II GSK 3448/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz sędzia del. NSA Piotr Piszczek (spr.) Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 292/15 w sprawie ze skargi K. I. na informację Samorządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. I SA/Sz 292/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K. I. na informację Samorządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach PROW na lata 2007-2013. Z akt sprawy wynika, że K. I. złożył w dniu [...] kwietnia 2014 r. wniosek o przyznanie pomocy w zakresie małych projektów w ramach działania 4.1/413 wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi, objętego PROW na lata 2007-2013 na realizację operacji - [...] na kwotę 39.799,19 zł. Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. organ wezwał wnioskodawcę do usunięcia nieprawidłowości i braków wniosku oraz złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. wezwania. Wnioskodawca złożył uzupełnienia do wniosku. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku pismem z dnia 31 października 2014 r. organ ponownie wezwał wnioskodawcę do usunięcia nieprawidłowości i braków wniosku oraz złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. wezwania. Wnioskodawca wniósł o wydłużenie terminu do złożenia uzupełnień, na co organ wyraził zgodę. K. I. złożył uzupełnienie wniosku. Organ pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. odmówił wnioskodawcy przyznania pomocy na realizację przedmiotowej inwestycji. Organ wskazał, że wnioskodawca zaplanował realizację inwestycji polegającą na budowie pieca do wypieku chleba, wiaty, postawienia domku gospodarczego oraz utwierdzenia terenu kostką brukową na działce nr [...] obręb 1 L. W związku z tym, że zaplanowana inwestycja miała być trwale związana z nieruchomością, należało do wniosku dołączyć: - załącznik nr B 18 - dokument potwierdzający tytuł prawny do nieruchomości, na której realizowana będzie operacja (kopia). Dokumentem takim mógł być: odpis z ksiąg wieczystych, wystawiony nie wcześniej niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku; wypis z rejestru gruntów, wystawiony nie wcześniej niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku; odpis aktu notarialnego wraz z kopią wniosku o wpis do księgi wieczystej; prawomocne orzeczenie sądu wraz z kopią wniosku o wpis do księgi wieczystej; ostateczna decyzja administracyjna wraz z kopią wniosku o wpis do księgi wieczystej. W przypadku, gdy nieruchomość, na której realizowana będzie operacja znajduje się w posiadaniu zależnym wnioskodawcy dokumentem potwierdzającym tytuł prawny do tej nieruchomości jest umowa dzierżawy lub inna umowa potwierdzająca posiadanie zależne zawarta na okres co najmniej 5 lat, licząc od dnia przyznania pomocy lub inne dokumenty, potwierdzające tytuł prawny do ww. nieruchomości. - załącznik nr B19 - oświadczenie właściciela (współwłaściciela, posiadacza samoistnego) nieruchomości, że wyraża zgodę na realizację operacji bezpośrednio związanej z nieruchomością, jeżeli operacja realizowana jest na nieruchomości, będącej w posiadaniu zależnym – oryginał sporządzony na formularzu udostępnionym przez organ. Organ wskazał, że wnioskodawca nie przedłożył dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do działki nr [...], ani numeru elektronicznej księgi wieczystej dla tej nieruchomości. Wnioskodawca nie był właścicielem nieruchomości, na której zaplanował realizację i zobowiązany był dostarczyć umowę dzierżawy (lub inną umowę potwierdzającą posiadanie zależne) zawartą na okres co najmniej 5 lat, licząc od dnia przyznania pomocy. Organ podał, że wnioskodawca przedłożył umowę dzierżawy przedmiotowej działki, lecz nie spełniała ona 5-letniego warunku trwania umowy od dnia przyznania pomocy. Organ wskazał również, że wnioskodawca dołączył aneks do ww. umowy dzierżawy, lecz dotyczył on jedynie zmian opłaty za dzierżawę. Ponadto wnioskodawca przedłożył promesę dotyczącą przedłużenia ww. umowy. Zdaniem organu, był to jedynie dokument, wyrażający zamiar wydłużenia ww. umowy. Organ wskazał także, że wnioskodawca w załączniku nr B 19 zarówno w trakcie pierwszych, jak i drugich uzupełnień wniosku nie dokonał właściwych skreśleń. Organ podał również, że wnioskodawca zmienił cel operacji, gdyż pierwotnie piec chlebowy miał być wykonany w miesiącu październiku 2014 r. Zdaniem organu, nie dawało to pewności, że nastąpi terminowa realizacja zadania, a co za tym idzie spełnienie celu operacji. Ponadto wnioskodawca wskazywał, że przedmiotowa operacja nie stanowi całości, a jest etapem zagospodarowania gospodarstwa agroturystycznego, a kolejnym miał być nowy wniosek o przyznanie pomocy na "szkolenia związane z wodą, czyli wykorzystanie położenia i zasobów lokalnych". Organ podał także, że wnioskodawca dokonał zmiany zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, nie przedstawiając informacji na ten temat organowi w złożonych uzupełnieniach wniosku. Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, lecz organ nie znalazł powodów do zmiany swojego stanowiska, co znalazło swój wyraz w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. Wnioskodawca złożył skargę na powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie; podał, że dołączył żądane dokumenty. Zdaniem wnioskodawcy, planowana inwestycja nie była trwale związana z gruntem. Z treści skargi wynikało, że wnioskodawca czuje się skrzywdzony postępowaniem organu, albowiem poniósł koszty w związku z planowaną inwestycją i wniósł o zwrot nakładów. Organ, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zrelacjonował treść: a) ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 173 ze zm.), dalej: "ustawa PROW"; b) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1163 ze zm.), dalej: "rozporządzenie". Jak wynika z ww. przepisów, pomoc realizowana w ramach działania 413 - Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007-2013 na małe projekty, do których zaliczała się inwestycja skarżącego ma ściśle sformalizowany charakter. Osoba decydująca ubiegać się o przedmiotową pomoc zobowiązana jest poddać się rygorom wynikającym z ww. przepisów i regulacji ustanowionych przez instytucję wdrażającą na podstawie przepisów unijnych. Instytucja wdrażająca udostępniła wzór wniosku o przyznanie płatności wraz z instrukcją wypełnienia wniosku na stronie internetowej http://www.prow.wzp.pl/. Instrukcja wypełnienia wniosku zawiera również opis załączników w części B. Załącznik nr 18 dotyczył dokumentu potwierdzający tytuł prawny do nieruchomości, na której realizowana będzie operacja. W przypadku, gdy nieruchomość, na której realizowana będzie operacja znajduje się w posiadaniu zależnym wnioskodawcy dokumentem potwierdzającym tytuł prawny do tej nieruchomości, może być: umowa dzierżawy lub inna umowa potwierdzająca posiadanie zależne, zawarta na okres co najmniej 5 lat licząc od dnia przyznania pomocy, inne dokumenty potwierdzające tytuł prawny. W przypadku, gdy wnioskodawca zamierza udokumentować prawo do nieruchomości, na której realizowana będzie operacja poprzez przedstawienie odpisu z ksiąg wieczystych, załączenie dokumentu do wniosku nie jest konieczne, jeżeli księga wieczysta nieruchomości jest prowadzona w systemie informatycznym. W takim przypadku konieczne jest załączenie do wniosku jedynie oświadczenia wnioskodawcy o numerze elektronicznej księgi wieczystej. Numer elektronicznej księgi wieczystej składa się z trzech członów: czteroznakowego kodu wydziału sądu rejonowego, we właściwości którego znajdowała się księga wieczysta w momencie założenia w jej w postaci elektronicznej, właściwego numeru księgi wieczystej, odpowiadającego numerowi nadanemu w repertorium ksiąg wieczystych danego wydziału, cyfry kontrolnej – nadawanej w chwili zakładania księgi w postaci elektronicznej (cyfra od 0 do 9 ). W celu ustalenia nru elektronicznej księgi wieczystej, należało skontaktować się z właściwym ze względu na miejsce położenia nieruchomości Sądem Rejonowym - Wydziałem Ksiąg Wieczystych. Tytuł prawny nie jest wymagany w sytuacji, gdy: mały projekt dotyczy operacji nieinwestycyjnej, mały projekt dotyczy inwestycji liniowej np. polegającej na oznakowaniu szlaków lub ścieżek jeżeli operacja nie obejmuje prac budowlanych. Jak wynikało z akt, przedmiotowy wniosek – zdaniem Sądu – dotyczył operacji inwestycyjnej. Załącznik nr 19 dotyczył oświadczenia właściciela(i) lub współwłaściciela(i) lub posiadacza samoistnego nieruchomości, że wyraża(ją) on(i) zgodę na realizację operacji bezpośrednio związanej z nieruchomością, jeżeli operacja realizowana jest na nieruchomości będącej w posiadaniu zależnym, lub będącej przedmiotem współwłasności – oryginał sporządzony na formularzu udostępnionym przez Urząd Marszałkowski. I tak, zgoda na realizację operacji była wymagana, w przypadku gdy planowana inwestycja jest trwale związana z nieruchomością (tj. budowa, odbudowa, remont, nasadzenia, zagospodarowanie terenu, zakup maszyn, sprzętu i urządzeń wymagających posadowienia) lub gdy operacja dotyczyła zakupu wyposażenia do nieruchomości albo odbudowy, renowacji restauracji albo remontu lub oznakowania zabytków ruchomych stanowiących wyposażenie tej nieruchomości, natomiast dana nieruchomość znajduje się w posiadaniu zależnym lub jest przedmiotem współwłasności. Ww. zgoda na realizację operacji jest wymagana również, w przypadku gdy projekt dotyczy inwestycji liniowej np. polegającej na budowie szlaku rowerowego. Dokument nie jest wymagany w przypadku, gdy inwestycja liniowa polega jedynie na oznakowaniu szlaków lub ścieżek, jeżeli operacja nie obejmuje prac budowlanych np. oznakowanie szlaku rowerowego. W przypadku nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności oświadczenie powinno zostać złożone oddzielnie przez każdego ze współwłaścicieli. W przypadku, gdy właścicielem nieruchomości jest wspólnota (np. gruntowa) dopuszczalne jest złożenie jednego oświadczenia z podpisami wszystkich uprawnionych współwłaścicieli (na jednym formularzu). Jeśli wnioskodawca korzysta z aktywnego wniosku formularz załącznika zostanie udostępniony do wypełnienia po zaznaczeniu TAK w Informacji o załącznikach (sekcja VIII.20) oraz wypełnieniu pola Liczba. W przypadku aktywnego formularza pole dotyczące danych wnioskodawcy wypełnia się automatycznie, jednakże posiada możliwość edytowania. Z powyższego wynika, że warunki pomocy szczegółowo opisane zostały w instrukcji i są bardzo sformalizowane przez wprowadzenie określonego wzoru wniosku, sposobu jego wypełnienia, dołączeniu poszczególnych załączników w zależności od działania, na którego pomoc ubiega się wnioskodawca. W przypadku braków wniosku organ wzywa wnioskodawcę o ich uzupełnienie, poprawę lub złożenie wyjaśnień zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia. I tak się stało w niniejszej sprawie. Po pierwszych uzupełnieniach organ wezwał wnioskodawcę ponownie o uzupełnienie, poprawę i złożenie wyjaśnień. Wobec niezłożenia przez wnioskodawcę załącznika nr 18 i niedokonania właściwych skreśleń w załączniku nr 19, organ odmówił przyznania przedmiotowej płatności na podstawie § 11 ust. 3 rozporządzenia. Zdaniem skarżącego złożył on właściwe załączniki. Sąd wskazał, że działka nr [...], na której miała być realizowana inwestycja była w posiadaniu zależnym wnioskodawcy. Wnioskodawca przedłożył umowę dzierżawy zawartą z Burmistrzem L. z terminem do końca 2015 r. Z uwagi na konieczność trwania inwestycji w okresie 5 letnim od dnia przyznania pomocy umowa dzierżawy winna być odpowiednio długa. Wnioskodawca przedłożył jedynie promesę dalszego trwania ww. umowy. Sąd podzielił stanowisko organu, że ww. promesa nie spełnia warunku trwałości inwestycji. Jest to jedynie zapewnienie, że umowa dzierżawy może zostać przedłużona, lecz nie jest przedłużeniem tej umowy. Według Sądu, nie było przeszkód, aby wnioskodawca aneksował ww. umowę i ją przedłużył, przed końcem trwania umowy. Warunek trwałości inwestycji w okresie 5-letnim od dnia przyznania pomocy wynika z przepisów unijnych, dotyczy braku zmienności inwestycji od dnia jej powstania, jak i braku zmian własnościowych. Założeniem pomocy ze środków unijnych jest takie ich wydatkowanie, aby zapewniły trwałe pozytywne zmiany w gospodarce. Inwestycje w ramach programów operacyjnych powinny przyczyniać się do trwałego zrównoważonego rozwoju, wzrostu zatrudnienia oraz podniesienia konkurencyjności regionów. Badanie warunku trwałości polega na ustaleniu czy projekt nie został poddany znaczącej modyfikacji, za którą uznaje się takie zmiany, które naruszałyby jego charakter, warunki realizacji, które mogą powodować uzyskanie nieuzasadnionych korzyści lub zmiany charakteru własności infrastruktury powstałej w wyniku realizacji projektu. W przypadku gdyby inwestycja powstała, a nie przedłużono umowy dzierżawy, działka wróciłaby do właściciela terenu, czyli środki unijne wydatkowane zostałby z naruszeniem warunku trwałości, zaś wnioskodawca zmuszony byłby zwrócić przyznaną pomoc. Sąd podzielił również stanowisko organu, że wnioskodawca nie podał numeru elektronicznej księgi wieczystej dla tej nieruchomości. Skarżący podał, że przedłożył załącznik nr 19. Sąd wskazał, że w aktach sprawy znajdują się złożone ww. załączniki, jednak nie odpowiadały warunkom wypełnienia wniosku, albowiem były niewłaściwe wypełnione. Z uwagi, że inwestycja miała powstać na dzierżawionej działce, konieczna była zgoda właściciela terenu na ww. działanie. Sąd nie miał wątpliwości, że inwestycja miała być trwale związana z nieruchomością. Pojęcie trwałego związania z nieruchomością na potrzeby wniosku o przyznanie przedmiotowej płatności jest odrębne od pojęcia trwałego związania z gruntem, które to pojęcie odnosi się do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) i wiąże się z definicjami budynku, budowli, obiektu tymczasowego. Trwałe związanie inwestycji z nieruchomością oznacza ingerencję operacji w wygląd danej nieruchomości, obiektywną zmianę w otoczeniu. W instrukcji wypełnienia wniosku określono ją przykładowo jako budowa, odbudowa, remont, nasadzenia, zagospodarowanie terenu, zakup maszyn, sprzętu i urządzeń wymagających posadowienia. Inwestycja skarżącego była trwale związana z nieruchomością, gdyż dotyczyła utwardzenia kostką brukową podłoża, zakupu i posadowienia domku drewnianego i budowy drewnianej wiaty. Sąd wskazał też, że właściciel działki oddał ją skarżącemu na ogród. Ingerencja w przedmiotową działkę wymagała zgody właściciela działki. Ponadto na podstawie § 8 ust. 3 rozporządzenia, wnioskodawca zobowiązany był poinformować LGD i organ, w formie pisemnej, o wszelkich zmianach w zakresie danych objętych wnioskiem o przyznanie pomocy na małe projekty, niezwłocznie po zaistnieniu tych zmian. Odnośnie wniosku skarżącego o zwrot poniesionych nakładów na realizację inwestycji, Sąd wskazał, że takie rozstrzygnięcie nie należy do kompetencji sądu administracyjnego. Skargę kasacyjną – z powołaniem się na treść art. 173 § 1 i 2, art. 174 oraz art. 176 § 1 pkt 1, pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) – wniósł pełnomocnik K. I., który zaskarżył wyrok w całości, postulując: a) zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi, ewentualnie b) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także c) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Opierając skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie: 1) § 11 ust. 2, ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w związku z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy PROW oraz 2) art. 693 § 1 w związku z art. 60 i 65 § 1 kodeksu cywilnego, dalej także k.c., polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu i w konsekwencji mylnym przyjęciu przez Sąd I instancji, iż skarżący występując z wnioskiem do Samorządu Województwa Zachodniopomorskiego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego o przyznanie pomocy WPROW złożył w ramach PROW na lata 2007-2013 w zakresie małych projektów w ramach działania 4.1/413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" - dla małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3, w oparciu o ww. przepisy; - nie złożył, (będąc posiadaczem