III SA/Wa 1196/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2015 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz P. S.A. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca – P. S.A. z siedzibą w W. , zwróciła się o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Skarżąca, na mocy: 1) art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350) – dalej "u.p.d.o.f.", jako podmiot wypłacający przychody, o których mowa w art. 30b tej ustawy, z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających, z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną, z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną i wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, 2) art. 42a u.p.d.o.f., jako podmiot wypłacający świadczenia zaliczane do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy, od których nie jest zobowiązana do poboru zaliczki lub zryczałtowanego podatku, - zobowiązana jest do sporządzenia i odpowiednio przekazania lub przesłania, w terminie do końca lutego następującego po roku podatkowym, podatnikom oraz naczelnikowi urzędu skarbowego, właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników nie posiadających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, imiennych informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C). Przepisy u.p.d.o.f. nie precyzują, w jaki sposób nastąpić powinno powyższe przekazanie lub przesłanie podatnikowi informacji podatkowej PIT-8C. Z uwagi na skałę obowiązków informacyjnych nałożonych na Skarżącą przez przepisy omawianej ustawy, rozważa ona możliwość wykorzystania elektronicznego kanału dystrybucji informacji PIT-8C dla podatników będących stroną z nią zawartej umowy, po uprzednim zakomunikowaniu zmiany tego kanału w powszechnie wykorzystywany sposób (m. in. na swojej stronie internetowej, w serwisie transakcyjnym, w placówkach Skarżącej w formie wywieszonych komunikatów, w terminalu płatniczym/bankomacie), z wykorzystaniem platformy informatycznej Skarżącej, do której podatnik uzyskałby dostęp za pośrednictwem serwisu transakcyjnego i poczty elektronicznej. Podatnikowi zostałyby udostępnione informacje podatkowe w formie nieedytowalnego dokumentu elektronicznego, sporządzonego według odpowiedniego wzoru. Dostęp do tego dokumentu byłby możliwy po zalogowaniu się, tj. po wpisaniu identyfikatora i indywidualnego hasła dostępu do serwisu transakcyjnego. Skarżąca rozważa także wykorzystanie poczty elektronicznej do przesłania lub przekazania przedmiotowej informacji podatkowej do podatnika. W związku z powyższym Skarżąca zapytała, czy moment udostępnienia podatnikom, za pośrednictwem systemu transakcyjnego, na platformie Skarżącej lub wysłanie na adres poczty elektronicznej informacji podatkowych PIT-8C, można uznać za moment wykonania obowiązku informacyjnego wynikającego z przepisów art. 39 ust. 3 oraz art. 42a u.p.d.o.f.? W opinii Skarżącej odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca. Skarżąca przedstawiła argumentację na potwierdzenie swojego stanowiska. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Minister stwierdził, że wydanie interpretacji w zakresie, o jaki wnosiła Skarżąca pozostałoby bez wpływu na potwierdzenie prawidłowości wykonywania obowiązków płatnika. Według organu postępowanie w sprawie interpretacji indywidualnych jest postępowaniem szczególnym i w tym sensie ograniczonym np. w stosunku do postępowania podatkowego i kontrolnego, że nie może obejmować postępowania dowodowego. Powyższe wynika wprost z unormowania zawartego w art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) - dalej "O.p.". Organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. W ocenie Ministra Skarżąca żąda potwierdzenia, że moment udostępnienia podatnikom, za pośrednictwem systemu transakcyjnego, na platformie Skarżącej lub wysłanie na adres poczty elektronicznej informacji podatkowych PIT-8C, można uznać za moment wykonania obowiązku informacyjnego wynikającego z przepisów art. 39 ust. 3 oraz art. 42a u.p.d.o.f., jednakże w trybie wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 O.p. Minister nie jest do tego ani zobowiązany, ani uprawniony. Wydanie żądanego rozstrzygnięcia w zakresie wskazanym we wniosku naruszałoby kompetencje właściwych organów podatkowych i kontrolnych. Według Ministra z uwagi na brak szczegółowych uregulowań prawnych w tym zakresie w u.p.d.o.f., zagadnienie przedstawione we wniosku, nie należy do zagadnień objętych wydawanymi interpretacjami indywidualnymi. W trybie "interpretacyjnym" organ nie posiada instrumentów prawnych do kontroli rzeczywistego przebiegu zdarzenia prawnego. Interpretacja indywidualna bez względu na obszerność, czy też szczegółowość opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zawsze będzie odnosiła się do stanu hipotetycznego określonego przez zainteresowanego. Ustalenie stanu faktycznego nie jest natomiast przedmiotem postępowania w wydaniu pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W zażaleniu Skarżąca podniosła, że moment udostępnienia (za pośrednictwem systemu transakcyjnego bądź poczty elektronicznej) informacji podatkowej PIT-8C z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, oznacza wykonanie ustawowych obowiązków informacyjnych nałożonych przez przepisy art. 39 ust. 3 oraz art. 42a u.p.d.o.f. (tj. sporządzenie i przekazanie lub przesłanie informacji podatkowej P1T-8C). Tym samym skierowany w trybie art. 14b O.p. wniosek spełniał ustawowe warunki, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., ponieważ zawierał wyczerpujące przedstawienie zdarzenia przyszłego oraz stanowisko Skarżącej w sprawie oceny prawnej stanu przyszłego. Brak było zatem przesłanek umożliwiających zastosowanie przepisu art. 165a § 1 O.p., skutkującego odmową wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. Minister podzielił wcześniejsze stanowisko, że w przedmiotowej sprawie w istocie musiałby być poddany ocenie (zinterpretowany) stan faktyczny (zdarzenia przyszłe), a nie przepis prawa podatkowego. Tymczasem to przepis prawa, a nie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest przedmiotem interpretacji. Podstawą dla dokonania odpowiedzi na pytanie Skarżącej musiałaby być ocena sporządzonej przez Skarżącą w systemie transakcyjnym, na jej platformie lub wysłanej na adres poczty elektronicznej informacji podatkowej PIT-8C podatnikowi, a tym samym uznanie momentu udostępnienia informacji podatnikowi za moment wykonania ciążącego na Skarżącej obowiązku informacyjnego wynikającego z przepisów u.p.d.o.f. Zdaniem Ministra zasadnie uznano, że ocena taka może być natomiast przeprowadzona wyłącznie w ramach postępowania dowodowego, które nie jest możliwe w trybie wydawania interpretacji indywidualnych, na podstawie art. 14b § 1 O.p. W efekcie, stanowisko Skarżącej nie zostałoby ocenione przez organ wydający interpretację, bowiem organ nie dokonałby potwierdzenia, że stanowisko zaprezentowane to jest prawidłowe bądź nieprawidłowe. Interpretacja wydana w takim zakresie nie spełniałaby podstawowego wymogu wynikającego z art. 14c § 1-2 O.p. W ocenie Ministra należy także poddać analizie skutki ewentualnego wydania interpretacji indywidualnej uznającej np. stanowisko Skarżącej za prawidłowe w pełnym zakresie. W tym przypadku inny organ podatkowy, który prowadziłby np. postępowanie kontrolne nie mógłby skutecznie kwestionować rezultatów postępowania Skarżącej w odniesieniu do zdarzenia przyszłego (wywodzić skutków podatkowych z ewentualnego błędu) z uwagi na ochronną funkcję aktu interpretacyjnego. Minister podtrzymał stanowisko, iż wydana w zakresie określonym we wniosku interpretacja nie spełniałaby podstawowej funkcji ochronnej. Zarówno bowiem zastosowanie się do takiej interpretacji, jak i ewentualna jej zmiana, pozostałaby bez wpływu na potwierdzenie prawidłowości wykonywania obowiązków płatnika. Wysunięte zaś przez Skarżącą zarzuty nie mają potwierdzenia w obowiązujących przepisach prawa. Okoliczność, że Skarżąca prezentuje odmienne stanowisko, co do sposobu załatwienia spornego wniosku nie oznacza, że postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa. W skardze Skarżący wniósł o uchylenie w całości powyższego postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] stycznia 2014 r., zarzucając naruszenie: 1) art. 165a § 1 O.p, przez odmowę wszczęcia postępowania, mimo braku przesłanek, 2) art. 14b § 1 w związku z art. 165a § 1 O.p. i art. 120 O.p., poprzez przyjęcie, iż w sprawie nie może zostać wydana interpretacja przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b O.p., gdy był taki obowiązek, 3) art. 14b § 1 i § 3 O.p., poprzez niedopuszczalną modyfikację opisu zdarzenia przyszłego opisanego przez Skarżącą, 4) art. 14c § 1 i § 2 O.p., poprzez wydanie postanowienia, w którym nie dokonano oceny stanowiska Skarżącej (niedopuszczalna modyfikacja stanowiska Skarżącej), 5) art. 121 w związku z art. 165a § 1 O.p., poprzez odmowę wydania interpretacji, gdy w analogicznych sprawach wydawane są interpretacje, co prowadzi do nierównego traktowania podatników. W ocenie Skarżącej nie sposób zgodzić się z konkluzją Dyrektora Izby Skarbowej w W., że podstawą dla dokonania odpowiedzi na jej pytanie zawarte we wniosku musiałaby być konieczność dokonania oceny sporządzonej przez Skarżącą w systemie transakcyjnym, na jej platformie lub wysłanej na adres poczty elektronicznej informacji podatkowej PIT-8C podatnikowi. Zdaniem Skarżącej wydając postanowienie organ dokonał modyfikacji opisu zdarzenia przyszłego, poprzez przyjęcie, że Skarżąca sporządzałaby przedmiotowe informacje w serwisie transakcyjnym, na platformie. Skarżąca twierdzi, że informacji takich nie umieszczała we wniosku o wydane interpretacji indywidualnej. Opis zdarzenia przyszłego jednoznacznie wskazywał, że podatnikowi udostępnione byłyby informacje podatkowe w formie nieedytowalnego dokumentu elektronicznego sporządzonego wg odpowiedniego wzoru. Pytanie Skarżącej, w kontekście opisanego zdarzenia przyszłego, odnosiło się do udostępnienia, sporządzonych zgodnie z przepisami informacji PIT-8C. Organ niewłaściwie zrozumiał opisany przez Skarżącą stan faktyczny oraz sformułowane zapytanie. W ocenie Skarżącej Minister dokonał również błędnej weryfikacji przesłanek formalnych wykluczających możliwość wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazanych przez ustawodawcę w art. 165a § 1 O.p. Skierowany bowiem w trybie art. 14b O.p. wniosek spełniał ustawowe warunki, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., ponieważ zawierał wyczerpujące przedstawienie zdarzenia przyszłego oraz stanowisko Skarżącej w sprawie oceny prawnej stanu przyszłego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącej o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie momentu wykonania obowiązku informacyjnego wynikającego z przepisów art. 39 ust. 3 oraz art. 42a u.p.d.o.f. Istotę sporu stanowi kwestia, czy sposób skonstruowania problemowego zagadnienia we wniosku Skarżącej dawał Ministrowi Finansów możliwość wydania interpretacji indywidualnej, zawierającej elementy wymagane dla tego rodzaju aktu i spełniającej funkcje przewidziane dla niego przez ustawodawcę. W ocenie Sądu rację w powyższym sporze należy przyznać Skarżącej. Minister Finansów niezasadnie i nieprawidłowo odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania. Należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Stosownie zaś do art. 14b § 3 O.p., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1-2 O.p.). Istotą interpretacji indywidualnej jest zatem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Zainteresowanym w przedmiocie interpretacji indywidualnej jest podmiot, który zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Tak więc, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Ponadto, instytucja interpretacji indywidualnych gwarantuje ochronę prawną w zakresie unormowanym w przepisach art. 14k-14n O.p. podmiotom, które zastosowały się do wydanych na ich rzecz interpretacji. Zgodnie z art. 14k § 1 O.p., zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Ustawodawca przewidział również sytuacje, gdy wniosek podmiotu o udzielenie pisemnej interpretacji danego przepisu nie może zostać rozpatrzony w trybie tego postępowania. Zgodnie bowiem z art. 14h O.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV tej ustawy. Stosownie natomiast do art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p., gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanym w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację. Analiza natomiast przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że w pojęciu: "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie inne niż brak statusu zainteresowanego okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. W szczególności, taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, istnieje w sytuacji, gdy: - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne; - wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego. Uwzględniając powyższe regulacje, należy zatem ocenić czy organ, analizując wniosek Skarżącej, prawidłowo ustalił, czy podnoszone przez nią zagadnienia są związane ze sferą jej odpowiedzialności podatkowej, ale także czy organ rozważył, czy sposób skonstruowania problemowego zagadnienia we wniosku Skarżącej dawał możliwość wydania interpretacji indywidualnej, zawierającej elementy wymagane dla tego rodzaju aktu i spełniającej funkcje przewidziane dla niego przez ustawodawcę. W sprawie tej Spółka wniosła o potwierdzenie prawidłowości wykonania obowiązku przesłania podatnikom informacji PIT - 8C, o którym mowa w art. 39 ust. 3 i art. 42a u.p.d.o.f., w szczególności, wniosła czy udostępnienie tej informacji za pośrednictwem portalu transakcyjnego na platformie Skarżącej lub wysłanie jej na adres poczty elektronicznej stanowi moment wykonania powyższego obowiązku. W ocenie Sądu organ błędnie