II OSK 1736/15
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2017-02-07
Skład orzekający: Maria Czapska - Górnikiewicz, Andrzej Wawrzyniak, Mirosław Gdesz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów, opierając się na ustaleniach z nieprawomocnego wyroku innego składu tego sądu?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd pierwszej instancji miał obowiązek zapewnić łączne rozpatrzenie wszystkich wniesionych w terminie odwołań od decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów, która ma charakter aktu rzeczowego rozstrzygającego o statusie całego terenu. Uchylenie decyzji było konieczne, aby umożliwić organowi odwoławczemu rozpoznanie sprawy w jej całokształcie, uwzględniając również odwołania, których rozpatrzenie zostało wcześniej wadliwie potraktowane.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. Starosta wydał decyzję zatwierdzającą projekt, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w części uchyliło i przekazało do ponownego rozpatrzenia, a w innej części uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie. SKO postanowieniem stwierdziło też niedopuszczalność niektórych odwołań lub uchybienie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) uchylił decyzję SKO, wskazując na wadliwe pouczenie o trybie i terminie odwołań oraz konieczność łącznego rozpatrzenia wszystkich odwołań. SKO wniosło skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie przepisów Ppsa przez oparcie się na nieprawomocnym wyroku.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 7 lutego 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 53/15 w sprawie ze skarg D.S., R. S., G. M., W. M., T. K., M. K., P. G., S. K. i W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 31 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów oddala skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 18 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 53/15, po rozpoznaniu sprawy ze skarg R. S. i D. S., G. M. i W. M., T. K. i M. K., P. G., S. K., W. D., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 31 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Starosta Powiatu Rzeszowskiego decyzją z 29 marca 2013 r. nr [...] zatwierdził projekt scalenia gruntów wsi H., części wsi B., F. i P. oraz podał ją do wiadomości przez odczytanie na zebraniu uczestników scalenia zwołanym w dniu 19 kwietnia 2013 r., a ponadto przez jej wywieszenie w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie decyzją z 31 grudnia 2013 r., po rozpatrzeniu odwołań P. G., J. L., R. i D. S., J. G., B. D., W. i E. B., A. C., W. G., W. D., E. Ł., A. S., S.K., A.P., E. Ł., H. i S. G., M.P., Ł. D., Z. K., M. F., A. F., K. F., Z. W., M. i T. K., J. D., Z. D., H.D., uchyliło decyzję z 29 marca 2013 r. w części odnoszącej się do działek po scaleniu nr [...] działek po scaleniu nr [...], działek po scaleniu nr [...] działki przed scaleniem nr [...]a po scaleniu nr [...], działek po scaleniu nr [...], działek po scaleniu nr [...], działek po scaleniu nr [...], działek po scaleniu nr [...], działek po scaleniu nr [...], działek po scaleniu [...] i przekazało w tym zakresie sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji; co do działek przed scaleniem nr [...] o scaleniu nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w tym zakresie, natomiast w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie postanowieniem z 31 grudnia 2013 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołań wniesionych przez J.W., E. S. i W. S., T. Ł, K i G K, H i K K, A K, R R, T. P. – H., W. T., R. i B. D., M. D., P. K., T. B., R. K., M. K., W. K., A. K., S.N., Z. W., A. G.-D., J. B., Ł. R., A.R., A. P., J. K., R.K., I. i S. W., S.R., J. R., J. P., K.S., M.P., S.K., D. P. i Z. P., W. C., J. D., E.R. i Z. B., U.i M. F., A. N.i S. N., W. F., P. Ś., T. D., S. K.J. P., E. T., M. H., S.P., Z. B., M. B., S.R., R. K., J.i J. P., T. P., M. i B. S., A. K.– W., S. K., E. Ł. oraz stwierdziło uchybienie przez J. S., J. W., S. G., A.U., M. K., Z. D., H. G., A. M., J. U.K. i Z. P. oraz Ł.D. terminu do wniesienia odwołania.
Skargi na decyzję z 31 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnieśli R. S. i D.S., G. M., H. G., M. K., P. G., S. G., S.K., T. K., W.D., W. M. i Z. D..
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 473/14 umorzył postępowanie ze skargi H.G. i S. G. w związku z cofnięciem skarg, natomiast postanowieniem z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 473/14 odrzucił skargę Z. D. z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu.
Postanowieniem z 8 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 473/14 wstrzymano na wniosek W. D. wykonanie zaskarżonej decyzji w zakresie działki nr [...] po scaleniu, w części działek nr [...] przed scaleniem.
Z kolei postanowieniem z 15 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 473/14 podjęto postępowanie zawieszone postanowieniem z 17 września 2014 r. i sprawę zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 53/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie powołanym na wstępie wyrokiem z 18 marca 2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję uznając, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej jako "Kpa"), zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Przepis art. 127 § 1 Kpa stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Zaskarżoną decyzją utrzymano zasadniczo w mocy decyzję Starosty Powiatu Rzeszowskiego z 29 marca 2013 r., którą zatwierdzono projekt scalenia gruntów wsi H. oraz części wsi B., F. i P.. W wyniku uwzględnienia niektórych odwołań Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję w części i przekazało sprawę w tym zakresie do ponownego rozpatrzenia, a w części uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie. Natomiast w stosunku do części odwołań Kolegium postanowieniem z 31 grudnia 2013 r. stwierdziło ich niedopuszczalność uznając, że zostały wniesione przedwcześnie, a także w tym samym postanowieniu stwierdziło, że kilka odwołań zostało wniesionych z uchybieniem terminu.
Sąd wskazał, że z urzędu wiadome mu jest, że ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z 16 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 472/14 uchylił ww. postanowienie w całości w zakresie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania oraz w części dotyczącej wniesienia odwołania z uchybieniem terminu przez H. G., Z. D. i Ł.D.. W uzasadnieniu powołanego wyroku Sąd wskazał na wadliwość zawartego w decyzji organu pierwszej instancji (wspólnej dla obu tych spraw) pouczenia o trybie i terminie do wniesienia odwołania i stwierdził, że skarżący zachowali się zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji pierwszoinstancyjnej składając odwołania w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji. Reasumując Sąd stwierdził, że odwołania wniesione w terminie od 29 kwietnia 2013 r. do 7 maja 2013 r. nie są odwołaniami przedwczesnymi. Nie budzi wątpliwości, że gdy w postępowaniu administracyjnym występuje wiele podmiotów, które skorzystają ze swojego prawa i wniosą kilka odwołań to, co do zasady, organ odwoławczy ma obowiązek łącznego ich rozpatrzenia. W niniejszej sprawie zaistniała taka sytuacja, że część odwołań została rozpatrzona i w stosunku do nich została wydana zaskarżona decyzja, a na skutek wyroku z 16 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 472/14, którym uchylono postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 31 grudnia 2013 r., Kolegium winno rozpatrzyć kolejne odwołania. Wobec funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji rozpatrzenie odwołań, o których mowa ww. wyroku, nie byłoby możliwe, to aby stworzyć prawną możliwość łącznego rozpatrzenia wszystkich odwołań, Sąd był zobligowany do uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie wniosło od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "Ppsa") przez uchylenie zaskarżonej decyzji wyłącznie w wyniku ustaleń dokonanych na podstawie nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 16 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 472/14. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Postępowanie kasacyjne oparte jest na zasadzie związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej i podstawami zaskarżenia wskazanymi w tej skardze. Zakres sądowej kontroli instancyjnej jest zatem określony i ograniczony wskazanymi w skardze kasacyjnej przyczynami wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku. Jedynie w przypadku, gdyby zachodziły przesłanki, powodujące nieważność postępowania sądowoadministracyjnego, określone w art. 183 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny mógłby podjąć działania z urzędu, niezależnie od zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie nie stwierdzono jednak takich przesłanek.
Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 Ppsa, do których w ogóle nie odwoływał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd wskazał jedynie, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 16 grudnia 2014 r. zaskarżoną decyzją nie rozpatrzono wszystkich wniesionych w terminie odwołań. Ponadto wyrok ten stał się prawomocny wskutek oddalenia skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 791/15, co czyni zarzuty skargi kasacyjnej całkowicie bezzasadnymi.
Niemniej jednak wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy uznał, że konieczne jest łączne rozpatrywanie w postępowaniu odwoławczym sprawy zatwierdzenia scalenia i wymiany gruntów na podstawie wszystkich wniesionych w terminie odwołań.
Naczelny Sąd Administracyjny w całości podziela to stanowisko, bowiem decyzja o scaleniu ma charakter aktu rzeczowego, który rozstrzyga status całego terenu objętego scalaniem a nie poszczególnych działek ewidencyjnych. Dlatego też niedopuszczalne a dodatkowo sprzeczne z logiką jest uchylanie takiej decyzji w części odnoszącej się do wybranych działek ewidencyjnych.
Podsumowując Naczelny Sąd Administracyjny w całości podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że konieczne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji, aby możliwe było rozpoznanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w jej całokształcie. W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa okazał się całkowicie bezzasadny.
Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 Ppsa, oddalił skargę kasacyjną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło