I OZ 1154/15

Dnia 30 września 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2015 roku, sygn. akt II SAB/Wa 658/14 oddalające wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi P.K. na bezczynność Wójta Gminy Miastków Kościelny w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 658/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi P.K. na bezczynność Wójta Gminy Miastków Kościelny, w punkcie 3 zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że zasądzona kwota nie obejmuje wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Jednocześnie skarżący wniósł o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił pkt 3 swojego wyroku z 19 lutego 2015, zasądził od Wójta Gminy Miastków Kościelny na rzecz skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd wyjaśnił, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) nie daje podstaw do zasądzenia takich kosztów. Brak jest bowiem podstaw do orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P.K. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. W zażaleniu zarzucono Sądowi naruszenie art. 200 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji nieprzyznanie skarżącemu pełnego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego; naruszenie art. 195 § 2, art. 209, art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w prawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 20136 r. poz. 490, dalej rozporządzenie) co doprowadziło do niezasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego; oraz naruszenie art. 141 § 4 w związku z art. 134 § 1 w związku z art. 160 p.p.s.a. poprzez lakoniczne i ogólnikowe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, co doprowadziło do pozbawienia skarżącego informacji o przesłankach rozstrzygnięcia o oddaleniu wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, tj. o zwrot kosztów wynagrodzenia reprezentującego go profesjonalnego pełnomocnika, które to postępowanie toczyło się już po wydaniu wyroku kończącego postępowanie. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Wynagrodzenie takie, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. d rozporządzenia, wynosi 120 zł. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (por. postanowienia NSA: z dnia 3 grudnia 2009 r., II OZ 1075/09, z dnia 11 stycznia 2010 r., II OZ 1160/09, z dnia 14 lipca 2011 r., II OZ 615/11). Jednakże zgodnie z art. 209 p.p.s.a. Należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSA i WSA 2008/2/23). Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odmówił w pkt 3 zaskarżonego postanowienia zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w sytuacji skorzystania przez Sąd I instancji z uprawnień wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a. Przypomnieć bowiem należy, że art. 199 p.p.s.a. stanowi, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkiem są sytuacje, gdy przepis szczególny stanowi inaczej. Okoliczności, które zachodzą w niniejszej sprawie ustawodawca do takich wyjątków nie zaliczył. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił oddalić zażalenie.