VI SA/Wa 2667/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2015 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2014 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej Urząd Patentowy RP) oddalił sprzeciw [...] "F." Sp. z o.o. z siedzibą w K. (obecnie "F." Sp. z o.o. z siedzibą w K.) w sprawie o unieważnienie patentu na wynalazek pt.: "Przeciwpożarowa klapa odcinająca", nr [...], udzielonego na rzecz C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. z pierwszeństwem od dnia 27 października 2005 r. Jako podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia organ wskazał m.in. art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 24, art. 26 i art. 27 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz.U. z 2003 r. nr 119 poz. 1117 ze zm.), dalej p.w.p. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] października 2010 r. [...] "F." Sp. z o.o. z siedzibą w K. wystąpiło do Urzędu Patentowego RP o unieważnienie patentu na wynalazek pt.: "Przeciwpożarowa klapa odcinająca", udzielonego na rzecz C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. Jako podstawę swojego żądania wnioskodawca wskazał art. 24, art. 26 i art. 27 p.w.p. podnosząc zarzut, że przedmiot patentu nie ma zdolności patentowej ponieważ: 1. nie posiada wymaganego poziomu wynalazczego; 2. nie stanowi rozwiązania technicznego; 3. nie nadaje się do przemysłowego stosowania. Na potwierdzenie swojego stanowiska wnioskodawca przedłożył do akt następujące dowody: 1. arkusz prezentacyjny firmy P. INC., przedstawiający przepustnicę ogniową model [...]; 2. opisy patentowe US [...], US [...], EP [...], DE [...], Ep [...], DE [...] i DE [...]; 3. katalog firmy T.. "Klapy przeciwpożarowe" nr [...]; 4. aprobaty techniczne I. nr [...]; 5. raport z badań nr LP - [...] Laboratorium Badań Ogniowych; 6. ekspertyzę techniczną dotyczącą wynalazku chronionego spornym patentem. I. Urząd Patentowy RP decyzją z [...] grudnia 2011 r. unieważnił sporny patent. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 18 lipca 2012 r. (sygn. akt VI SA/Wa 556/12) uchylił tą decyzję, uznając skargę uprawnionego C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. za zasadną z uwagi na naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. 256 ust. 1 p.w.p. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organ nie wyjaśnił w sposób jednoznaczny i zrozumiały, które z przeciwstawionych rozwiązań wyklucza nieoczywistość spornego rozwiązania i przez to brak jest spełnienia warunku posiadania poziomu wynalazczego. Zdaniem Sądu niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz niejednoznaczna ocena materiału dowodowego powoduje wątpliwości i w związku z tym narusza przepisy prawa, co mogło by mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a więc stanowi podstawę do uchylenia ww. decyzji Urzędu Patentowego RP. II. W toku ponownego rozpatrywania sprawy przed Urzędem Patentowym RP, na rozprawie przeprowadzonej dnia [...] stycznia 2014 r.: 1. wnioskodawca podtrzymał zarzuty braku zdolności patentowej spornego rozwiązania w świetle art. 24, art. 26 i art. 27 p.w.p. Dodatkowo do akt przedłożył dowody w postaci aprobaty technicznej I. nr [...]. 2. uprawniony do spornego patentu wniósł natomiast o oddalenie wniosku, podnosząc odmienność spornego wynalazku i przeciwstawionych rozwiązań. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - mając na uwadze ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w ww. orzeczeniu Sądu ustalił, że przedmiotowy – sporny, wynalazek obejmuje i dotyczy urządzenia określonego w zastrzeżeniu niezależnym jako "Przeciwpożarowa klapa odcinająca zawierająca korpus wewnątrz którego zamocowana jest wahliwie, na osi przegroda, sprężynowy mechanizm zamykający i topikowy mechanizm zwalniający oraz zawiera termorozprężliwą uszczelkę umieszczoną na wewnętrznej ściance korpusu". Istota tego rozwiązania, wyróżniająca rozwiązanie ze stanu techniki, określonego jak wyżej polega na tym, że "sprężynowy mechanizm zamykający (2) i topikowy mechanizm zwalniający (B) umieszczone są w płaszczyznach prostopadłych do osi (1) na której zamocowana jest przegroda (6), a w nacięciu (10) wykonanym na obwodzie przegrody (6) umieszczony jest elastyczny pierścień uszczelniający (11) współpracujący z termorozprężliwą uszczelką (12)". Dodatkowo w zastrzeżeniach zależnych podano: "że na ściance korpusu (5) w płaszczyźnie poprzecznej odpowiadającej położeniu przegrody (6) w pozycji zamkniętej wykonane są podłużne otwory (13) zapobiegające przewodzeniu ciepła po ściankach przewodu wentylacyjnego" oraz "że wewnątrz korpusu (5) umieszczone są wyłączniki krańcowe (8, 9) sygnalizujące położenie przegrody (6)" i w 4 zastrzeżeniu "że topikowy mechanizm zwalniający (3) połączony jest szeregowo elektromagnesem, co umożliwia zdalne sterowanie przegrodą (6)". Urząd Patentowy przytoczył treść przepisów art. 24 p.w.p. art. 26 p.w.p. i art. 27 p.w.p. a następnie odnosząc się do zarzutu braku poziomu wynalazczego dla spornego rozwiązania stwierdził, że w myśl wyżej wymienionych przepisów, dla ustalenia braku poziomu wynalazczego rozwiązania musi być udowodnione spełnienie łącznie trzech następujących przesłanek: 1. udostępnienie rozwiązania technicznego do wiadomości powszechnej; 2. udostępnienie musi nastąpić w takim zakresie, aby dla znawcy danej dziedziny ujawnione zostały dostateczne dane do stosowania tego rozwiązania bez pracy twórczej; 3. udostępnienie to musi nastąpić przed datą, według której oznacza się prawo do uzyskania prawa ochronnego. Idąc tym tokiem rozumowania oraz odwołując się do dowodów złożonych do sprawy przez wnioskodawcę organ doszedł do przekonania, że dowody te ostatecznie nie podważają posiadania przez rozwiązanie objęte spornym patentem poziomu wynalazczego w rozumieniu art. 24 i art. 26 p.w.p. W tym zakresie organ wyjaśnił, że patent na wynalazek w kategorii urządzenia udzielany jest na rozwiązanie scharakteryzowane poprzez cechy techniczne, dotyczące jego struktury konstrukcyjnej, przejawiającej się w kształcie, rozmieszczeniu, wzajemnym usytuowaniu i połączeniu poszczególnych części składowych tego urządzenia, tworzących zwartą całość, przestrzennie ukształtowaną, umożliwiającą realizację zamierzonego celu. Rozwiązanie uważa się zatem za oczywiste, gdy w świetle stanu techniki ujawnionego w jednym lub łącznie w kilku rozwiązaniach, wynika ono w sposób oczywisty dla znawcy posiadającego przeciętną wiedzę z danej dziedziny. W szczególności za rozwiązania oczywiste uważa się rutynowe dostosowanie znanego rozwiązania do danych warunków, proste wykorzystanie znanej zasady dla osiągnięcia oczywistego w świetle tej zasady celu, proste zastąpienie znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami lub proste skojarzenie kilku znanych rozwiązań (patrz: W. Kotarba i inni "Komentarz do prawa wynalazczego", W-wa 1994 r., str.15). Sposób uwzględniania stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego i innych urzędów patentowych (patrz: wstęp do rozdz. 