I SA/Go 707/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "F" Sp. z o. o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r. oddala skargę. Przedsiębiorstwo "F" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], wydaną w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty do zwrotu w podatku od towarów i usług, za miesiąc sierpień 2009 r. Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego sprawy. Skarżąca w dniu 23 kwietnia 2010 r. złożyła w Urzędzie Skarbowym korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc sierpień 2009 r., wykazując: - dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju - podstawę opodatkowania 1.503.352 zł, - dostawę towarów oraz świadczenie usług, na terytorium kraju, opodatkowaną stawką 22%: podstawę opodatkowania 824.583 zł, podatek należny 181.408 zł, - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów: podstawę opodatkowania 486 zł, podatek należny 107 zł, - import usług: podstawę opodatkowania 70.613 zł, podatek należny 15.535 zł. Tym samym podstawa opodatkowania z powyższych tytułów wyniosła 2.399.034 zł, podatek należny 197.050 zł, nabycie towarów i usług pozostałych w wartości netto 1.695.185, podatek naliczony w wartości 372.885 zł, kwota podatku naliczonego do odliczenia: 372.885 zł, a nadwyżka podatku naliczonego nad należnym 175.835 zł, w tym: kwota do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni, 175.835 zł. Na podstawie upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2014 r. u Skarżącej przeprowadzono kontrolę podatkową. Zakresem kontroli objęto prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, listopad i grudzień 2009 r., dokonując sprawdzenia deklaracji VAT-7 za ww. miesiące, rejestrów sprzedaży i zakupu, faktur VAT ujętych w tych rejestrach, dokumentów przewozowych, planu amortyzacji za 2009 r. oraz wyciągów bankowych. Organ ustalił, że podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Skarżącej jest działalność w zakresie usług transportowych oraz spedycyjnych. Skarżąca dokonała zgłoszenia rejestracyjnego dla podatku od towarów i usług w Urzędzie Skarbowym, natomiast Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu [...].04.2004 r. potwierdził zarejestrowanie ww. podmiotu jako podatnika VAT UE. Organ ustalił również, że Skarżąca zaewidencjonowała w rejestrze zakupu "Wszystkie dokumenty za okres 2009.08.01 do 2009.08.31" pod poz. 5 tego rejestru oraz ujęła w deklaracji VAT-7 za sierpień 2009 r. fakturę VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wystawioną przez PHU A A.S., o wartości netto 550,00 EUR, podatek N/AT 509,88 zł., za usługę transportową, którą wykonano w dniu [...] lipca 2009 r. zgodnie ze zleceniem PTH F Sp. z o.o. nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. i dokumentem przewozowym CMR. Zapłatę za ww. fakturę PTH F Sp. z o.o. dokonała [...] października .2009 (wyciąg bankowy nr [...] z dnia 2009/10/02). Ponadto Skarżąca nabyła od firmy Usługi J.D., usługę transportową, ujętą w fakturze nr [...] z dnia [...] lipca 2009r., o wartości netto 780 EURO, podatek N/AT 737,98 zł. Usługę wykonano [...] lipca 2009r., zgodnie ze zleceniem PTH F Sp. z o.o. nr [...] i dokumentem przewozowym CMR. Zapłatę za wykonaną usługę dokonano w dniu 24 lipca.2009 r. (wyciąg bankowy nr [...] z dnia 2009/09/24). Fakturę zaewidencjonowano w rejestrze zakupu "Wszystkie dokumenty za okres 2009.07.01 do 200.07.31" pod poz. 388 oraz ujęto do rozliczenia w deklaracji N/AT-7 za lipiec 2009 r. W dniu 7 marca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zwrócił się do Skarżącej o przedstawienie dokumentów dotyczących ww. zakupionych usług transportowych, w szczególności przedłożenie faktur sprzedaży, zamówień, zleceń na wykonanie przedmiotowych usług, faktur sprzedaży, dokumentów potwierdzających zapłatę i otrzymanych należności za powyższe usługi. Skarżąca w odpowiedzi wskazała, że nie ma obowiązku archiwizowania dokumentów, o których przedstawienie wnosi Naczelnik Urzędu Skarbowego. Otrzymane przez zleceniodawców faktury zostały ujęte w ewidencji rachunkowej i podatkowej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie rachunkowości i podatku N/AT. Zaznaczyła również, że w 2009 r. nastąpił duży i gwałtowny wzrost zadań pracowników fakturujących sprzedaż, związane to było z dynamicznym rozwojem firmy. Ponadto dokonano w tym roku znacznej modyfikacji oprogramowania komputerowego. Spółka podkreśliła, że w 2009 r. wykonała około 11000 zleceń transportowych, a 40-45% tych zleceń realizowanych było obcymi środkami transportu (usługi spedycyjne). Stwierdziła również, że globalny wynik finansowy Spółki wyraźnie wskazuje, że firma F za rok 2009 ma dodatni wskaźnik finansowy, czyli sprzedała więcej usług za kwotę znacznie większą niż zakupiła. Wobec powyższego organ kontroli zwrócił się o przekazanie dokumentów przewozowych CMR oraz zleceń transportowych nr [...] do Naczelnika Urzędu Skarbowego. Na podstawie otrzymanych dokumentów, do których dołączono m.in. kserokopie protokołów z czynności sprawdzających przeprowadzonych w przedsiębiorstwie Usługi J.D. i przedsiębiorstwie PHU A A.S. oraz protokołu przesłuchania E.S. prowadzącej działalności gospodarczą jako "AL", organ kontroli stwierdził, że Skarżąca nie zaewidencjonowała w rejestrze sprzedaży prowadzonego dla potrzeb podatku od towarów i usług oraz nie wykazała w deklaracji VAT-7, podatku należnego do wyżej opisanych usług spedycyjnych. Spółka mimo dokonanego odliczenia podatku naliczonego z zakupionych usług spedycyjnych nie zafakturowała wykonanej usługi na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji VAT-7 od wykonanych usług. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął wobec Przedsiębiorstwa "F" sp. z o.o. postępowanie podatkowe w zakresie prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r. Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. określił Skarżącej prawidłową kwotę do zwrotu, w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2009 r. w wysokości 174.587 zł, przytaczając w uzasadnieniu decyzji ustalenia kontroli podatkowej. Od powyższej decyzji Przedsiębiorstwo "F" sp. z o.o. wniosło odwołanie zarzucając jej naruszenie art. 86 § 1, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, dalej: ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 13 pkt 2 lit.a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dalej: u.p.a. (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.), żądając jej uchylenia. W uzasadnieniu odwołania Skarżąca podkreśliła, że nie miała obowiązku przechowywania dokumentów, których zażądał Naczelnik Urzędu Skarbowego. Wskazała, że po okresie przedawnienia roszczeń z umów przewozu, który wynosi jeden rok dokumenty te stają się zbędne. Nadto zaznaczyła, że z uwagi na fakt, iż w 2009 r. wykonała ok. 11000 zleceń, z których około 40-45% było wykonanych obcymi środkami transportu nie jest w stanie wykazać faktur sprzedażowych odpowiadających wskazanym fakturom zakupowym. W ocenie Spółki nie oznacza to jednak, że faktura zakupowa z wykazanym w niej podatkiem naliczonym może stanowić źródło dla określenia podatku należnego. Stwierdziła również, że wbrew twierdzeniom organu, z uzyskanych od Naczelnika Urzędu Skarbowego dokumentów CMR nie można wnioskować od kogo pochodziło i jaka była treść zlecenia spedycyjnego lub transportowego dla spółki oraz czy spółka zlecając przewozy udokumentowane ww. fakturami zakupowymi działała jako spedytor, pierwszy przewoźnik lub dalszy przewoźnik. Zaznaczyła, że w międzynarodowym liście przewozowym CMR, który jest dowodem dostawy przesyłki wpisywany jest nadawca i odbiorca przesyłki i żaden z nich nie musi (zwykle nie jest) zleceniodawcą usługi spedycyjnej/transportowej. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że Skarżąca w miesiącu lipcu 2009 r. zleciła dwóm różnym zleceniobiorcom/przewoźnikom wykonanie dwóch usług transportowych dotyczących przewozu odzieży sortowanej używanej z miejscowości [...], do miejsca rozładunku: "AL". W znajdującym się w aktach sprawy zleceniu transportowym Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wystawionym przez Spółkę dla PHU A A.S., w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku wskazano na dzień [...] lipca 2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego nr [...] podano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do ww. zlecenia bez naszego podpisu (...)". W przyporządkowanym do ww. zlecenia transportowego dokumencie CMR, w miejscu przewoźnika znajduje się pieczęć "PHU "A" A.S." i oznaczenie "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "AL". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje pieczęć "AL" E.S.. Na wykonanie ww. usługi firma PHU "A" A.S., wystawiła w dniu [...] lipca 2009 r. dla Skarżącej fakturę VAT nr [...]. W pozycji "nazwa towaru lub usługi" na ww. fakturze N/AT wskazano: "[...] ZL. TRANSPORTOWE R [...] FRACHT-550 EUR", wartość z podatkiem N/AT 671,00 €, kwota N/AT 121,00 €, wartość bez podatku 550,00 €. Ponadto na ww. fakturze wskazano: "N/AT PL = 509,88 PLN, tabela kursów nr [...] z dnia 2009.07. [...]". Na podstawie wyciągu bankowego nr [...]. ustalono, że zapłaty za ww. fakturę Skarżąca na rzecz PHU A A.S. dokonała w dniu [...] października 2009 r. Nadto, organ odwoławczy zauważył, że w znajdującym się w aktach sprawy zleceniu transportowym Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wystawionym przez Skarżącą dla firmy Usługi D, w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku wskazano na [...] lipca 2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego nr [...] podano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do ww. zlecenia bez naszego podpisu (...)". Natomiast w przyporządkowanym do ww. zlecenia transportowego dokumencie CMR w miejscu przewoźnika znajduje się napis "U.T. D" i oznaczenie "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "AL". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje podpis E.S.. Na wykonanie ww. usługi firma Usługi D, wystawiła w dniu [...] lipca 2009 r. dla Skarżącej fakturę N/AT nr [...]. W pozycji "Nazwa" na ww. fakturze N/AT wskazano: "USŁUGA TRANSPORTOWA WG CMR Z DN. [...].07.2009 [...] ZLECENIE TRANSPORTOWE NR [...] FRACHT 780 EUR+22% N/AT FZ 48516/FZ 92055", obrót netto 780,00, kwota N/AT 171,60, obrót brutto 951,60, razem do zapłaty: 951,60, słownie dziewięćset pięćdziesiąt jeden EUR 60/100. Ponadto na ww. fakturze wskazano: "PODATEK N/AT, TJ. 171,60 EUR x 4,3006 PLN WYNOSI 737,98 PLN. Przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 20.07.2009 r. 780 EUR x 4,3006 = 3354,47, N/AT przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 20.07.2009 r. 171,6 EUR x 4,3006 = 737,98, razem 4092,45". Na podstawie wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...].09.2009 r. ustalono, że zapłatę za ww. fakturę Spółka na rzecz Usługi J.D. dokonała [...] września 2009 r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że Spółka pomimo dokonanego odliczenia podatku naliczonego z zakupionych usług, w miesiącu sierpniu 2009 r. nie zafakturowała wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji VAT-7. Stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo przypisał podatek należny od wykazanych zakupionych usług transportowych, które nie zostały zafakturowane przez Spółkę na rzecz odbiorcy i od których nie deklarowała podatku należnego. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił również, że Spółka nie przedłożyła żadnych dokumentów na potwierdzenie zafakturowania wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy "AL" E.S., ani na rzecz innego zleceniodawcy. Nie podała też danych innego podmiotu, na rzecz którego miała świadczyć ww. usługi. W ocenie organu odwoławczego argumentacja Spółki w zakresie wykazania sprzedaży usług jest gołosłowna i nie poparta dowodami z dokumentów - tj. fakturami VAT dotyczącymi sprzedaży przedmiotowych usług. Jednocześnie zauważył, że przepis art.86 §1 ordynacji podatkowej stanowi, że podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podobnie art. 112 u.p.a. stanowi, że podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W ocenie organu odwoławczego dokumentami takimi są bez wątpienia faktury N/AT, w tym faktury N/AT sprzedaży, których Spółka nie przedstawiła. Tym samym Spółka winna przechowywać dokumenty związane z prowadzeniem ksiąg podatkowych do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Nadto Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył, że w protokole czynności sprawdzających przeprowadzonych w Spółce w zakresie prawidłowości i rzetelności transakcji sprzedaży usług transportowych na rzecz firmy "AL" S.E., za okres [...] stycznia.2009 r. do [...] grudnia 2010 r., wskazano, że Skarżąca przedłożyła wystawione przez siebie kopie faktur N/AT: Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] z dnia 16 czerwca 2009 r., Nr [...] z [...] marca 2010 r., Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., dotyczące świadczenia przez Spółkę usług transportowych dla nabywcy "AL" E.S.. Przedłożone m.in. za 2009 r. faktury nie dotyczą jednak odsprzedaży przez Spółkę usług opisanych w fakturach VAT: nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wystawionej przez PHU A A.S. i nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wystawionej przez Usługi J.D.. Ponadto organ odwoławczy zauważył, że organ pierwszej instancji otrzymał od Naczelnika Urzędu Skarbowego protokół z dnia [...] października 2011 r. z czynności sprawdzających przeprowadzonych w firmie Usługi J.D.. Z protokołu tego wynika, że faktura sprzedaży N/AT: nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., wystawiona na rzecz firmy PTH F Sp. z o.o. została zewidencjonowana w rejestrze N/AT sprzedaży za miesiąc sierpień 2009 r. i rozliczona w deklaracji N/AT-7 za miesiąc sierpień 2009 r. Do powyższej faktury został dołączony dokument CMR wraz z zleceniem transportowym nr [...]. W trakcie czynności sprawdzających przedłożono również wyciągi bankowe z których wynika, iż zapłata za ww. faktury nastąpiła w formie przelewu. J.D. złożył pisemne oświadczenie, z którego wynika, iż w latach 2009-2010 nie świadczył usług transportu drogowego na rzecz firmy "AL". Natomiast przedłożone faktury Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 wystawione były na rzecz firmy PTH F Sp. z o.o., gdzie firma "AL" S.E. była odbiorcą przewożonego towaru, co wynika z załączonych dokumentów (CMR, zlecenia transportowe). Dodatkowo z protokołu czynności sprawdzających przeprowadzonych u A.S., wynika, że w latach 2009-2010 nie świadczyła usług transportowych na zlecenia E.S.. Natomiast usługa została wykonana na zlecenie Przedsiębiorstwa "F" Sp. z o.o., co potwierdzają załączone dokumenty. W wyniku sprawdzenia ww. dokumentów stwierdzono, że w dniu [...] lipca 2009 r. zleceniem transportowym nr [...] Przedsiębiorstwo "F" Sp. z o.o. zleciło PHU "A" A.S. transport odzieży używanej. Z przedłożonych dokumentów wynika również, że transport rozpoczął się w dniu 23 lipca 2009 r. na terenie Danii w miejscowości [...]. Natomiast zakończył się z dniem [...] lipca 2009 r., jako miejsce rozładunku wskazano "AL" E.S.. Wykonaną usługę udokumentowano fakturą N/AT nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. na wartość netto 550,00EUR i podatek N/AT w stawce 22% w wysokości 121,00 EUR. Należność wynikającą z ww. faktury uregulowano przelewem bankowym w dniu [...] października 2009 r. W ocenie organu odwoławczego ww. dokumenty wskazują, że usługa transportowa udokumentowana fakturą VAT Nr [...] z dnia [...].07.2009 r. została wykonana dnia [...] lipca 2009 r., a usługa transportowa udokumentowana fakturą VAT Nr [...] z dnia [...].07.2009 r. została wykonana [...] lipca 2009 r. W związku z powyższym bezzasadne są zarzuty Strony wskazane w odwołaniu, jakoby przyjęcie, przez organ, że Skarżąca nie wykazała sprzedaży na rzecz przedsiębiorcy "AL" S.E. (która nie musiała być zleceniodawcą Spółki) narusza wskazane na wstępie przepisy ordynacji podatkowej i jest całkowicie dowolne oraz uchybia przepisom regulującym umowę spedycji oraz umowę przewozu zawartym w Kodeksie cywilnym, a w przypadku transportu międzynarodowego przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz.,238). Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika w sposób jednoznaczny, że Skarżąca była zleceniodawcą usług transportowych wykonanych na rzecz "AL" E.S., oraz że usługi transportowe zakupiła odliczając podatek naliczony, a ich odsprzedaży nie opodatkowała. Tym samym mając na uwadze przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka winna była wystawić faktury dotyczące odsprzedaży przedmiotowych usług i wykazać podatek należny z ww. tytułu, bowiem zapłata za ww. faktury VAT nr [...] i nr [...], nastąpiła w miesiącach wrześniu 2009 r. i październiku 2009 r., tj. po upływie 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług. Na powyższą decyzję Przedsiębiorstwo "F" sp. z o.o. wniosło skargę zarzucając jej naruszenie art. 86 § 1, art. 120, art. 121, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec podniesionych zarzutów Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Uzasadniając skargę Spółka powieliła argumentację podniesioną w odwołaniu, nadto stwierdziła, że wykazała sprzedaż usług i zapłaciła podatek należny, a kwota sprzedanych usług jest znacznie większa niż usług zakupionych. Spółka zaznaczyła, że wykazała całą sprzedaż w księgach rachunkowych za sierpień 2009 - księgi te są rzetelne - czego nie można podważać stawiając wymogi nie wynikające z przepisów o rachunkowości i prawa podatkowego. W ocenie skarżącej niezasadny jest zarzut niedopełnienia obowiązków podatnika wynikających z art. 86 ust. 1 Ordynacji podatkowej, dotyczących konieczności przechowywania ksiąg podatkowych oraz związanych z ich prowadzeniem dokumentów do okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zaznaczyła, że zgodnie z art. 3 pkt 4 za księgi podatkowe należy uznać księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci. Zaś dokumentami związanymi z prowadzeniem ksiąg podatkowych będą między innymi faktury VAT czy rachunki, dokumentujące zdarzenia objęte księgami podatkowymi. Nie będą nimi jednak dokumenty przewozowe CMR oraz zlecenia transportowe, ponieważ nie wynika z ich treści wysokość zobowiązania podatkowego. Ponadto nie muszą być one przechowywane po okresie przedawnienia roszczeń z umów przewozu, a więc po okresie 1 roku. Ponadto art. 74 ustawy o rachunkowości określa obowiązek przechowywania dokumentów i ksiąg rachunkowych jedynie dla celów bilansowych i nie może mieć zastosowania dla spraw podatkowych. W ocenie skarżącej przyjęcie przez organy, że Spółka nie wykazała sprzedaży na rzecz przedsiębiorcy "AL" S.E. (która nie musiała być zleceniodawcą Spółki) narusza przepisy Ordynacji podatkowej i jest całkowicie dowolne oraz uchybia przepisom regulującym umowę spedycji oraz umowę przewozu zawartym w Kodeksie cywilnym (art. 774, 789, 792, 793, 794, 799, 800, 804), a w przypadku transportu międzynarodowego przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) (Dz.U. z 1962 r. Nr 49, poz., 238). Skarżąca spółka podniosła, że stwierdzenie nierzetelności ksiąg z uwagi na brak w nich faktur sprzedaży do "AL" E.S. jest bezzasadne. Brak możliwości zidentyfikowania sprzedaży usługi transportowej, w której odbiorcą towaru była AL E.S. wynika właśnie z faktu, że zleceniodawcą Spółki nie był odbiorca przesyłki. Zapewne także kwota przewoźnego za fracht (a tym samym i kwota podatku należnego) była wyższa niż ta za którą Spółka zakupiła usługę od dalszego przewoźnika (skoro Spółka zleciła transport kolejnemu przewoźnikowi to zapewne na tym zarobiła). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej powoływana jako p.p.s.a..) Sąd uwzględnia skargę. Sąd może również stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, w przypadku jej wydania : z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa, gdy dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, gdy została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, a także gdy była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, jak również wówczas gdy zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, jak również w przypadku gdyby została wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą - art. 145 § 1 pkt 3 tej ustawy w związku z art. 247 § 1 ordynacji podatkowej. Badając działalność organów administracji publicznej sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ppsa. Po rozpoznaniu skargi Sąd uznał iż jest ona nie uzasadniona. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, dalej: ustawa o VAT ( Dz.U. z 2004r nr 4 poz. 535 z zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Jak wynika z postępowania przeprowadzonego przez organy przedmiotem działalności gospodarczej Skarżącej było wykonywanie usług transportowych oraz spedycyjnych. Tak wynika m.in. z pisma Skarżącej z dnia [...] marca 2014 r. z którego można wnosić iż "odsprzedawała" ona zakupione usługi transportowe. Organy podatkowe ustaliły, iż w lipcu 2009r. zleciła ona dwóm przewoźnikom: PHU A A.S. i firmie Usługi D wykonanie usług transportowych dotyczących przewozu odzieży sortowanej używanej z miejscowości [...], do firmy : AL. Świadczą o tym, zdaniem organu zgromadzone w postępowaniu dowodowym zlecenia transportowe, międzynarodowe samochodowe listy przewozowe (CMR). oraz faktury VAT dotyczące zakupu usług transportowych od w/w firm. Z powyższych dokumentów wynika, że zakupione przez Skarżącą usługi zostały wykonane, czego Skarżąca nie kwestionuje. Skarżąca wystawiła bowiem zlecenie transportowe nr [...] z dnia [...].07. 2009 r. PHU A A.S.. W odpowiadającemu temu zleceniu dokumencie CMR wskazano jako odbiorcę firmę "AL". Również firma ta potwierdziła odbiór przesyłki. Za wykonanie powyższej usługi firma PHU "A" A.S., wystawiła w dniu [...] lipca 2009 r. Skarżącej fakturę N/AT Nr [...]. Zapłatę za ww. fakturę Skarżąca dokonała w dniu [...] października 2009r. o czym świadczy wyciąg bankowy Nr [...]. Również drugie zlecenie nr [...], na rzecz firmy Usługi D, Skarżąca wystawiła w dniu [...] lipca 2009r. Do tegoż zlecenia transportowego przyporządkowano dokument CMR w którym w miejscu odbiorca wskazano "AL". Również w pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje podpis E.S., prowadzącej działalność pod firmą AL. Za wykonanie w/w usługi firma Usługi D, wystawiła w dniu [...] lipca 2009 r. fakturę N/AT nr [...], na poczet której Skarżąca przelała zapłatę za usługę, zgodnie z wyciągiem bankowym nr [...] w dniu [...] września 2009 Skarżąca uznając, że zakup w/w usług był związany z jej sprzedażą opodatkowaną dokonała odliczenia podatku naliczonego wynikającego z ww. faktur. Skarżąca nie wskazała jednak, któremu podmiotowi powyższe usługi transportowe zakupione od PHU A A.S. i firmy Usługi D odsprzedała, nie wskazała również faktury sprzedaży wystawionych przez nią, dotyczących powyższych usług spedycyjnych. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Skarżąca pośredniczyła w świadczeniu powyższych usług transportowych ( usługa spedycji), bowiem odbiorcą towaru była firma "AL". Powyższe znajduje również potwierdzenie w protokółach z czynności sprawdzających przeprowadzonych w firmach Usługi D i PHU "A" A.S.. Wynika z nich bowiem, iż firmy te w latach 2009-2010 nie świadczyły usług transportowych na rzecz firmy AL. Tym sam ustalenia organów podatkowych co faktu, iż Skarżąca świadczyła usługi spedycyjne na rzecz firmy AL są prawidłowe. Skarżąca nie zafakturowała wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji N/AT-7 od wykonanych usług pośrednictwa (spedycyjnych) na rzecz firmy "AL" E.S.. Nie wskazała również, czy powyższe usługi odsprzedała innemu podmiotowi, a także czy świadczenie ww. usług ujęła w rozliczeniu podatku należnego bądź w wystawionych przez siebie fakturach. Należy przy tym zauważyć, iż Skarżąca zobowiązana była zgodnie z art. 109 ust.3 ustawy o VAT, do prowadzenia ewidencji dotyczącej sprzedaży, jak również na w tej ewidencji ujawnić podatek należny od świadczonej usługi. Brak jest podstaw natomiast do uznania za wiarygodne, twierdzenia Skarżącej, iż zarówno nadawca jak i odbiorca przesyłki w międzynarodowym liście przewozowym CMR nie musi być zleceniodawcą usługi. Skarżąca nie przedstawiła w tym względzie żadnej argumentacji, czy dowodów na to kto jest zleceniodawcą usługi, ograniczając się do negacji ustaleń organu. Niezasadny jest przy tym również zarzut naruszenia art.86 §1 ordynacji podatkowej który stanowi, że podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Jak wynika z art. 112 ustawy o N/AT podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Natomiast termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku VAT wynosi 5 lat. Nie może ulegać wątpliwości, iż dokumentami związanymi z rozliczeniami podatku N/AT, są faktury N/AT, w tym faktury N/AT sprzedaży, których Spółka nie przedstawiła. Natomiast dokumenty przewozowe CMR jak wynika z uzasadnienia decyzji posłużyły w powiązaniu z innymi dowodami do wykazania iż Skarżąca świadczyła usługi na rzecz firmy AL. Tym samym zarzuty Strony Skarżącej dotyczące naruszenia w zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. art. 86 §1 ustawy Ordynacja podatkowa są pozbawione podstaw, gdyż to Strona Skarżąca winna przechowywać dokumenty związane z prowadzeniem ksiąg podatkowych do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a więc przez okres 5 lat, jak też na żądanie organu je przedstawić. Zasadnie, w świetle zebranego materiału dowodowego, organ podatkowy uznał zgodnie z art. 193 § 1 - 3 i § 6 ordynacji podatkowej, iż rejestry prowadzone przez Skarżącą dla potrzeb podatku od towarów i usług w takiej sytuacji za nierzetelne, w części dotyczącej nie wykazania w deklaracji N/AT-7 sprzedaży usług na rzecz firmy AL i w tym zakresie ustalił podstawę opodatkowania. Ustalenie natomiast podstawy opodatkowania na podstawie wystawionych faktur za usługę transportową jest korzystne dla Skarżącej. Jednocześnie Sąd uznał, iż organy podatkowe nie naruszyły art. 121, 122, 187 § 1 i art. 191 ordynacji podatkowej. Skarżąca w złożonej w skardze nie zawarła argumentacji dotyczącej naruszenia tych przepisów. Nie został również naruszony również art. 210 § 4 bowiem uzasadnienia odpowiada warunkom tam określonym. Organ w uzasadnieniu należycie wskazał argumenty przemawiające za ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organ jak również wskazał i wyjaśnił podstawę prawna podjętej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji, zgodnie z art. 151 p.p.s.a. ----------------------- Sygn. akt I SA/Go 707/14 12