III SA/Wa 2284/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant referent stażysta Magdalena Gajewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę Skarżąca – A. W., zwróciła się o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Skarżąca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Skarżąca nie jest zarejestrowana jako przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672). Niemniej jednak, dla celów opodatkowania wynajmu nieruchomości podatkiem VAT, Skarżąca jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Skarżąca planuje objęcie bezpośrednio oraz pośrednio certyfikatów Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Aktywów Niepublicznych z siedzibą w Polsce ("FIZAN") poprzez kontrolowane przez siebie spółki kapitałowe. W FIZAN powołane będzie zgromadzenie inwestorów, jako organ FIZAN. Zakres kompetencji zgromadzenia inwestorów zostanie określony w statucie FIZAN w oparciu o regulacje ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546) – dalej "u.f.i.". Na zgromadzeniu inwestorów Skarżąca może reprezentować bezwzględną większość praw głosu bądź wszystkie prawa głosu. W FIZAN nie będzie natomiast powoływana rada inwestorów. Certyfikaty inwestycyjne. FIZAN nie będą związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Skarżącą. W związku z powyższym Skarżąca zapytała: 1) Czy Skarżąca oraz FIZAN mogą zostać uznani za podmioty powiązane w rozumieniu art. 25 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350) – dalej "u.p.d.o.f."? 2) Czy Skarżąca będzie zobowiązana do sporządzania dokumentacji podatkowej (tzw. dokumentacji cen transferowych), zgodnie z art. 25a ust. 1 u.p.d.o.f., w związku z czynnościami, do których może dochodzić pomiędzy nią, a FIZAN? Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Minister odwołał się do art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p.". W ocenie organu zakres przedmiotowy przedstawionego problemu nie mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. Wydana interpretacja nie spełniałaby bowiem podstawowej funkcji ochronnej. Przedmiotem interpretacji w trybie art. 14b § 1 O.p. może być wyłącznie przepis prawa podatkowego w odniesieniu do danego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Podkreślono również, że wydanie żądanego rozstrzygnięcia w zakresie wskazanym we wniosku naruszałoby kompetencje właściwych organów podatkowych i kontrolnych. Postępowanie podatkowe lub kontrolne pozostaje bowiem poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. W zażaleniu Skarżąca wniosła o uchylenie powyższego postanowienia oraz wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie objętej przedmiotowym wnioskiem. Wydanemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1) art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 O.p., poprzez uznanie, że Skarżąca nie ma przymiotu "zainteresowanego" w rozumieniu przepisów O.p.; 2) art. 121 O.p., poprzez odmowę wydania interpretacji indywidualnej, a przez to naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2014 r. Minister odwołał się do art. 165a § 1 w związku z art. 14h, art. 14b § 1-3 oraz art. 14c § 2 O.p. Podzielił stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 14 marca 2014 r., że ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe jedynie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Organ zwrócił przy tym uwagę na ograniczenie przedmiotowe kompetencji organu podatkowego w trybie art. 14b § 1 O.p. Wskazał na specyfikę postępowania interpretacyjnego wynikającą m. in. z zamkniętego katalogu przepisów O.p. określonego w art. 14h tej ustawy, mających w tym przypadku zastosowanie, skutkujących brakiem możliwości procedowania w przypadku konieczności dla rozstrzygnięcia sprawy przeprowadzenia postępowania dowodowego. W ocenie Ministra zarzut naruszenia art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 O.p. był całkowicie bezpodstawny. Przedmiotem odmowy interpretacji indywidualnej było bowiem to, że przedmiotowy wniosek nie dotyczył kwestii odnoszących się do sfery odpowiedzialności podatkowej Skarżącej. W konsekwencji nie była to zatem indywidualna sprawa Skarżącej w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., co oznaczało, że Skarżąca nie ma statusu zainteresowanego w omawianej sprawie. Niezależnie od powyższego, zdaniem organu, przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy (zainteresowanego) na gruncie przepisów prawa podatkowego. Jednakże z treści wniosku Skarżącej nie wynikał żaden problem związany z wykładnią, czy też rozumieniem treści powołanych przepisów. Wniosek dotyczył zagadnień, które nie mogą zostać zinterpretowane w trybie wydania pisemnych interpretacji indywidualnych. Minister podkreślił, że w ramach postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie dysponował on instrumentami prawnymi, które pozwoliłyby na - wymaganą dla rozstrzygnięcia problemowego zagadnienia - analizę i ocenę, czy podmioty wskazane we wniosku można uznać za podmioty powiązane. Wbrew twierdzeniom Skarżącej wydanie rozstrzygnięcia w tym zakresie wymagałoby przeprowadzenia postępowania w celu ustalenia, czy faktycznie pomiędzy spółkami zachodzą powiązania wymienione w art. 25 ust. 4 u.p.d.o.f. Oceny takiej nie sposób przeprowadzić wyłącznie na podstawie okoliczności opisanych we wniosku o wydanie interpretacji. Według organu, jak wynika z treści art. 25 ust. 1 i ust. 4 u.p.d.o.f. ustalenie powiązań pomiędzy podmiotami jest elementem postępowania zmierzającego do określenia dochodu w drodze szacowania. Wydanie interpretacji w tym zakresie stanowiłoby zatem nieuprawnioną ingerencję w kompetencje innego organu, co niewątpliwie stanowiło formalną przeszkodę dla prowadzenia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Zdaniem Ministra oznacza to, że prawidłowo zastosowano art. 165a § 1 w związku z art. 14h O.p. W skardze Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] marca 2014 r., w związku z rażącym naruszeniem przepisów o wydawaniu interpretacji indywidualnych, ewentualnie o uchylenie w całości postanowienia z dnia [...] maja 2014 r., w związku z naruszeniem przepisów postępowania w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy. Postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1) art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 O.p., poprzez uznanie, że Skarżąca nie ma przymiotu "zainteresowanego" w rozumieniu O.p., 2) art. 14b § 3 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 14 marca 2014 r. i w efekcie niewydanie interpretacji indywidualnej, pomimo, iż wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku wymagane przez te przepisy zostały przez Skarżącą spełnione, 3) art. 165a § 1 w związku z art. 14h oraz art. 14b § 5 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 14 marca 2014 r., w wyniku którego pozostawiono wniosek Skarżącej bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki będące podstawą do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej, 4) art. 14b § 6 w związku z § 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - dalej "Rozporządzenie", poprzez wydanie postanowienia z dnia 14 marca 2014 r., w sytuacji gdy Rozporządzenie przewiduje upoważnienie jedynie do wydawania w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych interpretacji indywidualnych, a nie postanowień o odmowie wszczęcia postępowania lub rozpatrywania zażaleń na to postanowienie, które powinny być wydane przez Ministra Finansów, 5) art. 120 w związku z art. 14d O.p., poprzez nieuzasadnione utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 14 marca 2014 r. dotkniętego wadą nieważności i w konsekwencji niewydanie interpretacji indywidualnej w terminie, przez co nastąpiło wydanie interpretacji milczącej aprobującej stanowisko Skarżącej, 6) art. 121 w związku z art. 14h O.p., poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych w związku z arbitralnym działaniem, w sytuacji gdy podatnik miał prawo oczekiwać, iż jego sprawa zostanie rozpatrzona przez Ministra Finansów i w jego indywidualnej sprawie zostanie wydana interpretacja indywidualna, 7) art. 125 § 1 O.p., poprzez stwierdzenie, iż wskazany we wniosku zakres analizy prawnopodatkowej wykracza poza uprawnienia przysługujące Ministrowi Finansów i w efekcie odmowę wydania interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 165a § 1 O.p., zgodnie z którym, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten ma zastosowanie do postępowań o wydanie interpretacji z mocy art. 14h O.p. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy Minister Finansów powinien rozpoznać merytorycznie wniosek Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie określonym w art. 14b § 1 O.p., w zakresie objętym przedstawionym zdarzeniem przyszłym, czy też był uprawniony do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. - minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p). Stosownie do art. 14b § 3 O.p, składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 - 2 O.p.). Istotą interpretacji indywidualnej jest zatem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Zainteresowanym w przedmiocie interpretacji indywidualnej jest zaś podmiot, który zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Tak więc, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Przedmiotem interpretacji mogą być zaś takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. Ponadto, instytucja interpretacji indywidualnych gwarantuje ochronę prawną, w zakresie unormowanym w przepisach art. 14k - 14n O.p, podmiotom, które zastosowały się do wydanych na ich rzecz interpretacji. Zgodnie z art. 14k § 1 O.p, zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Podkreślić należy, iż ustawodawca przewidział także sytuacje, gdy wniosek podmiotu o udzielenie pisemnej interpretacji danego przepisu nie może zostać rozpatrzony w trybie tego postępowania. Zgodnie bowiem z art. 14h O.p, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV O.p. Stosownie natomiast do art. 165a § 1 w związku z art. 14h O.p., gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanym w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Co istotne, organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do unormowań przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację. Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy normującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że w pojęciu: "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie inne niż brak statusu zainteresowanego okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. W szczególności taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej istnieje w sytuacji, gdy: - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne; - wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna, gdyż wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego. I z tej właśnie okoliczności wynika konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego by udzielić prawidłowej odpowiedzi na jasne brzmienie przepisu polskiego prawa podatkowego. Taka też sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie bowiem zapytanie interpretacyjne stanowi w istocie rzeczy pytanie o zasadność subsumcji stanu faktycznego pod wskazane w stanowisku wnioskodawcy przepisy prawa podatkowego. Wnioskodawca wskazując na konkretne dokumenty (uprawnienia oraz czynności faktyczne domaga się w istocie od organu interpretacyjnego wydania wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie (decyzji) a nie interpretacji przepisów prawa.(pod. wyrok NSA z 8.12.2011 r. II FSK 1049/10). Tymczasem w świetle art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p. to przepis prawa, a nie stan faktyczny ma być przedmiotem interpretacji. Okoliczność, że przepis prawa interpretowany jest na potrzeby przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) zasady powyższej nie zmienia. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 O.p. wnioskodawca przedstawia nie tylko stan faktyczny lub zagadnienie przyszłe, ale też własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zagadnienia przyszłego. Ocenie organu wydającego interpretację podlega właśnie stanowisko wnioskodawcy, o czym stanowi art. 14c § 1 O.p.. Wbrew twierdzeniom Skarżącej wydanie rozstrzygnięcia w tym zakresie wymagałoby przeprowadzenia postępowania w celu ustalenia, czy faktycznie pomiędzy spółkami zachodzą powiązania wymienione w art. 25 ust. 4 u.p.d.o.f. Oceny takiej nie sposób przeprowadzić wyłącznie na podstawie okoliczności opisanych we wniosku o wydanie interpretacji. Wymagałoby to wkroczenia w fazę postępowania dowodowego, które nie jest możliwe w ramach wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 O.p. i stanowiłoby nieuprawnioną ingerencję w kompetencje organu podatkowego uprawnionego do przeprowadzenie postępowania podatkowego, co stanowi formalną przeszkodę do wydania interpretacji indywidualnej. Zakres postępowania z art. 14b § 1 O.p. obejmuje bowiem interpretację przepisu prawa podatkowego, fazę kwalifikacji prawnej stanu faktycznego opisanego w wniosku przy respektowaniu prawidłowej wykładni przepisu prawa podatkowego i nie obejmuje fazy dowodzenia rzeczywistego przebiegu zdarzeń oraz wyjaśniania zgodności stanu faktycznego opisanego we wniosku ze stanem rzeczywistym. Powyżej zaprezentowane stanowisko ma potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Samo bowiem wskazanie przepisu prawa podatkowego, jako budzącego wątpliwości interpretacyjne, nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji; istnieją bowiem zagadnienia, wprawdzie unormowane przepisami prawa podatkowego, których rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna (por.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. o sygn. akt III SA/Wa 1032/09). Zarzuty Skarżącej przedstawione szeroko w skardze, tj. zarzut naruszenia art. 14b § 3, art. 165a § 1 O.p., art. 120 w związku z art. 14d O.p. oraz art. 121 i art. 125 w związku z art. 14h O.p., należy uznać zatem za bezzasadne, co wprost wynika z powyższej argumentacji Sądu. Wskazać przy tym należy, że odmowa wszczęcia postępowania nie jest uzależniona od uznania organu interpretacyjnego, a jest obligatoryjnym następstwem stwierdzenia przez organ przesłanek wyszczególnionych w przepisach. Skoro zatem – z uwagi na konstrukcję wniosku Skarżącej, tj. sposobu przedstawienia zdarzenia przyszłego oraz zadanego pytania – Minister był zobligowany przepisami prawa do odmowy wszczęcia postępowania, to niewątpliwie nie może być mowy o jakimkolwiek naruszeniu powyższych przepisów w tym zakresie, czy o wydłużaniu postępowania w sprawie. Osobnego odniesienia wymaga natomiast zarzutu naruszenia art. 14b § 6 O.p. w związku z § 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, poprzez wydanie przez dyrektora izby skarbowej, czyli organ upoważniony przez Ministra Finansów, postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, w sytuacji, gdy w opinii Skarżącej rozporządzenie przewiduje upoważnienie jedynie do wydawania, w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, interpretacji indywidualnych, a nie postanowień o odmowie wszczęcia postępowania lub rozpatrywania zażaleń na to postanowienie. Zarzut ten uznać należy za całkowicie bezpodstawny. W art. 14h O.p. ustawodawca wskazał bowiem katalog przepisów, do których odsyła przy wydawaniu interpretacji indywidualnych i które mają zastosowanie w postępowaniu z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Jak zaś stanowi art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV O.p. Ewidentnie zatem z treści powołanego przepisu wynika upoważnienie organu prowadzącego postępowanie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, do wydawania – jeśli zachodzi taka potrzeba – również postanowień o odmowie wszczęcia postępowania. Jak zaś bezspornie wynika z § 7 rozporządzenia organem takim jest m. in. upoważniony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, tj. Ministra Finansów – Dyrektor Izby Skarbowej w W.. Podkreślić przy tym trzeba, iż jak wynika z samej istoty takiego upoważnienia organem wydającym interpretację pozostaje w dalszym ciągu Minister Finansów, w imieniu którego taka interpretacja sporządzana jest przez dyrektora izby skarbowej. Podzielić należy przy tym pogląd organu interpretacyjnego, że przyjęcie stanowiska odmiennego, jak to postuluje Skarżąca, prowadziłoby do sytuacji, w której dyrektorzy izb skarbowych upoważnieni do wydawania interpretacji indywidualnych musieliby wydawać interpretacje indywidualne nawet w sytuacjach, w których odmowa wszczęcia postępowania jest ewidentna, jak choćby w sytuacji w której z wnioskiem wystąpił podmiot nie mający statusu zainteresowanego w sprawie. Rekapitulując - w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie Minister Finansów wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącej zasadnie, prawidłowo opierając się o wskazane w postanowieniu przepisy prawa. Zarzuty skargi nie mogły zaś być uwzględnione z uwagi na przedstawioną przez Sąd argumentację. W ocenie Sądu nie ulega też żadnej wątpliwości, że prawidłowo wydane postanowienie w trybie art. 14g § 1 O.p. przerywa bieg terminu, o którym stanowi art. 14o § 1 O.p. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.