3.1 i orzeczenie T 176/89 oraz orzeczenia T 745/92 i T 552/89 Komisji Odwoławczej EPO, "Orzecznictwo Komisji Odwoławczych Europejskiego Urzędu Patentowego" (Część I - Zdolność patentowa) materiały i studia zeszyt 7, Polska Izba Rzeczników Patentowych, Warszawa 1998), polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego rozwiązaniu przedmiotowemu lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter kilku rozwiązań cząstkowych i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tego dokumentu. Dopuszcza się zastosowanie dwóch dokumentów przy ocenie nieoczywistości każdego rozwiązania cząstkowego w przypadku prostego zastąpienia znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami. Dokument najbliższy powinien zawierać co najmniej wszystkie cechy nieznamienne zastrzeżenia niezależnego przedmiotowego rozwiązania, oznaczające wyjściowy stan techniki tego rozwiązania, tj. w przedmiotowej sprawie dotyczyć przeciwpożarowej klapy odcinającej zawierającej korpus z zamocowana wahliwie, na osi przegrodą, sprężynowym mechanizmem zamykającym i topikowy mechanizm zwalniający oraz zawierający termorozprężliwą uszczelkę umieszczoną na wewnętrznej ściance korpusu. Urząd Patentowy RP przypomniał także stanowisko zajęte w sprawie przez uprawnionego, który odwołał się do podziału klap przeciwpożarowych na statyczne i dynamiczne, powołując się na polskie normy PN-B-01411 - wentylacja i klimatyzacja. Wskazał na zawartą tam na s. 1 i 9 poz. 6.15 terminologię, gdzie podano definicję przepustnicy, a w poz. 6.17 definicję przepustnicy pożarowej i klapy pożarowej, jako synonimów oraz PN-EN 15650 - na okoliczność, że zwrot "fire dampers" przetłumaczono na język polski jako przeciwpożarowe klapy odcinające. Organ odnosząc się do tej argumentacji stwierdził, że zarówno w treści opisu spornego patentu, jak i jego zastrzeżeń patentowych nie jest powiedziane jaki to rodzaj klapy jest przedmiotem spornego wynalazku. W związku z tym organ wyjaśnił, że w swojej ocenie wziął pod uwagę obydwa rodzaje przeciwstawionych klap, ponieważ obydwie kategorie klap należą do tej samej dziedziny techniki i w związku z tym rozwiązania konstrukcyjne mogą być znane, projektowane i wykonywane przez tego samego specjalistę, a rodzaj zastosowanych materiałów, czy ich grubość są jedynie kwestią racjonalnego doboru, w zależności od warunków, w jakich ma pracować dana klapa. Organ zauważył, że w aneksie nr 1 do ekspertyzy technicznej, dotyczącej wynalazku chronionego spornym patentem prof. zw. dr. hab. inż. E. S. wskazuje na różnice w odporności ogniowej, a nie konstrukcyjnej, jakim powinny odpowiadać obydwa rodzaje klap i pod tym kątem dokonuje oceny materiału dowodowego. Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania Urząd Patentowy RP stanął na stanowisku, że rozwiązaniem posiadającym cechy techniczne spornego wynalazku jest klapa przeciwpożarowa przedstawiona w aprobacie technicznej I. nr [...] z lipca 2005 r. Podał, że z pisma Ośrodka I. wynika, że aprobata ta została wprowadzona do bazy biblioteki dnia [...] marca 2006 r., tak więc udostępnienie do wiadomości powszechnej nastąpiło po dacie zgłoszenia spornego wynalazku i w związku z tym dowód ten nie może stanowić skutecznego przeciwstawienia na okoliczność nieoczywistości. Odnośnie pozostałego materiału dowodowego złożonego przez wnioskodawcę organ stwierdził, że wprawdzie posiadają podstawowe cechy techniczne jak: korpus, klapa odcinająca, sprężynowy mechanizm zamykający i mechanizm zwalniający, ale występujące w nich poszczególne elementy są rozmieszczone inaczej względem siebie, bądź zastosowano inne środki techniczne w tym samym celu. Wyjaśnił, że dotyczy to przepustnicy ogniowej model [...], przedstawionej w arkuszu prezentacyjnym firmy P. INC, gdzie sprężyna umieszczona jest po przeciwnej stronie klapy niż element topikowy, którym jest przepalająca się linka. W spornym rozwiązaniu obydwa te elementy są po jednej stronie klapy, a element topikowy stanowi mechanizm. Z kolei w amerykańskim opisie patentowym US [...] element topikowy zamocowany jest w osi korpusu, a nie w płaszczyźnie prostopadłej do osi klapy. Zaś w rozwiązaniu według amerykańskiego opisu patentowego nr US [...] w miejsce sprężyny i mechanizmu zwalniającego zastosowanych w spornym rozwiązaniu, wskazano sprężynę z pamięcią. Opis zgłoszenia patentowego do Europejskiego Urzędu Patentowego nr EP [...] przedstawia natomiast klapę zamykaną ręcznie, a nie za pomocą odpowiedniego mechanizmu. Niemiecki opis patentowy nr DE [...] dotyczy tylko klapy, która jest wykonana z materiału dźwiękochłonnego. Urząd Patentowy RP wskazał przy tym, że również w wypowiedzi pełnomocnika wnioskodawcy na rozprawie wiele uwagi zostało poświęcone na omówienie grubości przegrody i rodzaju materiału, z którego jest ona wykonana, a co nie było przedmiotem spornego rozwiązania, gdyż istotą tego rozwiązania jest budowa sprężynowego mechanizmu zamykającego i topikowego mechanizmu zwalniającego oraz ich umieszczenie w obudowie. Zdaniem organu rozwiązania przedstawione w opisie zgłoszenia patentowego do Europejskiego Urzędu Patentowego nr EP [...] oraz w katalogu firmy T. "Klapy przeciwpożarowe" nr [...], jak również aprobaty techniczne I. nr [...] i raport z badań nr [...] dotyczą klap przeciwpożarowych, w których mechanizm sterujący ich pracą umieszczony jest na zewnątrz korpusu, a nie w jego wnętrzu co sprawia, że są to odmienne rozwiązania. W przypadku zaworu pokazanego w niemieckim opisie patentowym nr DE [...] organ podniósł, że cechami pokrywającymi się są tylko wskazane w zastrzeżeniu 2 zależnym otwory w ściankach korpusu, natomiast nie wiadomo jak wyglądają pozostałe elementy. Odmienne rozwiązanie zagadnienia dotyczącego zamykania klapy przeciwpożarowej przedstawiono zaś w kolejnym niemieckim opisie patentowym nr DE [...], w którym zarówno sprężyna, jak i mechanizm topikowy zamocowany jest bezpośrednio na klapie. Resumując Urząd Patentowy RP stwierdził, że wnioskodawca stawiając zarzut braku poziomu wynalazczego nie wykazał, aby przedmiot spornego wynalazku wynikał w sposób bezpośredni z żadnego z przedstawionych dowodów. Wnioskodawca wskazując dowody w postaci publikacji, w których występują jedynie poszczególne cechy zastrzeganego rozwiązania, nie przeprowadził analizy, jak specjalista z danej dziedziny techniki, mający problem do rozwiązania i znający przeciwstawione dowody, bez dokonań twórczych, jedynie w sposób rutynowy może dojść do spornego rozwiązania. Z dostarczonych dowodów zdaniem organu nie wynika również dlaczego i w jaki, prosty sposób znawca połączył by te przeciwstawione dowody lub np. pozamieniał poszczególne części czy zespoły, tak aby powstało rozwiązanie odpowiadające spornemu wynalazkowi bez wkładania własnej inwencji twórczej. Stwierdził przy tym, że dla wykazania braku poziomu wynalazczego samo stwierdzenie, że środki techniczne są oczywiste było niewystarczające. Ponadto rozwiązania osiągające znane cele na nowych zasadach wykazują poziom wynalazczy. W związku z powyższym zarzut wnioskodawcy o braku poziomu wynalazczego spornego rozwiązania organ uznał za bezzasadny. Następnie organ odniósł się do zarzutu nie spełnienia przez sporny wynalazek wymagań z art. 27 p.w.p. i nie podzielił stanowiska wnioskodawcy, że sporna przepustnica nie może być wykonana, ponieważ to opis wynalazku, a nie tylko zastrzeżenia patentowe, powinien przedstawiać wynalazek na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić (art. 33 ust. 1 p.w.p). Zdaniem Urzędu Patentowego RP zastrzeżenia patentowe nie muszą w sposób bardzo szczegółowy przedstawiać wynalazku, a jedynie go w sposób zwięzły określić. Ponadto opis patentowy spornego wynalazku obejmuje dodatkowo rysunek, który w połączeniu z zastrzeżeniami pozwala na określenie jego przedmiotu. Wobec tego - ponieważ został jednoznacznie określony przedmiot spornego wynalazku, poprzez tytuł oraz zespół niezbędnych cech technicznych, takich jak: korpus wewnątrz którego zamocowana jest wahliwie, na osi przegroda, sprężynowy mechanizm zamykający i topikowy, mechanizm zwalniający oraz termorozprężliwa uszczelka umieszczoną na wewnętrznej ściance korpusu, jak również zostały zwięźle podane cechy techniczne wyróżniające wynalazek ze stanu techniki możliwe jest zrealizowanie wynalazku, zaś sporne rozwiązanie jest zupełne i skończone. Wobec tego organ uznał, że zarzut braku warunku nadawania się do przemysłowego stosowania nie ma potwierdzenia w dowodach, ponieważ jak wynika z akt sprawy, tak klapa została wykonana i poddana badaniom, co potwierdza ekspertyza techniczna dotycząca wynalazku chronionego spornym patentem, wykonana przez prof. zw. dr. hab. inż. E. S. z Politechniki [...]. Według tej ekspertyzy klapa przeciwpożarowa według spornego patentu spełnia wymagania w zakresie oceny odporności ogniowej, posiada zalety wskazane w opisie patentowym i organ przyjął to za zbieżne z swoimi ustaleniami. Mając powyższe na względzie organ doszedł do wniosku, że na podstawie opisu zastrzeżeń patentowych i rysunku możliwe jest wykonanie spornego wynalazku, a następnie jego wykorzystanie. "F. " Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej skarżący) w terminie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Urzędu Patentowego RP. W skardze zarzucił: 1. wydanie zaskarżonej decyzji z obrazą zasady związania organu oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Sądu, wynikającą z art. 153 p.p.s.a.; 2. naruszenie art. 24 p.w.p. poprzez przyjęcie, że badane rozwiązanie jest "nowe" i stanowi "wynalazek"; 3. naruszenie przepisów art. art. 7 i art. 8 k.p.a. przez uwzględnienie twierdzenia uprawnionego, iż rozpatrywane rozwiązanie spełnienia warunki uznania go za wynalazek o zdolności patentowej, pomimo niedostarczenia przez uprawnionego żadnych dowodów uzasadniających to twierdzenie; 4. naruszenie przepisów art. art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez: a. ograniczenie uzupełniającego postępowania dowodowego do dowodów zgłaszanych przez uprawnionego; b. zaniechanie przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez skarżącego; c. zaniechanie podania przyczyn, dla których Urząd Patentowy RP odmówił wiarygodności i mocy dowodowej twierdzeniom przedstawionym przez skarżącego. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w jego ocenie organ ponownie rozpoznając sprawę nie zastosował się do wytycznych udzielonych mu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 18 lipca 2012 r. dotyczących wyjaśnienia, jakie konkretnie dowody stanowią podstawę faktyczną decyzji i dlaczego dowody złożone przez uprawnionego nie zostały uwzględnione. W ocenie skarżącego w świetle dowodów, które przedłożył rozpatrywane rozwiązanie nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i art. 26 p.w.p. Następnie zarzucono, że Urząd Patentowy RP rozpoznając sprawę nie przeanalizował dostarczonych dowodów w postaci: 1. aprobaty technicznej I. [...]wydanej dla T. GmbH z Niemiec w dniu [...] lipca 2001 r.; 2. aprobaty technicznej I. [...] wydanej dla G. GmbH z Niemiec w kwietniu 2003 r.; 3. pisma I. z [...] listopada 2011 r. znak [...]; 4. a także - co bardzo istotne, aprobaty technicznej I. [...] z lutego 2005 r. wydanej dla uprawnionego. Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, uznając jej zarzuty za nieuzasadnione. W pierwszej kolejności organ stwierdził, że ponowne rozpatrzenie sprawy polegać miało - i tak się stało, na tym, aby jeszcze raz poddał analizie cały materiał dowodowy zebrany w sprawie, z uwzględnieniem zaleceń Sądu. Z tego względu w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji odniósł się do wszystkich wskazanych w sprawie dowodów, dokonał ich oceny i uwzględnił przy tym zapatrywania i wytyczne Sądu. Organ nie podzielił także stanowiska skargi co do naruszenia art. 24 p.w.p. w zakresie warunku "nowości rozwiązania" wynikającego z art. 25 p.w.p., ponieważ skarżący (wnioskodawca) w chwili orzekania nie kwestionował nowości spornego wynalazku, a jedynie stawiał zarzuty z art. 26 i art. 27 p.w.p., które dotyczą odmiennych, ustawowych warunków udzielenia patentu i analiza dostarczonych dowodów była przeprowadzona właśnie w tym kierunku. Organ przywołał treść protokołu rozprawy z [...] stycznia 2014 r., gdzie skarżący jednoznacznie stwierdził że: "Jako wyłączne zarzuty sprzeciwu wskazuje brak poziomu wynalazczego, brak rozwiązania technicznego i przemysłowej stosowalności". W ocenie organu użycie przez skarżącego sformułowania "wyłączne" oznacza, że na ostatnim terminie rozprawy jednoznacznie określił on zamknięty katalog zarzutów, w oparciu o które wnosił o unieważnienie spornego prawa. Żaden z przytoczonych zarzutów nie dotyczył więc braku nowości. Zdaniem Urzędu Patentowego RP wobec powyższego niedopuszczalnym było by orzekanie przez niego w zakresie zarzutu, który nie był podtrzymywany w dacie zamknięcia rozprawy. Przeciwne stanowisko prowadziłoby bowiem do niedopuszczalnego wyjścia przez organ poza granice wniosku oraz naruszałoby obowiązek związania go podstawą prawną wskazaną przez skarżącego (wnioskodawcę), co z kolei jest zgodne z dyspozycją art. 255 ust. 4 p.w.p. Organ podniósł, że to skarżący jako wnioskodawca powinien był wskazać twierdzenia i dowody w uzasadnieniu podnoszonych przez siebie zarzutów. Natomiast uprawniony nie musiał udowadniać spełnienia ustawowych warunków udzielenia ochrony, a jedynie mógł - na ogólnych zasadach, dowodzić istnienia okoliczności, z których wywodził korzystne dla siebie skutki prawne. Jednocześnie organ zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu swojej decyzji dokonał analizy aprobaty technicznej nr [...] z lipca 2005 r. w świetle pisma Ośrodka I. z [...] listopada 2011 r. oraz odniósł się także do aprobaty technicznej I. nr [...] (z lutego 2005). Uprawniony – C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. a po zmianie wpisu uprawnionego do rejestru G. S.A. z siedzibą w L. (dalej uczestnik postepowania) po wniesieniu skargi nie zajął stanowiska w sprawie. W uzupełnieniu skargi strona skarżąca rozszerzyła swoją argumentację w sprawie. W piśmie z dnia 30 kwietnia 2015 r. (wpływ do Sądu 4 maja 2015 r.) skarżąca podniosła, że organ bezpodstawnie pominął fakt, że aprobata techniczna nr [...] z lutego 2005 r. została wprowadzona do bazy w dniu [...] marca 2005 r. zatem wcześniej niż aprobata techniczna [...] z lipca 2005 r., która została wprowadzona do bazy w dniu [...] marca 2006 r. Ponadto organ nie uwzględnił, że jak wynika z pisma Ośrodka I. z [...] listopada 2011 r. do czasu opublikowania aprobat były one udostępniane przez biblioteki na miejscu w czytelni lub też w postaci kserokopii, czyli były ogólnie dostępne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią przepisu art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W pojęciu "ocena prawna" w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. mieści się, przede wszystkim, wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, a także sposobu ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Determinuje ona zatem wskazania co do dalszego postępowania, działania każdego organu w postępowaniu administracyjnym podejmowane w sprawie, której dotyczyło postępowanie sądowoadministracyjne, aż do czasu jej rozstrzygnięcia. Naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Związanie oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania samego sądu oznacza natomiast, że sąd zobowiązany jest do podporządkowania się w pełnym zakresie poglądowi wyrażonemu we wcześniejszym orzeczeniu.