zależnym nieruchomości, w obrębie 1 m. L., działki nr [...]) załącznika nr 18, gdyż nie dostarczył dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości, na której zamierzał zrealizować inwestycję w ww. zakresie działania 4.1/413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" - dla małych projektów, w sytuacji gdy skarżący dostarczył załącznik nr 18 do organu – Samorządu Województwa Zachodniopomorskiego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego w dniu 10.03.2014 r. wraz z uzupełnieniami do ww. wniosku o przyznania pomocy, objętego PROW na lata 2007-2013 "Wdrażania lokalnych strategii rozwoju": - "Oświadczenie właściciela nieruchomości" datowane na 29.04.2013 r. do wniosku o przyznanie pomocy [...] (wraz z uzupełnieniami tego wniosku) oraz umowę Nr [...]dzierżawy terenu w obrębie 1 m. L., działkę nr [...] zawartą w dniu [...].01.2006 r. z terminem obowiązywania do dnia 30.01.2016 r. wraz z oświadczeniem woli -:promesą przedłużenia umowy dzierżawy ze skarżącym do dnia 31.12.2019 r. na części działki nr [...] obręb 1 w miejscowości L. przez właściciela ww. nieruchomości - organ Gminy L. Burmistrza Gminy L.; - nie dokonał właściwych skreśleń w załączniku nr 19 dotyczącym oświadczenia właściciela(i) lub współwłaściciela(i) lub posiadacza samoistnego nieruchomości, że wyraża(ją) on(oni) zgodę na realizacje operacji bezpośrednio związanej z nieruchomością, jeżeli operacja jest realizowana na terenie nieruchomości będącej w posiadaniu zależnym lub będącej przedmiotem współwłasności a planowana inwestycja jest trwale związana z nieruchomością (np. budowa, odbudowa, zagospodarowanie terenu), w sytuacji gdy w złożonym przez skarżącego załączniku nr 19 do wniosku o udzielenie pomocy "oświadczenie właściciela nieruchomości" z dnia 10.03.2014 r., w jego nagłówku jako właściciel, nieruchomości (współwłaściciel/ posiadacz samoistny nieruchomości zostali wykreśleni) znajdującej się w miejscowości L., ulica M. [...], działka nr [...], księga wieczysta [...], ujawniony został Urząd Miasta L. reprezentowany przez organ wykonawczy - Burmistrza Urzędu Miasta L., który swoim podpisem oświadczył, iż wyraził zgodę na realizację przez skarżącego wymienionego w tym oświadczeniu zakresu operacji bezpośrednio na ww. nieruchomości, jednocześnie wyrażając zgodę na utrzymanie celu określonego dla części inwestycyjnej przedmiotowego małego projektu przez okres 5 lat od dnja przyznania pomocy, tj. na przesłankach wynikających z art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz.1647 ze. zm.). W motywach wskazano argumenty przemawiające za uwzględnieniem skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. W ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, a zatem należy ograniczyć się do zarzutów skargi kasacyjnej. Związanie treścią skargi kasacyjnej nakazuje ustalić, iż wydanemu w sprawie wyrokowi zarzucono jedynie naruszenie prawa materialnego, co oznacza, iż w ocenie składającego skargę kasacyjną nie dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania. Wskazać też trzeba, że związanie podstawami kasacyjnymi, na mocy art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. oznacza, że zakres kontroli instancyjnej wyznacza sam wnoszący skargę kasacyjną, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do poszukiwania modyfikacji podstaw kasacyjnych, czy też domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej (por. wyrok NSA z 6 września 2012 r., I FSK 1536/11, LEX nr 1218336). Tak więc na wstępie należy zwrócić uwagę, że błędny jest pogląd autora skargi kasacyjnej, kiedy stwierdza, że zarzuty wyczerpują przesłanki art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), albowiem wskazany akt normatywny takiej jednostki redakcyjnej nie zawiera (vide str. 4 skargi kasacyjnej). Błędnie zbudowano również zarzuty skargi kasacyjnej, nie wskazując kto dopuścił się niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego i jaka w tym była rola Sądu I instancji. Pomijając wskazane wyżej mankamenty skargi kasacyjnej i uznając, że jest ona oparta na treści art. 174 pkt 1 p.p.s.a., wskazać trzeba, że Sąd I instancji sprawował jedynie funkcje kontrolne, w tym także co do tego, czy w sprawie prawidłowo organy administracji publicznej stosowały prawo materialne. W tym zaś kontekście także Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się uchybienia w zakresie stosowania treści § 11 ust. 2, ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 rozporządzenia, jak też art. 693 § 1 w zw. z art. 60 i 65 § 1 k.c. Bezspornym w sprawie jest, iż w odpowiedzi na drugie wezwanie do uzupełnienia wniosku Skarżący przedłożył umowę nr [...] dzierżawy terenu z dnia [...] stycznia 2006 r. wraz z Aneksem nr 3, która zawarta była na czas określony, tj. do dnia 31.12.2015 r. Ponadto Skarżący przedłożył promesę przedłużenia ww. umowy do dnia 31.12.2019 r. o treści "Niniejszym potwierdzam zamiar przedłużenia umowy dzierżawy (...) z K. I. do 31 grudnia 2014 r.". Stosownie do § 17 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia poza postanowieniami określonymi w art. 23 ustawy PROW umowa, na podstawie której jest przyznawana pomoc na małe projekty, może zawierać inne postanowienia dotyczące realizacji małego projektu, w szczególności zobowiązania beneficjenta dotyczące osiągnięcia celu małego projektu, a w przypadku małego projektu dotyczącego inwestycji również jego zachowania przez okres 5 lat od dnia przyznania pomocy. Podobnie w myśl ust. 2 pkt 3 lit. a/ i b/ w umowie winny się znaleźć ograniczenia lub warunki w zakresie np. przenoszenia własności lub posiadania rzeczy nabytych w ramach realizacji małego projektu lub sposobu ich wykorzystywania, sposobu lub miejsca prowadzenia działalności związanej z przyznaną pomocą do dnia, w którym upłynie 5 lat od dnia przyznania pomocy. Skarżący ani do wniosku, ani w ramach uzupełnień nie przedłożył dokumentu, z którego wynikałby tytuł prawny do nieruchomości, na której planowana była operacja, umożliwiający zachowanie zasady trwałości projektu. Przedstawiona przez Skarżącego umowa dzierżawy zawarta była na okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2015 r., a także promesa przedłużenia umowy nie może być uznana za tytuł prawny do nieruchomości. Dokument taki należy traktować wyłącznie jako dobrą wolę podmiotu, od którego on pochodzi, nie zaś jako dokument, z którego wynika prawo Skarżącego do dysponowania nieruchomością do 2019 r. Tym bardziej należy mieć to na uwadze, że stroną składającą to oświadczenie jest jednostka samorządu terytorialnego, która w zakresie gospodarowania mieniem zobowiązana jest stosować przepisy, m.in. ustawy o gospodarce nieruchomościami, przewidujące pewne ograniczenia w swobodzie dysponowania majątkiem. Co więcej promesa stanowiła jedynie stwierdzenie, że umowa może zostać przedłużona, a nie zobowiązanie do przedłużenia umowy. Twierdzenia przeciwne zawarte w skardze kasacyjnej nie są uzasadnione. Nie można przy tym utożsamiać zgody właściciela na realizacje operacji i utrzymanie celu operacji z tytułem prawnym do nieruchomości. Zawarcie przedmiotowej umowy dzierżawy z okresem obowiązywania do 31 grudnia 2020 r. - o czym mowa w piśmie strony składającej skargę kasacyjną (z dnia 21 sierpnia 2017 r.) – jest bez znaczenia w sprawie, albowiem zawarto ją po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Mając na uwadze fakt, że skarżący – pomimo dwukrotnego wezwania – nie usunął przedmiotowego braku, trafnie odmówiono przyznania pomocy, a zatem nie naruszono wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów. W tej sytuacji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest kwestia właściwych skreśleń w załączniku nr 19. Mając na względzie treść art. 184 i 207 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. Powodem zastosowania ostatniego przepisu były okoliczności ujawnione w uzasadnieniu postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2015 r. wskazujące na potrzebę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym ze względu na trudną sytuację finansową (k. 42-45 akt sądowych).