I SA/Po 1156/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. w likwidacji w [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem złożonym w dniu [...] listopada 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] lutego 2013 r., "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wystąpiła, na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej w skrócie: "O.p."), do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu - upoważnionego przez Ministra Finansów do wydawania w jego imieniu interpretacji indywidualnych, o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących usługę najmu. Prezentując stan faktyczny Spółka wskazała, że została utworzona w dniu [...] marca 2011 r., a przedmiotem jej działalności jest podnajem pokoi hotelowych. Wspólnikami Spółki są osoby fizyczne będące właścicielami lub współwłaścicielami lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, położonych w obiekcie przy ul. [...] w [...]. Lokale te pełnią funkcję pokoi hotelowych, albowiem budynek w którym są położone, służy do prowadzenia działalności hotelarskiej. Na podstawie umów najmu z właścicielami poszczególnych lokali (pokoi hotelowych) Spółka jest najemcą lokali, a z zawartych przez strony umów wynika, iż Spółka jest uprawniona do podnajmowania pokoi podmiotom trzecim. Wnioskodawczyni wskazała, że zawarła ze Sp. z o.o. "[...]" umowę podnajmu, obejmującą wszystkie lokale, do których Spółka "[...]" posiada tytuł prawny w postaci umów najmu. Na mocy tej umowy podnajemca wszedł w posiadanie pokoi i przy ich wykorzystaniu prowadził działalność hotelarską, uiszczając na rzecz wnioskodawczyni czynsz. Umowa podnajmu została zawarta na czas określony i trwała w okresie od [...] czerwca 2011 r. do [...] grudnia 2011 r. W wykonaniu umowy podnajmu Sp. z o.o. "[...]" złożyła oświadczenie z dnia [...] czerwca 2011 r. w formie aktu notarialnego o dobrowolnym poddaniu się egzekucji w zakresie obowiązku zwrotu lokali objętych umową po terminie wygaśnięcia umowy. Po wygaśnięciu umowy podnajemca, pomimo wezwania przez Spółkę do dobrowolnego zwrotu przedmiotu podnajmu, nie dokonał zwrotu pokoi, lecz przekazał je innemu podmiotowi – Sp. z o.o. "[...]". Podmiot ten korzysta z pokoi bez podstawy prawnej. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że dążąc do odzyskania posiadania lokali wniosła do Sądu Rejonowego [...] w [...] wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu z dnia [...] czerwca 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Sąd Rejonowy dla [...] nadał aktowi notarialnemu klauzulę wykonalności (sygn. akt [...]). Powołując się na tytuł wykonawczy Spółka wystąpiła do Komornika Sądowego o wszczęcie egzekucji w celu wydania lokali. Postępowanie jest w toku. Spółka podkreśliła, że z uwagi na kierowanie przez "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o. oraz inne osoby wniosków zmierzających do uniemożliwienia prowadzenia egzekucji, egzekucja do dnia złożenia wniosku o wydanie interpretacji nie została zakończona, a obecnie jest zawieszona na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Wnioskodawczyni podniosła, że od dnia [...] stycznia 2012 r. jest pozbawiona dostępu do lokali, do których posiada tytuł prawny, nie może z nich korzystać, prowadzić w nich działalności hotelarskiej oraz podnajmować. Niezależnie od powyższego, jako najemca, na mocy umów najmu zawartych z właścicielami lokali, zobligowana jest uiszczać na ich rzecz czynsz najmu. Wskazała, że czynsz najmu z tytułu zawartych umów winien być regulowany miesięcznie, przy czym nie jest on wymagalny do momentu wpływu na rachunek bankowy Spółki czynszu podnajmu za dany okres rozliczeniowy. Z uwagi na niemożność korzystania z wynajmowanych pokoi, Spółka nie generuje przychodów, a tym samym nie ma możliwości regulowania zobowiązań wobec najemców. Niektórzy z najemców rozważają możliwość umorzenia Spółce przysługujących im należności z tytułu czynszu najmu. Grupa właścicieli, która zawarła umowę ze Spółką prowadzi działalność gospodarczą, obejmującą wynajem pokoi i za usługę wynajmu lokalu, wystawia comiesięcznie fakturę VAT, obejmującą czynsz najmu oraz należny od kwoty czynszu podatek VAT. W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny wnioskodawczyni zadała organowi podatkowemu m.in. następujące pytanie: czy mimo niemożności korzystania przez Spółkę z wynajmowanych pokoi na skutek ich niezwrócenia przez podnajemcę, Spółce przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur wystawianych przez wynajmujących, dokumentujących usługę najmu? Przedstawiając własne stanowisko w sprawie wnioskodawczyni wyraziła przekonanie, że niezależnie od faktu, iż w chwili obecnej nie może korzystać z pokoi objętych umowami najmu, wynajmujący świadczą na jej rzecz usługi najmu, od których to usług przysługuje Spółce możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur VAT dokumentujących usługi najmu. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, uznał stanowisko Spółki za: - prawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących usługę podnajmu do momentu skierowania przez Spółkę do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali, - nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących usługę podnajmu od momentu skierowania przez Spółkę do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali. Spółka wniosła skargę na powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 06 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 616/13, uchylił zaskarżoną interpretację. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, uznał stanowisko Spółki za: - prawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących usługę najmu do momentu skierowania przez Spółkę do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali, - nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących usługę najmu od momentu skierowania przez Spółkę do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali. Argumentując swoje stanowisko w uzasadnieniu organ powołał się m.in. na treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 43 ust. 1 pkt 36, art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 88 ust. 3a pkt 2, ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.t.u.") oraz art. 222 § 1 i § 2, art. 224 § 1 i § 2, art. 225, art. 230, art. 336, art. 353 § 2 i art. 674 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 94 ze zm. – dalej w skrócie: "K.c."). W motywach interpretacji organ uznał, że korzystanie z lokali przez podnajemcę od chwili wygaśnięcia umowy podnajmu do momentu skierowania do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali objętych umową - spełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Organ interpretacyjny stwierdził, że w momencie skierowania do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali objętych umową, Spółka wykaże brak woli do tolerowania stanu bezumownego korzystania przez podnajemcę z przedmiotowych lokali. Organ przyjął, że korzystanie przez podnajemcę z lokali od momentu skierowania do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali objętych umową, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatku od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Od momentu wniesienia pozwu przeciwko podnajemcy lokali do sądu, wystąpi czynność bezumownego korzystania i w tej sytuacji nie wystąpi czynność podlegająca przepisom u.p.t.u., a tym samym opodatkowaniu podatkiem VAT. Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz uwzględniając opis stanu faktycznego, organ stwierdził, że korzystanie przez podnajemcę z przedmiotowych lokali do momentu skierowania przez wnioskodawczynię do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali objętych umową – spełnia definicję świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i zgodnie z art. 146a pkt 2 w związku z pozycją 163 załącznika nr 3 do ustawy jest opodatkowana 8% podatkiem VAT. Zatem, w tej sytuacji - w oparciu o art. 86 ust. 1 u.p.t.u. - wnioskodawczyni przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących usługę najmu, pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek określonych w art. 88 u.p.t.u. Natomiast, od momentu skierowania wniosku do Sądu Rejonowego w celu zwrotu lokali, wystąpi czynność bezumownego korzystania, która nie podlega przepisom ustawy, a tym samym opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec tego, w tej sytuacji wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących usługę najmu, bowiem faktury dokumentujące przedmiotowy najem nie są związane z czynnościami opodatkowanymi, gdyż pomiędzy wnioskodawcą a podnajemcą nie wystąpią czynności opodatkowane. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem wyrażonym w interpretacji, wnioskodawczyni wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, który w odpowiedzi na to wezwanie stwierdził brak podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "[...]" Sp. z o.o., reprezentowana przez prezesa zarządu, wniosła o uchylenie powyższej interpretacji, zarzucając błędną i dowolną wykładnię prawa materialnego, tj.: - art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. poprzez uznanie w świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, że Spółka świadczyła usługę opodatkowaną podatkiem VAT do momentu skierowania do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali, - art. 86 ust. 1 u.p.t.u. poprzez uznanie, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikających z faktur dokumentujących usługę najmu od momentu skierowania do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Spółka, wbrew stanowisku organu zawartemu w interpretacji, od chwili wygaśnięcia umowy podnajmu nie tolerowała korzystania przez podnajemcę z przedmiotowych lokali, nie wyraziła też w tym przedmiocie jakiejkolwiek zgody, ani w sposób milczący, ani w sposób dorozumiany. Podkreśliła, że okoliczności te wynikają jednoznacznie z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Zdaniem Spółki, organ przyjmując, że w sprawie doszło do przedłużenia umowy podnajmu w sposób dorozumiany, oraz że skarżąca nie podjęła przed wystąpieniem do Sądu Rejonowego z wnioskiem o nadanie aktowi notarialnemu klauzuli wykonalności jakichkolwiek kroków zmierzających do wyegzekwowania lokali dopuścił się przekształcenia stanu faktycznego. Ponadto strona skarżąca powołała się na liczne wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które jej zdaniem potwierdzają, że brak transakcji opodatkowanej nie oznacza jeszcze utraty prawa do odliczenia, zwłaszcza gdy z powodów od podatnika niezależnych nie może on wykorzystać nabytych towarów i usług do prowadzenia działalności opodatkowanej. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny uznał stanowisko strony skarżącej za nieuzasadnione i wniósł o oddalenie skargi. Podczas rozprawy przed WSA w Poznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. skarżąca była reprezentowana przez likwidatora Spółki oraz przez radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badając zaskarżony akt według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Celem postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej jest ocena stanu faktycznego i stanowiska zaproponowanego przez podatnika we wniosku. Zgodnie z treścią art. 14b § 3 O.p. osoba składająca wniosek o wydanie interpretacji jest obowiązana do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego, albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanowiska albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie (art. 14c § 1 O.p.). W przypadku negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy rola organu ogranicza się do wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 O.p.). Przedstawienie stanowiska organu podatkowego w indywidualnej interpretacji powinno polegać na udzieleniu jasnej i zrozumiałej odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie oraz wskazaniu, w jaki sposób należy rozumieć konkretny przepis, określający skutki podatkowe dla wnioskodawcy i jak go należy stosować w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Interpretacja powinna stanowić dla podatnika rzetelną informację, dlaczego w jego sprawie określone przepisy znajdują zastosowanie, a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Punktem wyjścia dla uznania interpretacji indywidualnej organu podatkowego za sprzeczną z prawem było przyjęcie przez Sąd opisu stanu faktycznego, który został przedstawiony we wniosku strony i stanowił podstawę faktyczną tej interpretacji. Należy zaznaczyć, że postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wszczynane jest tylko na wniosek, o czym przesądza art. 14b § 1 O.p. Treść wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wyznacza przedmiotowy zakres postępowania interpretacyjnego. Wnioskowy charakter postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej oraz systemowe odczytanie art. 14b-14h O.p. prowadzą do konkluzji, że organ wydający interpretację jest niejako "związany" merytorycznie zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1135/10, publ.: LEX nr 1082188). Postępowanie "interpretacyjne" opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Przy czym granice oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy zawartej w indywidualnej interpretacji zakreślone są treścią pytania postawionego we wniosku o interpretację. Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy w pierwszej kolejności podkreślić należy, że skarżąca Spółka we wniosku o wydanie interpretacji przedstawiła organowi podatkowemu jednoznaczne pytanie, które dotyczyło łączącego ją (jako najemcy) z właścicielami lokali (jako wynajmującymi) stosunku najmu i możliwości odliczania podatku naliczonego z faktur wystawionych przez wynajmujących, pomimo braku możności korzystania przez nią z wynajmowanych pokoi w prowadzonej działalności. Tymczasem w odpowiedzi na to pytanie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, odnosząc się w sentencji zaskarżonej interpretacji do faktur dokumentujących usługę najmu, w istocie przeanalizował stosunki łączące skarżącą Spółkę z podnajemcą. Organ uznał bowiem stanowisko skarżącej za prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących usługę najmu (do momentu skierowania przez spółkę do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali), oraz za nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących usługę najmu (od momentu skierowania przez spółkę do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali). W uzasadnieniu intrepretacji organ stwierdził, że korzystanie przez podnajemcę z przedmiotowych lokali do momentu skierowania przez skarżącą do Sądu Rejonowego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu w zakresie obowiązku zwrotu lokali, jest czynnością, która na gruncie u.p.t.u. stanowi świadczenie usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, natomiast od momentu wniesienia przez skarżącą powyższego wniosku do Sądu Rejonowego wystąpi czynność bezumownego korzystania, która nie podlega przepisom u.p.t.u., a tym samym opodatkowaniu podatkiem VAT. Zaznaczono przy tym, że od momentu wniesienia wniosku do Sądu Rejonowego skarżącej Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących usługę najmu, gdyż faktury dokumentujące przedmiotowy najem nie są związane z czynnościami opodatkowanymi, albowiem pomiędzy skarżącą, a podnajemcą nie wystąpią czynności opodatkowane. Z wniosku o wydanie interpretacji wynika jednoznacznie, że w przedmiotowej sprawie istota sporu nie dotyczy stosunków łączących skarżącą z podnajemcą i jakichkolwiek faktur dotyczących podnajmu, ale chodzi o faktury dokumentujące usługę najmu, występującą na wcześniejszym etapie. W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja nie zawiera de facto odpowiedzi na pytanie postawione przez Spółkę we wniosku, a dotyczące faktur wystawionych przez wynajmujących ( właścicieli lokali) na rzecz najemcy ( skarżącej Spółki). Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 P.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu, przy wydawaniu zaskarżonej interpretacji doszło do naruszenia wyżej cytowanego przepisu art. 153 P.p.s.a. W konkluzji uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Po 616/1, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o udzielenie interpretacji organ podatkowy będzie zobowiązany, na podstawie art. 153 P.p.s.a., do uwzględnienia przedstawionej oceny prawnej poprzez precyzyjne sformułowanie odpowiedzi, na pytanie postawione we wniosku, popartej konsekwentnym i logicznym uzasadnieniem związanym z istotą problemu. W ocenie Sądu, w dalszym ciągu zaskarżona interpretacja nie udziela odpowiedzi na pytanie postawione przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji. Postawione we wniosku o wydanie interpretacji pytanie było jasno i precyzjnie skonstruowane i nie mogło sprawić najmniejszych trudności z odczytaniem istoty problemu, jaką jest możliwość skorzystania przez Spółkę z prawa do odliczenia podatku wynikającego z faktur najmu, czyli wystawionych przez wynajmujacych (właścicieli lokali) na rzecz najemcy - skarżącej. Ponadto podnieść należy, że w treści wniosku o wydanie interpretacji w ogóle nie ma mowy o tym, aby skarżąca Spółka po upływie okresu na jaki zawarła umowę podnajmu wystawiała na rzecz podnajemcy jakiekolwiek faktury. Co więcej, strona skarżąca jednoznacznie i stanowczo stwierdza, że nie świadczy na rzecz podnajemcy jakichkolwiek usług i konsekwentnie żąda od niego wydania lokali. Jak wynika z treści skargi, w tym celu skierowała wezwanie do dobrowolnego zwrotu przedmiotu podnajmu, a następnie wniosła do Sądu Rejonowego w [...] wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu z dnia [...] czerwca 2011 r. Z wniosku o wydanie interpretacji wynika więc jednoznacznie, że w przedmiotowej sprawie istota sporu nie dotyczy stosunków łączących skarżącą z podnajemcą i jakichkolwiek faktur dotyczących podnajmu, ale chodzi o faktury dokumentujące usługę najmu, występującą na wcześniejszym etapie. Podkreślić należy, że organ udzielając interpretacji indywidualnej jest "związany" przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, co oznacza, że może poruszać się wyłącznie w ramach nakreślonego przez wnioskodawcę stanu faktycznego, a interpretacja winna zawierać konkretną i jednoznaczną odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku. W kontekście wskazanych powyżej nieprawidłowości proceduralnych uznać należy, że zaskarżona interpretacja uchyla się spod kontroli Sądu. Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o udzielenie interpretacji organ podatkowy będzie zobowiązany, na podstawie art. 153 P.p.s.a., do uwzględnienia przedstawionej powyżej oceny prawnej poprzez precyzyjne sformułowanie odpowiedzi, na pytanie postawione we wniosku, popartej konsekwentnym i logicznym uzasadnieniem związanym z istotą problemu. Wobec stwierdzonych uchybień procesowych rozważenie przez Sąd zarzutów skargi naruszenia przepisów prawa materialnego jest przedwczesne. Sąd zauważa jednak, iż analiza treści zaskarżonej interpretacji prowadzi do wniosku, że za brakiem prawa Spółki do odliczenia podatku od towarów i usług wykazanego w fakturach dokumentujących usługę najmu, w ocenie interpretatora, przemawia fakt występowania pomiędzy Spółką a podnajemcą czynności, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Organ interpretacyjny odmówił Spółce prawa do odliczenia podatku VAT, uznając, że ewentualne odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokali nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ta okoliczność jednak nie powinna być w ogóle rozważana przez organ interpretacyjny w przedmiotowej sprawie. Fakt tymczasowej niemożności korzystania z lokali i niemożności ich podnajmowania, z uwagi na niezwrócenie ich przez dotychczasowego podnajemcę, nie może wywierać wpływu na prawo do odliczenia podatku. Spółka wynajmuje lokale od ich właścicieli w celu ich podnajmu, który generuje podatek należny. W tym stanie rzeczy Sąd, działając w oparciu o treść art. 146 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., jak w pkt II wyroku.