I SA/Wa 134/15
WyrokWSA w Warszawie2015-05-19
Skład orzekający: Dorota Apostolidis, Magdalena Durzyńska, Przemysław Żmich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13, i czy należy mu wymierzyć grzywnę?Ratio decidendi
Prezydent W. dopuścił się niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13, ponieważ nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie w wyznaczonym terminie. Sąd wymierzył grzywnę w niższej wysokości niż wnioskowana przez skarżącą, biorąc pod uwagę, że nie wystąpił przypadek kwalifikowanej bezczynności organu, organ zareagował na wezwanie, sprawa jest skomplikowana, a była to pierwsza zwłoka w wykonaniu wyroku.Stan faktyczny
E.N. wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13, który zobowiązywał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy. Skarżąca domagała się wymierzenia grzywny w wysokości 10.000 zł. Prezydent W. w odpowiedzi wskazał, że prowadzi postępowanie o przyznanie odszkodowania i poinformował o przyczynach niedotrzymania terminu.Rozstrzygnięcie
Wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych i zasądził od Prezydenta W. na rzecz E.N. kwotę 440 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Magdalena Durzyńska WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r. sprawy ze skargi E.N. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej E.N. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
E.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13. W skardze wniosła o: 1) wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w wysokości 10.000 zł; 2) rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym; 3) zasądzenie od Prezydenta W. na rzecz skarżącej E.N. kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przypisanych. W uzasadnieniu podniosła, że skarżąca, w piśmie z dnia 4 marca 2014 r., wezwała Prezydenta W. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13 w terminie miesiąca od otrzymania pisma. Został zatem spełniony warunek dopuszczalności skargi, zawarty w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Zgodnie ze zobowiązaniem zawartym w powyższym wyroku, Prezydent W. został zobligowany do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia 9 grudnia 2002 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Termin wykonania zobowiązania upłynął już dawno, jednak do chwili obecnej nie zostały podjęte w celu jego wykonania żadne prace. Organ nie poinformował również o powodach, dla których tak się stało. Skarżąca podkreśliła, że grzywna za niewykonanie wyroku ma charakter restrykcyjno-dyscyplinujący. Ustalając jej wysokość należy wziąć pod uwagę fakt, że Prezydent W. był zupełnie bezczynny po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r. i nie podjął żadnych działań. Mając na względzie jego niewykonanie skarżąca uważa, że grzywna w wysokości 10.000 zł stanowić będzie adekwatny i dostateczny środek restrykcyjno-dyscyplinujący. Zgodnie z art. 154 § 6 Ppsa grzywnę za niewykonanie wyroku wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r. - przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3.650 zł.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że prowadzi w tej sprawie, z wniosku spadkobierców dawnych właścicieli przedmiotowej nieruchomości, postępowanie o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Pełnomocnik stron został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego przez Sąd oraz że postępowanie zostanie zakończone do dnia 31 stycznia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę E.N., zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 11 lutego 2014 r., skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 519/13 dowodu doręczenia – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 11 grudnia 2013 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku z dnia 9 grudnia 2002 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu.
Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna.
Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ocenę, w jakiej wysokości ustalić grzywnę. Powyższe wynika z przepisów art. 154 § 6 Ppsa. Przy czym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy.
Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że prawomocnym wyrokiem z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zobowiązując Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", w pkt 2 wyroku stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie nie wystąpił zatem przypadek kwalifikowanej bezczynności organu. Trzeba mieć też na uwadze, że Prezydent W. zareagował na wezwanie z dnia 4 marca 2014 r. do wykonania wyroku Sądu. Pismem z dnia 30 września 2014 r. Prezydent W. skierował do pełnomocnika skarżącej informację o tym, że sprawa o odszkodowanie zostanie załatwiona w przewidywanym terminie do dnia 31 stycznia 2015 r. Przy ocenie wysokości grzywny Sąd uwzględnił także to, iż niniejsza sprawa należy do spraw skomplikowanych, ponieważ opiera się na wykazaniu przesłanek istniejących w odległej perspektywie czasowej, a przez to trudnych do wyjaśnienia i udowodnienia. Nie można było pominąć i tego, że jest to pierwszy przypadek zwłoki organu w wykonaniu wyroku Sądu, jaki miał miejsce w niniejszej sprawie.
W tej sytuacji Sąd, uznał, że grzywna w orzeczonej wysokości będzie dla organu adekwatną do okoliczności sprawy sankcją finansową. Zdaniem Sądu, wymierzenie organowi grzywny we wnioskowanej przez skarżącą wysokości 10.000 zł byłoby zbyt dolegliwą represją dla organu.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 154 § 1 i 6 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło