II OSK 1978/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. N. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2862/15 ze skargi kasacyjnej T. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2714/14 w sprawie ze skargi T. N. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2014 r. nr ... w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2. zwrócić T. N. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 100 zł Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2862/15 oddalił skargę kasacyjną T. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2714/14 w sprawie ze skargi T. N. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2014 r., nr ... w przedmiocie nakazu rozbiórki. Pismem z dnia 7 sierpnia 2017 r. pełnomocnik M. O. na podstawie art. 270 w zw. art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2862/15. Jako przyczynę wznowienia wskazano nowe okoliczności faktyczne i środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania wskazano, że postępowanie, które toczyło się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą VII SA/Wa 2714/14 (przed NSA o pod sygn. II OSK 2862/15) obarczone było brakami dowodowymi, które nie zostały uzupełnione przez organ w toku postępowania, a które to dowody stały się dostępne dopiero po wydaniu wyroku przez WSA w Warszawie w niniejszej sprawie. Skarżąca wskazała, że w toku postępowania T. N. przedłożyła przed PINB kserokopię decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego murowanego z dachem dwuspadowym krytym ogniotrwałe wg projektu typowego ..., z dnia 23 czerwca 1965 r., znak ... podjętej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M.. W dniu 7 maja 2013 r. T. N. przedłożyła w PINB stanowisko Urzędu Gminy S., zgodnie z którym rozbudowa budynku jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 6 sierpnia 2014 r. PINB wydał decyzję nr ..., w której o nakazał inwestorowi T. N. dokonanie całkowitej rozbiórki rozbudowy polegającej na dobudowaniu ganku o wymiarze rzutu 5.00 x 2.80 m i nadbudowie o wymiarze w rzucie 8,70 x 9,27 m budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym ... położonej w miejscowości G., gmina S. Pismem z dnia 13 stycznia 2016 r. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych wskazał, że "w wyniku kontynuacji prac inwentaryzacyjnych ww. zespołu, opracowana została również teczka zawierająca pozwolenie, o które wnioskował Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w M., w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego". Pismo to zawierało w załączeniu pozwolenie na budowę poświadczone za zgodność z oryginałem. Dowód ten został ujawniony już po zakończeniu postępowania administracyjnego i postępowania sądowo-administracyjnego w pierwszej instancji. Wobec powyższego, w ocenie skarżącej, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z nakazem rozbiórki, co do budynku odnośnie którego inwestor legitymizował się pozwoleniem na budowę, lecz nie był w stanie przedstawić oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu z uwagi na brak takiej decyzji w Archiwum Państwowym w S.. W wyniku inwentaryzacji dokument został odnaleziony. Zdaniem skarżącej, powyższy stan faktyczny odpowiada podstawie do wznowienia postępowania z art. 273 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie do skargi o wznowienie dołączono m.in. poświadczone za zgodność z oryginałem: pismo Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia 13 stycznia 2016 r., pismo Archiwum Państwowego w S. z dnia 11 stycznia 2016 r. oraz pozwolenie na wykonanie robót budowlanych z dnia 23 czerwca 1965 r. W związku z powyższym skarżąca wniosła o: (1) wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego, które toczyło się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 2714/14 i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zakończone wyrokiem NSA z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2862/15; (2) wydanie rozstrzygnięcia o dopuszczalności wznowienia postępowania (na podstawie art. 281 p.p.s.a.) i uwzględnienie skargi o wznowienie (na podstawie art. 282 p.p.s.a.); (3) na podstawie art. 279 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonych orzeczeń w całości przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o (4) zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. wznowienie postępowania jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym, a zatem przysługuje jedynie w wyjątkowych przypadkach, określanych mianem podstaw wznowieniowych. Skoro jest to instytucja nadzwyczajna, to w procesie badania dopuszczalności wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie jest możliwe stosowanie wykładni rozszerzającej. Przesłanki wznowieniowe muszą być interpretowane w sposób ścisły, albowiem instytucja ta służy w praktyce obalaniu prawomocnych orzeczeń sądowych, co z kolei zakłóca pewność obrotu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 281/12, LEX nr 1243834). Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wznowienia postępowania powołując się na podstawę określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a., w myśl którego można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z poglądem wyrażonym w postanowieniu NSA z dnia 28 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 678/04, że termin do wniesienie skargi o wznowienie postępowania dotyczy sytuacji, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienie już po wydaniu kwestionowanego orzeczenia, a nie przed jego wydaniem. W tym drugim przypadku okoliczność tę należy powołać w postępowaniu przed sądem, gdy postępowanie się toczy, lub w przysługującym środku odwoławczym (w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, 2015r., s. 1123) Do skargi o wznowienie postępowania skarżąca dołączyła pismo Archiwum Państwowego w S. z dnia 11 stycznia 2016 r., do którego dołączono pozwolenie na wykonanie robót budowlanych z dnia 23 czerwca 1965 r., które według skarżącej stanowi dowód, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności faktyczne, mające wpływ na rozstrzygnięcie. Należy zatem podkreślić, że treść powyższego dokumentu, tj. Pozwolenia na wykonanie robót budowlanych z dnia 23 czerwca 1965r. znana była Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpoznającemu sprawę II OSK 2862/15 ponieważ przy piśmie z dnia 9 czerwca 2017r. pełnomocnik skarżącej załączyła ten dokument, pisząc, że skarżąca pozyskała go z Archiwum Państwowego w S.. Załączone zostały również kserokopie trzech pism z Archiwum Państwowego w S. z dnia 11 stycznia 2016r., których kserokopie skarżąca złożyła przy wniosku o wznowienie postępowania. W związku z powyższym pisma przedstawione przez skarżącą, nie mogą być potraktowane jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zarówno nowe okoliczności, jak i nowe środki dowodowe muszą być tego rodzaju, aby ich powołanie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując zatem na te okoliczności lub dowody, trzeba równocześnie określić, w jakim zakresie ich uwzględnienie mogło zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść samego rozstrzygnięcia. Nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, to takie fakty, z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu prawomocnie zakończonym. Wykrycie, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnianych, bo nieznanych stronie i dla niej niedostępnych. Natomiast nie odnosi się to do okoliczności i dowodów jawnych z materiału poprzedniego postępowania, a tylko przez stronę niedostrzeżonych (por. postanowienie SN z dnia 15 maja 1968 r. sygn. akt I CO 1/68 OSNCP 1969, nr 2, poz. 36, postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2001 r. VI CKN 1515/00 niepubl., postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r. IV 143/05 oraz wyrok NSA z dnia 30 marca 2008 r. I FSK 1839/07 LEX nr 470180). A zatem fakty ujawnione, czyli te, które strona powinna znać, tj. miała możliwość dostępu do nich nie są objęte hipotezą tego przepisu (por. postanowienie SN z dnia 4 czerwca 2005 r. III CZP 134/04 LEX nr 151652). Trudno zatem uznać dokumenty przedłożone sądowi przed wydaniem wyroku z dnia 7 lipca 2017r. za nowe środki dowodowe, które nie zostały ujawnione po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na to, należało uznać, że powołana podstawa nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny skargę o wznowienie postępowania odrzucił na podstawie art. 280 p.p.s.a. O kosztach orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ----------------------- 4