II GSK 1303/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędziowie NSA Ludmiła Jajkiewicz (spr.) Zofia Przegalińska Protokolant Paulina Marchewka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. J. W. P. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 marca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 746/15 w sprawie ze skargi G. B. na informację M. J. W. P.U. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., 2. zasądza od G. B. na rzecz M. J. W. P. U. 220 (dwieście dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 746/15, w sprawie ze skargi Gminy B. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zawartą w piśmie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ. Do wydanego wyroku złożono zdanie odrębne. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia [...] r. M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała Burmistrza Gminy B., że – stosownie do treści art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej u.z.p.p.r. – projekt ,,Od B. po R. – szlak historii ziemi b. i tradycyjnych pielgrzymek do sanktuarium’’ złożony w ramach Działania 6.2, przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej, ale nie został skierowany do dofinansowania, z uwagi na nieuzyskanie odpowiedniej liczy punktów. W wyniku protestu złożonego przez skarżącego pismem z dnia [...] r. organ poinformował Burmistrza Gminy, że protest został uwzględniony w części, wskazując za podstawę rozstrzygnięcia art. 30b u.z.p.p.r. oraz ogólnikowo zapisy Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach [...] , przyjętej przez Zarząd Województwa M. uchwałą nr [...] z dnia [...] r., która polega na sprawdzeniu zgodności prowadzonej oceny z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący oraz sprawdzeniu, czy ocena została przeprowadzona w sposób właściwy i zgodny z Regulaminem oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. [...] , stanowiących załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa M. z dnia [...] r. Kryteria wyboru finansowych operacji przyjęte zostały przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr [...] z dnia [...] r. Pismem z [...] r. organ poinformował skarżącego, że projekt przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej uzyskując [...] punktów na [...] możliwych. Skarga na powyższą informację została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 stycznia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3384/14. Pismem z dnia [...] r. organ poinformował Burmistrza Gminy B., iż - zgodnie z zapisami Procedury Odwoławczej – w ramach kryterium: nr 2 Ocena merytoryczna horyzontalna (część B) – Komplementarność z innymi projektami. Projekt jest komplementarny pod względem międzyfunduszowym; obaj eksperci przyznali po dwa punkty; nr 3 Ocena merytoryczna szczegółowa (część C) – Promowanie walorów przyrodniczych obszar, na którym realizowany jest projekt – obaj eksperci przyznali po[...]punktów; nr 2 Ocena strategiczna (część A) – Konkurencyjność w układzie ponad lokalnym – obaj eksperci przyznali po [...] punkty; nr 5 Ocena strategiczna (część A) – Zasięg przestrzennego oddziaływania projektu – obaj eksperci przyznali po[...]punkty; nr 6 Ocena strategiczna (część A) – Efekt synergiczny na inne sfery społeczno-gospodarcze niż przedmiot projektu – obaj eksperci przyznali po [...]punkty. W przypadku każdego kryterium wskazano stanowiska poszczególnych ekspertów. Organ nie odniósł się do tego, co stanowiło podstawę wniesionego w tym zakresie protestu, jak też nie wskazał, jakie w tym zakresie zajmuje stanowisko. Końcowo, podkreślił, że wniosek uzyskał wynik [...] punktów (na [...] możliwych) oraz określił kryteria w wyborze projektów do dofinansowania; w szczególności podano, że wniosek – z powodu braku środków finansowych - nie został przyjęty do dofinansowania (został umieszczony na liście rezerwowej). Rozpoznając skargę na powyższe pismo Sąd I instancji uznał, że organ w niniejszej sprawie nie zajął merytorycznego stanowiska w przedmiocie ustaleń faktycznych zwartych zarówno w piśmie z dnia [...] r. jak i w zaskarżonym piśmie z dnia [...] r. ograniczając się jedynie do przytoczenia opinii ekspertów, bez słowa komentarza zwłaszcza, co do zarzutów zawartych w proteście, co w