V SA/Wa 1312/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) marca 2014r., nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zwrot wydatków w ramach dofinansowania ze środków unijnych; oddala skargę Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez M. M., Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia (...) marca 2014 r. nr (...) uchylił w całości decyzję Zarządu Województwa M. z dnia (...) grudnia 2013 r. nr (..) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury i Rozwoju wyjaśnił, że: Szkoła Języków Obcych (...) sp. jawna w K. (dalej: beneficjent) realizowała w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki projekt pt.: "Weźmiemy Cię na języki (obce): branżowe kursy językowe dla osób pracujących 45+".Projekt był realizowany na podstawie umowy zawartej dnia 6 czerwca 2008 r., w okresie od dnia 1 maja 2008 r. do dnia 30 listopada 2009 r. Decyzją z dnia (...) sierpnia 2012 r. Zarząd Województwa M. ustalił wysokość wydatków niekwalifikowalnych w projekcie w kwocie 54 321,50 zł i wezwał do ich zwrotu beneficjenta, tj. Szkołę Języków Obcych (...) sp. j. Zobowiązana spółka nie dokonała zwrotu należności, wobec czego w dniu 6 grudnia 2012 r. wystawiony został tytuł wykonawczy obejmujący należność ustaloną ww. decyzją. Egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna. W dniu 5 kwietnia 2013 r. został zwrócony tytuł wykonawczy z informacją, że pod adresem wskazanym w tytule wykonawczym spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, brak jest innego adresu oraz brak majątku spółki. Szkoła Języków Obcych (...) sp. j. w K. została rozwiązana z dniem 9 kwietnia 2013 r. w trybie art. 67 § 1 ust z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz1030). W dniu 9 kwietnia 2013 r. Spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego w wyniku jej rozwiązania bez przeprowadzenia likwidacji. Zarząd Województwa M. decyzją z dnia (...) grudnia 2013 r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności M. M. M. i L. Ż., byłych wspólników Szkoły Języków Obcych (...) sp. jawna za zwrot wydatków uznanych za niekwalifikowalne w ramach projektu nr (...), określonych decyzją z dnia (...) sierpnia 2012 r. Rozpoznając sprawę jako organ II instancji Minister Infrastruktury i Rozwoju ustalił, że w roku 2009 wspólnikami beneficjenta były M. M. i R. E., a w pierwszym kwartale roku 2010 nastąpiła zmiana w strukturze właścicielskiej beneficjenta, polegająca na tym, że R. E. wystąpiła ze spółki, a w jej miejsce jako wspólnik wszedł L. Że.. Wydatki objęte decyzją z dnia (...) sierpnia 2012 r. zostały poniesione również w roku 2009, zatem w czasie, gdy wspólnikiem była R. E.. Powołując się na przepisy art. 108 ustawy z dnia 9 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz.749 ze zm., dalej: o.p.), wyjaśnił, że o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji (§ 1), zaś postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania oraz przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Przypomniał, że decyzja określająca wysokość zobowiązania, tj. decyzja z dnia (...) sierpnia 2012 r, została doręczona beneficjentowi w dniu 28 sierpnia 2012 r. w trybie doręczenia zastępczego. Wskazał, że na mocy przepisu art.115 §1 i §2 o.p. wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki, a były wspólnik - za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem. Minister stwierdził, że ponieważ na mocy ww. przepisu o.p. wspólnicy beneficjenta odpowiadają za wszystkie należności podlegające zwrotowi przez beneficjenta istniejące w okresie, w którym byli oni wspólnikami, bez względu na datę powstania należności, a kolei były wspólnik odpowiada za zaległości z tytułu zobowiązań, których termin płatności upłynął w czasie, gdy był on wspólnikiem, to stronami postępowania w tej sprawie powinni być: M.M., R.E. i L.Ż. A zatem R.E. powinna być powiadomiona o wszczęciu dnia (...) czerwca 2013 r. tego postępowania i mieć zapewniony w nim czynny udział w związku z art.10.k.p.a. Organ stwierdził również, że w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej osoba ta nie może kwestionować wcześniejszych ustaleń, dokonanych przez organ w toku postępowania "podstawowego" wobec pierwotnie zobowiązanego, (tu: beneficjenta), zakończonego niewykonaną decyzją (tu: decyzją z dnia (...) sierpnia 2012 r.), dotyczących np. podstawy prawnej zobowiązania, wysokości kwoty należności, itp. Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) marca 2014 r., wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: art. 107 § 1, art. 108 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. - dalej "o.p.") w zw. z art. 41, art. 44, art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - dalej "k.p.a.") poprzez wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej (w tej sytuacji byłych wspólników rozwiązanej już spółki jawnej - Beneficjenta Szkoły Języków Obcych (...) spółka jawna w K.), mimo iż dotychczas nie została wydana i doręczona Beneficjentowi decyzja określająca wysokość zobowiązania Beneficjenta z tytułu wydatkowania środków (określonych skarżoną decyzją) w ramach projektu pn.: "Weźmiemy Cię na języki (obce): branżowe kursy językowe dla osób pracujących 45+" ("Projekt") oraz orzekająca o odpowiedzialności Beneficjenta z tego tytułu; art. 6, art. 7, art. 8, art. 39, art. 40, art. 41 § 1 i § 2, art. 42, art. 45 w zw. z art. 44, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 k.p.a. skutkujące dokonaniem w sprawie błędnych ustaleń, a mianowicie: przyjęcie, iż decyzja z dnia (...) sierpnia 2012 r., nr (...), została doręczona Beneficjentowi, w sytuacji w której ten sam organ w uzasadnieniu postanowienia z dnia (...) stycznia 2014 r., w sprawie znak (...) wskazał, iż w sprawie zakończonej wskazaną decyzją z (...) sierpnia 2012 r. spełniona została przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazanie, iż zgodnie z art. 41 k.p.a. Beneficjent (tj. Szkoła Języków Obcych (...) spółka jawna) nie zawiadomił Instytucji Zarządzającej o zmianie adresu, z pominięciem jednak, iż wbrew obowiązkowi wynikającemu z § 1 powołanej normy prawnej (art. 41 k.p.a.) wynika, iż organ uprzednio jest obowiązany zawiadomić stronę o istnieniu tego rodzaju obowiązku (postanowienie o wszczęciu postępowania zakończonego decyzją z (...) sierpnia 2012 r. takiego pouczenia nie zawierało); art. 21 § 1 pkt 2 w zw. z art. 51, art. 52 i art. 115 o.p. poprzez ich pominięcie; art. 140 w zw. z art. 19 i art. 20 k.p.a. oraz w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezbadanie, mimo iż w aktach sprawy brak jest dokumentu Porozumienia powołanego w rozstrzygnięciu i uzasadnieniu decyzji I instancji, czy organ I instancji był kompetentny do rozpoznawania sprawy w I instancji, jak również niewskazanie w uzasadnieniu decyzji II instancji, iż organ II instancji uznał organ I instancji za właściwy do wydania rozstrzygnięcia; art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 81, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieustalenie dokładnej daty wystąpienia wspólnika Pani R. E. ze Spółki Szkoła Języków Obcych (...) spółka jawna i jednocześnie wskazanie wpierw w uzasadnieniu decyzji, iż wskazany wspólnik wystąpił ze spółki na przełomie 2009 i 2010 r. (str. 2), a następnie wskazanie, iż wystąpił ze spółki w pierwszym kwartale 2010 r. (str. 3), w sytuacji gdy ustalenie przedmiotowej daty ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy; art. 6, art. 7, art. 8, art. 77, art. 78, art. 80, art. 81 k.p.a. poprzez pominięcie zawnioskowanych przez Stronę w odwołaniu wniosków dowodowych oraz niewskazanie w uzasadnieniu skarżonej decyzji przyczyn, z powodu których organ II instancji wskazanych dowodów nic przeprowadził; art. 16 i art. 110 k.p.a. poprzez niezasadne przyjęcie, iż wydanie przez organ decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r. wyłącza możliwość badania zarzutów dotyczących podstaw uznania wydatków poniesionych w ramach Projektu za niekwalifikowane (a przy tym rozpoznania przywołanych wniosków dowodowych), w sytuacji w której przedmiotowa decyzja nie została doręczona. Z ostrożności procesowej zarzuciła również naruszenie: art. 140 k.p.a. w związku z art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do wszystkich zarzutów formalnych (procesowych) podniesionych przez Skarżącą w odwołaniu, co wskazuje również, że zarzuty te nie zostały rozważone przez organ odwoławczy, zaś organ ten nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego załatwienia sprawy oraz wydania rozstrzygnięcia, w tym z uzasadnienia skarżonej decyzji wynika, iż organ II instancji poza zakresem rozpoznania pozostawił zarzut: naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez nieokreślenie w rozstrzygnięciu dat stanowiących początek naliczania odsetek jak również kwot, od których odsetki miałyby zostać naliczone i poprzestanie wyłącznie na odwołaniu się do rozstrzygnięcia decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r., która nie została Beneficjentowi doręczona, a zatem zgodnie z art. 110 k.p.a. nie wiąże ona nie tylko Beneficjenta, lecz również organu; naruszenia art. 76a § 1 k.p.a. poprzez niewystąpienie do właściwej jednostki pocztowej o udostępnienie oryginałów dokumentów dotyczących przekierowania poczty (przekierowanie z dnia 16 września 2010 r., z dnia 30 sierpnia 2012 r., 02 marca 2013 r.), mimo iż organ prowadzący postępowanie został poinformowany przez Stronę, że Urząd Pocztowy odmówił wydania oryginałów dokumentów przekierowania poczty z uwagi na posiadanie wyłącznie jednego oryginalnego egzemplarza każdego przekierowania; naruszenia art. 7, art. 9, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. poprzez nieobjęcie zakresem rozpoznania zarzutów przedstawionych w pismach zgłaszanych w toku rozpoznania sprawy przez Stronę M. M. w