I SA/Wr 246/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędziowie sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), sędzia WSA Barbara Ciołek, Protokolant Edyta Forysiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A we W. (dalej: strona, skarżąca, wnioskodawca, Uczelnia) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w P. (działającego w imieniu Ministra Finansów) z dnia [...] października 2014 r. (nr [...]), udzielona w zakresie wykładni przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że wnioskodawca – A otrzymał dofinansowanie ze środków EFRR od instytucji pośredniczącej B zgodnie z umową dotyczącą realizacji projektu pt. [...]. Projekt ten ma być przeprowadzony w ramach działania konsorcjum Uczelni ze C Sp. z o.o (dalej: spółka, konsorcjant biznesowy). Powołując się na postanowienia umowy na dofinansowanie tego projektu, Uczelnia podkreśliła, że jedynym uprawnionym podmiotem do otrzymania dofinansowania jest Uczelnia. Uczelnia zachowa prawa do publikowania wyników projektu w zakresie w jakim pochodzą one z prowadzonych przez nią badań oraz do wykorzystania nowej wiedzy zdobytej w trakcie realizacji projektu. Konsorcjant biznesowy wnosi wkład finansowy do tego projektu w wysokości odpowiadającej, co najmniej różnicy pomiędzy całkowitą wartością kosztów kwalifikowanych a kwotą udzielonej pomocy publicznej. Prawa majątkowe pochodzące z uzyskanych wyników badań przemysłowych lub prac rozwojowych będących efektem działalności Uczelni zostaną w całości przeniesione na konsorcjanta biznesowego. Zgłoszeń mających na celu ochronę prawną wyników projektu może dokonać jedynie spółka z o.o. Dalej we wniosku podano, że wyniki badań naukowych uzyskane w wyniku realizacji projektu, a które nie będą podlegać procesowi komercjalizacji będą w ramach działalności statutowej Uczelni publikowane w czasopismach naukowych i wydawnictwach książkowych, prezentowane na konferencjach krajowych i zagranicznych, przedstawiane podczas zajęć dydaktycznych w ramach studiów stacjonarnych, niestacjonarnych studiów podyplomowych oraz wykorzystywane do dalszych naukowych badań własnych prac rozwojowych. W związku z realizacją projektu wnioskodawca poniesie m in. koszty pokrycia podatku od towarów i usług, które mogą zostać uznane za kwalifikujące się do dofinasowania, jeśli podatek ten nie podlega zwrotowi lub odliczeniu przez wnioskodawcę zgodnie z właściwymi przepisami. Na gruncie tak przedstawionego stanu faktycznego Uczelnia zadała pytanie, czy będzie jej przysługiwało prawo do doliczenia podatku VAT od wydatków związanych z pracami naukowymi wykonywanymi w ramach tego projektu? Zdaniem Uczelni, nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z pracami naukowymi, wykonywanymi w ramach opisanego w stanie faktycznym projektu, gdyż nabyte towary i usługi nie zostaną wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych. Nie zostanie zatem spełniona przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm. – dalej: u.p.t.u.) Przeprowadzając próbę ewentualnego przyporządkowania świadczonych przez wnioskodawcę na rzecz konsorcjanta biznesowego czynności (w postaci przeniesienia praw do wyników prac naukowych) do kategorii odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. skarżąca zarzuciła, że tego rodzaju kwalifikacja nie znajdzie w sprawie zastosowania, albowiem Uczelnia nie świadczy w tym zakresie żadnych usług na rzecz spółki, a wzajemne relacje obu podmiotów nie dają się sprowadzić do prostej relacji usługodawca - usługobiorca. W rozwinięciu wyrażonego stanowiska strona nawiązała do charakteru umowy kooperacyjnej, podkreślając, że wzajemna współpraca oraz wspólna realizacja celu gospodarczego stanowią istotę tego rodzaju umowy. W kontekście tym zarzuciła, że wzajemna współpraca uczelni jako beneficjenta projektu z konsorcjantem biznesowym nie ma na celu wzajemnej wymiany świadczeń (która charakteryzuje klasyczne stosunki zobowiązaniowe), lecz daje możliwość zrealizowania projektu. Swoje stanowisko Uczelnia poparła odwołaniem się do powołanych we wniosku, orzeczeń sądów administracyjnych oraz do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydanego w sprawie C-77/01. W zaskarżonej interpretacji indywidualnej, działający z upoważnienia Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w P. stanowisko Uczelni uznał za nieprawidłowe. Powołując się na przepis art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 29a ust.1 u.p.t.u. oraz nawiązując do wybranych postanowień umowy o konsorcjum, Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że w ramach opisanego we wniosku stanu faktycznego, wnioskodawca (Uczelnia wykonuje na rzecz konsorcjanta biznesowego czynności w postaci odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Uzasadniając wyrażony pogląd, organ interpretacyjny stwierdził, że otrzymane przez wnioskodawcę od spółki dofinansowanie należy kwalifikować na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jako wynagrodzenie za świadczenie wnioskodawcy, polegające na przeniesieniu na rzecz konsorcjanta biznesowego 100% praw do wyników uzyskanych w toku przeprowadzonych przez ten podmiot badań przemysłowych lub prac rozwojowych. W rezultacie, uznał, że wzajemne rozliczenia pomiędzy wnioskodawcą a spółką stanowią czynności opodatkowane w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług 23% stawką podatku od towarów i usług. Tym samym wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją rzeczonego projektu. Odnosząc się końcowo do powołanych we wniosku orzeczeń sądów administracyjnych, Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał, że orzeczenia te nie mają związku z oceną prawną stanu faktycznego sprawy, stąd też, nie mogły mieć wpływu na kierunek podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Działający z upoważnienia Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wezwany do usunięcia naruszenia prawa, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Uczelnia wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej, zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego i zarzuciła naruszenie: - art. 86 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 u.p.t.u.; - art. 121 § 1 i art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady zaufania oraz zasady przekonywania. Uzasadnienie zarzutów skargi zdominowane było przede wszystkim polemiką z przyjętą przez organ podatkowy kwalifikacją czynności świadczonych przez skarżącą (w ramach projektu) jako odpłatnych usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. Zdaniem skarżącej, przyjęta w tym zakresie przez Dyrektora Izby Skarbowej ocena prawna stanu faktycznego przedstawionego we wniosku jest błędna i nie uwzględnia powołanego we wniosku orzecznictwa sądowego. Odnośnie zarzucanego w skardze naruszenia prawa materialnego skarżąca podniosła, że przyjęta przez organ interpretacyjny wykładnia prawa nie uwzględnia specyfiki funkcjonowania konsorcjum, które należy oceniać przede wszystkim w kategorii umowy gospodarczej (co najmniej dwóch przedsiębiorców), zawartej w celu wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści i przy solidarnym ponoszeniu ryzyka. Zarzuciła skarżąca, że w przyjętej wykładni stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej odniósł się tylko do jednego z aspektów współpracy skarżącej w ramach konsorcjum, a mianowicie tego, że skarżąca (zgodnie z założeniami projektu) wykonuje świadczenia w postaci prac badawczych, zaś prawa do wyników tych badań przenosi na konsorcjanta biznesowego. Przyjęta przez organ ocena prawna pomija fakt, że tak ułożona współpraca pomiędzy oboma podmiotami zakłada wspólność interesów tak skarżącej, jak i jej konsorcjanta biznesowego i to w wymiarze szerszym aniżeli mógłby wynikać ze zwykłego stosunku zobowiązaniowego (umowy zlecenia). W tym też kierunku, należało, zdaniem skarżącej, interpretować zapis umowy w postaci przeniesienia na rzecz spółki całości praw do wyników przeprowadzonych przez skarżącą badań przemysłowych i prac rozwojowych. W nawiązaniu do powyższego zarzuciła skarżąca, że wkład finansowy, do jakiego zobowiązany jest konsorcjant biznesowy, nie stanowi wynagrodzenia za przeniesienie na jego rzecz praw do wyników badawczych, ale jest elementem współpracy obu podmiotów w ramach projektu. W kontekście tym podniosła, że analizowana współpraca pomiędzy skarżącą a spółką ma na celu nie tyle uzyskanie wzajemnych świadczeń, co wspólne spełnienie warunków skorzystania z dofinansowania w ramach projektu, co daje z kolei możliwość przeprowadzenia badań naukowych w zakresie znacznie szerszym niż byłoby to możliwe, gdyby jak w standardowym stosunku pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, konsorcjant biznesowy po prostu zlecił Uczelni wykonania badań za wynagrodzeniem. Zwróciła również uwagę skarżąca, że zamiar kooperacji i realizacji wspólnego celu gospodarczego są wpisane w warunki zawartej przez Uczelnię umowy konsorcjum Należy zatem uznać, że czynności wykonywane przez skarżącą (w tym przekazanie konsorcjantowi biznesowemu praw majątkowych do wyników badań) w ramach programu nie należy traktować jako świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. W uzupełnieniu tej argumentacji skarżąca dodała, że niezależnie od relacji z konsorcjantem biznesowym Uczelnia w związku z projektem zrealizuje cele związane z działalnością nieopodatkowaną VAT lub też z VAT zwolnioną. Uczestnictwo w projekcie wpłynie bowiem pośrednio na proces kształcenia, szerzenia wiedzy i edukacji studentów, słuchaczy czy doktorantów. W odpowiedzi na skargę, działający z upoważnienia Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Oceniając zaskarżoną interpretację indywidualną według wskazanego kryterium należy stwierdzić, że skarga jest zasadna. Spór w sprawie koncentruje się wokół prawa Uczelni A, jako beneficjenta projektu [...], do pomniejszenia podatku należnego od towarów i usług o podatek naliczony od wydatków związanych z pracami naukowymi wykonywanymi w ramach tego projektu. Podobna sprawa była przedmiotem orzekania przez tutejszy Sąd, który wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 1888/14 uchylił interpretację Ministra Finansów. Pogląd wyrażony w tym wyroku podziela skład orzekający w niniejszej w sprawie, przyjmując go jako własny. W sprawie nie jest sporne, że zarówno beneficjent projektu (A) jak i konsorcjant biznesowy mają status podatników podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 u.p.t.u. Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 u.pt.u., w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Przy czym stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.t.u., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy nabyte towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. czynnościami których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wykluczone jest zatem obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do odpłatnej dostawy towarów lub świadczenia usług ( art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.). Niezbędne jest zatem ustalenie, czy wykonywane przez beneficjenta programu (Uczelnię) czynności na rzecz konsorcjanta biznesowego są czynnościami opodatkowanymi podatkiem do towarów i usług, w szczególności czy beneficjent programu dokonuje na rzecz spółki odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Stosownie do art. 7 ust. 1 u.p.t.u. przez dostawę towarów rozumie się przeniesie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel. Zgodnie zaś z art. 8 ust. 1 u.p.t.u. przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenia na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Należy zwrócić uwagę, że elementem który, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., decyduje o opodatkowaniu czynności (tj. dostawy towarów, świadczenia usług) jest odpłatność, którą należy rozumieć jako wynagrodzenie należne za dane świadczenie. Pomimo braku definicji legalnej tego pojęcia w ustawie o podatku od towarów i usług, można wyróżnić pewne cechy, które ją konstytuują. W literaturze wskazuje się, że na gruncie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, odpłatność ma miejsce wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem, będącym jednocześnie świadczeniem wzajemnym. Usługodawcę musi łączyć stosunek prawny, z którego wynika obowiązek świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności i musi być ono wyrażone w pieniądzu. Istotne jest zaś, że musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za świadczenie usług (por. J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2012, Unimex, str. 68). W rozpoznawanej sprawie Uczelnia jest jedynym uprawnionym podmiotem do otrzymania dofinansowania. Uczelnia zachowa prawa do publikowania wyników projektu w zakresie w jakim pochodzą one z prowadzonych przez nią badań oraz do wykorzystania nowej wiedzy zdobytej w trakcie realizacji projektu. Konsorcjant biznesowy wnosi wkład finansowy do tego projektu w wysokości odpowiadającej, co najmniej różnicy pomiędzy całkowitą wartością kosztów kwalifikowanych a kwotą udzielonej pomocy publicznej. Prawa majątkowe pochodzące z uzyskanych wyników badań przemysłowych lub prac rozwojowych będących efektem działalności Uczelni zostaną w całości przeniesione na konsorcjanta biznesowego. Zgłoszeń mających na celu ochronę prawną wyników projektu może dokonać jedynie spółka z o.o. Dalej we wniosku podano, że wyniki badań naukowych uzyskane w wyniku realizacji projektu, a które nie będą podlegać procesowi komercjalizacji będą w ramach działalności statutowej Uczelni publikowane w czasopismach naukowych i wydawnictwach książkowych, prezentowane na konferencjach krajowych i zagranicznych, przedstawiane podczas zajęć dydaktycznych w ramach studiów stacjonarnych, niestacjonarnych studiów podyplomowych, oraz wykorzystywane do dalszych naukowych badań własnych prac rozwojowych. W związku z realizacją projektu wnioskodawca poniesie m in. koszty pokrycia podatku od towarów i usług, które mogą zostać uznane za kwalifikujące się do dofinasowania, jeśli podatek ten nie podlega zwrotowi lub odliczeniu przez wnioskodawcę zgodnie z właściwymi przepisami. Umowa konsorcjum nie jest umową znaną w polski prawie cywilnym lub podatkowych. Zawieranie takich umów jest dopuszczalne z uwagi na, wynikające z art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz.121), prawo stron umowy do ułożenia stosunku prawnego według swego uznania, z tym zastrzeżeniem, że treść lub cel tego stosunku prawnego nie może sprzeciwiać się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Tego rodzaju umowy zawierane są w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia. W wyniku zawarcie umowy konsorcjum nie powstaje nowy samodzielny podmiot gospodarczy, ale istniejące samodzielne podmioty zawierają porozumienie umożliwiające realizację wspólnego celu gospodarczego. Podmioty działające w ramach konsorcjom zachowują zatem swoja odrębność i niezależność w działaniach nieobjętych umową. W zakresie relacji wzajemnych w ramach konsorcjum zobowiązane są do działań zgodnych w warunkami umowy. W opisanym we wniosku stanie faktycznym, zdaniem Sądu, nie można przyjąć, jak to przyjęto w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, że Uczelnia wykonuje na rzecz konsorcjanta biznesowego w ramach umowy konsorcjum usługi o charakterze odpłatnym, polegające, na przeniesieniu na spółkę 100% praw majątkowych do wyników badań przemysłowych lub prac rozwojowych w zamian za wynagrodzenie, jakim jest wkład wniesionych przez konsorcjanta biznesowego na finansowanie prac badawczych lub rozwojowych. Wniesiony przez konsorcjanta biznesowego wkład nie pokrywa bowiem nawet kosztów przeprowadzenia badań przemysłowych lub prac rozwojowych. Badania te (prace rozwojowe) finansowane są bowiem nie tylko ze środków pochodzących od spółki, ale także ze środków publicznych pozyskanych dzięki zawarciu umowy konsorcjum, m in. w celu pozyskania tych środków zawarto umowę Konsorcjum. Na cenę usługi składają się zaś zarówno koszty poniesione na jej wykonanie, jak i zysk podmiotu wykonującego usługę. Trudno tym samym odnaleźć bezpośredni związek pomiędzy wynikami prac, do których prawa zostaną przeniesione na konsorcjanta biznesowego, a otrzymanymi od tego podmiotu środkami finansowymi na prowadzenie badań przemysłowych lub prac rozwojowych. Łącząca Uczelnię i spółkę umowa konsorcjum, jakkolwiek określa wzajemne zobowiązania stron, to nie wynika z niej obowiązek wykonania badań przemysłowych (prac rozwojowych) i przeniesienie praw do ich wyników za określonej wysokości wynagrodzenie, a jedynie obowiązek ponoszenia części ciężaru finansowego tych prac. Umowa konsorcjum, jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji, została zawarta (1) w celu uzyskania finansowania prac badawczo-rozwojowych ze środków publicznych oraz ze środków pochodzących od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą; (2) celu realizacji tych prac, finansowanych zarówno ze środków publicznych, jak i ze środków konsorcjanta biznesowego, (3) wreszcie w celu zapewnienia wdrożenia wyników tych prac przez Konsorcjanta biznesowego do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Umowa ta realizuje zatem wspólne przedsięwzięcie korzystne dla obu stron umowy. Uczelnia zyskuje bowiem środki zarówno publiczne jak i pochodzące od spółki na realizację działalności jaką jest prowadzenie badań przemysłowych i prac rozwojowych ukierunkowanych na potrzeby przemysłu, prawo publikacji wyników przeprowadzonych badań i prac, prawo do wykorzystania wyników tych prac i badań w dalszej pracy naukowo – badawczej i dydaktycznej. Konsorcjant biznesowy otrzymuje prawa majątkowe do wyników badań przemysłowych i prac rozwojowych, które to badania i prace po części finansował, w celu wdrożenia wyników tych prac do prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd nie podziela stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w P., działającego z upoważnienia Ministra Finansów, że Uczelnia przekazując konsorcjantowi biznesowemu prawa majątkowe do wyników badań przemysłowych i prac rozwojowych świadczy odpłatne usługi na rzecz spółki, opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zauważyć należy, że z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nie wynika aby sama czynność przekazania praw majątkowych do wyników badań przemysłowych lub prac badawczych miała charakter odpłatny. Fakt częściowego finansowania badań przemysłowych lub prac badawczych podczas ich realizacji nie może być postrzegany jako cena za prawa majątkowych do wyników tych badań lub prac. Wzajemne rozliczenia między stronami umowy konsorcjum nie mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Celem wspólnego przedsięwzięcie podmiotów, które zawarły umowę konsorcjum było przeprowadzenie badań przemysłowych lub prac badawczych i wdrożenie ich wyników do działalności gospodarczej wykonywanej przez spółkę, a także możliwość wykorzystania wyników tych badań i prac w dalszej działalności badawczej i dydaktycznej Uczelni. Osiągniecie tego celu możliwe było tyko poprzez przeniesienie wyników badań przemysłowych lub prac rozwojowych na konsorcjanta biznesowego z zachowaniem prawa do publikacji i wykorzystania wyników badań i prac w dalszej pracy badawczej i dydaktycznej. Jeśli czynności dokonywane przez skarżącą w ramach umowy konsorcjum, nie mogą być uznane za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. to oznacza, że Uczelnia nie wykonuje na rzecz konsorcjanta biznesowego czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym zakupy dokonywane przez skarżącą w związku z wykonaniem umowy konsorcjum nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Stosownie zatem do art. 86 ust. 1 u.p.t.u., Uczelni nie przysługuje prawo od obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług wykorzystywanych do wykonania badań przemysłowych lub prac badawczych w ramach umowy konsorcjum. W ocenie Sądu, w zaskarżonej interpretacji indywidualnej niewłaściwie zastosowano art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt. 1 u.p.t.u., a w konsekwencji także art. 86 ust. 1 tej ustawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżoną interpretację indywidualną uchylił. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 ww. ustawy. Ponownie rozpoznając sprawę, działający z upoważnienia Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej zobowiązany będzie uwzględnić stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku.