V SA/Wa 1809/14
WyrokWSA w Warszawie2015-01-07
Skład orzekający: Irena Jakubiec – Kudiura, Beata Krajewska, Barbara Mleczko – Jabłońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił stan faktyczny w zakresie użytkowania rolniczego działek, co skutkowało odmową przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, biorąc pod uwagę sprzeczne wnioski z kontroli przeprowadzonych w różnych latach?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania przez organ administracji. Materiał dowodowy nie został wnikliwie rozpatrzony, co doprowadziło do sprzecznych ustaleń faktycznych w oparciu o wyniki tych samych kontroli przeprowadzonych w 2013 r. w porównaniu do decyzji z lat wcześniejszych. Naruszono zasadę praworządności.Stan faktyczny
Skarżący J. M. złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR odmawiającą przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2013 r. Organ I instancji odmówił przyznania płatności, stwierdzając zawyżenie zadeklarowanej powierzchni, nieprawidłowości w granicach pól oraz zaniechanie rolniczego użytkowania działek B, E, F i G z powodu zachwaszczenia i obecności siewek drzew. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów poprzez nierozpatrzenie materiału dowodowego.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Protokolant: sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (OB); uchyla zaskarżoną decyzję
Decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] odmówił J. M. przyznania na 2013 r. jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej do grupy upraw podstawowych.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przywołał przeprowadzoną w gospodarstwie J. M. w dniu [...] lipca 2013 r. wizytację terenową. Powołując się na dane zawarte w raporcie z wizytacji oraz sporządzone w jej trakcie szkice i dokumentację fotograficzną organ stwierdził istnienie nieprawidłowości w zakresie zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności powierzchni (zawyżenie 26,80%), nieprawidłowości w granicach pól zagospodarowania ujawnionych na załączniku graficznym, wieloletnie zachwaszczenie i siewki drzew na działkach B, E, F i G, co przesądza o zaniechaniu przez Stronę ich rolniczego użytkowania.
W odwołaniu z dnia 28 marca 2014 r. J. M. wniósł o uznanie działek B, E, F i G jako powierzchnię wykorzystywaną rolniczo i przyznanie mu płatności. Stwierdził, iż na działce B jest ugór, na działkach E i F rośnie w rzędach zakupiona przez niego i posadzona olcha czarna w ilości 1200 sztuk natomiast na działce G jest 20-letni sad leszczynowy z pasieką pszczół. Przyznał, iż w okresie kontroli trawy w sadzie nie były skoszone ale wynikało to z długiego czasu zalania tego terenu wodą.
Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie[...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], potwierdzając stan faktyczny sprawy i ustalenia Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] zawarte w decyzji odmawiającej płatności. Wskazał nadto na raport z kontroli nr [...], która została przeprowadzona w gospodarstwie Strony w dniu [...] września 2013 r. i która potwierdziła wszystkie nieprawidłowości.
W skardze z dnia 12 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] maja 2014 r. J. M. wniósł o jej uchylenie, ewentualnie z decyzją poprzedzającą, zarzucając organowi naruszenie art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez brak rozpatrzenie - w sposób wyczerpujący - materiału dowodowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W toku rozprawy w dniu 7 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 111 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, połączył sprawę niniejszą do wspólnego rozpoznawania i odrębnego wyrokowania ze sprawą ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie odmowy płatności ONW na 2013 r. (sygn. V SA/Wa 1810/14). Skarżący poparł skargi w obu sprawach i złożył do akt sprawy niniejszej – jako dowód prawdziwości jego twierdzeń co do stanu kwestionowanych działek :
- 3 decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] dotyczące uchylenia decyzji dotychczasowej oraz przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: za rok 2012 (nr [...] z dnia [...] października 2014 r.), za rok 2011 (nr [...] z dnia [...] października 2014 r.), za rok 2010 (nr [...] z dnia 30[...] września 2014 r.;
- 3 decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] dotyczące uchylenia decyzji dotychczasowej oraz przyznania płatności ONW: za rok 2012 (nr [...] z dnia [...] października 2014 r.), za rok 2011 (nr [...] z dnia [...] października 2014 r.), za rok 2010 (nr [...] z dnia [...] września 2014 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W rozpatrywanej sprawie Sąd dopatrzył się w działaniu organu administracji naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Przede wszystkim materiał zgromadzony w sprawie nie został wnikliwie rozpatrzony, co naruszyło art. 77 § 1 kpa a w konsekwencji stan faktyczny sprawy nie został jednoznacznie ustalony. W oparciu o wyniki tych samych kontroli (raport nr [...]) przeprowadzonych w gospodarstwie Skarżącego w 2013 r., które były podstawą odmowy przyznania płatności za 2013 r. - w przedłożonych przez Skarżącego do akt sądowych decyzjach - Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] przyjął, iż w latach 2010 - 2012 działki B, F, G były użytkowane rolniczo a nadto nie ma żadnych wątpliwości, iż na działce G od 2010 r. do chwili obecnej jest sad leszczynowy.
Sąd wskazuje, iż wyniki kontroli przeprowadzonej w danym roku na tym samym terenie nie mogą prowadzić do tak sprzecznych wniosków, jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Naruszona została zasada praworządności wyrażona w art. 6 kpa.
W toku ponownego rozpoznawania sprawy organ wyjaśni sprzeczności powstałe w ocenie stanu kwestionowanych działek mając na uwadze rzeczywiste wyniki kontroli przeprowadzonych w 2013 r. i wyjaśnienia Strony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło