III SA/Kr 1764/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. sprawy ze skarg B. C. i Z. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 13 sierpnia 2014r. nr [ ] w przedmiocie ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz B. C. oraz Z. B. kwoty po 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 20 października 2012 r. spółka komandytowo - akcyjna D sp. z o.o. z siedzibą w K - właściciel działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] - oraz B. C. - właścicielka działki ewidencyjnej nr [...] - zwrócili się do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta o "wydanie decyzji zatwierdzającej zmianę konfiguracji i powierzchni działek nr: [...], [...], [...], [...] obręb nr [...] P w K" zgodnie z mapą uzupełniającą oraz wykazem zmian sporządzonym przez geodetę uprawnionego inż. M. P. – M., przyjętym do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 19 października 2012 r. za numerem [...]. Prezydent Miasta decyzją z [...] 2013 r. orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna K - P dotyczących działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...]. Decyzja ta została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2013 r., a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. WINGiK zalecił ustalenie przebiegu linii granicznej działki nr [...] z działką nr [...] oraz z uwagi na niezachowanie terminu wskazanego w art. 32 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - skuteczne zawiadomienie właściciela działki nr [...] o czynnościach ustalenia przebiegu granic. Ponownie rozpatrując sprawę Prezydent Miasta zalecił geodecie uprawnionemu inż. M. P. – M. doprowadzenie dokumentacji [...] do zgodności z zaleceniami zawartymi w decyzji WINGiK. W dniu 27 maja 2013 r. geodeta uprawniony dokonała ustalenia przebiegu granic działki nr [...] z działką nr [...] w obecności T. K., reprezentującego jej właściciela A. S. Obecny na gruncie podpisał protokół ustalenia przebiegu granic działki, nie wnosząc do jego treści żadnych zastrzeżeń. W wyniku tych czynności sporządzona została "Mapa uzupełniająca po ustaleniu granic działek [...] i [...] z działkami [...], [...], [...] i [...]" wraz z "Wykazem zmian działek". Dokumentacja ta, stanowiąca uzupełnienie operatu pomiarowego nr [...] została przyjęta do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 7 sierpnia 2013 r. za numerem [...]. Geodeta zawarła w tym operacie pomiarowym "Notatkę" o treści: "W oparciu o informacje uzyskane od współwłaściciela działki [...] Pana Z. B. dotyczące ściany pomiędzy budynkami nr [...] i [...] przy ul. T stwierdzono, że budynek nr [...] nie posiada własnej ściany od strony budynku nr [...]. Istniejąca ściana należy do budynku położonego na działce nr [...]. W związku z powyższym w protokole ustalenia granic spisanym w dniu 29 sierpnia 2012 r. w punkcie 3 (opis granic) należy wpisać "Granica działki nr [...] z działką nr [...] biegnie od punktu 2 do punktu 3 wzdłuż ściany budynku nr [...], dalej po ścianie budynku nr [...] do punktu 21".] W dniu 4 listopada 2013 r. Prezydent Miasta wydał decyzję, w której orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna K - P w przedmiocie działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...]. Jednakże WINGiK w K uznał, że brak było podstaw do ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i nr [...] na odcinkach przebiegających wzdłuż ścian budynków i dlatego decyzją z [...] 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozpatrując sprawę, Prezydent Miasta przekazał zalecenia organu odwoławczego geodecie uprawnionemu M. P. – M., która sporządziła dokumentację wpisaną do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 9 kwietnia 2014 r. nr [...]. W dokumentacji tej, z uwagi na fakt, iż nie doszło do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych na odcinkach przebiegających pomiędzy punktami 2 i 3 oraz pomiędzy punktami 1 i 15 (części zabudowane budynkami nr [...], nr [...] i nr [...]) protokołem z czynności ustalenia przebiegu granic spisanym w dniu 29 sierpnia 2012 r., przedstawiony został wynik ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z wyłączeniem granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] i nr [...] na odcinkach przebiegających wzdłuż ścian budynków (tj. pomiędzy punktami 2 i 3 oraz pomiędzy punktami l i 15). W konsekwencji Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...] 2014 r. znak: [...]. znak: [...], wydaną na podstawie 7d pkt 1, art. 20, art. 21 i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. nr 193 poz. 1287 ze zm.), § 2 ust. 2 pkt 2, § 9, 36 pkt 5, § 45, 46 i 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454 ze zm.) i art. 104 kpa, orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obr. [...] j. ewid. K - P polegających na: – zmianie przebiegu granic i powierzchni bez zmiany oznaczenia działki nr [...] o pow. 0,0403 ha objętej księgą wieczystą [...] na [...] o pow. 0.0411 ha; – zmianie przebiegu granic bez zmiany powierzchni i oznaczenia działek nr: – [...] o pow. 0,0248 ha objętej księgą wieczystą [...], – [...] o pow. 0,0553 ha objętej księgą wieczystą [...], – [...] o pow. 0,0807 ha objętej księgą wieczystą [...] na odcinkach od punktu nr 15 przez pkt nr 211 do pkt nr 27 oraz od pkt nr 3 przez pkt nr 21 i pkt nr 210 do pkt nr 205 w sposób ustalony i wskazany na gruncie potwierdzony zgodnym oświadczeniem stron złożonym do protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i przedstawionym na szkicu polowym stanowiącym integralną część protokołu, sporządzonym w dniu 29 sierpnia 2012 r. przez geodetę uprawnionego inż. M. P. – M. Ponadto Prezydent Miasta orzekł o odmowie ujawnienia zmiany danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obr.[...] j. ewid. K – P polegających na zmianie przebiegu granic działek nr: – [...] o pow. 0,0248 ha objętej księgą wieczystą [...], – [...] o pow. 0,0553 ha objętej księgą wieczystą [...], – [...] o pow. 0,0807 ha objętej księgą wieczystą [...] na odcinkach od pkt nr 1 do pkt nr 15 oraz od pkt nr 2 do pkt nr 3 wskazanych w protokole z czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i przedstawionych na szkicu polowym stanowiącym integralną część protokołu, sporządzonym w dniu 29 sierpnia 2012 r. przez geodetę uprawnionego inż. M. P. – M., w oparciu o operat przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19 października 2012r. nr [...], w dniu 7 sierpnia 2013 r. nr [...] oraz w dniu 9 kwietnia 2014 r. nr [...], sporządzony przez geodetę uprawnionego inż. M. P. - M. W uzasadnieniu organ podał, że podstawą wprowadzenia zmiany przebiegu granicy jest sporządzony w dniu 29 sierpnia 2012 r. protokół z czynności ustalenia przebiegu granic stanowiący integralną cześć operatu pomiarowego przyjętego do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 19 października 2012 r. za numerem [...], 7 sierpnia 2013 r. za numerem [...] i 9 kwietnia 2014 r. za numerem [...]. Prezydent wskazał, że w ocenie organu odwoławczego zawartej w decyzji z dnia 14 lutego 2014 r. protokół z czynności ustalenia przebiegu granic nie może stanowić podstawy do ustalenia przebiegu granic pomiędzy punktami 2 i 3 (granica pomiędzy budynkami [...] i [...]) oraz pomiędzy punktami 1 i 15 (granica pomiędzy budynkami [...] i [...]). Na tych odcinkach granica przebiega pomiędzy budynkami i w ocenie WINGiK - jeżeli nie ma wyraźnych jednoznacznych charakterystycznych elementów wskazujących na jej przebieg, granicę taką można ustalić wyłącznie na podstawie stosownej dokumentacji architektoniczno - budowlanej. Natomiast protokół z czynności ustalenia przebiegu granic nie był oparty na takiej dokumentacji i nie umożliwiał ustalenia przebiegu granicy między budynkami. Dlatego zarówno organ odwoławczy jak i związany jego oceną organ I instancji ustalił, że brak było podstaw do ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] i [...] na odcinkach przebiegających wzdłuż ścian budynków. W tym zakresie brak było możliwości uzupełnienia protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic (stanowi on zamknięty dokument podlegający ocenie pod kątem możliwości ujawnienia wynikających z niego zmian w bazach danych ewidencji gruntów i budynków). Prezydent wyjaśnił, że ewentualne ustalenie granic przedmiotowych nieruchomości na odcinkach pomiędzy budynkami [...], [...] i [...] powinno być dokonane w drodze odrębnych czynności zakończonych odrębnym protokołem. W związku z tymi ustaleniami geodeta uprawniony sporządziła dokumentację, która została wpisana do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 9 kwietnia 2014 r. nr [...], w której z uwagi na fakt, iż nie doszło do ustalania przebiegu granic działek ewidencyjnych na odcinkach przebiegających pomiędzy punktami 2 i 3 oraz pomiędzy punktami 1 i 15 (części zabudowane budynkami nr [...], [...] i [...]) protokołem z czynności ustalenia przebiegu granic spisanym w dniu 29.08.2012r, przedstawiony został wynik ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z wyłączeniem granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] i [...] na odcinkach przebiegających wzdłuż ścian budynków (tj. pomiędzy punktami 2 i 3 oraz pomiędzy punktami 1 i 15). Odnosząc się do złożonych przez strony pism, Prezydent wyjaśnił, że zmiany danych w operacie ewidencji gruntów i budynków są wprowadzane m.in. na podstawie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych. Prezydent podał, że złożona w sprawie dokumentacja została przyjęta do zasobu w dniu 19 października 2012 r., w dniu 7 sierpnia 2013 r. oraz w dniu 9 kwietnia 2014 r. Ponadto prawidłowo zawiadomione strony ustaliły przebieg granicy działek nr: [...], [...], [...] i [...] na odcinkach od punktu nr 15 przez pkt nr 211 do pkt nr 27 oraz od pkt nr 3 przez pkt nr 21 i pkt nr 210 do pkt nr 205 zgodnie z § 37-39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Natomiast w pozostałym zakresie granice ww. działek nie zostały ustalone. Prezydent zaznaczył, że organ prowadzący postępowanie jest uprawniony do oceniania z urzędu, czy dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierająca wykazy zmian danych ewidencyjnych może stanowić podstawę do aktualizacji baz danych ewidencji gruntów i budynków. Podkreślono też, że B. C. podpisała protokół z czynności ustalenia przebiegu granic sporządzony w dniu 28 sierpnia 2012 r., o czym świadczą jej dalsze pisma dotyczące m.in. chęci