stwierdził, że aby odpowiedzieć na postawione przez Spółkę pytanie, ocenie musiałby być poddany (zinterpretowany) stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, a nie przepis prawa podatkowego, i że taka sytuacja rodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego. Bez wątpienia, na gruncie przepisów art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p., to przepis prawa, a nie stan faktyczny jest przedmiotem interpretacji. Okoliczność, że przepis prawa interpretowany jest na potrzeby przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) reguły powyższej nie zmienia. Zgodnie bowiem z przepisem art. 14b § 3 O.p., wnioskodawca przedstawia nie tylko stan faktyczny lub zagadnienie przyszłe, ale - co najistotniejsze - własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zagadnienia przyszłego. Ocenie zaś organu wydającego interpretację podlega właśnie to stanowisko wnioskodawcy, o czym stanowi przepis art. 14c § 1 tej ustawy. W przedmiotowej sprawie, wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku Skarżącej, obligowało organ podatkowy do oceny, czy przesłanie informacji PIT – 8C za pośrednictwem portalu transakcyjnego lub poczty elektronicznej spełniało obowiązek określony w art. 39 ust. 3 i art. 42a u.p.d.o.f. Podstawą więc dla uznania stanowiska Skarżącej za prawidłowe albo nieprawidłowe byłaby ocena problemów podniesionych w postawionym pytaniu, nie na gruncie stanu faktycznego sprawy, ale na gruncie przepisów prawa podatkowego. Takie żądanie Skarżącej nie uprawniało organu do odmowy wydania interpretacji indywidualnej, bowiem zakres żądania pozostawał w prawidłowej relacji do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, przedstawionego we wniosku przez Skarżącą. Przywoływany we wniosku o interpretację przepis art. 39 ust. 3 u.p.d.o.f. stanowił, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4 u.p.d.o.f., przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 tej ustawy, sporządzone według ustalonego wzoru. Natomiast art. 42a u.p.d.o.f. stanowił, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów O.p. zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Są to zatem bez żadnych wątpliwości przepisy podatkowe w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p. Ponieważ prawodawca użył w cytowanych przepisach pojęcia niedookreślonego w postaci "przesłać", podatnik był uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o interpretację tego określenia użytego w cytowanych przepisach. Stosownie do dyspozycji art. 14b ust. 3 O.p. przedstawił bardzo precyzyjnie stan faktyczny, obrazujący planowany przez podatnika sposób przesyłania informacji PIT – 8C. Uwzględniając powyższe obowiązkiem organu podatkowego było udzielenie interpretacji indywidualnej. Wnioskodawca bowiem domagał się interpretacji przepisu prawa podatkowego w kontekście ściśle wskazanego stanu faktycznego. W istocie więc wnosił o zweryfikowanie przez Ministra Finansów, czy prawidłowo dokonał subsumcji tego stanu faktycznego pod wyżej wskazane normy prawa podatkowego. Wnioskiem zatem nie było objęte żądanie wyjaśnienia, jak twierdził to organ, stanu faktycznego. Wniosek o interpretacje bowiem zawierał konkretne pytanie, czy wskazany we wniosku sposób przesyłania informacji PIT – 8C spełnia wymogi zawarte w przywołanych przepisach. Nie budzi żadnych wątpliwości to, że w przypadku czynności podejmowanych przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego, obowiązkiem organu, wynikającym z art. 122 O.p. było by przeanalizowanie sposobu przesyłania i przez podatnika informacji PIT – 8C. Tenże organ musiałby wówczas przeanalizować, czy stosowane przez podatnika metody postępowania gwarantują nałożony w przedmiotowych przepisach obowiązek. Zatem całkowicie sprzeczne z funkcją gwarancyjną i informacyjną indywidualnej interpretacji jest postępowanie Ministra Finansów, który odmówił wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Skoro okoliczności mogą być przeanalizowane w toku postępowania podatkowego to tym bardziej mogą być przedmiotem indywidualnej interpretacji. Reasumując, trafny okazał się zarzut skargi, w którym strona skarżąca słusznie podniosła, że wydane przez Ministra Finansów postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego naruszało art. 165a § 1 O.p. W ponownie prowadzonym postępowaniu Minister Finansów uwzględni pogląd wyrażony przez Sąd w niniejszym wyroku. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a", Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. O niewykonalności uchylonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach - na mocy art. 200 p.p.s.a.