II OZ 704/15

Dnia 23 lipca 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2533/14 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2533/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej MWINB) z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że A. C. złożyła skargę na decyzję MWINB z dnia [...] października 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Mińsku Mazowieckim z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], nakazującą A. C. rozbiórkę budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr [...] w Mińsku Mazowieckim. Wraz ze skargą A. C. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca wskazała, że nie posiada żadnych innych pomieszczeń gospodarczych, ani piwnicy, w których wraz z rodziną mogłaby składować opał, a także przechowywać śmieci przed ich zabraniem przez właściwe służby. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności, które przemawiały za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, bowiem wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dalej podnosi, że wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych materiałów oraz wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych. Ponadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył G. D., podnosząc że niewykonanie rozbiórki obiektu grozi – w razie silnego wiatru – niebezpieczeństwem dla zdrowia i życia ludzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji te, bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Celem natomiast instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666). W przedmiotowej sprawie A. C. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego. WSA w Warszawie uznał, że wskazane przez skarżącą okoliczności stanowią przesłanki wstrzymania. Stanowisko to uznać trzeba za przedwczesne. Nie można bowiem przyjąć, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiać będzie okoliczność utraty miejsca składowania opału czy też przechowywania śmieci. Skarżąca nie wykazała bowiem w żaden sposób, że nie ma innej możliwości składowania tych przedmiotów, a nadto w sprawie zachodzą wątpliwości, jaką faktycznie funkcję pełni przedmiotowy budynek i co jest w nim ewentualnie składowane lub przechowywane. Sam wniosek i okoliczności w nim przedstawione nie został poparte żadnymi dokumentami mającymi uprawdopodabniać twierdzenia w nim zawarte. Zauważyć przy tym należy, że sąd I instancji w sposób lakoniczny odniósł się do przywołanych tam okoliczności nie dokonując ich rzetelnej i wyczerpującej oceny pozwalającej na stwierdzenie, iż istotnie przemawiały one za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W takim stanie sprawy rzeczą sądu I instancji będzie w pierwszej kolejności dokonanie oceny samego wniosku co do podniesionych w nim okoliczności oraz ich uprawdopodobnia. Następnie sąd I instancji dokona oceny wystąpienia przesłanek wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z uwagi konstrukcję i wymiary przedmiotowego budynku. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.