wycofania złożonego podpisu. Skoro zaś na dzień orzekania przez organ I instancji brak było jakichkolwiek orzeczeń sądowych negujących takie ustalenie, to złożone na gruncie zgodne oświadczenie woli co do przebiegu granicy Prezydent uznał za wiążące i wskazał, że uchylenie się od jego skutków możliwe jest przed sądem powszechnym. Prezydent wyjaśnił również, że wskazane przez Z. B. pominięcie kwestii przebiegu granicy pomiędzy budynkami [...] i [...] (oraz [...] i [...]) wynika z oceny materiału - skutkującej stwierdzeniem, iż nie doszło na powyższych odcinkach granic do ich skutecznego ustalenia. W ocenie organu przedłożona przez stronę opinia techniczna na temat części wspólnej budynków przy ul. T [...] i [...] w K - nie rodzi żadnych skutków w kontekście oceny protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic z dnia 29 września 2012 r., który nie może być uzupełniany i zmieniany. Od powyższej decyzji złożył odwołanie Z. B., który podniósł, że pomimo ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji, nie dokonano właściwych korekt. Z. B. nie zgodził się, iż nie można ustalić przebiegu granicy pomiędzy budynkami położonymi przy ul. T [...] i [...] i podkreślił, że jest zainteresowany ustaleniem granicy na całym jej odcinku w ramach jednego postępowania w sposób ostateczny, aby uregulować stosunki sąsiedzkie z właścicielem działek nr [...] i [...], przyległych do nieruchomości [...], której jest właścicielem. Odwołujący się dołączył ekspertyzę techniczną dotyczącą przynależności ściany nośnej budynku oraz zakwestionował spisany protokół z czynności ustalenia przebiegu granic działek nr [...] i [...], sporządzony przez geodetę M. P. – M. w dniu 27 maja 2013 r. Zdaniem odwołującego się o tych czynnościach powinny być zawiadomione wszystkie strony postępowania, ponieważ działki te posiadają punkt wspólny również z działką nr [...]. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta złożyła również B. C., która zakwestionowała protokół z czynności ustalenia przebiegu granic działek nr [...] i [...], sporządzony dnia 27 maja 2013 r. Podkreśliła, że o tych czynnościach powinny być zawiadomione wszystkie strony postępowania, ponieważ działki te posiadają punkt wspólny również z działką nr [...]. Zarzuciła, że została pozbawiona możliwości sprawdzenia na gruncie, gdzie ostatecznie znajduje się punkt graniczny. Odwołująca się podniosła, że Prezydent nie wyjaśnił, kto złożył wniosek o wszczęcie postępowania i wskazała, że pierwotnie organ utrzymywał, że postępowanie toczy się również z jej wniosku. W ocenie odwołującej się prace pomiarowe, które toczyły się w 4 etapach, są wzajemnie niespójne, a w związku z ustaleniem przebiegu granicy nastąpiła zmiana powierzchni działki nr [...] o ok. 10 arów. Ponadto brak ustalenia granicy na odcinku pomiędzy pkt 1 do 15 i na odcinku pomiędzy punktami 2 i 3 nie pozwala na przyjęcie, iż poprzez aktualizację operatu ewidencji nie doszło do zmiany powierzchni działek. Odwołanie złożył również pełnomocnik reprezentujący B. C., zarzucając błędne przyjęcie, że B. C., poprzez podpisanie protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic działek [...] i [...] oraz [...] z dnia 29 sierpnia 2012 r. skutecznie złożyła oświadczenie woli w przedmiocie przyjęcia nowo ustalonych granic działek bez zastrzeżeń, naruszenie art. 29 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, gdyż wniosek inicjujący niniejsze postępowanie winien był zostać potraktowany jako wniosek o rozgraniczenie, oraz naruszenie art. 84 i 86 k.c., oraz naruszenie art. 6-8 kpa poprzez procedowanie na podstawie przepisów rozporządzenia, których nieprawidłowe zastosowanie w miejsce procedury o rozgraniczenie pozbawia stronę praw wynikających z art. 33 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w decyzją z dnia 13 sierpnia 2014 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w trakcie wykonywania prac związanych ze sporządzeniem mapy sytuacyjno - wysokościowej dla celów projektowych dla działek nr [...] i nr [...] geodeta uprawniony inż. M. P. – M. stwierdziła niezgodność przebiegu granic ww. działek ewidencyjnych z działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...], przedstawionych na obowiązującej mapie ewidencji gruntów w skali 1:1000. Analiza istniejącej dokumentacji geodezyjnej tj. mapy ewidencji gruntów oraz operatu założenia ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna K - P, dokonana przez geodetę wykazała, iż nie odpowiada ona obowiązującym standardom technicznym. W związku z tym dokonała ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych na podstawie zgodnych wskazań właścicieli, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Protokół z czynności ustalenia przebiegu granic działek z 29 sierpnia 2012 r. został podpisany przez właścicieli działek: B. C., Z. B. oraz A. C. - upoważnioną przez D spółka z o.o. komandytowo-akcyjna. Strony oświadczyły, że: "granica między działkami wymienionymi w kolumnie 2 została ustalona w naszej obecności i do jej przebiegu przedstawionego na szkicu stanowiącym załącznik do protokołu nie zgłaszamy żadnych zastrzeżeń". Natomiast protokół z czynności ustalenia przebiegu granic działek spisany w dniu 27 maja 2013 r. został podpisany przez pełnomocnika A. S., właściciela działki nr [...], zaś strona obecna oświadczyła: "granica między działkami wymienionymi w kolumnie 2 została ustalona w naszej obecności i do jej przebiegu, przedstawionego na szkicu stanowiącym załącznik do protokołu nie zgłaszamy żadnych zastrzeżeń". Ponadto, realizując zalecenia organu II instancji zawarte w decyzji z [...] 2014 r. geodeta uprawniony sporządziła dodatkową dokumentację (operat [...]), która zawiera szczegółowe wyjaśnienia, iż protokołem z czynności ustalenia przebiegu granic spisanym w dniu 29 sierpnia 2012 r., faktycznie zostały ustalone odcinki granic działki nr [...] z działkami nr [...], nr [...] i nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...] (z wyłączeniem odcinków granic przebiegających po ścianach budynków), jak również szkic faktycznie ustalonych odcinków tych granic. Dokumentacja ta stanowiła podstawę do odmowy ujawnienia zmiany danych ewidencyjnych na odcinkach granic przebiegających po ścianach budynków. Odnośnie zarzutów zawartych w odwołaniach WINGiK stwierdził, że w postępowaniu dotyczącym ustalenia przebiegu granic działek mogą zostać ustalone tylko określone odcinki granic. Skoro zaś nie stwierdzono wyraźnych jednoznacznych charakterystycznych elementów wskazujących na jej przebieg a cóż to za tryb i nie została wykonana stosowna dokumentacja architektoniczno - budowlana, nie było podstaw do wprowadzenia zmian granic przebiegających wzdłuż ścian budynków mieszkalnych. Zdaniem organu odwoławczego opinia techniczna na temat części wspólnej budynków przy ulicy T [...] i [...] w K wykonana przez rzeczoznawcę budowlanego nie może stanowić podstawy do wprowadzenia zmian przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] na odcinku wzdłuż ścian budynków przy ulicy T nr [...] i nr [...]. Organ odwoławczy za niezasadne uznał zarzuty odwołujących się dotyczące uczestniczenia w czynnościach ustalenia przebiegu granic działek i podkreślił, że zarówno Z. B., jak i B. C. brali udział w tych czynnościach. WINGiK uznał też, że kwestia ewentualnego sfałszowania podpisu B. C., złożonego na wniosku z 20 października 2012 r. nie mogła być rozstrzygana w postępowaniu ewidencyjnym, ponieważ właściwe w tych sprawach są prokuratura i sądy powszechne. Ponadto stwierdzono, że uchylenie się od skutków oświadczenia woli co do przebiegu granicy możliwe jest przed sądem powszechnym (por. wyrok WSA w Krakowie z 3 września 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1342/11). Zarzucanie organowi naruszenia przepisu art. 29 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, który dotyczy rozgraniczenia nieruchomości, przeprowadzanego przez wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) - jest bezzasadne. WINGiK wyjaśnił też różnice pomiędzy postępowaniem rozgraniczeniowym i postępowaniem dotyczącym aktualizacji operatu ewidencyjnego. Zdaniem WINGiK nie było również potrzeby uzyskiwania dodatkowych wyjaśnień geodety w postępowaniu odwoławczym. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję WINGiK wnieśli B. C. i Z. B., zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, a mianowicie 7 kpa, art. 9 kpa, art. 10 kpa i art. 77 § 1 kpa. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ odwoławczy nie wyjaśnił zakresu przedmiotowego postępowania, naruszał prawo stron do czynnego udziału w postępowaniu oraz zignorował kwestię autentyczności podpisu B. C. pod wnioskiem wszczynającym postępowanie administracyjne. Ponadto pominięty został istotny dowód w postaci ekspertyzy architektonicznej, nie ustalono przebiegu całości granicy pomiędzy przedmiotowym działkami oraz niezasadnie zaktualizowano przebieg granicy na odcinku, gdzie taka aktualizacja nie była konieczna. W odpowiedzi na skargi WINGiK wniósł o ich oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik uczestnika D sp. z o.o. z siedzibą w K wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153,. poz. 1270 ze zm.) , w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Badając zaskarżoną decyzję z uwzględnieniem powyższych reguł, sąd uznał, że skargi zasługują na uwzględnienie, aczkolwiek nie powodu wszystkich zarzutów w nich zawartych. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) zwanej dalej ustawą, w brzmieniu obowiązującym na dzień 13 sierpnia 2014 r., oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., nr 38, poz. 454) zwanego dalej rozporządzeniem, również w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zatem po zmianach ustawy wprowadzonych ustawą z dnia 5 czerwca 2014r. o zmianie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2014.897), a także po zmianach rozporządzenia, wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013r. (Dz.U. 2013.1551), które weszło w życie z dniem 31 grudnia 2013r. Przypomnieć zatem należy, że stosownie do powyższego stanu prawnego, według art. 2 ust. 8 ustawy przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu § 44 pkt. 2 rozporządzenia wynika, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy między innymi utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami żródłowymi. Ewidencyjna funkcja katastru nieruchomości jest realizowana przez stosowanie określonych przepisami ustawy i rozporządzenia procedur, ustalających zasady aktualizacji danych podlegających uwidocznieniu w operacie ewidencyjnym. Przepisy rozdziału 3 rozporządzenia dotyczą prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zawierają szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Zgodnie z § 45 ust.1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Wprowadzanie tych zmian następuje z urzędu, bądź na wniosek. Stosownie do § 46 ust. 2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z : 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczno – budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Przepis § 12 ust.1 rozporządzenia wymienia podstawy uwidaczniania w ewidencji praw osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2. Zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych mogą dotyczyć wyłącznie zmian przedmiotowych i nie mogą uzasadniać zmiany danych w zakresie praw podmiotowych do gruntu (por. wyrok WSA w Białymstoku z 19.02.2008 r., II SA/Bk 636/07, Lex nr 480114). Zapisy zawarte w ewidencji gruntów, dotyczące uprawnień do niego, w tym szczególnie prawa własności, mają charakter informacji pochodnych w stosunku do informacji wynikających ze źródeł wskazanych w § 12 rozporządzenia wykonawczego. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. W przypadku, gdy aktualizacja operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy. Z ewidencyjnej funkcji katastru wynika, że jest on rejestrem obejmującym dane o gruntach i ich właścicielach, wynikające z określonej przepisami prawa dokumentacji urzędowej. Cecha ta wynika zarówno z treści art. 2 ust. 8 ustawy, określającego kataster nieruchomości jako zbiór informacji, jak i z przepisów rozporządzenia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego nieruchomości i nie kształtuje nowego stanu prawnego. Z uwagi na cele i przedmiot ewidencji, zasady jej prowadzenia i zasady wymiany danych ewidencyjnych, oraz przedmiot postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją przypomnieć należy, że organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty orzekającą o zmianie danych ewidencyjnych polegającej na zmianie przebiegu granic i powierzchni działki ewidencyjnej nr [...], oraz o zmianie przebiegu granic bez zmiany powierzchni działek ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] położonych w obr. [...] jedn. ewid. P, na odcinkach wskazanych w rozstrzygnięciu i w sposób tam opisany. Z rozstrzygnięcia tego wynika nadto, że zmiana danych ewidencyjnych – zmiana przebiegu granic, nastąpiła w oparciu o operat przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniach 19 pażdziernika 2012 r., 7 sierpnia 2013 r. i 9 kwietnia 2014 r. Z treści rozstrzygnięcia nie wynika, aby którakolwiek z wymienionych w rozstrzygnięciu dokumentacji stanowiła integralną część decyzji. Rozstrzygnięcie decyzji administracyjnej, stanowiące jej zasadniczy element, jest wiążącym ustaleniem konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego i dlatego powinno w sposób precyzyjny oddawać rezultat zastosowania konkretnego przepisu. Treść rozstrzygnięcia jest zawsze związana z przedmiotem postępowania i stanowi "swoistą odpowiedż organu administracyjnego na postawione w podaniu żądanie strony" (por. C. Martysz, Komentarz do art. 107 Kpa, komentarz LEX 2010). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 września 2008 r., I OSK 1440/07 : "Osnowa decyzji jest jej kwintesencją, wyraża bowiem rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego przypadku, w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Ma zatem charakter rozstrzygnięcia przesądzającego o istocie sprawy, o udzielonym uprawnieniu bądź nałożonym obowiązku" (teza nr 2). Przenosząc powyższe stanowisko na grunt kontrolowanej sprawy i uwzględniając specyfikę postępowania w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków jako postępowania o charakterze rejestrowym, należy stwierdzić, że dokumentacją, o której mowa w rozstrzygnięciu są niewątpliwie opracowania sporządzone przez geodetę upr. inż M. P. – M., przyjęte do p.z.g.i k. Dokumenty te nie zostały opatrzone jakąkolwiek adnotacją świadczącą o tym, aby stanowić miały integralną część zaskarżonej decyzji. Brak określenia w rozstrzygnięciu, która z map stanowiących części składowe opracowań [...] i [...] stanowi w istocie aktualną mapę sporządzoną w wyniku ustalenia przebiegu granic na gruncie. Jest to istotne, ponieważ mapa zawarta w opracowaniu [...] jest opatrzona adnotacją o wpisaniu do ewidencji zasobu, natomiast mapa zwarta w opracowaniu [...] – sporządzonym w wyniku uwzględnienia stanowiska organu odwoławczego wyrażonego w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2014 r. , w ostatniej kolejności, adnotacji takiej nie posiada. Brak także w rozstrzygnięciu wskazania, czy i z jakich przyczyn, oraz w jakim zakresie, sporządzone w sprawie operaty, potraktowane przez organ – jak wynika z rozstrzygnięcia - jako jedna całość, chociaż opatrzone odrębnymi oznaczeniami i datami pozostają wiążące jako integralna część zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji wskazuje tylko na nowe punkty graniczne nie identyfikując