodzie technik farmaceuta), funkcjonującej w Zespole Szkół i Placówek Oświatowych w N. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu [...] grudnia 2014 r. Następnie, pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżąca wniosła skargę na czynność Zarządu Powiatu w N. w zakresie obliczenia, na rok kalendarzowy 2014, dotacji w wysokości 2.242 zł na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych o uprawnieniach szkoły publicznej, kształcącej w zawodach medycznych. Zaskarżonej czynności zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a to art. 90 ust. 3 oraz ust. 3c u.s.o. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co polegało na obliczeniu dotacji w wysokości niezgodnej z przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu w N. wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że zgodnie z zaleceniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14, Zarząd Powiatu N. pismem z dnia [...] listopada 2014 r. ponownie poinformował skarżącą o wysokości przyznanej dotacji, podał jakie konkretne przesłanki przesądziły o określonej wysokości dotacji oraz wskazał dokładny sposób jej wyliczenia. Zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy tej samej czynności Zarządu Powiatu w N., tylko w odniesieniu do innej, policealnej szkoły dla dorosłych, prowadzonej przez O. C. E. Sp. z o.o. w K.. Organ stosując się do zaleceń Sądu w sprawie II SA/Op 403/14, poinformował skarżącą o wysokości przyznanej dotacji, wskazując sposób jej wyliczenia, w tym dane o bieżących wydatkach ponoszonych w szkole publicznej tego samego typu i rodzaju oraz wskazał okoliczności uzasadniające uznanie danej szkoły za szkołę tego samego typu i rodzaju co dotowana szkoła niepubliczna. Przekazał skarżącej pismem z dnia [...] listopada 2014 r. uzupełnienie wyszczególnionych wyżej wskazanych informacji dotyczących ustalenia wysokości dotacji dla prowadzonego przez Spółkę Prywatnego Medycznego Studium zawodowego dla Dorosłych w N.. Skargę więc należało uznać za bezprzedmiotową. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił. Na wstępie swojego rozstrzygnięcia powołał się na wynikającą z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zasadę res iudicata, zgodnie z którą nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Zatem w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Rozpoznając sprawę Sąd I instancji uznał, że pomiędzy sprawą zakończoną prawomocny wyrokiem z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14 a sprawą obecnie analizowaną zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, jak i przedmiotowa. Wskazał, że w obu sprawach występuje ten sam podmiot, tj. O. C. E. Sp. z o.o. w K. Ponadto, przedmiotem skargi w obydwu sprawach jest tożsama czynność Zarządu Powiatu w N. dokonana na zasadzie art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Sąd I instancji przyznał rację organowi, że rozpoznawana skarga na czynność Zarządu Powiatu w N. w zakresie ustalenia na rok kalendarzowy 2014 wysokości dotacji na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych o uprawnieniach szkoły publicznej kształcącej w zawodach medycznych dotyczy tej samej czynności Zarządu Powiatu w N., co w sprawie II SA/Op 403/14, tylko w odniesieniu do innej policealnej szkoły dla dorosłych, prowadzonej przez O. C. E. Sp. z o.o. w K. Uwzględniając bowiem zalecenia Sądu w sprawie II SA/Op 403/14, zobowiązujące do zawarcia w informacji o wysokości przyznanej dotacji, w tym dane na temat bieżących wydatków ponoszonych w szkole publicznej tego samego typu i rodzaju oraz wskazanie okoliczności uzasadniających uznanie danej szkoły za szkołę tego samego typu i rodzaju co dotowana szkoła niepubliczna, Zarząd Powiatu w N. pismem z dnia [...] listopada 2014 r. przekazał skarżącej uzupełnienie wyszczególnionych powyżej informacji dotyczących ustalenia wysokości dotacji dla prowadzonego przez skarżącą Prywatnego Medycznego Studium Zawodowego dla Dorosłych w N. Tym samym Sąd I instancji uznał, że zaskarżona w sprawie czynność Zarządu Powiatu stanowi jedynie rozszerzenie i uzupełnienie informacji udzielonych w zaskarżonej w sprawie II SA/Op 403/14 czynności i odnosi się do wszystkich szkół policealnych. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosło O. C. E. Sp. z o.o. w K., zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie: 1) przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie - zamiast art. 132 p.p.s.a. i w konsekwencji albo art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. lub art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1, a także w zw. art. 133 § 1, art. 134 § 1 i art. 171 p.p.s.a., polegające na błędnym uznaniu, iż w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość podmiotu i przedmiotu postępowania z podmiotem i przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 6.10.2014 r. (sygn. akt II SA/Op 403/14), co doprowadziło do uchylenie się od merytorycznego rozpoznania skargi na podstawie akt sprawy i podjęcia rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy; b) art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 oraz § 2 pkt 4, art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie i przez to odrzucenie skargi zamiast jej uwzględnienia, w sytuacji gdy jak wynika z uzasadnienia skarżonego postanowienia Sąd I instancji de facto przyznaje, że zaskarżona czynność jest wadliwa. Tym samym Sąd I instancji, poprzez odrzucenie skargi zamiast jej uwzględnienie, utrzymał w mocy wadliwą czynność Zarządu Powiatu w N. z dnia [...]-07-2014r. znak [...]. 2) przepisów prawa materialnego, tj. a) art. 90 ust. 3 w art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Tekst jednolity. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) poprzez błędną ich wykładnię, a przez to niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie polegające na przyjęciu, że Prywatne Medyczne Studium Zawodowe dla Dorosłych w N., tj. niepubliczna policealna szkoła dla dorosłych, jest szkołą tego samego rodzaju co Prywatne Medyczne Studium Zawodowe w N. będąca niepubliczną policealną szkołą dla młodzieży; b) art. 2. 45 ust. 1, 77 ust. 2 oraz 184 Konstytucji poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przez to pozbawienie strony skarżącej skutecznego prawa obrony swoich praw. Wskazując na powyższe, spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, że wbrew stanowisku Sądu I instancji, w rozpoznawanej sprawie oraz w sprawie o sygn. II SA/Op 403/14 zakończonej prawomocnym wyrokiem nie zachodzi zarówno tożsamość przedmiotowa i podmiotowa. Wprawdzie w obu przypadkach skargi dotyczą czynności Zarządu Powiatu w N. w zakresie dotacji dla szkół niepublicznych, to jednak dokonanych nie tylko w innym czasie, ale także dotyczących innego rodzaju szkół oraz odwołujących się do innych kryteriów będących podstawą ustalenia i obliczenia dotacji dokonanych na podstawie innych danych. Przedmiotem skargi rozpoznanej prawomocnym wyrokiem z dnia [...]10.2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14, była czynność Zarządu Powiatu w N. dotycząca obliczenia i przekazania w roku 2014 dotacji na jednego ucznia Prywatnego Medycznego Studium Zawodowego w N., tj. niepublicznej policealnej szkoły dla młodzieży, dokonana pismem z dnia [...]-04-2014r. znak [...]. W piśmie tym organ ustalił wysokość dotacji na poziomie 50% średniej kwoty wydatków bieżących przypadających na jednego ucznia w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju, funkcjonujących na terenie powiatu nyskiego, tj. dla szkół policealnych dla młodzieży, kształcących w zawodach medycznych: 3718 zł, co stanowi 50% wydatków bieżących ponoszonych w Szkole Policealnej Nr [...] kształcącej m.in. w zawodzie technik farmaceuta, funkcjonującej w Zespole Szkół i Placówek Oświatowych w N. Natomiast przedmiotem skargi, w której zostało wydane skarżone postanowienie z dnia [...].12.2014 r. (sygn. akt II SA/Op 587/14), była czynność Zarządu Powiatu w N. dotycząca ustalenia i obliczenia w roku 2014 dotacji na jednego ucznia Prywatnego Medycznego Studium Zawodowego dla Dorosłych w N., tj. niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych, dokonana pismem z dnia [...].07.2014 r. znak [...]. W piśmie tym organ podał, że wysokość rocznej dotacji dla szkół policealnych dla dorosłych kształcących w zawodach medycznych na rok 2014 została ustalona na poziomie 50% średniej kwoty wydatków bieżących przypadających na jednego ucznia w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju, funkcjonujących na terenie powiatu namysłowskiego w wysokości 2.242 zł, co stanowi 50% wydatków bieżących ponoszonych w szkole policealnej dla dorosłych kształcącej w zawodach medycznych, funkcjonującej w Rolniczym Centrum Kształcenia Ustawicznego w N., w której zgodnie z informacją uzyskaną z Powiatu N. pismem z dnia [...].06.2014 r. wydatki bieżące w przeliczeniu na jednego ucznia wynoszą 373,61 zł miesięcznie. Spółka wskazała, że na odrębność obu spraw (czynności) wskazuje nie tylko data dokonania tych czynności, jak również wysokość kwoty dotacji, jaką organ obliczył, przy zastosowaniu odmiennych kryteriów, dla tych dwóch szkół. W Prywatnym Medycznym Studium Zawodowy w N. wyniosła ona 3.718 zł, natomiast w Prywatnym Medycznym Studium Zawodowym dla Dorosłych w N. 2.242 zł, a także fakt, że w tej sprawie wystąpił dodatkowy element sporny, a mianowicie wykazanie spełnienia kryterium "najbliższego powiatu", co w sprawie sygn. akt II SA/Op 403/14 (na obecnym etapie postępowania) nie było sporne. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie, gdyż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji przedwcześnie zastosował w sprawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., nie mając przy tym na uwadze prawidłowej wykładni art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powołany przepis dotyczy tzw. powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), której naruszenie ma miejsce, gdy skarga zostanie wniesiona na akt lub czynność w sprawie, w której postępowanie jest w toku lub zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Chodzi tu o sytuację, w której zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania. Tożsamość elementów podmiotowych, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa, to tożsamość treści paw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Skoro na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, to do tych elementów należy odnieść się, aby prawidłowo zakreślić granice danej sprawy. Co istotne na gruncie rozpoznawanej sprawy problem powagi rzeczy osądzonej dotyczy czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Na tej regulacji przyjmuje się, że akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., charakteryzują się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Elementem aktów i czynności jest też element władztwa administracyjnego, rozumiany jako jednostronność działania organu wykonującego administrację publiczną. Kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na taki akt lub czynność jest kryterium "z zakresu administracji publicznej". Czynności organów administracyjnych (w tym organów gmin i powiatów) podejmowane na podstawie art. 90 ustawy o systemie oświaty, mające na celu ustalenie wysokości dotacji dla placówki niepublicznej, jest czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność naliczenie wysokości dotacji zawiera element konkretyzacji normy prawnej i dokonywana jest w sposób władczy i jednostronny. Z ustawy nie wynika dokładnie wysokość dotacji. Ustawa o systemie oświaty określa jedynie przesłanki (podstawy) ustalenia wysokości dotacji. Dotacja, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy jest iloczynem liczby uczniów i kwoty nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub danego powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia. Ponadto w przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju. Zatem konkretyzacja wysokości dotacji (jej obliczenie) jest swoistym aktem stosowania prawa. W przypadku skargi na tego rodzaju akt rolą sądu jest ocena poprawności obliczenia dotacji, w szczególności obowiązkiem sądu jest zbadanie poprawności przesłanek, które organ wziął pod uwagę przy obliczaniu dotacji, i ocenić, czy obliczenie dotacji nie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa (por. R. Sawuła, Glosa do postanowienia NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. II GSK 521/12, opubl. ZNSA 2012/5/139-144). Z powyższego wynika zatem, że czynność właściwego organu w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji przysługującej szkole niepublicznej powinna zawierać informacje o wysokości dotacji na ucznia danej niepublicznej szkoły przyznanej na rzecz konkretnego podmiotu prowadzącego daną szkołę. W informacji tej organ powinien wskazać sposób wyliczenia dotacji, w tym informacje o bieżących wydatkach ponoszonych przez najbliższy powiat, w którym szkoła taka funkcjonuje, na prowadzenie szkoły publicznej danego typu i rodzaju. Przedstawienie powyższych uwag było niezbędne, gdyż kwestie te winien mieć na uwadze Sąd I instancji przy ocenie badania tzw. tożsamości przedmiotowej i podmiotowej sprawy. W przypadku bowiem skarg na akty lub czynności z art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wyjaśnienie kwestii tożsamości podmiotowej i przedmiotowej powinno się sprowadzać do badania, czy uprzedni wyrok rozstrzygał sprawę między tymi samymi stronami dotyczącą tego samego aktu bądź czynności. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż nie jest kwestionowane, że skargę w sprawie objętej prawomocnym wyrokiem WSA w O. z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14 wniosła O. C. E. Sp. z o.o. w K., podobnie jak w niniejszej sprawie. Nie jest też kwestionowane, że w obu sprawach skarga dotyczy czynności podjętej przez ten sam organ, tj. Zarząd Powiatu N. Te okoliczności jasno wynikają z akt sprawy. Pozostałe kwestie związane zasadniczo z wyjaśnieniem przez Sąd I instancji tzw. tożsamości przedmiotowej są nieprecyzyjne, niejasne i budzą szereg wątpliwości. W związku z powyższym wskazać należy, że tożsamość przedmiotowa odnosi się do tożsamości treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Zgodnie z art. 138 p.p.s.a., który poprzez art. 166 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień, sentencja postanowienia powinna m.in. zawierać przedmiot zaskarżenia, który powinien być tak zindywidualizowany, aby nie