II SA/Gl 1486/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Okręgowego Inspektoratu Pracy w K. w dniach [...] r. sporządzony został w dniu [...]r. protokół, w którym opisano wykazane w jej trakcie naruszenia przez Spółkę przepisów, w tym ustawy o transporcie drogowym. Pismem z dnia [...]r. Inspektor Pracy zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary za stwierdzone naruszenia ustawy o transporcie drogowym, a w dniu [...]r. wydał, powołując w podstawie prawnej art. 33 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. Nr 89, poz. 589 ze zm.) oraz art. 93 ust. 1 w związku z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.jedn. DzU. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.) decyzję nakładając na Prezesa Zarządu T. C. "A" Sp. z o. o. w K. karę pieniężną w kwocie [...] zł z tytułu stwierdzonych naruszeń prawa, tj. • art. 92a ust. 3 pkt 2 ustawy w związku z punktem 6.3.7 załącznika nr 3 - za nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z karty kierowcy A. C. za okres [...] r. - w wysokości [...]zł • art. 92 ust. 3 pkt 1 ustawy w związku z punktem 5.3. załącznika nr 3 - skrócenie dziennego czasu odpoczynku kierowcy K. B. w dniach [...]r. - łącznie w kwocie [...] zł; • art., 92 ust. 3 pkt 1 w związku z punktem 5.2. załącznika nr 3 - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy w dniu [...]r. przez kierowcę R. K. - w kwocie [...] zł; • naruszenie art. 92 ust. 3 pkt 1 ustawy w związku z punktem 5.1. załącznika nr 3 - przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przez kierowcę K. B. w trzech opisanych przypadkach - w łącznej kwocie [...] zł. . Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka "A" sp. z o.o. w K. Podniosła, iż kara pieniężna została nałożona bezzasadnie w stosunku do kierowcy A. C., który nie został wymieniony w protokole, który stwierdzał jakich kierowców poddano kontroli trakcie czynności przeprowadzonych przez inspektorów pracy. W ocenie odwołującej się Spółki brak nazwiska A. C. wśród nazwisk kierowców poddanych kontroli świadczy dobitnie o tym, że kierowca A. C. nie podlegał tej kontroli, a stąd kara pieniężna za nieokazanie danych elektronicznych z jego karty w okresie od dnia [...]r. - 5 dni - została nałożona niesłusznie. Rozpatrując złożone odwołanie Okręgowy Inspektor Pracy w K., zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., przywołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] nr [...] w całości i orzekł co do istoty sprawy poprzez nałożenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł. na "A" Sp. z o.o. w K. W uzasadnieniu organ stwierdził, że dwuinstancyjność postępowania administracyjnego oznacza, że ta sama sprawa podlega dwukrotnemu rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy, co powoduje, że organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, a obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Kontrola przeprowadzona w firmie "A" wykazała konkretne naruszenia przepisów prawa, które zostały dokładnie wymienione w protokole i w decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy rozpatrując sprawę podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie stwierdzonych naruszeń i powtórzył podstawy nałożonych kar, tj. • pkt 6.3.7 załącznika nr 3 - nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z karty kierowcy A. C. za okres [...]r. - za każdy dzień 500 zł, łącznie [...]zł; • pkt 5.3. załącznika nr 3 - skrócenie dziennego czasu odpoczynku - o czas powyżej 15 minut do jednej godziny - 100 zł, za każdą następną, rozpoczętą godzinę 200 zł, co łącznie w przypadku wykazanych uchybień kierowcy K. B. wyniosło [...] zł; • pkt 5.2. załącznika nr - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 do 30 minut - 150 zł, a za każde rozpoczęte 30 minut 200 zł, co w przypadku kierowcy R. K. wyniosło łącznie [...] zł; • pkt 5.1 załącznika nr 3 - przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny - 100 zł, a za każdą następną rozpoczętą godzinę 200 zł - co łącznie w przypadku G. B. dało karę w wysokości [...]zł. Strona odwołująca w złożonym odwołaniu praktycznie nie zakwestionowała nałożonych kar, za wyjątkiem tej dotyczącej kierowcy A. C.. Jednak w ocenie organu odwoławczego podniesione w tym zakresie zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Z przeprowadzonej kontroli sporządzony został protokół, w którym inspektorzy wyraźnie stwierdzili, że "nie przedłożono danych elektronicznych z karty kierowcy A. C. w okresie [...] r.(5 dni)". Zatem okoliczność ta została udokumentowana w wymaganej formie (art. 31 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy), a nadto protokół ten podpisała przedstawicielka kontrolowanej Spółki, czyniąc adnotację "uwagi wniosę w terminie 7 dni." Wprawdzie w tym terminie obecnie odwołująca się Spółka wniosła pisemne zastrzeżenia do tego protokołu, ale nie dotyczyły one faktu wystąpienia uchybienia, polegającego na nieprzedłożeniu w trakcie kontroli danych elektronicznych z karty kierowcy A. C.. Stąd też organ odwoławczy nie może uznać za zasadny zarzutu strony dotyczącego "braku wezwania inspektora pracy o okazanie danych z karty tego kierowcy". W toku prowadzonego postępowania odwoławczego Okręgowy Inspektor Pracy w K. stwierdził jednak, że organ pierwszej instancji w sposób błędny oznaczył stronę zaskarżonej decyzji, wskazując Prezesa Zarządu T. C., podczas gdyż stroną jest podmiot wykonujący przewozy drogowe - tj. "A" sp. z o.o.. Zgodnie bowiem z art. 92 a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 10.000 zł na każde naruszenie. Powyższy przepis nie przewiduje zatem nałożenia kary na członka organu zarządzającego podmiotem wykonującym przewóz drogowy. Z uwagi na powyższą wadliwość organ odwoławczy zmuszony był uchylić decyzję organu pierwszej instancji w całości, a uznając, że zgromadzony materiał dowodowy jest wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, orzekł jak w sentencji. Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyła "A" Sp. z o.o. w K. zarzucając decyzji Okręgowego Inspektora Pracy naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 107 § 3 i § 4, art. 156 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego a także naruszenie art. 76 §1 i § 3 w związku z art. 31 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie kontroli przewozu drogowego. Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że decyzja organu pierwszej instancji została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, a mimo to organ odwoławczy nie stwierdził jej nieważności naruszając art. 156 §1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podniosła, że ani organ pierwszej , ani organ drugiej instancji nie odniosły się w swoich decyzjach do zarzutu braku naruszenia w postaci skrócenia czasu odpoczynku tygodniowego przez kierowcę Z. C. i nałożenia kary w wysokości [...] zł, czym naruszyły art. 107 § 3 i § 4 Kodeksu. Za niesłuszną skarżąca Spółka uznała karę pieniężną w kwocie [...] zł, podkreślając, że stwierdzone naruszenia powinny być dokumentowane w sposób określony w art. 31 ust. 2 pkt 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. W myśl tego przepisu protokół kontroli powinien spełniać określone warunki. Sporządzony w niniejszej sprawie protokół tych wymagań nie spełnia. Zapisy protokołu choć stwierdzają, iż "nie przedłożono danych elektronicznych z karty kierowcy A. C. w okresie [...] r.", to jednak nie wymienia wśród kierowców poddanych kontroli - kierowcy A. C.. Zatem z protokołu tego nie wynika by kierowca A. C. był poddany kontroli i z tego powodu nie okazano danych zapisanych na karcie tego kierowcy. W odwołaniu wskazano, że nie popełniono naruszenia określonego w Lp. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy i wskazano na zapisy w protokole kontroli, które nie potwierdzają jego popełnienia. Organ odwoławczy winien rozstrzygnąć wątpliwości wynikające z nieprawidłowości popełnionych przez inspektora podczas kontroli i braku jednoznaczności ustaleń na korzyść strony. Mimo to organ odwoławczy nie uwzględnił tych niejasności, przenosząc skutki niedbalstwa inspektora w zakresie nieprawidłowego przeprowadzenia kontroli i jej dokumentowania w sposób niezgodny z prawem na stronę, czym naruszono art. 9 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. W piśmie procesowym z dnia [...]r. strona skarżąca podtrzymała żądanie skargi, podkreślając ponownie wadliwe sporządzenia protokołu kontroli. Podniesiono, że kierowca A. C. w wymienionych w protokole dniach wykonywał przewóz na podstawie umowy cywilno- prawnej, a skoro nie był pracownikiem skarżącej to inspektor nie miał prawa żądać od skarżącej danych z karty kierowcy. Zarzuciła tym samym Spółka przeprowadzenia kontroli w zakresie przekraczającym uprawnienia organu, co stanowi naruszenie art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. W odniesieniu do zarzutu niestwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji stwierdził, iż Kodeks wyklucza możliwość stwierdzenia nieważności decyzji w postępowaniu odwoławczym. W stosunku do zarzutu nieustosunkowania się do treści pisma z dnia [...]r. Okręgowy Inspektor Pracy w K., uznał go za nieuzasadniony, wskazując na fragment wydanej decyzji, gdzie wyraził swoje stanowisko w tym zakresie i podkreślając, iż zastrzeżenia te nie dotyczą uchybienia polegającego na nieprzedstawieniu w czasie kontroli danych elektronicznych z karty kierowcy A. C.. Odnosząc się do zarzutów dotyczących wadliwego sporządzenia protokołu z kontroli, w którym zawarto niejednoznaczne postanowienia, wprowadzające w błąd przedsiębiorcę, a tym samym stanowiące naruszenie art. 8 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, powtórzył argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił nadto, że art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego określa granice postępowania wyjaśniającego prowadzonego przed organem odwoławczym . Oznacza to, że organ odwoławczy nie jest obowiązany do przeprowadzania postępowania dowodowego w jego całokształcie. W przypadku zaś stwierdzenia, że sposób przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ pierwszej instancji nie budzi zastrzeżeń, ocena zgromadzonego materiału dowodowego jest prawidłowa, nie jest obowiązany do poszukiwania dalszych dowodów. Tylko w przypadku stwierdzenia, że zgromadzony materiał dowodowy nie jest wystarczający do prawidłowego załatwienia sprawy może mieć zastosowanie przywołany art. 136 Kodeksu, względnie organ odwoławczy może ocenić czy nie ma podstaw do wydania decyzji kasacyjnej. W niniejszej sprawie organ orzekając o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł uznał za udowodnione ujawnione podczas kontroli nieprawidłowości a nałożoną z tego tytułu wysokość kar pieniężnych określonych w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym za prawidłową. Na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej Spółki podtrzymał skargę oraz zawarte w niej oraz w piśmie z dnia [...]r. wnioski i zarzuty. Podkreślił, że Spółka zawarła z A. C. umowę o dzieło. Zaakcentował, że protokół kontroli nie wymieniał naruszeń, co do kierowcy A. C. oraz nie wskazywał, że podlegał on w ogóle kontroli. Zatem w sytuacji, gdy podstawą decyzji może być jedynie wynik protokołu kontroli, brak jest podstaw do nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę oraz w motywach zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż z treści protokołu wynika, że stwierdzono naruszenia dotyczące kierowcy A. C., chociaż nie został on wymieniony na wstępie protokołu, jako kierowca poddany kontroli. Odnosząc się od pisma skarżącej z dnia [...]r. wyjaśnił, że organy inspekcji pracy w ramach uprawnień przyznanych ustawą o transporcie drogowym władne są do kontroli przedsiębiorcy w rozumieniu tej ustawy, która nie ogranicza możliwości nałożenia kar jedynie na pracodawców. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja o nałożeniu na skarżącą spółkę jako przedsiębiorcę kary pieniężnej z tytułu stwierdzonych w trakcie postępowania naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym m.in. dotyczących czasu pracy kierowców– czasu prowadzenia pojazdów, odpoczynku, przerw w pracy czy dokumentowania tego czasu pracy kierowcy nie narusza prawa materialnego, ani też w toku postępowania organ administracji nie naruszył reguł procedury w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Zgodnie zaś z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Zatem kontrolują czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje fakt przeprowadzenia przez inspektorów pracy kontroli w przedsiębiorstwie wykonującym przewozy drogowe - w "A" Sp. z o.o. w K. Fakt ten potwierdza pisemny protokół sporządzony przez starszego inspektora pracy L. M. i podpisany przez niego i przedstawicielkę Spółki A. S. w C. w dniu [...]r. Protokół ten określa zakres przeprowadzonej kontroli oraz stwierdzone niezgodności i naruszenia obowiązujących przepisów i stał się podstawą dla wydanej w dniu [...]r. decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Na wskazaną w decyzji kwotę kary pieniężnej w wysokości [...]zł. składają się dokładnie wymienione kary za dokonane przez skarżącą naruszenia obowiązujących przepisów - w postaci konkretnych uchybień wymienionych w załączniku nr 3 do cytowanej ustawy. W stosunku do większości z nich Spółka nie wniosła zastrzeżeń, kwestionując tak w odwołaniu, jak i w skardze karę w wysokości [...]zł nałożoną z tytułu naruszenia zapisu 6.3.7 załącznika nr 3 - tzn. nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z karty kierowcy z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - kierowcy A. C. za okres [...]r. Kara taka wynosi 500 zł za każdy dzień, co w sumie przy braku danych za pięć dni dało kwotę [...]zł. Zastrzeżeń Spółki w stosunku do tej kwoty kary nie można uznać za zasadne. Wprawdzie faktycznie na stronie drugiej protokołu stwierdzono, że kontrolą objęto okres [...]r., a w toku czynności poddano kontroli następujących kierowców, gdzie wymieniono pięciu kierowców wśród, których nie ma kierowcy A. C., ale nie oznacza to, że sprawdzenia tylko tych kierowców w czasie kontroli dokonano. Wynika to zarówno z dalszej części protokołu, gdzie wskazano konkretne naruszenia przepisów - odnosząc je także do innych, nie wymienionych na wstępie kierowców (np. Z. C. czy K. B.), a w stosunku do których skarżąca nie podniosła podobnego zarzutu, że nie zostali wymienieni na wstępie wśród kierowców poddanych kontroli, jak również z faktu, iż na stronie drugiej protokołu wymieni zostali kierowcy nie prowadzący własnej działalności i nie zatrudnieni w innych zakładach, a zatrudnieni w kontrolowanym okresie przez skarżącą Spółkę - czyli pracownicy, podczas, gdyż pozostali kierowcy wykonujący przewozy dla skarżącej czynili to na podstawie umów cywilno- prawnych. Potwierdza to wyraźnie skarżąca w swoim piśmie procesowym z dnia [...]r., przyznając, że kierowca A. C. zatrudniony był na podstawie umowy cywilno- prawnej- umowie o dzieło. Nie zwalnia to jednak przedsiębiorcy organizującego przewóz od przestrzegania przepisów ustawy o transporcie drogowym. Kontrolowane przewozy wykonywane była na rzecz skarżącej Spółki, zatem to Spółka zobowiązana była zadbać o prawidłową i właściwą organizację tego przewozu i o dyscyplinę pracy kierowcy. Podkreślenie też wymaga zasada, że kary przewidziane w ustawie o transporcie drogowym nakładane są na przedsiębiorcę wykonującego przewozy, a nie na pracodawcę. Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu nie może przerzucać obowiązku respektowania określonych przepisów ustawy o transporcie drogowym jedynie na prowadzącego pojazd. Przedsiębiorca ma obowiązek aktywnego współuczestniczenia w zadaniu przewozowym poprzez odpowiednie planowanie zadań przewozowych i ich kontrolę tak, aby nie dochodziło do naruszeń. Można w tym zakresie przywołać wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2008 r., sygn. SK 75/06, w którym stwierdził on, iż "(...) regulacje zmierzają do wymuszenia takiej organizacji pracy przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy, ażeby działalność ta odbywała się w sposób bezpieczny, bez zagrożenia życia, zdrowia i mienia innych osób. Sprawą przedsiębiorcy (przewoźnika) jest zawarcie takich umów i obmyślenie takich organizacyjnych rozwiązań, które będą dyscyplinować osoby wykonujące na jego rzecz usługi kierowania pojazdem, czy to na zasadzie stosunku pracy, czy nawet na zasadzie samozatrudnienia". Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 976/09. Nie podziela skład orzekający także zarzutu skargi w zakresie nie odniesienia się przez orzekające w sprawie organy do argumentów wskazujących na brak naruszenia w postaci skrócenia odpoczynku tygodniowego przez kierowcę Z. C.- pismo z dnia [...]r., co zdaniem skarżącej stanowi naruszenie art. 107 § 3 i § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Trzeba zauważyć, iż faktycznie w przywołanym piśmie, będącym zastrzeżeniem do podpisanego w dniu [...]r. protokołu kontroli zgłoszone zostały dwie sprawy, a wśród nich na pierwszym miejscu właśnie podkreślenie prawidłowości wykorzystania odpoczynku tygodniowego przez wskazanego kierowcę. Należy jednak podkreślić, że to zastrzeżenie zostało przez orzekające w sprawie organy całkowicie uwzględnione w toku postępowania. Ani w decyzji organu pierwszej instancji, ani w decyzji organu drugiej instancji nie zawarto kary w kwocie [...] zł z tytułu skrócenia czasu odpoczynku tygodniowego, wskazanego jako naruszenie na stronie 3 i 4 protokołu kontroli. Skoro zatem uwzględniono w całości żądanie strony, to zgodnie z art. 107 §4 Kodeksu postępowania administracyjnego organ mógł odstąpić od jego uzasadnienia. Nie można także podzielić zarzutu skarżącej odnośnie naruszenia przez inspektorów pracy art. 31 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji j Pracy. Sporządzony w sprawie protokół nie narusza wbrew twierdzeniom strony skarżącej przywołanego przepisu. Dodać przy tym trzeba, że na podstawie art. 89a ustawy o transporcie drogowym inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy dokonują kontroli w zakresie przewozu drogowego na warunkach i trybie określonym w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy, uwzględniając przy tym przepisy o transporcie drogowym. W końcu w całej rozciągłości należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, który uchylił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i orzekł co do istoty sprawy, nakładając na Spółkę "A" Sp. z o.o. w K.. karę pieniężną w kwocie [...] zł z tytułu naruszenia wskazanych przepisów ustawy o transporcie drogowym. Podkreślając prawidłowość tej decyzji należy zwrócić uwagę, że postępowanie administracyjne w myśl art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego jest dwuinstancyjne. Istota tej zasady polega na dwukrotnym merytorycznym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy przez dwa różne organy. Przy czym organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy podejmuje jedną z decyzji określonych w art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zamknięty katalog tych rozstrzygnięć wyklucza podjęcie przez organ odwoławczy innego rozstrzygnięcia niż w nim wymienione. Oznacza to, że w postępowaniu odwoławczym organ ten nie może stwierdzić nieważności zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera wadę wymienioną w art. 156 § 1 Kodeksu, obliguje organ odwoławczy do jej uchylenia i w zależności od rodzaju wady i możliwości jej usunięcia - podjęcia rozstrzygnięcia z cytowanego art. 138 Kodeksu, czyli m.in. tak jak w niniejszej sprawie uchylić zaskarżoną decyzję w całości i orzec co do istoty sprawy (art. 138 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Błędne oznaczenie strony tego postępowania przez organ pierwszej instancji, zostało zatem w sposób prawidłowy skorygowane w postępowaniu odwoławczym, bez naruszenia obowiązujących norm proceduralnych. Wbrew zarzutom skargi nie zostały też w niniejszym postępowaniu naruszone reguły zawarte w przepisach art. 7, art. 8 czy art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organy przeprowadziły bowiem wyczerpujące postępowanie wyjaśniające, umożliwiły stronie wypowiedzenie się w sprawie- gwarantując tym samym czynny udział w postępowaniu. Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art. 151 tej ustawy.