ocenie Sądu narusza konstytucyjną zasadę praworządności. Powyższe rozważania znajdują się dopiero w odpowiedzi na skargę, jednakże w ocenie Sądu jego kontroli w zakresie legalności podejmowanych działań nie stanowi powyższa odpowiedź, lecz treść informacji zwartych w zaskarżonym piśmie. Sąd wskazywał również, że organ dokonując merytorycznej oceny złożonego wniosku błędnie ograniczył się jedynie do tych elementów, które wynikają wprost z jego treści, pomijając informacje, które wynikały z załącznika do wniosku w postaci Stadium Wykonalności Projektu, co stoi zarówno w sprzeczności z obowiązującymi przepisami u.z.p.p.r. jak również z uzasadnieniem uchwały Zarządu Województwa M. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie wzoru umowy o dofinansowanie projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. [...] oraz stanowiącym do uchwały załączniku - znajdującym również zastosowanie także w sprawach o dofinansowanie rzeczonego projektu, w którym można znaleźć definicję "wniosku o dofinansowanie projektu". Podsumowując, w ocenie Sądu rozpoznającego skargę dokonana w niniejszej sprawie przez Dyrektora MJWPU ocena merytoryczna projektu Gminy B., która stała się następnie podstawą do wydania rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi, zawierała zasadnicze uchybienie, polegające na tym, że rozpoznając protest pominięto te wszystkie zarzuty Gminy B., które jako uzasadnienie odwoływały się do cytowanej treści Studium Wykonalności Projektu. Takie działanie Dyrektora MJWPU należało uznać za naruszenie prawa, gdyż nie został w istocie wypełniony wymóg dokonania merytorycznej weryfikacji zasadności ocen eksperckich, co do całości projektu. W końcowych rozważaniach Sąd I instancji powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w szczególności treść motywów zawartych w uzasadnieniach wyroku z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt II GSK 1969/14, z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 126/10, z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1727/11. Skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie Sądu I instancji wniosła M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych, zarzucając: naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, prowadzące do nietrafnego uznania, że zaskarżona informacja organu z dnia [...]r. nie zawiera wszystkich wymaganych prawem elementów, w tym podstawy prawnej dokonanej oceny wniosku o dofinansowanie; naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 1 pkt 2 i 8 u.z.p.p.r. w zw. z art. 15 ust. 4 oraz art. 17 ust. 1a u.z.p.p.r. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe ich zastosowanie prowadzące do nietrafnego poglądu, że organ jako instytucja zarządzająca POWM nie jest upoważniona do określenia w Szczegółowym opisie priorytetów RPO WM oraz dokumentach składających się na system realizacji RPO WM, że ocena wniosku o dofinansowanie na konkretnym etapie oceny wniosku dokonana będzie wyłącznie w oparciu o treści wymienione w konkretnych dokumentach aplikacyjnych i w konsekwencji nietrafnym przyjęciu, że organ oceniając wniosek o dofinansowanie w zakresie oceny strategicznej winien był wziąć pod uwagę także treści zawarte w załączniku do wniosku o dofinansowanie - nazwanym stadium wykonalności; naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 7 Konstytucji RP poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie prowadzące do nietrafnego poglądu, że organ uchylił się od merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie, czym miał naruszyć konstytucyjną zasadę praworządności; naruszenie przepisu prawa procesowego, które mogło mieć wpływy na wynik sprawy, tj. art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 26 ust. 1 pkk 2 i 8, art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. oraz art. 7 Konstytucji RP polegające na uwzględnieniu skargi pomimo tego, że ocena projektu o nr rej. MJWPU. [...] została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, ponieważ organ dokonał merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie i w sposób zgodny z prawem uzasadnia swoją ocenę; naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1 i art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 22 lipca 2002 prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.); dalej: p.u.s.a., poprzez sprawowanie niewłaściwej sądowej kontroli legalności działań administracji publicznej, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że organ naruszył treść art. 30c ust. 3 pkt. 1 u.z.p.p.r. Wobec powyższych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie od Gminy B. na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych. Uzasadniając zarzuty wnosząca skargę kasacyjną przedstawiła argumentację prawną przemawiającą za ich zasadnością. Pismem z dnia [...] r. skarżąca kasacyjnie wniosła pismo procesowe, w którym podniosła szczegółową argumentację zajętego w sprawie stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zwarzył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w stosunku do zaskarżonego orzeczenia jest zdeterminowany, poza przypadkami nieważności postępowania, granicami środka zaskarżenia. W myśl art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wnosząca skargę kasacyjną w ramach podstaw kasacyjnych podniosła zarzut naruszenia m.in. art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 15, art. 17, art. 26 ust. 1 pkt 2 i 8, art. 30a ust. 3 tej ustawy, a także art. 7 Konstytucji RP, z czym należy się zgodzić. Zajęte przez Sąd I instancji stanowisko należało co najmniej ocenić jako przedwczesne. Ponownych rozważań wymagają, podnoszone w skardze zarzuty. Stosownie do art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. sąd może uwzględnić skargę i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, gdy stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Co oznacza, że Sąd I instancji jest zobowiązany do wykazania, w jaki sposób instytucja zarządzająca naruszyła prawo przy ocenie projektu, co nie może polegać wyłącznie na przytoczeniu ogólników bądź poglądów, które nie mają oparcia w stanie faktycznym i prawnym sprawy. Sąd nie może się uchylić się od merytorycznego rozpoznania sprawy, tylko z tego powodu, że podstawą jej załatwienia były w głównej mierze dokumenty opracowane przez upoważnioną instytucję zarządzającą. Jak wynika z treści art. 26 u.z.p.p.r. do zadań instytucji zarządzającej (za którą uważa się: właściwego ministra, ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd województwa, odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację programu operacyjnego – art. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.) należy szereg zadań, w tym przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1 (ust. 1 pkt 2) oraz określenie systemu realizacji programu operacyjnego (ust. 1 pkt 8). Powołany przepis tworzy więc podstawę prawną dla instytucji zarządzającej do opracowania dokumentacji operacyjno – wdrożeniowej regulującej realizację programu operacyjnego, a zarazem wespół z innymi przepisami u.z.p.p.r. (v. art. 15 czy art. 17), stanowi wzorzec kontroli poprawności podjętych przez instytucję zarządzającą działań zarówno na etapie tworzenia tego systemu jak i jego realizacji. Oznacza to, że kontrola sądu administracyjnego powinna być przeprowadzona w ściśle określonych ramach, co niewątpliwie nie jest łatwym zadaniem, zważywszy, że charakter tych postępowań jest złożony. Sąd administracyjny dokonując kontroli zaskarżonej czynności powinien zatem zadbać, aby jego ocena nie naruszała przyznanych instytucji zarządzającej prerogatyw. W praktyce oznacza to zbadanie przez sąd administracyjny, czy ocena wniosku i rozpoznanie środków odwoławczych nie naruszała ustalonych procedur. Sąd powinien przy tym pamiętać, że instytucja zarządzająca ma możliwość wprowadzenie etapowej oceny projektu (v. art. 30a ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 30b ust. 2 pkt 1 u.z.p.p.r.), a z drugiej strony, że ciąży na niej obowiązek opracowania kryteriów wyboru projektu (art. 26 ust. 1 pkt 3 u.z.p.p.r.). Przepisy ustawy nie zawierają opisu kryteriów, pozostawiając ich skonstruowanie i typizację właściwej instytucji zarządzającej oraz Komitetowi Monitorującemu, co oznacza, że sąd administracyjny, jeśli nie wykaże istotnego naruszenia prawa w tym zakresie, nie może kwestionować ich treści czy też źródeł, na podstawie których są one weryfikowane. Można jedynie zauważyć, że w zależności od przyjętej klasyfikacji kryteria te mogą być dzielone na: ogólne i szczególne, na formalne (tzw. dostępu) i merytoryczne, czy też na kryteria o mieszanym charakterze, np. horyzontalne, strategiczne, występujące na różnych etapach procedury konkursowej. Innymi słowy sąd administracyjny powinien dokonać kontroli z uwzględnieniem charakteru kryteriów zastosowanych przez instytucję zarządzającą na poszczególnych etapach oceny projektu. W stanie sprawy Sąd I instancji uwzględnił skargę z dwóch powodów: po pierwsze, że informacja z dnia [...]r. nie zawierała jakiejkolwiek podstawy prawnej rozstrzygnięcia, a po drugie, że organ rozstrzygający sprawę nie poczynił jakichkolwiek samodzielnych ustaleń, nie odniósł się do treści argumentacji zawartej w proteście, przytaczając jedynie – bez jakiegokolwiek słowa komentarza – stanowisko ekspertów (strona 11 wyroku). Zajęte przez Sąd stanowisko nie jest przekonywujące. W myśl art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające wskazanie: 1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest; 2) terminu wniesienia protestu; 3) formy i trybu wniesienia protestu; 4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6. Z przepisu tego wynika, że organ jest zobowiązany do poinformowania wnioskodawcy o wynikach oceny projektu, a w przypadku uzyskania oceny negatywnej pouczenie go o przysługujących mu środkach zaskarżenia. Elementem obligatoryjnym informacji jest również uzasadnienie oceny. Z uwagi jednak na treść art. 37 u.z.p.p.r. (wyłączającego stosowanie przepisów k.p.a.) brak jest podstaw do przyjęcia, że treść informacji, a zwłaszcza jej uzasadnienie, powinna spełniać standardy określone w art. 107 § 3 k.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych, z uwagi na brak w tym zakresie w u.z.p.p.r. regulacji, przyjmuje się, że uzasadnienie informacji o wynikach oceny powinno zawierać treść, która pozwoli wnioskodawcy na sformułowanie prawidłowego protestu. Zatem powinno być ono zrozumiałe dla wnioskodawcy oraz wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść, to należy uznać, że odpowiada ono prawu. W stanie sprawy organ w przesłanej do wnioskodawcy informacji z dnia [...] r. poinformował stronę, że jej wniosek przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej, ale ze względu na wyczerpanie środków finansowych, nie został skierowany do dofinansowania. Wnioskodawca został też pouczony o prawie i sposobie wniesienia protestu. Nadto, organ poinformował wnioskodawcę o ilości uzyskanych punktów ([...]na [...] możliwych) oraz uzyskaniu wymaganego minimum (60,00 %), a także przekazał (jako załącznik) kopie kart oceny merytorycznej. Karty te zostały sporządzone w układzie tabelarycznym z podziałem na następujące pozycje: 1) "kryterium wraz z opisem"; 2) "maksymalna ilość punktów"; 3) "źródło informacji", gdzie wskazano jako podstawę oceny, albo wniosek o dofinansowanie projektu (część A – ocena strategiczna, kryterium 1, 2, 3, 4, 5, 6 oraz część C – ocena szczególna, kryterium 3), albo wniosek o dofinansowanie projektu (wraz załącznikami) oraz Dokumenty potwierdzające deklarowaną we wniosku kompletność, np. Plan Działań w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (część B – ocena merytoryczna horyzontalna, kryterium 2), albo na inne źródła (np. wniosek o dofinansowanie projektu, biznes plan, załączniki – część C, kryterium 1; wniosek o dofinansowanie projektu i studium wykonalności albo biznes plan – część C, kryterium 7) 4) "punktacja", w pozycji tej wyodrębniono podpozycje wraz z opisem przyznawania punktów; 5) "przyznana liczba punktów"; 6) "przyznana liczba punktów dla całego projektu" oraz 7) "uzasadnienie/uwagi", w którym oceniający przedstawiał swoją opinię na temat konkretnego kryterium. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dołączone w formie załącznika do informacji karty ocen merytorycznych stały się częścią integralną tej informacji. Nadto, analiza danych zawartych w tych kartach prowadzi do wniosku, że zapoznanie się z oceną dokonaną przez ekspertów nie wymagała większego wysiłku intelektualnego czy też zabiegów interpretacyjnych, a tym samym pozwalała na sformułowanie protestu, czego dowodem jest złożony przez wnioskodawcę protest. Poszczególne pozycje zostały opracowane w sposób jasny i kompletny. Pismem z dnia [...] r. organ, powołując się na procedury obowiązujące w ramach rozpoznawania wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM [...], poinformował, że w odniesieniu do kryterium 1 i 3 części A protest został oddalony, wyjaśniając powody zajętego stanowiska. Natomiast w pozostałym zakresie (kryterium 2, 5 i 6 części A, kryterium 2 części B i kryterium 3 części C) organ skierował do ponownej oceny merytorycznej, uznając, że dokonana przez ekspertów ocena budzi uzasadnione zastrzeżenia. Pismem z dnia [...] r., powołując się na obowiązujące procedury przy rozpoznawaniu wniosku jak i środków odwoławczych, organ poinformował wnioskodawcę (powołując się na opinię ekspertów odnośnie kryteriów powtórnie ocenianych), że wniosek, po pozytywnym rozpoznaniu środka odwoławczego, przeszedł pomyślnie ocenę merytoryczną, ale z uwagi na wyczerpanie środków finansowych nie został skierowany do dofinansowania. Storna została też poinformowana o prawie i sposobie wniesienia skargi do WSA. Organ poinformował też, że wniosek uzyskał [...] punktów na [...] możliwych, osiągając wymagane 60 %. Również i w tym wypadku dołączył do informacji karty ocen merytorycznych. Z informacji tych wynikało, że przy ponownej ocenie eksperci przyznali zakwestionowanym kryteriom maksymalną ilość punktów, co najwyraźniej uszło uwadze Sądu I instancji. Dlatego też co najmniej niezrozumiałe jest kwestionowanie ustaleń organu w tym zakresie, a także żądanie sporządzenia bardziej obszernego uzasadnienia. Skoro organ przyjął ocenę ekspertów za prawidłową i była ona w pełni pozytywna dla strony. Odnosząc się natomiast do poniesionego przez Sąd I instancji braku podania w informacji podstaw prawnych, to należy przypomnieć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych był niejednokrotnie wyrażany pogląd, że tego rodzaju wada nie dyskwalifikuje danego aktu w stopniu nakazującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Pod warunkiem, że wydanie tego aktu miało w ogóle umocowanie w prawie. Tak więc, aby z tego powodu Sąd I instancji mógł zakwestionować zaskarżony akt powinien był wykazać brak podstaw do dokonania czynności, czego nie uczynił. W tym miejscu wypada jedynie zauważyć, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona de facto zakwestionowała przyjęte przez instytucję zarządzającą procedury: oceny wniosków i odwoławczą (strona [...]skargi). Strona domagała się stwierdzenia, że niedopuszczalne było określenie przez organ w uchwale informacji, na podstawie których należy badać poszczególne kryteria, zwłaszcza w sytuacji, gdy dokonana przez organ ocena merytoryczna projektu, w zakresie spełnienia przez większą cześć kryteriów, oparta została wyłącznie na wniosku o dofinansowanie z pominięciem Studium Wykonalności Projektu. Zobowiązywało to Sąd I instancji do rozważenia, czy przyjęty sposób procedowania nie narusza przepisów u.z.p.p.r., a jeśli tak, to w jakim zakresie. Pod tym jedynie warunkiem Sąd mógł przychylić się do stanowiska skarżącego. Strona domagała się również stwierdzenia, że przyjęta przez organ procedura odwoławcza nie spełnia ustawowych wymogów jasności i nie określa konsekwencji prawnych określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu, w sposób przejrzysty i precyzyjny, zwłaszcza w sytuacji, gdy doszło do rozpoznania kryteriów wyboru projektu nie w całokształcie, a jedynie w tej części, która została uwzględniona w wyniku złożonego protestu. Zobowiązywało to Sąd I instancji do rozważenia, czy istotnie doszło do naruszenia tych procedur lub też, czy przyjęte przez organ procedury naruszają przepisy u.z.p.p.r. Tego rodzaju rozważań w zaskarżonym wyroku zabrakło. Brak wskazania w informacji podstawy prawnej, jak wcześniej zostało wskazane nie musi stanowić o konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego informacji, a co ważniejsze nie oznacza, że doszło do naruszenia procedur oceny wniosku. Na marginesie wypada jedynie zauważyć, że z przepisów u.z.p.p.r. wynika, że określanie procedur odwoławczych czy też opisywanie priorytetów programu operacyjnego, systemu realizacji programu operacyjnego, należy do zadań instytucji zarządzającej (art. 26 ust. 1 pkt 2 i 8 u.z.p.p.r.). Z przepisów tych nie wynika, aby istniał obowiązkek zamieszczania w pismach informujących o