I SA/Rz 319/15

Dnia 13 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - postanawia- 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej U. S. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu do skargi. U. S. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Skarga ta została podpisana przez W. S. jako pełnomocnika Skarżącej. Do skargi nie dołączono stosownego pełnomocnictwa. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano W. S. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia jego czynności w sprawie. Wezwanie to zostało odebrane w dniu 11 maja 2015 r. jednak pełnomocnik ww. braku formalnego nie uzupełnił. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I skierowano wezwanie do Skarżącej o podpisanie przez nią skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 19 czerwca 2015 r. Mimo upływu terminu brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga, aby mogła zostać merytorycznie rozpatrzona przez Sąd, powinna spełniać warunki formalne przewidziane dla pisma procesowego strony. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. każde pismo strony w sprawie powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, który jeszcze nie złożył pełnomocnictwa, powinien on, zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a., do skargi dołączyć pismo potwierdzające jego umocowanie do działania w imieniu strony. Zarówno brak podpisu strony, jak i brak stosownego pełnomocnictwa podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W przypadku skargi skutek niewykonania w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie W. S., pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie nadesłał pełnomocnictwa do działania w imieniu U. S. Sąd zauważa, że do sprawy o sygn. akt I SA/Rz 320/15 (dotyczącej skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]) W. S. przesłał pełnomocnictwo do reprezentowania U. S. przed wszelkimi urzędami, władzami, instytucjami, a więc również do reprezentowania Skarżącej przed tut. Sądem. Jednak pełnomocnictwo zostało przez W. S. nadane do tut. Sądu po upływie terminu do jego przedstawienia. Wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu U. S. zostało odebrane 11 maja 2015r. Zatem termin do nadesłania pełnomocnictwa upłynął 18 maja 2015 r. Z tego powodu nadanie przesyłki zawierającej pełnomocnictwo w dniu 24 czerwca 2015 r. a więc znacznie po upływie wyznaczonego terminu nie mogło doprowadzić do uzupełnienia braku formalnego skargi. Również sama Skarżąca, wezwana o podpisanie skargi nie uczyniła zadość wezwaniu, które zostało jej doręczone w dniu 19 czerwca 2015 r. i nie uzupełniła braku formalnego skargi. W związku z powyższym należało stwierdzić, że skarga nie spełnia podstawowych wymagań, jakie zostały przewidziane dla pisma procesowego w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. W konsekwencji skardze nie można było nadać dalszego biegu. Sąd pragnie wyjaśnić na marginesie, że w niniejszej sprawie Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł. Jednak z powodu nieuzupełnienia braku formalnego, jakim jest brak podpisu pod skargą Pani U. S., skargę należało odrzucić. Mając na względzie powyższe Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.