precyzyjnie dokumentu, na którym są one uwidocznione. Dlatego podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji administracyjnej powinno być sformułowane w sposób jasny dla stron i klarowny. Nie może zmuszać adresatów decyzji do "domyślania się" jego treści. Ma to szczególnie istotne znaczenie w sprawach, których przedmiotem jest aktualizacja operatu ewidencyjnego dokonana w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do p.z.g.ik., ponieważ dokumentacja ta stanowi podstawę stanu uwidocznionego na aktualnej mapie ewidencyjnej. Nie stoi oczywiście w sprzeczności z przepisami wykonawczymi do ustawy samo dokonywanie przez geodetę czynności będących podstawą sporządzenia opracowania stanowiącego podstawę aktualizacji ewidencji etapami, jednak opracowanie będące podstawą dokonania tej aktualizacji w formie decyzji administracyjnej powinno być zrozumiałe i przede wszystkim czytelne dla stron postępowania. Dlatego stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie sformułowane przez organ pierwszej instancji i zaakceptowane przez organ odwoławczy nie odpowiada przepisowi art. 107 § 1 kpa z przyczyn wyżej wskazanych. Powyższa wada jest tym bardziej istotna, ponieważ ze sporządzonej dokumentacji geodezyjnej nie można w sposób jednoznaczny odczytać zakresu zmian, jakim uległ przebieg granic na mapie ewidencyjnej, w stosunku do tego przebiegu wyznaczonego przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Jak bowiem wynika z poniższych uwag, dokumentacja ta jest obarczona wadami. Zgodnie z § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia podstawę wprowadzenia zmian w do p.z.g. i k. ewidencji gruntów może stanowić opracowanie geodezyjne i kartograficzne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Konieczne części składowe wykazu zmian danych ewidencyjnych wymienia przepis § 46 ust. 3 rozporządzenia. Zgodnie z nim wykaz zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 tego przepisu powinien określać : 1) identyfikatory jednostki ewidencyjnej i obrębu, 2) numer odpowiedniej jednostki rejestrowej gruntów, budynków lub lokali, 3) numer odpowiedniej pozycji kartoteki budynków lub lokali, 4) numer księgi wieczystej, 5) oznaczenie obiektu bazy danych ewidencyjnych, którego dane ewidencyjne uległy zmianie, 6) dane ewidencyjne, które uległy zmianie, z wyszczególnieniem danych dotychczasowych oraz danych aktualnych, 7) datę sporządzenia wykazu, 8) nazwisko, imię oraz podpis osoby, która sporządziła wykaz. Sąd stwierdza, że sporządzony w ramach opracowania geodezyjno- kartograficznego wykaz zmian nie odpowiada powyższemu przepisowi. Zgodnie z § 46 ust. 3 pkt. 6 rozporządzenia w zw. z § 46 ust. 2 pkt. 2, wykaz taki musi zawierać dane ewidencyjne, które uległy zmianie, z wyszczególnieniem danych dotychczasowych oraz danych aktualnych. Wniosek o dokonanie aktualizacji ewidencji będący podstawą wszczęcia postępowania dotyczył zmiany konfiguracji (i powierzchni) działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...] obr. [...] P, czyli zmiany części kartograficznej operatu w zakresie przedstawienia przebiegu granic tych działek. Jednak z treści sporządzonych w ramach przyjętych do zasobu opracowań geodezyjno-kartograficznych wykazów zmian nie wynika, w jaki sposób zmienił się przebieg granic działek – brak wskazania danych ewidencyjnych, które uległy zmianie, z wyszczególnieniem danych dotychczasowych i danych aktualnych. Także rozstrzygnięcie decyzji wskazuje tylko na nowe punkty graniczne, zatem nie wskazuje w jaki sposób zmienił się ten przebieg. Oczywiste jest przy tym, że nie chodzi o to, aby rozstrzygnięcie stanowiło powtórzenie treści wykazu zmian, ale o to, aby wykonany w ramach dokumentacji wykaz zmian danych ewidencyjnych był prawidłowy i kompletny, tj. zgodny z przepisem § 46 ust. 3 rozporządzenia. Dopiero w takim przypadku, gdy rozstrzygnięcie odwołuje się do treści konkretnej dokumentacji jako integralnej części, możliwe jest uznanie, że jest ono rozstrzygnięciem prawidłowym, kompletnym i należycie sformułowanym. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 24 ust. 2b pkt. 2 ustawy dotyczy zmiany danych ewidencyjnych określających przebieg granicy i położenie punktów granicznych. Należy więc przypomnieć treść § 60 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym do danych ewidencyjnych dotyczących działki ewidencyjnej należy numeryczny opis jej granic. Skoro dane te ulegają zmianie, to sporządzony wykaz zmian winien zawierać wyszczególnienie dotychczasowego numerycznego opisu granic działek, oraz aktualny numeryczny opis przebiegu tych granic. Danych takich w sporządzonych wykazach zmian brak. Jak wynika ze sporządzonych opracowań, numeryczne opisy granic działek zawierają: szkic ustalenia granic zawarty w opracowaniu [...] z daty 08.2012, szkic z ustalenia granic – szkic polowy nr 2 przy protokole z czynności ustalenia granic z dnia 29 sierpnia 2012 r., oraz szkic pt. "ustalenie granic dz. [...], [...] – szkic polowy nr 1" stanowiący część dokumentacji [...], które nie są rzecz jasna wykazami zmian. Okoliczność ta nie sanuje więc wskazanego wyżej braku w wykazie zmian danych ewidencyjnych danych, o których mowa w § 46 ust. 3 pkt. 5) rozporządzenia. Jest