wynikach oceny projektu regulacji w zakresie przygotowania, zarządzania i kontroli programów operacyjnych. Stąd też powołanie się przez organ dopiero w odpowiedzi na skargę na te regulacje nie świadczy o wadliwym sporządzeniu informacji, a co najwyżej miało stanowić charakter wyjaśniający, informacyjny. Tym bardziej, że podmiot przystępujący do konkursu powinien zapoznać się z dokumentami konkursu. Za takie nie można też uznać sporządzenie informacji na podstawie ocen merytorycznych ekspertów, tym bardziej, że jak wskazała wnosząca skargę kasacyjną pominięcie tej oceny lub wyrażenie odmiennej opinii w tym względzie stanowiłoby naruszenie Regulaminu Komisji Konkursowej. Trzeba też zauważyć, że stosownie do art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Nie jest to wymóg, ale prawo instytucji zarządzającej skorzystania z ekspertów. W tym wypadku byli to pracownicy M. Biura Planowania Regionalnego. Powołanie ekspertów miało na celu zapewnienie rzetelnej i bezstronnej ocenęstronną zapewnienie enie rdawcy wynikało dnione zastrzeżenia projektu, co należy do obowiązków instytucji, której powierzono czynności związane z wyłonieniem projektów do dofinansowania (art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.). Również Sąd ten nie wyjaśnił, w jaki sposób na ocenę kryteriów i rozpoznanie protestu miałaby wpłynąć definicja "wniosku o dofinansowanie projektu" zawarta we wzorze umowy o dofinansowanie. Zawarcie umowy o dofinansowanie należy do końcowego etapu procedowania nad wnioskiem, a co za tym idzie nie wystarczy proste odwołanie się do zawartej we wzorze definicji "wniosku o dofinansowanie projektu". Sąd administracyjny dokonując kontroli pod względem legalności (art. 1 § 2 p.u.s.a. ) nie może poprzestać na ogólnikowych stwierdzeniach oraz przytoczeniu poglądów wyrażonych przez sądy administracyjne w innych podobnych sprawach. Sąd I instancji nie wykazał też, na czym miałoby polegać naruszenie dwóch fundamentalnych zasad polityki rozwoju, tj. zasady równego dostępu do pomocy oraz zasady przejrzystości reguł oceny projektów, (art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.). W myśl zasady równego dostępu do pomocy instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju mają obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Co wymaga wykazania, na czym miałoby polegać odstępstwo od przyjętych reguł w odniesieniu do któregokolwiek z uczestników postępowania. Takich rozważań w zaskarżonym wyroku również brak. Natomiast zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości i nakłada na instytucję zarządzającą nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Gwarantem czego jest chociażby obowiązek ogłoszenia kryteriów wyboru projektów (art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r.). Wykazanie naruszenia tej zasady wymaga przede wszystkim przeanalizowania opisu kryteriów i źródeł, na podstawie których są one oceniane. Badanie czy kryteria zostały prawidłowo skonstruowane i stypizowane przez instytucję zarządzającą nie powinno odbywać się jedynie na podstawie treści pisma informującego o ocenie projektu. Powinno być przeprowadzone w szerszym aspekcie. W okolicznościach sprawy organ wskazał, że brak było podstaw do oceny zakwestionowanych przez wnioskodawcę kryteriów według załączonego do wniosku tzw. "studium wykonalności projektu". Należy założyć, przy braku kontrargumentów, że przyjęty przez organ sposób oceny projektu nie tylko obowiązywał wszystkich uczestników postępowania, ale miał też oparcie w dokumentacji. Tym samym zmiana oceny projektu na etapie rozpoznawania protestu naruszałaby wskazane wcześniej zasady polityki rozwoju. Jak zostało wcześniej wskazane kryteria wyboru projektu mogą być różne i różnić się w zależności od etapu wyboru projektu. Stąd też do ich oceny mogą być wykorzystywane różne dokumenty. Sąd I instancji dokonując ponownie kontroli zaskarżonej informacji powinien odnieść się również i do tej kwestii. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach kasacyjnych. Sąd I instancji rozpoznając ponownie sprawę będzie zobowiązany uwzględnić dokonaną powyżej wykładnię prawa, a także rozważyć, czy nie zachodzi konieczność zastosowania art. 30i u.z.p.p.r. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.