przedmiocie niedoręczenia Beneficjentowi decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r., stanowiącej podstawę orzekania przez organ w niniejszej sprawie, w tym w szczególności zarzutu dotyczącego naruszenia przez organ wydający decyzję z dnia (...) sierpnia 2012 r. obowiązku przewidzianego w art. 41 k.p.a., a w rezultacie nierozpoznanie również zarzutu braku możliwości zastosowania art. 41 § 2 k.p.a.; naruszenia art. 7, art. 9, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. poprzez pominięcie, iż jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, organ wydający decyzję z dnia (...) sierpnia 2012 r. nie tylko miał wiedzę o tym, iż Beneficjent nie prowadzi działalności pod adresem K. w K. (o czym świadczy wszczęte na wniosek organu postępowanie reklamacyjne w przedmiocie doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania zakończonego decyzją z (...) sierpnia 2012 r.), lecz nadto organ prowadzący wówczas postępowanie nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 41 § 1 k.p.a. — w związku z powyższym za niezgodne z przepisami należy uznać powoływanie się przez organ na domniemanie wynikające z art. 41 § 2 oraz art. 44 § 4 w zw. z art. 45 k.p.a. zwłaszcza, że z akt postępowania wynika, iż wydając i ekspediując decyzję z dnia (...) sierpnia 2012 r. organ nie zbadał danych Beneficjenta ujawnionych w rejestrze przedsiębiorców KRS (brak w aktach jakichkolwiek notatek urzędowych, odpisów KRS w tym zakresie) a zatem powoływanie się na dane ujawnione w rejestrze, których organ wówczas w ogóle nie zweryfikował nie może zostać uznane za uzasadniające przyjęcie domniemania doręczenia decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r.; naruszenia art. 7, art. 9, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. poprzez niezasadne odmówienie wiarygodności i mocy dowodowej przedstawionym zaświadczeniom lekarskim dotyczącym stanu zdrowia Pani M. M., albowiem kwestia ujawnienia danej osoby w rejestrze przedsiębiorców KRS, którego nadto organ w toku całego postępowania poprzedzającego wydanie decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r. nie weryfikował (o czym świadczy zgromadzony w niniejszym postępowaniu oraz postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r. materiał dowodowy) nie wyłącza możliwości badania zdolności tej osoby do podejmowania działań w imieniu Beneficjenta (organ nadto nie wskazał w uzasadnieniu podstawy prawnej uzasadniającej przyjęcie takiego właśnie stanowiska w niniejszej sprawie). W szerokim uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację na okoliczność podnoszonych, ww. wymienionych, naruszeń prawa. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że zaskarżona decyzja nie jest decyzją merytoryczną ale kasatoryjną. W wyniku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organ I instancji, to jest Zarząd Województwa M. uznał się za niewłaściwy w sprawie i przekazał sprawę do Instytucji Zarządzającej czyli Ministra Infrastruktury i Rozwoju, który wyda decyzję merytoryczną, od której będą stronie przysługiwały środki odwoławcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Wobec treści większości sformułowanych przez skarżącą zarzutów zmierzających do podważenia prawidłowości doręczenia decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r., na wstępie należy zaakcentować, że przedmiotem kontroli Sądu w tym postępowaniu są decyzje (organu I i II instancji) wydane w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osób trzecich – wspólników spółki jawnej za zobowiązania tej spółki. Nie jest przedmiotem kontroli Sądu w tym postępowaniu decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) sierpnia 2012 r. ustalająca kwotę środków przypadających do zwrotu od beneficjenta – to jest od Szkoły Języków Obcych (...) spółka jawna. Dlatego nie jest też przedmiotem kontroli Sądu w tym postępowaniu, to czy decyzja z dnia (...) sierpnia 2012 r. prawidłowo została uznana za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a. Ocena poprawności doręczenia decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r. może być przedmiotem oceny w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym postępowania zakończonego tą decyzją. Jak wiadomo Sądowi z urzędu, strona wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) sierpnia 2012 r., postępowanie wznowieniowe zakończyło się decyzją negatywną dla strony, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1470/14 stwierdził nieważność decyzji kończącej postępowanie wznowieniowe. Tak więc aktualnie jest w toku administracyjne postępowanie wznowieniowe. Należy zaznaczyć, że w dacie doręczenia postanowienia z dnia (...) czerwca 2013 r. o wszczęciu kontrolowanego obecnie postępowania, to jest dnia (...) lipca 2013 r., w dacie orzekania przez organy obu instancji, a także na dzień orzekania przez Sąd decyzja z dnia (...) sierpnia 2012 r. ustalająca zobowiązanie spółki jawnej była decyzją ostateczną. Sąd podkreśla, że postępowanie w sprawie określenia kwoty przypadającej do zwrotu w wyniku uznania za niekwalifikowane wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu i postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności wspólników spółki jawnej za zobowiązania tej spółki są dwoma odrębnymi postępowaniami. W postępowaniu w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności wspólników spółki jawnej za zobowiązania tej spółki nie mogą być skutecznie kwestionowane ustalenia merytoryczne decyzji ustalającej zobowiązanie. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ramach wymienionych na wstępie przepisów p.p.s.a. i w oparciu o akta sprawy, Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Jako podstawa prawna zaskarżonej decyzji (oraz decyzji ją poprzedzającej) prawidłowo zostały wskazane przepisy art. 108 § 1 i 115 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zw. z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.). W myśl art. 67 ustawy o finansach publicznych do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Przywołany wyżej art. 60 w punkcie 6 (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji organów obu instancji) wymieniał należności z tytułu zwrotu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Takim programem był Program Operacyjny Kapitał Ludzki 2007 -2013, w ramach którego realizowany był projekt przez Szkołę Języków Obcych (...) sp. jawna. W myśl art.108 § 2 pkt 2 lit.a) o.p. postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Odpowiednie zastosowanie tego przepisu w rozpoznanej sprawie oznacza, że postępowanie w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania określone w decyzji administracyjnej ustalającej wysokość wydatków niekwalifikowalnych w projekcie i przypadającą do zwrotu z tego tytułu kwotę (decyzja z (...).08.2012r.) nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia takiej decyzji. Jak wyżej wyjaśniono w dacie wszczęcia tego postępowania decyzja z (...) sierpnia 2012 r. była decyzją ostateczną, a prawidłowość jej doręczenia może być kwestionowana w postępowaniu wznowieniowym. Na podstawie art. 115 § 1 o.p. wspólnik spółki jawnej, a także cywilnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Przepis ten ma zastosowanie również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem, Za zobowiązania podatkowe powstałe, na podstawie odrębnych przepisów, po rozwiązaniu spółki odpowiadają osoby będące wspólnikami w momencie rozwiązania spółki (§2). Ponieważ wspólnikami spółki jawnej na początku realizacji projektu, to jest w 2009 r. i w części 2010 r. były M. M. i R. E., która na początku 2010 r. wystąpiła ze spółki a na jej miejsce jako wspólnik wszedł L. Ż., organ II instancji prawidłowo uznał, że stronami postępowania w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki określone w decyzji z dnia (...) stycznia 2012 r. powinni być wszyscy wymienieni wspólnicy. Ponieważ decyzja organu I instancji orzekała o solidarnej odpowiedzialności za zwrot wydatków określonych w decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r. tylko dwojga wspólników spółki jawnej, to jest M. M. i L. Ż. i tylko oni brali udział w postępowaniu, organ II instancji zasadnie uznał, że nie biorąca udziału w postępowaniu R. E. powinna zostać powiadomiona o wszczęciu tego postępowania i mieć zapewniony w nim udział zgodnie z art.10 k.p.a. Stanowiło to podstawę uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W tej sytuacji uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sąd uznał za uzasadnione i odpowiadające prawu. Uchylając decyzję Minister Infrastruktury i Rozwoju prawidłowo wskazał, że organ I instancji powinien szczegółowo przeanalizować przepisy dotyczące zasad odpowiedzialności poszczególnych osób oraz ustalić osoby, na które przenosi się odpowiedzialność. Wskazanie to należy uznać za prawidłowe, ponieważ odpowiada ono zakresowi postępowania w sprawie ustalenia odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania. Uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania spowodowało również, że jest ona rozpoznawana przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju jako organ I instancji. Sąd nie odnosi się sformułowanych w skardze zarzutów dotyczących prawidłowości doręczenia decyzji z dnia (...) sierpnia 2012 r. ustalającej kwotę przypadającą do zwrotu oraz zarzutów dotyczących podstaw uznania wydatków za niekwalifikowane, ponieważ dotyczą one decyzji z dnia (....) sierpnia 2012 r. i nie mogą być skutecznie podnoszone w postępowaniu dotyczącym kontrolowanej obecnie przez Sąd decyzji. Z tych samych przyczyn Sąd nie uwzględnił zgłoszonych przez stronę skarżącą wniosków dowodowych. W tym stanie rzeczy uznając, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik postępowania, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.