II OZ 911/18

Dnia 26 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 1170/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nakazania przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 14 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 1170/14, odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie tego Sądu z 29 grudnia 2016 r., którym odrzucono, jako spóźnione, wnioski skarżącej o przywrócenie terminów do uzupełnienia braków formalnych zażaleń na postanowienia Sądu z 9 maja 2016 r. oraz z 3 sierpnia 2016 r. Sąd wskazał, że skarżąca nie uczyniła zadość zarządzeniu z 31 lipca 2017 r., którym została wezwana do wykonania zarządzenia z 26 stycznia 2017 r., i w ustawowym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego zażalenia – nie uiściła wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Skarżąca na to postanowienie wniosła zażalenie. Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnej, na skutek postanowienia NSA z 27 lipca 2017 r., sygn. akt II OZ 819/17, odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych skarżąca zarządzeniem z 31 lipca 2017 r. została wezwana do wykonania zarządzenia z 26 stycznia 2017 r. wzywającego do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia z 23 stycznia 2017 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Bezsporne jest, gdyż skarżąca faktu tego nie kwestionuje, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego zażalenia, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jego odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; teraz: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302). Prawidłowo też Sąd pierwszej instancji wyjaśnił skarżącej, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. Odnosząc się do zażalenia wyjaśnić należy, że skarżąca nie wskazała żadnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podniosła zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji