I GSK 1447/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia del. WSA Ewa Cisowska - Sakrajda Protokolant starszy asystent sędziego Monika Tutak - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej N. sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2373/14 w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od N. sp. z o.o. w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. 135 (sto trzydzieści pięć) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 25 marca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2373/14 oddalił skargę N. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: N. Sp. z o.o., nabyła za pośrednictwem serwisu internetowego A. pojazd marki Seat Toledo o nr nadwozia [...], pojemność silnika 1 896 cm3, rok produkcji 2007. Po wygranej aukcji internetowej podatnik otrzymał umowę, z której wynikało, że sprzedawcą samochodu i jego właścicielem jest A. Sp. z o.o., natomiast faktura sprzedaży przedmiotowego samochodu (o nr [...] na kwotę 5 732,00 euro) została wystawiona przez A. S.A. Ponadto z załączonego do akt sprawy wydruku e-mail z serwisu A. wynikało potwierdzenie zakupu pojazdu przez podatnika, jako sprzedawcę wskazując P. Sp. z o.o. W dniu [...] listopada 2012 r. w ramach prowadzonego postępowania karno-skarbowego w Urzędzie Celnym I w Warszawie przesłuchano w charakterze świadka P. R., który zeznał, że sporny samochód był własnością A. i to przez nią został sprzedany skarżącemu. Pojazd został sprowadzony na terytorium kraju w czerwcu 2011 r. i A. wystawiła fakturę jego sprzedaży. Obowiązkiem świadka, jako pracownika A. Sp. z o.o. była sprzedaż samochodów z zachodnich spółek A. na rynek polski. Świadek zeznał, że po wygraniu aukcji strona skarżąca została poinformowana, że należność za pojazd należy uiścić na konto A., a po uregulowaniu tej należności świadek przekazał pojazd nabywcy. Wskazanie jako sprzedawcy A. Sp. z o.o. było błędem portalu A. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie wszczął wobec A. Sp. z o.o. postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży na terytorium kraju samochodów osobowych niezarejestrowanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2011 r. W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego A. Sp. z o.o. wskazała, że nigdy nie była właścicielem spornego pojazdu i nie dokonała jego sprzedaży. Sprzedaży samochodu dokonała hiszpańska spółka A. z siedzibą w B., która wystawiła fakturę VAT na nabywcę – N. Sp. z o.o., która z kolei dokonała zapłaty za sporny samochód na rachunek bankowy hiszpańskiej spółki. Jednocześnie A. Sp. z o.o. wskazała, że ze spółką hiszpańską nie wiązała ją żadna umowa pośrednictwa sprzedaży pojazdów. Postępowanie wobec A. Sp. z o.o. zostało umorzone przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie jako bezprzedmiotowe decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. Organ ustalił, że z tytułu dokonanej czynności przemieszczenia przedmiotowego pojazdu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, czyli nabycia wewnątrzwspólnotowego nie złożono deklaracji dla podatku akcyzowego do właściwego naczelnika urzędu celnego i nie dokonano zapłaty akcyzy. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. wszczął z urzędu wobec Skarżącego postępowanie podatkowe w sprawie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu marki Seat Toledo o nr nadwozia [...], a następnie - po przeprowadzeniu postępowania podatkowego - decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia tego pojazdu w wysokości 701,00 zł. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, istotą sporu pomiędzy stroną skarżącą a organami podatkowymi było ustalenie, kto dokonał czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego spornego samochodu i w konsekwencji kto był podatnikiem podatku akcyzowego. Przy czym skarżąca powołując się na wygraną aukcję internetową i wydruk ze strony internetowej www.[...].pl zatytułowany umowa nr [...] wskazuje, że niesłusznie został uznany za podatnika podatku akcyzowego w związku z nabyciem przedmiotowego samochodu. Zdaniem organu odwoławczego podatnik nabył prawo władania spornym samochodem jak właściciel w momencie wygrania aukcji internetowej na portalu internetowym www.[...].pl, natomiast stał się właścicielem pojazdu, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny w dniu wystawienia faktury sprzedaży przez A. W sprawie A. Sp. z o.o. występował jedynie w charakterze pośrednika przy sprowadzeniu pojazdu do Polski, co nie zmienia faktu, że zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym podatnikiem podatku akcyzowego jest podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie bezspornym jest, iż doszło do przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, tj. nabycia wewnątrzwspólnotowego, a podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu dokonanej czynności podlegającej opodatkowaniu jest niewątpliwie N. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę Spółki wskazał, że spór w sprawie sprowadzał się do ustalenia, kto dokonał czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego spornego samochodu i w konsekwencji kto jest podatnikiem podatku akcyzowego. Skarżąca powołując się na wygraną aukcję internetową i wydruk ze strony internetowej wskazywała, że niesłusznie została uznana za podatnika podatku akcyzowego w związku z nabyciem przedmiotowego samochodu, natomiast organy obydwu instancji twierdzą, że to Spółka jest zobowiązana do uiszczenia podatku. W ocenie Sądu słuszne było stanowisko organów podatkowych. Przechodząc do wskazania podstaw argumentów przemawiających za podjętym przez Sąd rozstrzygnięciem wskazano, iż podstawę prawną sprawy stanowiły przepisy ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 101 ust. 2 u.p.a., obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych nabytych wewnątrzwspólnotowo i niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1) bądź nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2). Podatnikiem - według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 u.p.a. Natomiast przepis art. 100 ust. 4 u.p.a. definiuje samochody osobowe jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. WSA wskazał, że odnośnie kwestii, kto jest podatnikiem podatku akcyzowego wielokrotnie wypowiadały się sądy administracyjne. I tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 września 2014 r. o sygn. akt I GSK 199/13 dokonał wykładni art. 101 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 102 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Wskazał, że pojęcia "nabycie własności" i "nabycie prawa rozporządzania samochodem jak właściciel" niewątpliwie nie są tożsame. Każde z nich zawiera inny krąg adresatów. Prawo rozporządzania samochodem (jak właściciel) będzie posiadał nie tylko właściciel pojazdu, ale również inny podmiot (osoba), która nie będąc prawnym właścicielem pojazdu jest jego posiadaczem lub na jego zlecenie dokonywany jest przywóz pojazdu na terytorium kraju. W ocenie Sądu I instancji skarżący nabył prawo władania pojazdem w chwili wygrania aukcji internetowej, stał się zaś jego właścicielem w momencie wystawienia faktury i dokonania zapłaty za sporny samochód. Wskazywana spółka A. S.A. (H.) z siedzibą w B. dokonała, co wynikało z faktury oraz potwierdzenia płatności przelewem bankowym sprzedaży pojazdu marki Seat Toledo 1.9 TDI. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie występowała ani w charakterze sprzedającego, ani też nabywcy, nie była też podmiotem władającym spornym pojazdem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Zdaniem Sądu I instancji organy podatkowe dołożyły wszelkich starań w celu należytego wyjaśnienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na prawidłowe określenie podatnika oraz zaklasyfikowanie przedmiotowego samochodu do pozycji 8703 kodu CN i prawidłowe określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Seat Toledo. N. Sp. z o.o. w Warszawie złożyła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca oparła skargę kasacyjną na podstawie art. 174 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), tj. naruszeniu przepisów prawa materialnego i zaskarżanemu wyrokowi zarzuciła naruszenie: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi skarżącego mimo naruszenia przez organ II instancji zaskarżaną decyzją przepisów prawa materialnego, tj. art. 101 ust. 2 pkt 2 u.p.a. poprzez bezpodstawne zastosowanie tego przepisu w stosunku do skarżącego, w sytuacji w której skarżący nie nabył prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, a w konsekwencji błędnym określeniu przez organ odwoławczy momentu powstania obowiązku podatkowego, 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi Skarżącego mimo naruszenia przez organ odwoławczy zaskarżaną decyzją przepisów prawa materialnego, tj. art. 535 k.c. poprzez jego błędną wykładnię, a skutkującą błędnym przyjęciem, że skarżący nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w którym podtrzymano dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2015 r. organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z kolei art. 183 tej ustawy stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany był granicami skargi kasacyjnej. Za podstawę wyroku z 25 marca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2373/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z których wynika, że N. Sp. z o.o. w W. nabyła za pośrednictwem serwisu internetowego samochód marki Seat Toledo. Po wygranej aukcji internetowej podatnik otrzymał umowę oraz fakturę sprzedaży, dokonano zapłaty na rachunek hiszpańskiej spółki. Uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera jednoznaczne stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna opiera się na podstawie z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. Naruszenie prawa materialnego może nastąpić przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Błędna wykładnia to mylne zrozumienie treści przepisu. Naruszenie prawa przez niewłaściwe zastosowanie to błąd subsumcji, czyli wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Sąd administracyjny nie stosuje żadnego przepisu prawa materialnego, w sensie wiążącego ustalenia konsekwencji prawnych stwierdzonych faktów, dokonuje jedynie oceny zastosowania prawa materialnego przez organ administracji. Zarzucając Sądowi I instancji w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie (art. 101 ust. 2 pkt 2 u.p.a.) kasator w istocie kwestionuje ustalenie organów podatkowych, że obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstał [...] czerwca 2011 r., czyli z dniem nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, ponieważ nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju. Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika jednoznacznie, że zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być skutecznie uzasadniony próbą zwalczania poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych (por. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 178/13, LEX nr 1501745). Niedopuszczalne jest postawienie zarzutu naruszenia prawa materialnego zamiast zarzutu naruszenia przepisów postępowania i podważanie za jego pomocą ustaleń faktycznych. Próba zwalczenia ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd I instancji nie może bowiem nastąpić przez zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Ewentualnie może być ona skuteczna tylko w ramach podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2) p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 654/12, LEX nr 1487732). Skoro kasator nie podważył skutecznie w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. ustalenia, że samochód osobowy Seat Toledo był pojazdem samochodowym objętym pozycją CN 8703 przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, to miały w sprawie zastosowanie obowiązujące w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego tego samochodu przepisy prawa materialnego, t.j. przepisy ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. Stosownie do przepisu art. art. 100 ust. 1 pkt 2) tej ustawy, opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 2 pkt 9) u.p.a., nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem: 1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju; 2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (art. 101 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.a.). Z kolei według art. 102 ust. 1 i 2 u.p.a., podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Zgodnie z art. 100 ust. 5 pkt 1) u.p.a., na potrzeby niniejszego działu za sprzedaż samochodu osobowego uznaje się jego sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. O sprzedaży mowa jest w art. 101 ust. 2a u.p.a., art. 101 ust. 3 u.p.a., art. 101 ust. 4 u.p.a., przepisy te dotyczą pierwszej sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wyprodukowanego na terytorium kraju; dnia powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dzień wydania, dzień wykonania czynności z art. 100 ust. 5 pkt 2-9 u.p.a.); sprzedaży samochodu osobowego potwierdzonej fakturą, kiedy obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania. Sprzedawca jest obowiązany do wykazania na wystawionej fakturze kwoty akcyzy od dokonanej sprzedaży. Obowiązek ten odnosi się jedynie do sprzedawców, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej akcyzą, tj. gdy jest to pierwsza sprzedaż na terenie kraju, przed którą nie występowało nabycie wewnątrzwspólnotowe lub import. Przepisy o sprzedaży Kodeksu cywilnego nie mają zastosowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Ustawodawca posłużył się bowiem w tym wypadku pojęciem nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel bez odwołania się do instytucji prawa cywilnego. Przywóz samochodu osobowego nie zawsze musi wiązać się z przeniesieniem prawa do rozporządzania samochodem jak właściciel lub też prawo to może zostać przeniesione w różnym momencie, tj. przed przemieszczeniem jak i po przemieszczeniu pojazdu na terytorium kraju. W sytuacji gdy nabycie prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem pojazdu do Polski, przepisy akcyzowe wskazują, że obowiązek podatkowy w akcyzie powstaje z dniem przemieszczenia tego pojazdu na terytorium kraju. Sytuacja taka będzie miała miejsce, jeżeli zakup samochodu nastąpi przed jego przywozem do Polski. Natomiast jeżeli prawo do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpi po przemieszczeniu pojazdu na terytorium kraju, obowiązek podatkowy powstanie w momencie nabycia prawa do rozporządzania samochodem jak właściciel. Należy więc zaznaczyć, że w drugim przypadku co do zasady podatnikiem akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego będzie właściciel samochodu, a nie jego zagraniczny dostawca, który może dokonać przemieszczenia samochodu osobowego do Polski, a następnie na terenie kraju dokonać dostawy. Zgodnie z podstawową zasadą opodatkowania akcyzą jej przedmiotem jest konsumpcja danego towaru, w tym przypadku użytkowanie samochodu osobowego na polskich drogach. W rozpoznawanej sprawie N. Sp. z o.o. w W. nabyła za pośrednictwem serwisu internetowego samochód marki Seat Toledo. Po wygranej aukcji internetowej podatnik otrzymał umowę oraz fakturę sprzedaży, dokonano zapłaty na rachunek hiszpańskiej spółki A. S.A. W dniu [...] czerwca 2011 r. został sporządzony protokół przekazania pojazdu. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstał z dniem nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, ponieważ nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (art. 101 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.a.). W rozumieniu art. 184 p.p.s.a. skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. i podlega oddaleniu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.).