było wątpliwości, jakiego aktu lub czynności organu administracji orzeczenie dotyczy. Także z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że już w skardze strona powinna wskazać zaskarżony akt lub czynność. Powyższe oznacza zatem, że w sentencji postanowienia Sąd I instancji zobligowany był w sposób precyzyjny i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości określić jakiej konkretnie czynności Zarządu Powiatu N. dotyczy skarga wniesiona w niniejszej sprawie. Konkretyzacja ta powinna wskazywać nie tylko organ, który wydał zaskarżony akt, ale datę jego wydania i ewentualnie tzw. sygnaturę wskazaną na danym piśmie. Tego rodzaju informacji nie zawiera komparycja zaskarżonego postanowienia we fragmencie opisującym przedmiot zaskarżenia. Także w żadnym fragmencie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie ma informacji w tym przedmiocie. Sąd I instancji przyjmuje jedynie, że przedmiotem skargi w obu sprawach była ta sama czynność Zarządu Powiatu N. dokonana na zasadzie art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, tj. czynność w zakresie ustalenia na rok kalendarzowy 2014 wysokości dotacji na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych o uprawnieniach szkoły publicznej kształcącej w zawodach medycznych, a dotyczyła tylko innej policealnej szkoły dla dorosłych w każdej sprawie, ale prowadzonej przez O. C. E. Sp. z o.o. w K. Wskazać zatem należy, że z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14 jasno wynika, że przedmiotem oceny tego Sądu była konkretna czynność, tj. pismo Zarządu Powiatu N. z dnia z dnia [...] kwietnia 2014 r., w którym Zarząd Powiatu poinformował Spółkę, powołując się na § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 uchwały Nr [...] Rady Powiatu w N. z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół niepublicznych i placówek niepublicznych prowadzonych na terenie powiatu nyskiego oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania, że została ustalona wysokość dotacji na poziomie 50% średniej kwoty wydatków bieżących, przypadających na jednego ucznia w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju, funkcjonujących na terenie powiatu nyskiego, tj. dla szkół policealnych dla młodzieży, kształcących w zawodach medycznych, w wysokości 3.718 zł, co stanowi 50% wydatków bieżących ponoszonych w Szkole Policealnej Nr 3 (kształcącej w zawodzie technik farmaceuta), funkcjonującej w Zespole Szkół i Placówek Oświatowych w N.. Sąd uznał tę czynność za bezskuteczną, uznając, że nie realizuje zasady jawności określonej w art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych i nie precyzuje uwzględnionych przez organ przesłanek konkretyzacji uprawnienia do dotacji. Natomiast ze skargi wniesionej do Sądu I instancji w dniu [...] października 2014 r. i zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Op 587/14 (czyli w niniejszej sprawie) wynika, że O. C. E. Sp. z o.o. w K. zaskarżyła czynność Zarządu Powiatu w N. dotyczącą ustalenia i obliczenia w roku 2014 dotacji na jednego ucznia Prywatnego Medycznego Studium Zawodowego dla Dorosłych w N., tj. niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych dokonaną pismem z dnia [...].07.2014 r. znak [...]. W piśmie tym organ podał, że wysokość rocznej dotacji dla szkół policealnych dla dorosłych kształcących w zawodach medycznych na rok 2014 została ustalona na poziomie 50% średniej kwoty wydatków bieżących przypadających na jednego ucznia w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju, funkcjonujących na terenie powiatu namysłowskiego w wysokości 2.242 zł. Należy podkreślić, przy uwzględnieniu tego co już wyżej wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, że określone w ustawie o systemie oświaty zasady przyznawania dotacji podlegają pewnej konkretyzacji na etapie stosowania prawa. Konkretyzacja czynności obliczania dotacji obejmuje więc podmiot prowadzący szkołę niepubliczną, a także dany rodzaj i typ szkoły. To zaś może prowadzić do sytuacji, że takie indywidualne obliczenie dotacji będzie stanowić odrębną czynność. Tych kwestii dotyczących badania tzw. tożsamości przedmiotowej sprawy nie miał na uwadze Sąd I instancji. Natomiast nie jest zrozumiałe odwoływanie się przez Sąd I instancji przy badaniu tożsamości przedmiotowej sprawy do treści pisma Zarządu Powiatu w N. z dnia [...] listopada 2014 r., w sytuacji gdy skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona [...] października 2014 r. Z przyczyn wyżej wskazanych zachodziły przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Odniesienie się do pozostałych zarzutów należało uznać z przedwczesne, skoro zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. ponownie rozpoznając sprawę, uwzględni przedstawione powyżej wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego.