II OSK 1589/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 238/15, odrzucającego skargę R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 238/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na wniesionej do sądu skardze widniała jedynie kserokopia podpisu pełnomocnika strony, a ponadto brak było jednego egzemplarza odpisu skargi. W związku z tym zarządzeniem z dnia 4 marca 2015 r. wezwano skarżacego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi oraz nadesłanie jej odpisu. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 marca 2015 r. (k. 18 akt), a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 16 marca 2015 r. W dniu 11 marca 2015 r. skarżący działając za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika – r.pr. E. P.- nadesłał jeden egzemplarz skargi, jednakże jak wynika z jej treści nie jest to skarga na zaskarżoną decyzję SKO w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2014 r. W istocie w nadesłanym odpisie jako przedmiot skargi wskazano decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], a zatem odpis ten dotyczy zainicjowanej poprzednio przed skarżącego i zakończonej przed WSA w Rzeszowie sprawy o sygn. II SA/Rz 165/13. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego nadesłanego odpisu nie można było uznać za skuteczne uzupełnienie braków formalnych skargi, zarówno w zakresie podpisania skargi, jak i przedłożenia wymaganej liczby jej odpisów. Tym bardziej, że analiza nadesłanego odpisu nie pozwalała na uznanie, że doszło do oczywistej omyłki w zakresie podania daty i numeru zaskarżonej decyzji, bowiem odpis ten różni się treścią, w tym i formułowanymi zarzutami, od skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Z podanych wyżej względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi, podczas, gdy: nie było podstaw do wezwania skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, ponieważ oryginał i egzemplarze odpisów przedmiotowej skargi wniesiono w terminie, zatem musiały pozostać w organie, na co skarżący nie miał wpływu; brak formalny skargi usunięto, jednak omyłkowo przesłano egzemplarz dot. innej sprawy, bowiem skarżący prowadzi kilka postępowań w sprawach administracyjnych na tej samej działce w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, ale w różnych stadiach postępowania, a co za tym idzie, wysłanie odpisu innej skargi nastąpiło na skutek oczywistej omyłki. Wraz ze skarga kasacyjną złożono uwierzytelnioną kopię skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz dołączenia opisów skargi dla doręczenia ich stronom. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie została podpisana przez pełnomocnika jak również brak było jednego jej odpisu, zatem nie odpowiadała formalnym wymogom, o których mowa w powyższych przepisach. Prawidłowo więc wezwano skarżącego do uzupełnienia tych braków pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu wezwania pełnomocnik skarżącego nadesłał jeden egzemplarz skargi na inną decyzję niż będącą przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji zasadnie przyjął Sąd Wojewódzki, że nieusunięto braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, jak też nie złożono brakującego odpisu skargi. Podkreślić należy, że w kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/29, przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Odnosząc się do treści zarzutów kasacyjnych stwierdzić należy, że nietrafnie strona podważa zasadność wezwania, podając, że oryginał skargi i wymagane egzemplarze odpisów skargi wniesione zostały do organu i tam musiały pozostać. Po pierwsze, jeżeli taka okoliczność miałaby miejsce, to pełnomocnik powinien złożyć stosowne oświadczenie po otrzymaniu wezwania o usunięcie braków skargi. Po drugie, twierdzenia strony w tym zakresie nie mogą być uwzględnione skoro w aktach sprawy znajduje się egzemplarz skargi z oryginalnym odciskiem stempla potwierdzającego datę wpływu korespondencji do SKO w Rzeszowie (05.02.2015 r.). Ten właśnie egzemplarz należało potraktować jako oryginał skargi, a wobec braku wymaganego podpisu konieczne było jego uzupełnienie, czego jednak pełnomocnik skutecznie nie uczynił. Skarga została złożona w 5 egzemplarzach, na których widnieje kopia podpisu pełnomocnika skarżącego. Żaden z nich nie jest uwierzytelniony w sposób o jakim mowa w art. 47 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do argumentu dotyczącego omyłkowego przesłania egzemplarza skargi dotyczącej innej sprawy to może być to ewentualnie okoliczność podnoszona we wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi skargi. Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna okazała się niezasadna. Rzeczą Sądu Wojewódzkiego na dalszym etapie sprawy będzie rozpoznanie zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia