II OZ 980/17

Dnia 28 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1596/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1596/14, w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały, po rozpoznaniu wniosku skarżącego, odmówił wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziego WSA w Rzeszowie Krystyny Józefczyk. Skarżący na to postanowienie wniósł zażalenie. Wobec tego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 30 lipca 2015 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten nie został przez Sąd uwzględniony, a ostatnio wydane w sprawie prawa pomocy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 13 lutego 2017 r. stało się prawomocne w dniu 4 kwietnia 2017 r., na skutek oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 346/17, zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji. W związku z tym, zarządzeniem z 19 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z 30 lipca 2015 r., tj. uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 4 maja 2017 r. W odpowiedzi na nie skarżący w dniu 11 maja 2017 r. wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zaskarżonym postanowieniem z 24 maja 2017 r. Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z 10 czerwca 2015 r. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku fiskalnego tego zażalenia (nieuiszczenie wpisu sądowego). Wyjaśnił przy tym, że wobec prawomocnego rozpoznania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy zgłoszenie kolejnego takiego żądania po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczenie wpisu sądowego nie miało wpływu na bieg ustawowego terminu do jego wykonania, tj. nie spowodowało jego przerwania, ani zawieszenia. Skarżący na to postanowienie wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący zarządzeniem z 19 kwietnia 2017 r. został wezwany do wykonania zarządzenia z 30 lipca 2015 r. wzywającego go do usunięcia braku fiskalnego zażalenia poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Bezsporne jest, gdyż skarżący faktu tego nie kwestionuje, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego zażalenia, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jego odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Skarżący w zażaleniu nie podniósł żadnych zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia. Nie wskazał też przepisów prawa, które zostały naruszone tym postanowieniem. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.