II SA/Sz 1102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. – K. na czynność Starosty z dnia [...] w przedmiocie ogłoszenia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze – sekretarza powiatu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...], uzupełnionym pismem z dnia [...], A.S. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w sprawie naboru na wolne stanowisko urzędnicze sekretarza powiatu w Starostwie Powiatowym, w zakresie obejmującym: 1. zgodność z obowiązującym prawem, treści ogłoszenia z dnia [...] o naborze na wolne stanowisko kierownicze – sekretarza powiatu, 2. nieuzasadnioną odmowę dopuszczenia skarżącej do dalszego etapu naboru na ww. stanowisko urzędnicze, 3. rozstrzygnięcie naboru na wolne stanowisko urzędnicze - sekretarza powiatu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA z [...], uzupełnionym zarządzeniem z dnia [...], skarga A.S., w zakresie określonym w jej pkt 1, została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 1102/14, jako wniesiona na czynność Starosty z dnia [...] w przedmiocie ogłoszenia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze – sekretarza powiatu. Następnie, zarządzeniem sądu z dnia [...], skarżąca została wezwana do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, kiedy dowiedziała się o skarżonym przez nią ogłoszeniu o naborze na wolne stanowisko urzędnicze – sekretarza powiatu w Starostwie Powiatowym, które zostało opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) w dniu [...], pod rygorem przyjęcia, że o ogłoszeniu dowiedziała się w momencie jego opublikowania na stronach BIP, tj. [...]. Powyższe wezwanie zostało doręczone, na adres skarżącej podany w skardze, do rąk osoby uprawnionej, w dniu [...] (k. 45 akt sądowych). W terminie zakreślonym w wezwaniu sądowym, jak i dotychczas skarżąca nie odpowiedziała na wskazane wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiot sprawy objęty niniejszą skargą, opisany w jej pkt 1, dotyczy czynności Starosty w przedmiocie ogłoszenia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze – sekretarza powiatu w Starostwie Powiatowym. W pierwszej kolejności, należy rozważyć możliwości kwestionowania przedmiotowego ogłoszenia przed sądem administracyjnym, mając na uwadze od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga do tego sądu. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. (Dz. U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.), pracownicy samorządowi, według rodzaju wykonywanej pracy, zatrudniani są na podstawie wyboru, powołania lub umowy o pracę. Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy, nabór kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze jest otwarty i konkurencyjny. Nabór na wolne stanowisko urzędnicze składa się z trzech etapów: ogłoszenia o naborze (art. 13 ustawy), rozstrzygnięcia merytorycznego (art. 14 ustawy) oraz podania do publicznej wiadomości wyników naboru (art. 15 ustawy). We świetle poglądów prezentowanych w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, podejmowane w ramach procedury naboru na wolne stanowisko urzędnicze rozstrzygnięcia, wpływające na uprawnienia potencjalnych kandydatów, w tym: treść informacji o konkursie, niedopuszczenie do konkursu czy rozstrzygnięcie konkursu, stanowią czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podlegającą kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 191/13, opubl. w Lex nr 1373904). Czynności podejmowane w toku konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez organ administracji publicznej mają bowiem charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 28 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 1126/13, opubl. w internetowej bazie orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe wywody skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela i uznaje możliwość kwestionowania przez skarżącą A.S., na drodze postępowania sądowoadministracyjnego, ogłoszenia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze – sekretarza powiatu, mającego formę czynności publicznoprawnej o charakterze władczym, której adresatem stała się m.in. skarżąca, gdyż będąc kandydatem w postępowaniu konkursowym, winna spełnić wymagania, jakie zostały przedstawione w powołanym ogłoszeniu, aby skutecznie ubiegać się o stanowisko sekretarza powiatu. W zaistniałej sytuacji, uwzględnić również należy, że stosownie do art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego, zarządzeniem sądu z dnia [...], skarżąca została wezwana do wskazania, kiedy dowiedziała się o skarżonym ogłoszeniu o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, które zostało opublikowane w bazie BIP Starostwa Powiatowego w dniu [...]. Zgodnie z pouczeniem znajdującym się w tym wezwaniu, odpowiedzi na nie należało udzielić w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że o przedmiotowym ogłoszeniu skarżąca dowiedziała się, w momencie jego opublikowania na stronach BIP, tj. z dniem [...]. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...], jednakże w zakreślonym terminie, ani dotychczas strona nie udzieliła na nie jakiejkolwiek odpowiedzi. Z powołanych wyżej powodów przyjąć należy, że o skarżonej czynności skarżąca dowiedziała się w dniu [...]. W tych okolicznościach, termin 14 - dniowy, określony w art. 52 § 3 P.p.s.a., do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, upływał skarżącej w dniu 25 lipca 2014 r., który nie przypadał na sobotę lub dzień ustawowo uznany za wolny od pracy (patrz art. 83 § 2 P.p.s.a.). Ze stosownym wezwaniem skarżąca wystąpiła pismem z dnia 28 lipca 2014 r., które – ja wynika z akt administracyjnych - wpłynęło do organu w dniu 29 lipca 2014 r., a zatem już po terminie ustawowo przewidzianym do dokonania tej czynności. Zgodnie z poglądami judykatury, z treści art. 52 § 3 P.p.s.a. wywieść należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wniesione po upływie 14-dniowego terminu jest niedopuszczalne. Tym samym, wezwanie faktycznie dokonane po upływie prawem przewidzianego terminu trzeba uznać za nieskuteczne. Takie wadliwe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy traktować na równi z brakiem wezwania. Upływ tego terminu wyłącza bowiem możliwość skutecznego zaskarżenia do sądu czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1301/14, opubl. w Lex nr 1503365). Reasumując, na podstawie przedstawionych wyżej ustaleń sąd przyjął, że skarżąca nie wyczerpała, w sposób przewidziany prawem (art. 52 § 3 P.p.s.a.), środków zaskarżenia z powodu niewystąpienia w ustawowym terminie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wynikającego z podjętej przez organ czynności. Z powołanych przyczyn, skargę jako niedopuszczalną, sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.