I GZ 394/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1133/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIA Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1133/14 odrzucił zażalenie T. S. na Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w G. z 15 września 2014 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 675 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pierwszego awizowania przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwanie dokonano 19 września 2014 r. i od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 3 października 2014 r.). Sąd uznał, że faktyczny odbiór przesyłki 7 października 2014 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten nastąpił z mocy prawa 3 października 2014 r. (w trybie doręczenia zastępczego). Od tej daty rozpoczął bieg terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący zażalenie na zarządzenie wniósł 14 października 2014 r. W związku z powyższym Sąd odrzucił zażalenie jako wniesione po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenie wniesione po terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z treści art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc okresu czternastu dni na jaki składa się pismo w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany przepisami art. 65-72 p.p.s.a. przy jednoczesnym pozostawieniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 73 § 2. Przepis ten z kolei określa, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do wniesienia zażalenia. Odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13, z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 36/13). Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została po raz pierwszy awizowane w dniu 19 września 2014 r. Mając na uwadze przytoczoną regulację, od daty pierwszego awizowania biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 par. 1 i 3, z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego t.j. 3 października 2014 r. Fakt, że wnoszący zażalenie odebrał przesyłkę w dniu 7 października 2014 r. nie wpływa na ustalenie terminu, z upływem którego doręczenie pisma należy uważać za dokonane. W konsekwencji, termin na wniesienie zażalenia który liczony jest od dnia tj. 3 października 2014 r. upływał z dniem 10 października 2014 r., podczas gdy skarżący wniósł je dopiero 14 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. słusznie więc uznał, że zażalenie to należało odrzucić, jako wniesione po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że Sąd I instancji w świetle art. 178 w zw. z art. 197 par. 2 p.p.s.a. nie miał innej możliwości niż odrzucenie zażalenia bowiem strona wniosła je po terminie. Natomiast wskazane w zażaleniu okoliczności, że skarżący odebrał przesyłkę zgodnie ze wskazanym w awizie terminie mogłoby być przedmiotem rozpoznania gdyby skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (art. 86-88 p.p.s.a.) wtedy Sąd I instancji, w odrębnym postępowaniu wpadkowym, zdecydowałby czy wniosek taki zasługuje na uwzględnienie czy też nie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.