poza sporem, że wykonane przez uprawnionego geodetę opracowania zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jednakże aktualny i uzasadniony pozostaje pogląd wyrażony w wyrokach sądów administracyjnych (np. wyroki WSA w Krakowie z dnia 17 listopada 2010 r., III SA/Kr 711/09, LEX nr 756987, z dnia 16 kwietnia 2008 r., III SA/Kr 119/08, ONSAiWSA 2010/2/26), że przyjęcie dokumentacji geodezyjno-kartograficznej do państwowego zasobu nie zwalnia organów prowadzących ewidencję od oceny tej dokumentacji jako środka dowodowego – materiału źródłowego – mającego stanowić podstawę wprowadzenia zmiany. W szczególności organ prowadzący ewidencję obowiązany jest ocenić, czy przedłożony dokument geodezyjno-kartograficzny przyjęty do zasobu jest wystarczający jako podstawa do wprowadzenia zmian z uwagi na ich przedmiot. Organy pominęły jednak wskazany wyżej brak w sporządzonym wykazie zmian istotnych danych, o których mowa w § 46 ust. 3 pkt. 6 rozporządzenia, jak i brak precyzyjnego wskazania, w jakim zakresie kolejno sporządzane opracowania posiadające różne oznaczenia identyfikacyjne, zaś uznane i opisane – jak wynika z sentencji decyzji organu I instancji – jako jeden operat, stanowią podstawę aktualizacji ewidencji. Powyższe stanowisko jest tym bardziej uzasadnione, iż przeprowadzenie postępowania administracyjnego było obowiązkiem organu, wynikającym ze znowelizowanego art. 24 ustawy, przez dodanie do tego przepisu ust. 2b pkt. 2). Obligowało to organy nie tylko do zbadania, czy sporządzona dokumentacja jest wystarczająca do wprowadzenia żądanych zmian, ale i do przeprowadzenia postępowania zgodnie z uwzględnieniem regulacji ustawowej i wydanego na jej podstawie aktu wykonawczego, oraz stosowania przepisów kpa, w szczególności dotyczących obowiązku dokonania prawidłowych i wyczerpujących ustaleń faktycznych. W dalszej kolejności należy wskazać, że dokumentacja stanowiąca podstawę dokonanej aktualizacji została sporządzona z naruszeniem § 39 ust.1 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu działek ewidencyjnych. Z dokumentacji sporządzonej przez geodetę wynika, że pomimo nieprawidłowego zawiadomienia właściciela działki ew. nr. [...] A. S. o czynnościach ustalenia przebiegu granic w dniu 29 sierpnia 2012r. geodeta przystąpiła do czynności, oraz sporządziła protokół, mimo braku ku temu podstaw, a to z powodu niepowiadomienia wszystkich właścicieli działek. Ze wspomnianego przepisu tj. § 39 ust.1, oraz z treści § 38 rozporządzenia wyraźnie wynika, że położenie punktów granicznych winno zostać ustalone na podstawie zgodnych wskazań wszystkich podmiotów, o których mowa w § 38 ust. 1, chyba, że ich niestawiennictwo nie może być uznane za usprawiedliwione. Regulacja taka istniała zarówno w stanie prawnym obowiązującym w dacie ustalania przebiegu granic na gruncie w dniu 29 sierpnia 2012r., jak i w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przepisy rozporządzenia – ani przed zmianą, która weszła w życie z dniem 31 grudnia 2013r., ani po tej zmianie nie przewidywały i nie przewidują procedury jakiegokolwiek "uzupełniania" czynności, o których mowa w § 38, z udziałem strony, która nie wzięła w nich udziału, z powodu nieprawidłowego zawiadomienia, w drodze ponownego przeprowadzenia tych czynności. Przepis ten wraz z § 39 reguluje w sposób wyczerpujący obowiązki geodety i kolejność jego czynności w przypadku usprawiedliwionego, jak i nieusprawiedliwionego niestawiennictwa stron. Nadto przepisy powyższe nie przewidują sporządzania dodatkowego, kolejnego protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z udziałem właściciela działki, który był nieobecny w wyznaczonym pierwotnie terminie, co miało miejsce w przypadku właściciela działki nr [...] A. S. w dniu 27 maja 2013 r. Brak także w obowiązujących przepisach podstaw do uzupełniania tego protokołu w drodze notatek sporządzonych przez geodetę (operat pomiarowy Część A), po jego sporządzeniu. Nierespektowanie powyższych przepisów przez wykonawcę prac geodezyjnych doprowadziło w rezultacie do sytuacji, w której nie doszło do zgodnego wskazania przez właścicieli przebiegu granic ani do złożenia zgodnego oświadczenia w tym przedmiocie do protokołu ustalenia przebiegu granic. Takie przeprowadzenie czynności ustalenia przebiegu granic nie jest zgodne z wymogami rozporządzenia i narusza jego § 38 i 39. Powyższe skutkuje uznaniem przez Sąd, że organy orzekające w przedmiocie aktualizacji ewidencji nie oceniły w sposób prawidłowy przedłożonej przez wnioskodawcę dokumentacji przyjętej do p.z.g.ik., jako środka dowodowego – materiału źródłowego – mającego stanowić podstawę wprowadzenia zmiany. Ocena ta została dokonana pobieżnie i w sposób niewystarczający. Sąd stwierdza ponadto, iż z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, czy i z jakich przyczyn istotnie zaistniały podstawy do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych w sposób, o którym mowa w § 37 rozporządzenia. Organ odwoławczy wskazał jedynie, że mapa ewidencji gruntów i operat założenia ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...] nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym. Brak jednak wyjaśnienia na czym te nieprawidłowości