VII SAB/Wa 22/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]do załatwienia wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2014 r. w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; II. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w rozpatrzeniu wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2015 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddala; IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] na rzecz skarżącej A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] lutego 2015 r. A. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w sprawie samowolnie wybudowanego ogrodzenia terenu działki ew. nr [...] z obrębu [...] jako przedłużenia ogrodzenia przy ul. [...] w [...] oraz legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN zlokalizowanego na ul [...] przy ogrodzeniu dz.nr ew. [...]. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego w dniu [...] czerwca 2014 r. wpłynął do powiatowego organu nadzoru budowlanego wniosek A. B. o zbadanie zgodności z prawem wybudowanego ogrodzenia terenu działki ew. nr [...] z obrębu [...] jako przedłużenia ogrodzenia przy ul. [...] w [...] oraz legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN zlokalizowanego na ul [...] przy ogrodzeniu dz.nr ew. [...]. Po przeprowadzeniu czynności kontrolnych w terenie w dniu [...] listopada 2014r. pismem z dnia [...] stycznia 2015r. organ zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] o nadesłanie dokumentów dotyczących przedmiotowego ogrodzenia oraz o przesłanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie działki nr ew. [...]. Żądane dokumenty zostały nadesłane do organu w dniu [...] lutego 2015r. Jednocześnie pismem z [...] stycznia 2015r. organ wezwał [...] S.A Oddział [...] do złożenia wyjaśnień w sprawie legalności słupa energetycznego linii NN zlokalizowanego na ul [...]przy ogrodzeniu dz.nr ew. [...]. A. B. działając na podstawie art. 37 k.p.a. złożyła w dniu [...] stycznia 2015r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 35 § 1 k.p.a., art. 36 § 1 k.p.a oraz art. 8 i12 k.p.a. W skardze wniosła o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do wydania odpowiedniego aktu w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi, w przypadku uwzględnienia skargo o stwierdzenie, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, ze naruszenie prawa nie było rażące oraz wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ppsa w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż skarżąca nie ma przymiotu strony w toczących się postępowaniach objętych skargą na bezczynność. Po wniesieniu skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015r. działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie w sprawie ogrodzenie terenu działki nr ew. [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r. Nr [...] po rozpatrzeniu zażalenie A. B. uchylił postanowienie organu I instancji z dnia [...] marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga jest częściowo uzasadniona. Rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd kontroluje, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 dalej: p.p.s.a.) oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Natomiast na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności albo stwierdzenia lub uznania uprawnienia czy obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wskazać należy, że zgodnie za art. 52 § 1 ww. ustawy warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl przepisu art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oceniając w dalszym ciągu zasadność skargi na bezczynność organu należy przypomnieć, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Takie brzmienie, powyższy przepis, uzyskał z dniem 17 maja 2011 r. w wyniku jego nowelizacji dokonanej ustawą z 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. Nr 34, poz. 173). Konstrukcja tego przepisu wyróżnia dwie odrębne od siebie instytucje, a mianowicie skargę na bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania. Podkreślić należy, że w poprzednim stanie prawnym w orzecznictwie sądów administracyjnych bezczynność organu była utożsamiana zarówno z niepodjęciem w ustalonym terminie przez organ żadnych czynności w sprawie, jak i z nie zakończeniem w terminie postępowania mimo podejmowania czynności w postępowaniu. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy , nie budzi wątpliwości Sądu, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym w sprawie niniejszej termin na wydanie decyzji wynosił 30 dni licząc od daty wpływu wniosku o wszczęcie postępowania ([...] czerwca 2014r.). Należy zauważyć, iż pierwsze czynności w postaci oględzin przeprowadził w dniu [...] sierpnia 2014r. a więc w dwa miesiące po dacie wpływu wniosku, kolejne [...] września 2014r. a następne w dniu [...] listopada 2014r. Nadto organ nie wyjaśnił dlaczego z żądaniem stosownych dokumentów zwrócił się do organu architektoniczno-budowlanego oraz dysponenta sieci energetycznej dopiero po upływie 6 miesięcy bo w dniu [...] stycznia 2015r. Okoliczności te przy braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie aż do chwili wydania przez Sąd wyroku w tej sprawie jednoznacznie wskazują na pozostawania organu w bezczynności. Sąd zauważa także, iż podnoszona w odpowiedzi na skargę kwestia posiadania przez skarżącą przymiotu strony nie zwalania organu z obowiązku nie tylko rozpatrzenia sprawy co do istoty ale także rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii procesowej. Nie powinno jednak umknąć uwadze organu I instancji , iż organ odwoławczy rozpoznał zażalenie skarżącej na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie sześćiomiesięczna bezczynność ( od daty ostatniej czynności )–choć oczywiście naganna, nie nosi jednakże cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisu art.35 kpa można bowiem uznać jego oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). Taki brak aktywności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w rozpoznaniu sprawy nie miał , w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie miejsca. Z przedstawionego powyżej przebiegu postępowania wynika ponad wszelką wątpliwość , że zostały przez Organ przedsięwzięte czynności faktyczne zmierzające do rozpoznania wniosku złożonego przez Skarżącą zarówno w zakresie gromadzenia istotnych dla sprawy dokumentów jak też podejmowania czynności niezbędnych do jej zakończenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Sąd orzekł jak w sentencji oddalając w pozostałym zakresie żądania skargi jako nieuzasadnione.. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.