( por. II SA/Kr 959/13 wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2013 r. LEX nr 1384916). W myśl wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zadaniem do bezwzględnego wykonania - w przypadku oddalenia wniosku,- było dla Urzędu Patentowego ustalenie jakie konkretnie dowody stanowią jego podstawę faktyczną i wyjaśnienie dlaczego nie uwzględniono dowodów złożonych przez uprawnionego. Następnie, według wytycznych Sądu , organ oceni, zgodnie z zasadami określonymi w art. 80 i 107 § 3 k.p.a. dowody złożone przez uprawnionego: ekspertyzę techniczną dotyczącą wynalazku chronionego patentem [...] i aneks do tej ekspertyzy oraz dodatkowo złożone pismem z dnia [...].11.2011 r. opisy aprobat technicznych: [...],[...],[...]. Wyjaśni w sposób nie budzący wątpliwości, czy przepustnica ogniowa i klapa odcinająca, to dwie czy jedna kategoria produktów, czy to są te same urządzenia. Termin "przeciwpożarowa klapa odcinająca" jest terminem, który powinien być oceniony przez Urząd Patentowy, a nie Sąd. Po drugie, w postępowaniu spornym o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy zasada działania Urzędu Patentowego z urzędu w kwestiach dotyczących ustalania i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy podlega odpowiedniej modyfikacji z uwagi na treść art. 164 p.w.p., który stanowi, że ciężar dowodu, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do uzyskania prawa ochronnego spoczywa na wnioskodawcy. Ogólna zasada postępowania spornego zawarta w art. 255 ust. 4 p.w.p. w myśl której Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w postępowaniu spornym w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę, odróżnia to postępowania od klasycznego postępowania administracyjnego, dla którego wyłączną podstawą są przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tej przyczyny w art. 256 ust. 1 p.w.p. przyjęta została w odniesieniu do postępowania spornego zasada odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zaś zasada stosowania tychże przepisów wprost. ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2013 r. , sygn. akt II GSK 937/12, teza 1) Rozpatrując ponownie sprawę z punktu widzenia powyższych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W szczególności Sąd uznał, że Urząd Patentowy ponownie rozpatrując sprawę w jej całokształcie nie dopuścił się zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również nie uchybił przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Definicja patentu zawarta w art. 24 p.w.p. stanowi, że patenty są udzielane – bez względu na dziedzinę techniki – na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. Zgodnie z art. 25 ust. 1 p.w.p. wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki. Przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób (ust. 2). Za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie (ust. 3). Przepisy ust. 1-3 nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na wynalazek dotyczący nowego zastosowania substancji stanowiącej część stanu techniki lub użycia takiej substancji do uzyskania wytworu mającego nowe zastosowanie (ust. 4). Z kolei poziom wynalazczy został zdefiniowany w art. 26 ust. 1 p.w.p., zgodnie z którym wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki. Wbrew zarzutom skargi nie budzi zastrzeżeń Sądu analiza zdolności patentowej