I SA/Wa 230/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) Sędziowie: WSA Magdalena Durzyńska WSA Iwona Kosińska Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J.K w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 289/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej J.K. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi J.K na bezczynność Prezydenta W., wyrokiem z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 289/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...] ozn. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W dniu 26 listopada 2012 r. akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 25 września 2012 r. zostały zwrócone do organu. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 990/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 289/12. W związku z dalszym nierozpoznawaniem przez organ wniosku odszkodowawczego, J.K oraz inny ze spadkobierców byłego właściciela nieruchomości – V.S pismem z dnia 16 listopada 2013 r. wezwali organ w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wykonaniu wyroku Sądu z dnia 25 września 2012 r. Jak wynika z akt sprawy organ nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia, ale postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...], zawiesił toczące się postępowanie, do czasu ustalenia następców prawnych zmarłego V.S. Powyższe postanowienie uchylone zostało przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [..] września 2014r. nr [...], który uznał, że świadczenie pieniężne jakiego domaga się strona, jest świadczeniem podzielnym, dlatego też organ może procedować w zakresie zaspokojenia części wierzytelności, niezależnie od pozostałych osób uprawnionych. Pismem z dnia 29 października 2014 r. J.K. ponownie wezwała Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r. W związku z niewydaniem decyzji, pismem z dnia 3 grudnia 2014 r. J.K. reprezentowana przez adw. K. N. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z kolejną skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku sądu z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 289/12, domagając się ukarania organu grzywną. Prezydent W., odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że w sprawie sporządzony już został operat szacunkowy określający wartość spornej nieruchomości, jednakże organ nie może wydać decyzji kończącej, z uwagi na nieustalenie następców prawnych zmarłego V.S. Przy pismem z dnia 26 marca 2015 r. organ przesłał do Sądu wydane przez siebie postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], którym to postanowieniem ponownie zawiesił toczące się postępowanie, do czasu ustalenia następców prawnych zmarłego V.S. W odpowiedzi na powyższe wstąpienie skarżąca zarzuciła organowi dalsze nieuzasadnione przedłużanie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów - 154 § 6 p.p.s.a). Z powołanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 289/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...], ozn. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Podkreślić należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. W przedmiotowej sprawie akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 25 września 2012 r. wpłynęły do organu w dniu 26 listopada 2012 r. Wskazać należy również, że w sprawie spełniony został także drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., a dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Skarżąca pismem z dnia 29 października 2014 r. wezwała bowiem Prezydenta W. do wykonania wyroku sygn. akt I SAB/Wa 289/12. Zważyć należy, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 25 września 2012 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że zgodnie z art. 154 § 3 ppsa, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postepowania lub oddalenia skargi. Powyższe oznacza, że zawieszenie przez organ postępowania odszkodowawczego nie ma dla niniejszej sprawy znaczenia. Ponadto termin do rozpoznania wniosku odszkodowawczego zakreślony w wyroku z dnia 25 września 2012 r. upłynął dla strony w dniu 26 stycznia 2013 r. O śmierci zaś V. S. Prezydent dowiedział z pisma skarżącej z dnia 17 czerwca 2014r. Do tego dnia organ miał wystarczająco dużo czasu na rozpoznanie złożonego wniosku odszkodowawczego. Ponadto Prezydent już raz zawiesił postępowanie administracyjne z uwagi na konieczność ustalenia następców prawnych zmarłego. Przypomnieć należy, że postanowienie to w dniu [...] września 2014 r., zostało uchylone przez Wojewodę [...], który to jednocześnie zobowiązał Prezydenta, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji uwzględnił pogląd przyjęty w orzecznictwie administracyjnym, iż prawo współwłasności nieruchomości i prawo do odszkodowania za udział w tej nieruchomości to dwa różne prawa majątkowe. Roszczenie o odszkodowanie ma charakter podzielny, co oznacza, że wierzyciel (skarżąca) może domagać się zaspokojenia swojej części wierzytelności. Wobec powyższego w realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 5000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.