I OZ 736/15

Dnia 2 lipca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt VIII SO/Wa 6/15 w sprawie z wniosku P. K. o ukaranie Wójta Gminy G. grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie W punkcie 2 zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził od Wójta Gminy G. na rzecz P. K. kwotę 350 (słownie: trzysta pięćdziesiąt) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że o kosztach sądowych w kwocie 357 zł obejmujących wpis sądowy w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł orzekł na podstawie art. 200, art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 145). Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. Sąd sprostował omyłkę w sentencji ww. postanowienie przez zastąpienie zawartej w pkt 2 sentencji postanowienia kwoty: "350 (słownie: trzysta pięćdziesiąt) zł", kwotą "357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) zł". Zażalenie na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2015 r. wniósł P. K., reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając Sądowi naruszenie art. 200, art. 195 § 2, art. 209, art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 oraz § 2 ust. 1 i 2, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia i domagając się uchylenia pkt 2 zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym stanowi art. 200 p.p.s.a. Oznacza to, że koszty te powinny być zasądzone w orzeczeniu kończącym postępowanie, stosownie do art. 209 p.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wobec ponownego rozpoznawania wniosku o wymierzenie organowi grzywny w wyniku uwzględnienia przez NSA zażalenia, a następnie uwzględnienia przez Sąd I instancji wniosku o wymierzenie organowi grzywny, Sąd I instancji powinien był w zaskarżonym postanowieniu objąć rozstrzygnięciem w przedmiocie kosztów także koszty uprzednio prowadzonego postępowania zażaleniowego, zaliczając je do kosztów postępowania sądowego, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Odnosząc się natomiast do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji. Kwestia zwrotu kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego będzie również rozstrzygana przy ponownym orzekaniu przez Sąd I instancji w przedmiocie wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania sądowego z uwzględnieniem poczynionych wyżej uwag (por. wydane także w sprawach Piotra Kupczaka postanowienia NSA: z 21 kwietnia 2015 r., I OZ 340/15; z 8 kwietnia 2015 r., I OZ 291/15). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.