IV SA/Wa 754/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi B. L., M. K., J. K., W. S., J. J., Z. J., W. J., A. B. i T. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 345/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących B. L., M. K., J. K., W. S., J. J., Z. J., W. J., A. B. i T. K. solidarnie kwotę 593 (pięćset dziewięćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. L., M. K., J. K., W. S. , J. J., Z. J., W. J., A. B. i T. K. (dalej "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 345/13 wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną. Mocą powołanego wyroku Sąd uwzględnił ich skargę na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. C. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. W dniu [...] lutego 2014 r. skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie na niewykonanie przez Prezydenta W. powołanego wyżej wyroku z dnia 14 sierpnia 2013 r. i Sąd wyrokiem z dnia 2 lipca 2014 r. I SA/Wa 959/14 m. in. wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 zł. Decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Prezydent W. ustalił odszkodowanie za część nieruchomości, tj. za 40 m2. Pismem z dnia 8 stycznia 2015 r., po uprzednim wezwaniu organu do wykonania wyroku z dnia 14 sierpnia 2014 r., skarżący ponownie wnieśli - wskazaną na wstępie – skargę na niewykonanie wyroku sądu z dnia 14 sierpnia 2013 r. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że decyzją z dnia [...] września 2014 r. organ ustalił odszkodowanie jedynie za część nieruchomości (o pow. 40 m2, podczas gdy cała powierzchnia nieruchomości wynosiła 1120 m2), natomiast co do pozostałej części nieruchomości, wniosek o przyznanie odszkodowania nie został rozpoznany, a zatem wyrok WSA z dnia 14 sierpnia 2013 r. nie został dotychczas wykonany przez Prezydenta W.. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w toku postępowania dotyczącego przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość zgromadzono szereg materiałów, mających na celu określenie czy nieruchomość spełnia przesłanki określone w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r, poz. 518 ze zm.). Ponadto organ powołał się na pismo z dnia 23 lutego 2015 r., którym poinformował pełnomocnika skarżących o przyczynach niedotrzymania terminu wykonania wyroku oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone do dnia 30 czerwca 2015 r. W dniu 3 czerwca 2015 r. na rozprawie, pełnomocnik organu przedłożył kopię decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. [...] o ustaleniu odszkodowania za 25 % przedmiotowej nieruchomości i wniósł o umorzenie postępowania. Podniósł, że zostanie wydana decyzja co do pozostałej części odszkodowania. Wyjaśnił, że przyczyną nierozstrzygnięcia wniosku w pozostałej części jest uzgodniony ze stroną pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r., tryb wypłaty odszkodowania i oczekiwanie na kolejną transzę pieniędzy, która będzie w dyspozycji organu. Pełnomocnik skarżących potwierdził, że skarżący zgodzili się na wypłatę odszkodowania w częściach, co jednak nie oznacza, że strona zgodziła się na wypłatę pozostałej części odszkodowania z tak dużym opóźnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności (lub prowadzić przewlekle postępowanie) po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 345/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 18 grudnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. C. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 345/13 wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy zostały doręczone Prezydentowi W. w dniu 28 października 2013 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny upłynął zatem w dniu 28 grudnia 2013 r. Należy stwierdzić, że w wyznaczonym terminie organ nie rozstrzygnął wniosku skarżących o odszkodowanie, zgodnie z powołanym wyrokiem. Nie ulega także wątpliwości, że skarżący spełnili przesłankę warunkującą wniesienie skargi w niniejszej sprawie, tj. pismem z dnia 19 grudnia 2014 r. wezwali organ do wykonania wyroku z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 345/13. W tej sytuacji, należy uznać, ze w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Na powyższą ocenę nie może mieć wpływu fakt wydania decyzji: z dnia [...]września 2014 r. i z dnia [...] kwietnia 2015 r., rozstrzygających sprawę odszkodowania jedynie w części. Należy bowiem wskazać, że niewykonanie wyroku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia sądu w ogóle, jak i wtedy, gdy wprawdzie wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu lub gdy wykonał wyrok tylko w części. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia art. 154 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym wykonanie wyroku po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Skoro bowiem wykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność przed wydaniem przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi o wymierzenie grzywny nie czyni tej skargi bezzasadną ani bezprzedmiotową, to nie ulega wątpliwości, że wystarczającą przesłanką wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku jest przekroczenie terminu wyznaczonego w tym wyroku do wydania aktu lub podjęcia czynności lub wykonanie wyroku jedynie w części. Inaczej rzecz ujmując, wydanie aktu lub podjęcie czynności, do której organ administracji był zobowiązany, z przekroczeniem terminu wskazanego w sentencji wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, lub – jak w niniejszej sprawie – rozstrzygnięcie sprawy jedynie w części, obliguje sąd do uwzględnienia skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie tego wyroku. Tym samym wniosek pełnomocnika organu o umorzenie postępowania, z uwagi na wydanie w dniu [...] kwietnia 2015 r. decyzji o ustaleniu odszkodowania w odniesieniu do ¼ powierzchni nieruchomości, jest całkowicie bezzasadny. Natomiast powyższe okoliczności, tj. wydanie decyzji orzekających o przyznaniu części odszkodowania, sąd wziął po uwagę stwierdzając, że niewykonanie wyroku nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa i przy określaniu wysokości grzywny. Sąd podziela także pogląd, że wyrażenie przez skarżących zgody na wypłatę 75 % należnego odszkodowania w terminie późniejszym (pismo pełnomocnika skarżących z dnia 11 września 2014 r.), nie może być równoznaczne z odsuwaniem w czasie bliżej nieokreślonym wydania decyzji, w sytuacji, w której wcześniej sąd wyznaczył termin do jej wydania przez organ. Stosownie do treści art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę w wysokości 1000 zł, sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, że Prezydent W. zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych wyrokami sądowymi. Jednocześnie sąd prezentuje pogląd, że przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, tak więc w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 oraz art. 200 p.p.s.a.