III SA/Gl 1310/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Małgorzata Herman, Protokolant specjalista Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] określającą Spółce z o.o. "A" w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. W jej uzasadnieniu przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Spółka z o.o. "A" wystawiła 2 grudnia 2011r. fakturę VAT nr [...] na kwotę netto: [...] zł, podatek VAT - 23% [...] zł na rzecz "B" S.A. z siedzibą w R. , przy ul. [...] , w związku zawartą w dniu [...] r. umową sprzedaży praw do projektu oraz współpracy w zakresie opracowywania i rozwoju projektu elektrowni wiatrowych. Powyższą skorygowała fakturą nr [...] z dnia [...] r. powołując się na naruszenie warunków zawartej umowy i fakt, iż Spółka "B" nie weszła do projektu. Po przeprowadzeniu kontroli podatkowej w powyższym zakresie organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...]r . nr [...] wszczął wobec Spółki z o.o. "A" postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za podany wyżej miesiąc, które zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] r. nr [...] określającej Spółce z o.o. "A" w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. Powołując art. 21 § 3a oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) jak również art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.), Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. stwierdził zaniżenie podatku należnego z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju o kwotę [...] zł wskazaną w fakturze korygującej, której wystawienie uznał za niezasadne. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik Spółki złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w K. . Domagając się jego uchylenia zarzucił mu naruszenie: - art. 122, art. 187 §1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niezrozumienie istoty sprawy; - art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w tej sprawie podatnik dokonał czynności opodatkowanych na rzecz "B" S.A. i odniósł korzyść z tego tytułu. W uzasadnieniu pełnomocnik opisał specyfikę rozwoju projektów z zakresu energetyki wiatrowej. Dalej wskazał na konieczność uzyskania wymaganych prawem pozwoleń przy budowie i eksploatacji elektrowni wiatrowych. Podkreślił, że nakłady na rozwój projektu są ogromne w związku z tym niezbędne było pozyskanie nowego inwestora. Nowi "inwestorzy" wchodzili do projektów na różnych etapach jego rozwoju. Odbywało się to poprzez nabycie udziałów w Spółce lub przeniesienie praw już przez nią uzyskanych. Spółka "B" była zainteresowana powyższym. Jej intencja zawarta została w preambule do zawartej umowy, z której wynikało, że "B" S.A. dopiero zamierza podjąć działalność w tej branży. Według pełnomocnika płatność wynikająca ze skorygowanej faktury dotyczyła samej możliwości zawarcia tej umowy i przyszłego partycypowania w projekcie, czyli wpisowego. W zamian za płatność Spółka "A" nie była zobowiązana do świadczeń na rzecz "B" S.A. Dopiero kolejne umowy miały być przenoszone na "B" S.A. czyli miały być zawierane w imieniu i na jej rzecz. Takie nie zostały zawarte, albowiem "B" S.A. nie zapłaciła za rozpoczęcie współpracy wynagrodzenia rzędu [...] EUR. Konsekwencją powyższego było rozwiązanie zawartej umowy. O tym, że "B" S.A. nie weszła do projektu i z niego nie korzystała świadczył także fakt braku dokumentów wydanych na jej rzecz w trybie § 3 ust. 2 umowy. To oznacza, że w niniejszej sprawie nie występuje przysporzenie, benefis ani inna wartość dodana. Nie można było zatem uznać jakoby "B" S.A. weszła do współpracy i do projektu z odwołującą. Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie znajdując podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji utrzymał ją w mocy decyzją z [...] r. nr [...] . W uzasadnieniu powyższego wyjaśnił, że przedmiotem sporu z organem podatkowym jest możliwość dokonania przez Spółkę "A" korekty podatku należnego wykazanego pierwotnie w rozliczeniu za grudzień 2011 r., a następnie skorygowanego w korekcie deklaracji VAT-7 za grudzień 2012 r. Powyższe jak ustalono miało związek z realizacją umowy zawartej [...] r. z "B" S.A. na okoliczność sprzedaży praw do projektu oraz wzajemnej współpracy. Zgodnie z jej § 1 i § 2 przedmiotem umowy była sprzedaż praw do projektu oraz wspólne opracowanie i realizacja na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej określonego w załączniku nr 1 projektu energetyki wiatrowej. "A" Sp. z o.o. zobowiązała się do sprzedaży "B" S.A. praw do projektu. W tym celu wszelkie umowy zawarte przez "A" Sp. z o.o. wyszczególnione w załączniku nr 8 do umowy miały zostać przeniesione w drodze cesji praw i obowiązków na rzecz "B" S.A. Ponadto wszelkie czynności podejmowane przez Spółkę "A" miały być wykonywane na rzecz i w imieniu "B" S.A., która zobowiązała się do wspierania we wszelki możliwy sposób Spółki "A" przy rozwoju projektu, w szczególności udzielania jej niezbędnej pomocy w trakcie negocjacji dotyczących zawarcia umów dzierżawy gruntów, jak również udzielenia wszelkich niezbędnych informacji do wykonania umowy, zobowiązując się do niepodejmowania czynności, które mogą negatywnie wpłynąć na rozwój projektu (...). Realizacja projektu miała nastąpić w 7 etapach wyszczególnionych w załączniku nr 1 do umowy, tj: 1) zabezpieczenie praw do gruntów niezbędnych dla realizacji projektu (zawarcie umów przedwstępnych dzierżaw), 2) instalacja masztu pomiarowego oraz przeprowadzenie pomiarów parametru wiatru, 3) przedłożenie uchwały rady gminy w sprawie studium uwarunkowań i kierunków rozwoju przestrzennego gminy, 4) wydanie prawnie wiążących warunków przyłączenia do sieci ze strony właściwego operatora sieci, 5) przedłożenie uchwały w sprawie zmiany/utworzenia planu zagospodarowania przestrzennego gminy, 6) przedłożenie ostatecznej decyzji o środowiskowych uregulowaniach, 7) przedłożenie ostatecznej i niezaskarżalnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z § 4 umowy strony ustaliły wysokość wynagrodzenia: - z tytułu sprzedaży praw do projektu wskazanego w załączniku nr 1 do umowy w kwocie [...] zł netto +VAT zapłacone tytułem zabezpieczenia praw do farmy wiatrowej o mocy 12 MW zlokalizowanych na terenie województwa dolnośląskiego; - z tytułu prawidłowego wykonania umowy w części dotyczącej współpracy w zakresie opracowania i rozwoju projektu elektrowni wiatrowych w kwocie [...] EUR za każdy sprzedany MW (przez co rozumie się także różnicę wartości za jaką w całość praw i obowiązków dotychczas przysługujących wspólnikom w spółce wstąpią nowi wspólnicy) za zrealizowany i gotowy do zabudowy projekt, o którym mowa w załączniku nr 1. Tak określone wynagrodzenie podzielono umownie na 7 faz (rat success fee)- zgodnie z treścią § 4 ust. 4 tj. : - I faza – [...] EUR- do 60 dni od dnia podpisania umowy, - II faza – [...] EUR - po zatwierdzeniu studium zagospodarowania przestrzennego, - III faza – [...] EUR - po zatwierdzeniu MPZP, - IV faza – [...] EUR - po zakończeniu i opracowaniu rocznych pomiarów wiatru, - V faza – [...] EUR - po uzyskaniu decyzji środowiskowej, - VI faza –[...] EUR - po rozpoczęciu prac projektowych, - VII faza – [...] EUR - po uzyskaniu prawomocnego pozwolenia na budowę. Zgodnie z § 4 ust. 7 umowy wynagrodzenie miało zostać zapłacone na podstawie faktury VAT prawidłowo wystawionej przez odwołującą w ciągu 14 dni od dnia protokolarnego przyjęcia przez "B" S.A. dokumentów i raportów potwierdzających zakończenie lub rozpoczęcie realizacji danego etapu prac. Strony przyjęły, że termin wymagalności należności opisanej w treści faktury wynosić będzie 14 dni od dnia jej dostarczenia do Spółki "B" S.A. Jako datę zapłaty wynagrodzenia przyjęto datę wpływu środków na rachunek bankowy "A" . Umowa w myśl § 6 ust. 1 weszła w życie w dniu jej podpisania z zastrzeżeniem możliwości jej rozwiązania w sytuacji, gdyby okazało się, że z przyczyn niezależnych od stron umowy dalsze jej kontynuowanie jest nieopłacalne dla stron, lub niemożliwe do zrealizowania przez strony, a w szczególności niemożliwe jest uzyskanie wszelkich niezbędnych decyzji - w tym administracyjnych, pozwoleń i uzgodnień. O zaistnieniu takiej sytuacji strony zobowiązały się pisemnie poinformować. W przypadku rozwiązania umowy "B" S.A. była zobowiązana do uregulowania na rzecz odwołującej wszystkich wymaganych zobowiązań na dzień rozwiązania umowy. Ustalono że, w przypadku rozwiązania umowy przez którąkolwiek ze stron, koszty poniesione przez "B" S.A. na rzecz realizacji projektu nie będą podlegały zwrotowi przez Spółkę "A" . "B" S.A. będzie jedynym właścicielem wszelkich dokumentów i materiałów związanych z projektem na dzień rozwiązania umowy. W toku prowadzonego postępowania organ ustalił, że odwołująca na podstawie omawianej umowy wystawiła dla "B" S.A. fakturę VAT nr [...] z 2 grudnia 2011 r. na kwotę netto: [...]zł , VAT-23%: [...] zł i przyjęła ją na konto przychodów roku 2011. Podatek należny ujęty w fakturze został rozliczony w deklaracji VAT - 7 za styczeń 2011 r. Faktura stanowiła równowartość kwoty [...] EUR (wynagrodzenie za realizację pierwszej fazy projektu) przeliczonych według kursu z dnia 1 grudnia 2011 r. w wysokości [...]PLN. Oświadczeniem z [...]r. Spółka "A" poinformowała "B" S.A. o rozwiązaniu umowy sprzedaży praw do projektu [...]oraz współpracy w zakresie opracowania i rozwoju projektu elektrowni wiatrowych z dnia [...]r., podając jako powód rozwiązania umowy "brak wynagrodzenia ustalonego w § 4 ust. 4 (pierwsza faza - [...]EUR -faktura VAT nr [...]). W konsekwencji powyższego [...]r. Spółka "A" do ww. faktury wystawiła fakturę korygującą nr [...]na kwotę netto: (-)[...]zł, VAT 23% (-)[...]zł i skorygowała wysokość przychodów podatkowych roku 2011, a także podatek należny za grudzień 2012 r. o ww. kwotę. Ponadto w dniu [...]r. Spółka "A" za pośrednictwem poczty zawiadomiła Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w B. , że zgodnie z art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług dokonała korekty podatku należnego w związku z niezapłaceniem przez "B" S.A., części faktury VAT nr [...] z dnia [...]r. Do zawiadomienia Spółka załączyła rozrachunki kontrahenta na dzień [...] r., z których wynikało, że w lutym, marcu i kwietniu 2012 r. "B" S.A. wpłaciła do powyższej faktury kwotę w wysokości [...]zł, do zapłaty pozostała kwota [...]zł. Z wyjaśnień prezesa zarządu Spółki "A" złożonych w trakcie prowadzonego postępowania – R. S. oraz pełnomocnika Spółki – B. M. wynikało, że faktura korygująca została wystawiona w związku z zerwaniem umowy o współpracy z "B" S.A., spowodowanym brakiem zapłaty za fakturę z [...] r. nr [...] , a tym samym niemożnością kontynuowania prac związanych z projektem elektrowni wiatrowej w C. . W oparciu o wskazany wyżej stan faktyczny sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że odwołująca nie miała podstawy prawnej do wystawienia faktury korygującej jedynie z powodu braku płatności, jak również z powodu rozwiązania umowy z "B" S.A. Ustalenia umawiających się stron odnoszące się do wzajemnych zobowiązań w wyraźny sposób wskazywały fazy realizacji projektu oraz związane z tym rozliczenia finansowe. Mianowicie przedmiotem umowy była na wstępie sprzedaż praw do projektu, z tytułu której Spółka "B" dokonała zapłaty na rzecz odwołującej wymaganej kwoty tj. [...] zł +VAT, zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. i w konsekwencji cesja praw i obowiązków wynikających z dokumentów wskazanych w załączniku nr 7 do umowy. Powyższy fakt potwierdzał "wejście" "B" S.A. do projektu. Podobnie, wystawienie na rzecz "B" S.A. faktury VAT nr [...] z dnia [...] r. potwierdzało, że zaszły okoliczności uzasadniające jej wystawienie. Tym samym organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż dowody zebrane w sprawie potwierdzały powstanie obowiązku podatkowego z tytułu realizacji pierwszej fazy umowy zawartej między stronami. Przeprowadzone postępowanie podatkowe wykazało, że odwołująca w roku 2011 realizowała zadania wyszczególnione w poszczególnych etapach umowy z [...] r. Z zeznań K. i B. B. wynikało, że były prowadzone prace związane z pomiarem wiatru, jak również był postawiony jeden maszt pomiarowy. Z. J. zeznał, że maszt pomiarowy został postawiony na sąsiedniej nieruchomości w 2011 r. i stał tam do jesieni 2013 r., a od pracowników firmy "A" uzyskał informację, że skończył się etap dwuletnich badań i w najbliższym czasie zostaną podjęte kolejne prace. Również wystawienie pierwotnej faktury, do której następnie złożono korektę, potwierdzało wykonanie prac i istniejącą wierzytelność. Dlatego organ nie zgodził się z odwołującą, że "B" S.A. nie "weszła" do projektu. Tezie tej przeczyła również wiedza Spółki o wpłatach, które miały miejsce w lutym, marcu i kwietniu 2012 r., dokonywanych zgodnie z przedkładanymi rachunkami. Dodatkowo strony umówiły się, co zawarły w § 6 pkt 2 umowy, iż w przypadku rozwiązania umowy i na dzień jej rozwiązania, Spółka "B" S.A. jest zobowiązana do uregulowania na rzecz Spółki "A" wszelkich wymagalnych zobowiązań. W związku z tym wynagrodzenie udokumentowane fakturą VAT nr [...] z dnia 2 grudnia 2011 r. na kwotę [...] zł i podatek VAT w wysokości [...] zł było należne, a brak zapłaty ze strony kontrahenta nie zwolnił odwołującej z zapłaty podatku (tak art. 5 ust. 1 i art. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.). W odniesieniu do zarzutów naruszenia przepisów procesowych tj.: art. 187 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że są one nieuzasadnione. Zgodnie bowiem z powołanymi przepisami organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, na podstawie którego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona. W tym celu podejmuje wszelkie niezbędne działania do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W rozpoznawanej sprawie materiał dowodowy umożliwił odtworzenie stanu faktycznego, na podstawie którego organ oparł swoje rozstrzygnięcie dokonując rozliczenia podatku VAT za grudzień 2012 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik Spółki domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucił jej naruszenie: - art. 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i tendencyjnym poszukiwaniu argumentów na poparcie z góry założonej tezy dowodowej oraz na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego. W ocenie pełnomocnika organ przytoczył wyjaśnienia zawarte w odwołaniu lecz w ogóle ich nie rozważył. Tymczasem te powołano po to aby umożliwić organowi rzetelną i wszechstronną ocenę sytuacji gospodarczej w tej sprawie. Jednak organ nie był nią zainteresowany. - art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że w ramach wyjaśniania podstawy prawnej rozstrzygnięcia, na str. 5 uzasadnienia decyzji zabrakło podania przepisu prawa, na podstawie którego decyzja jest wydana, co sprawia, że zabrakło obligatoryjnego elementu składowego decyzji administracyjnej. - art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że organ: - uznał, iż nie podziela stanowiska, iż "B" S.A. "nie weszła do współpracy ani do projektu" w sytuacji gdy nie powołał żadnych dowodów, na poparcie tego stanowiska, a także nie odniósł się do dowodów obrazujących przeciwny stan rzeczy; - uznał, że skoro sporna faktura VAT została wystawiona to automatycznie musiały istnieć okoliczności uzasadniające jej wystawienie, podczas gdy właśnie brak tych okoliczności spowodował korektę faktury VAT, której nie uzasadniały zdarzenia gospodarcze; - na podstawie zeznań przesłuchanych w sprawie świadków uznał, że projekt z zakresu energetyki wiatrowej był rozwijany podczas gdy okoliczność ta jest niesporna, lecz chodzi o to, że projekt nadal był rozwijany przez skarżącą na jej rzecz i w jej imieniu, natomiast żadnych przysporzeń z tego tytułu nie osiągnęła "B" S.A., albowiem tylko pozornie była zainteresowana udziałem w projekcie; - pominął i nie ocenił, czy zawarta umowa doprowadziła do jakiegokolwiek przysporzenia na rzecz "B" S.A., podczas gdy ma to kluczowe znaczenie dla sprawy, a brak świadczenia na jej rzecz, ze strony skarżącej uzasadnia dokonanie korekty faktury VAT; - art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niedopuszczeniu dowodów zawnioskowanych przez skarżącą w odwołaniu na tej podstawie, że organ nie kwestionował stanowiska strony w tym zakresie oraz, że okoliczności te są - w jego ocenie - nieprzydatne. Podczas gdy z takim poglądem nie można się zgodzić, gdyż nawet jak organ prezentowanego stanowiska nie kwestionował, to winien był dopuścić wszystkie dowody, gdy dotyczą okoliczności przydatnych dla rozstrzygnięcia, a nie popartych innymi częściami materiału dowodowego; - art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 19, art. 21 i art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w tej sprawie podatnik dokonał czynności opodatkowanych na rzecz "B" S.A., a przede wszystkim świadczył usługi na jej rzecz, a "B" S.A. odniosła korzyść z tego tytułu, w sytuacji gdy "B" S.A. nie zabezpieczyła sobie praw do projektu i w żaden sposób na jej rzecz nie dokonano żadnego przysporzenia podlegającego opodatkowaniu. Dodatkowo pełnomocnik Spółki wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów, a to wyciągu z Dokumentu Informacyjnego "C" S.A. z [...] r. sporządzonego w związku z ubieganiem się o wprowadzenie instrumentów finansowych objętych tym dokumentem do obrotu w alternatywnym systemie obrotu prowadzonym przez "D" S.A. i dostępnych pod adresem http://www.newconnect.pl/pub/dokumenty_informacyjne/jww.pdf na okoliczność tego, że przyczyna korekty występującej w sprawie faktury VAT istniała już w chwili wystawienia faktury bowiem "B" S.A. nie mogła i nie chciała skutecznie zabezpieczyć praw do projektu, a jej działania były pozorne i bezprawne, a przede wszystkim miały jedynie na celu uwiarygodnienie się przed nowymi akcjonariuszami. W zamian ci mieli nabywać jej akcje i zasilać ją finansowo. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zajął w tej sprawie następujące stanowisko. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stan faktyczny sprawy sprowadza się do treści umowy zawartej 3 sierpnia 2011 r. przez stronę skarżącą ze spółką "B" S.A., jej poszczególnych zapisów oraz sposobu realizacji. Ustalenia przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji są, w ocenie Sądu, prawidłowe i wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. Określenie przez organ pierwszej instancji wysokości zobowiązania strony skarżącej w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. było wynikiem uznania, że w deklaracji VAT-7 za ten miesiąc Spółka zaniżyła wysokość podatku należnego. Zaniżenie to było wynikiem korekty faktury z 2 grudnia 2011 r. Nr [...] , dokonanej 31 grudnia 2012 r. fakturą Nr [...] , a polegającej na zredukowaniu podatku należnego do zera. Zdaniem Spółki nie zaistniał przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i usług opisany w fakturze z 2 grudnia 2011 r., nie doszło do wykonania usługi, umowa, na podstawie której faktura została wystawiona, została rozwiązana wskutek złożenia przez Spółkę oświadczenia swemu kontrahentowi o jej rozwiązaniu. Sąd podzielił w tej kwestii stanowisko organów podatkowych, w myśl którego Spółka nie miała podstawy do wystawienia faktury korygującej z powodu braku płatności i rozwiązania umowy. Przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług są, między innymi, odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT), przy czym świadczenie, które nie jest dostawą towarów jest świadczeniem usług (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). Przedmiotem umowy zawartej 3 sierpnia 2011 r. przez stronę skarżącą z jej kontrahentem była sprzedaż praw do projektu oraz wspólne opracowanie i realizacja Projektu energetyki wiatrowej. Umowa określała fazy jej realizacji i płatności. Pierwsza płatność w kwocie [...] zł została dokonana z tytułu sprzedaży praw do projektu i dotyczyła zabezpieczenia praw do farmy wiatrowej, a zgodnie z § 4 ust. 1 umowy w momencie dokonania przez "B" zapłaty dokonana zostanie cesja praw i obowiązków wynikających z dokumentów wskazanych w załączniku nr 7. Jej uiszczenie przez kontrahenta było równoznaczne z "przyjęciem roli" świadczeniobiorcy, bowiem już zabezpieczenie praw do projektu jest świadczeniem usługi. Płatność określona w korygowanej fakturze dotyczyła prawidłowego wykonania umowy w części dotyczącej współpracy w zakresie opracowania i realizacji projektu. Można zatem przyjąć, że strony prowadziły współpracę skoro skarżąca Spółka wystawiła z tego tytułu fakturę, a jej kontrahent trzykrotnie dokonał wpłaty na jej podstawie, które, zgodnie z § 6 pkt 2 umowy nie podlegają zwrotowi, a "B" pozostanie właścicielem wszelkich dokumentów i materiałów związanych z projektem na dzień rozwiązania umowy. Organy ustaliły jednocześnie, że w wykonaniu tej umowy skarżąca Spółka prowadziła pomiary wiatru. Trzeba też mieć na uwadze, że nie można skorygować obrotu i podatku należnego do zera w sytuacji, kiedy kontrahent uiścił część ceny za usługę, która nie podlega zwrotowi, jak również to, że strona skarżąca zawiadomiła organ o skorzystaniu z "ulgi za złe długi" z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, które to instytucje się wykluczają. Stanowisko organów podatkowych Sąd uznał zatem za zgodne z prawem i nie podzielił zarzutu naruszenia art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 19, art. 21 ustawy o VAT. Art. 108 tej ustawy nie miał zastosowania w sprawie, dlatego zarzut naruszenia również tego przepisu Sąd uznał za nieuzasadniony. Sąd nie podzielił również zarzutu naruszenia przepisów procesowych - art. 122 i art. 187 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej, polegającego na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z art. 180 § 1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest obowiązany zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy, czyli wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Postępowanie dowodowe ma zatem swoje granice, powinno być prowadzone jedynie co do faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i takie fakty zostały w sprawie ustalone. Dla ustalenia czy zaistniała w sprawie czynność stanowiąca przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i usług koniecznym i najważniejszym było ustalenie treści umowy łączącej strony, bowiem w niej strony ustaliły wzajemne prawa i obowiązki, następnie faktu dokonania płatności i podjęcia umówionych czynności, co też organy zrobiły i w związku z tym ich konkluzja, że doszło do zaniżenia podatku należnego była uzasadniona. Nie było potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego dla ustalenia jakie było nastawienie kontrahenta skarżącej i jak funkcjonuje rynek projektów energetyki wiatrowej ponieważ przedmiot i moment powstania obowiązku podatkowego w VAT wynika z przepisów prawa i niezależnie od tych okoliczności. Fakt, że wszystkie czynności w tym momencie strona skarżąca wykonywała we własnym imieniu i na własną rzecz nie niweluje poglądu, iż doszło do świadczenia usługi, ponieważ umową zabezpieczono już prawa kontrahenta do projektu, a sama umowa dotyczyła również współpracy, a więc wspólnego opracowania projektu. Kwestia, czy strony umowy odniosły z niej korzyści lub przysporzenia nie statuuje czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Podstawa prawna rozstrzygnięcia organu drugiej instancji, przepisy Ordynacji podatkowej, na mocy których organ utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną zostały powołane w sentencji decyzji, przepisy ustawy o podatku od towarów i usług -w jej uzasadnieniu. Zdanie na stronie 5 uzasadnienia "Zgodnie z art. ... ust. 1 i art. 8 ustawy ..." zawiera oczywistą omyłkę sprostowaną postanowieniem z 9 września 2014 r., na które służyło zażalenie, a nie wynika z akt, by strona je złożyła. Bez względu na to jednak, brak ten nie stanowiłby podstawy do uchylenia decyzji, gdyż z treści uzasadnienia, z dalszej części tego zdania wynika o który przepis chodzi. Nie doszło zatem do naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Art. 191 tej ustawy statuuje zasadę swobodnej oceny dowodów, której organy nie naruszyły, wnioski wyprowadzone z materiału dowodowego są trafne, co Sąd wskazał powyżej. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę z mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.