polegają, oraz brak wskazania, iż przebieg granic powinien być przedstawiony w wyniku czynności, o których mowa w § 37, biorąc pod uwagę, iż przyjęta w §§ 36 i 37 regulacja przewiduje kolejność źródeł danych ewidencyjnych w oparciu o które wykazuje się w ewidencji przebieg granic działek ewidencyjnych. Zgodnie z tą kolejnością ustalenie przebiegu granic na gruncie może nastąpić dopiero w przypadku braku dokumentacji wymienionej w § 36, bądź gdy jest ona niewiarygodna. Uwaga powyższa wynika także z tego, iż operat zawiera dokumenty, z których wynika, że w 2005 r. sporządzony był protokół z czynności przyjęcia przebiegu granic działek ew. nr [...] i 215, nie wskazuje się jednak w uzasadnieniu decyzji, czy przed jej wydaniem przebieg granic m. tymi działkami przedstawiony był na aktualnej mapie ewidencyjnej na podstawie operatu sporządzonego w oparciu o ten protokół. Wady powyższe powodują, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak mi decyzji ją poprzedzającej nie odpowiadają wymogom określonym w art. 107 § 1 kpa. Odnośnie do pozostałych zarzutów skarg stwierdzić należy, co następuje : nie znajduje uzasadnienia zarzut skarżącej B. C., iż brak było podstaw do wszczęcia postępowania w/s aktualizacji operatu między działkami nr [...] a działkami nr [...] i [...], z przyczyn wskazanych w skardze. Sąd podziela w tej kwestii stanowisko organu, zgodnie z którym kwestia ewentualnego sfałszowania podpisu na wniosku z dnia 20 pażdziernika 2012r. nie może być rozstrzygana w postępowaniu ewidencyjnym, ponieważ właściwe w tych sprawach są inne organy. Natomiast sama okoliczność, iż skarżąca uznaje za prawidłowy przebieg granicy przedstawiony na mapie zasadniczej przyjętej do zasobu 31 maja 2011 r. (załączona do skargi), nie stoi na przeszkodzie wszczęciu postępowania w przedmiocie aktualizacji ewidencji. Z akt administracyjnych wynika, że wniosek taki złożyła D spółka z o.o. Spółka Komandytowo Akcyjna i organ obowiązany był wszcząć i prowadzić postępowanie. Natomiast kwestia uznania przez skarżącą za "prawidłowy" konkretnego przebiegu granicy może być rozważana wyłącznie w powiązaniu z treścią sporządzonego operatu, a w szczególności ze wskazaniem przebiegu tej granicy na gruncie przez skarżącą w trakcie czynności prowadzonych w trybie § 37–39 rozporządzenia. Nie znajduje także uzasadnienia zarzut skarżącego Z. B., iż organ II instancji winien uzupełnić postępowanie dowodowe w zakresie pozwalającym na ustalenie przebiegu granic na odcinkach między budynkami. Organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków prowadzi bowiem postępowanie polegające na rejestrowaniu stanów prawnych i faktycznych w celu aktualizacji danych ewidencyjnych, a podstawą tej aktualizacji jest treść dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 rozporządzenia. Jeżeli więc organ prowadzący postępowanie ocenił wykonane opracowania jako niewystarczające do ustalenia przebiegu granic na odcinkach między budynkami posadowionymi na działkach ew. nr nr [...] i [...] powinien wyjaśnić, z jakich przyczyn dokumentacja ta jest niewystarczająca. Skoro skarżący w toku postępowania w istocie domagał się ustalenia przebiegu granicy na tym odcinku, pomimo ograniczenia żądania wniosku w tym zakresie przez D Sp. z o.o (..), to obowiązkiem organu było pouczenie skarżącego, z jakich przyczyn przedłożona przez niego dokumentacja nie może stanowić podstawy do ustalenia przebiegu granicy między budynkami, oraz pouczenie w sposób zrozumiały dla strony, o konieczności przedłożenia dokumentacji, która może zostać uznana za podstawę dokonania aktualizacji. Nie stoi bowiem na przeszkodzie dokonaniu aktualizacji w tym zakresie fakt, iż żądanie takie wniósł uczestnik postepowania, w jego toku. O wyniku postępowania w przedmiocie aktualizacji decyduje bowiem okoliczność istnienia ku temu podstaw szczegółowo wymienionych w przepisach rozporządzenia, obrazujących aktualny stan prawny i faktyczny. Ponownie prowadząc postępowanie organy winny dokonać aktualizacji w przedmiocie przebiegu granic m. działkami stanowiącymi własność wnioskodawcy i uczestników postępowania unikając wskazanych wyżej błędów i naruszeń przepisów prawa, oraz mieć na uwadze, iż sporządzone prawidłowo opracowanie przyjęte do p.z.g.ik. winno uwzględniać zmianę przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i aktualny stan prawny w tym zakresie. Opracowanie to winien organ poddać wnikliwej i wszechstronnej analizie i kontroli pod względem tak zasadności dokonania aktualizacji, jak i zgodności z aktualnie obowiązującymi przepisami rozporządzenia. Rozstrzygnięcie decyzji winno być sformułowane w sposób jasny i zrozumiały i w taki też sposób wskazywać na konkretne opracowanie stanowiące podstawę dokonania aktualizacji. Wobec stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy - §§ 37, 38 i 39 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, oraz przepisów art. 107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należało na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i lit c) p.p.s.a orzec jak w sentencji. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylone decyzje nie mogą wykonywane. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.