omawianego rozwiązania pt. "Przeciwpożarowa klapa odcinająca", dokonana przez Urząd Patentowy. W ocenie Sądu materiał dowodowy został przez organ wszechstronnie rozpatrzony. W szczególności organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji omówił wszystkie dowody zgromadzone w sprawie a następnie wyjaśnił dlaczego sporne rozwiązanie posiada poziom wynalazczy. Na uwagę zasługuje zastosowana logika badania przedmiotowego rozwiązania przeprowadzona w sposób jasny i konkretny, pozwalająca na odtworzenie toku rozumowania Urzędu Patentowego. W tym zakresie organ wyjaśnił, że rozwiązaniem posiadającym cechy techniczne spornego wynalazku jest klapa przeciwpożarowa przedstawiona w aprobacie technicznej I. nr [...] z lipca 2005 r. , która została wprowadzona do bazy biblioteki dnia [...] marca 2006 . a zatem po dacie zgłoszenia spornego wynalazku ([...] października 2005 r.) i w związku z tym dowód ten nie może stanowić skutecznego przeciwstawienia na okoliczność braku poziomu wynalazczego. Odnośnie pozostałego materiału dowodowego złożonego przez wnioskodawcę organ stwierdził, że wprawdzie posiadają podstawowe cechy techniczne jak: korpus, klapa odcinająca, sprężynowy mechanizm zamykający i mechanizm zwalniający, ale występujące w nich poszczególne elementy są rozmieszczone inaczej względem siebie, bądź zastosowano inne środki techniczne w tym samym celu. Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie ważnym elementem przyczyniającym się do wyjaśnienia kwestii poziomu wynalazczego spornego rozwiązania jest złożona przez uczestnika postępowania ekspertyza techniczna wykonana przez prof. zw. dr. hab. inż. E. S. z Politechniki [...]. W konsekwencji zdaniem Sądu stanowisko skarżącej odnośnie braku poziomu wynalazczego spornego rozwiązania i braku jego przemysłowego zastosowania stanowi jedynie polemikę z oceną dokonaną przez Urząd Patentowy, przy czym jej skutecznie nie podważa w sposób, który uzasadniałby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Ustosunkowując się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego wcześniejszego ujawnienia rozwiązania objętego aprobatą techniczną nr [...] z lipca 2005 r. , która została uznana przez organ za rozwiązanie posiadające cechy techniczne spornego wynalazku Sąd doszedł do przekonania, że zarzut ten jest niezasadny. Jak wynika z pisma I. z dnia [...] listopada 2011 r. znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy do czasu ich opublikowania aprobaty były udostępniane przez Bibliotekę na miejscu w czytelni lub na zewnątrz w postaci kserokopii. W ocenie Sądu nie można podzielić stanowiska skarżącego, że aprobata techniczna [...] z lipca 2005 r. została zatem upubliczniona przed datą przyjętą przez organ, a mianowicie przed [...] marca 2006 r. przez sam fakt, że przed ta datą była dostępna w Bibliotece I. na indywidualne zamówienie. W tym aspekcie sprawy należy zauważyć , że strona skarżąca nie wykazała czy takie zamówienie w przypadku aprobaty technicznej nr [...] z lipca 2005 r. było zrealizowane i w jakiej konkretnej dacie. Omawiane pismo zwiera jedynie ogólne zasady udostępniania aprobat przez Bibliotekę I. lecz nie wynika z niego czy ta konkretna aprobata nr [...] z lipca 2005 r. była w owym czasie w ogóle dostępna w Bibliotece. Sąd nie dopatrzył się także naruszeń przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, że organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Sądu organ uwzględnił całość okoliczności stanu faktycznego sprawy, jak i oparł się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, że stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, Urząd Patentowy uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.