II SAB/Wr 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i L. B. na bezczynność Starosty T. w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu wykonania robót budowlanych związanych z budową linii elektrycznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu wezwano pełnomocnika strony skarżącej radcę prawnego P. F. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi oraz złożenie do akt pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących. W wezwaniu wskazano, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 6 lipca 2015 r. (dowód doręczenia: k. 11 akt sądowych). Pismem nadanym w dniu 13 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków, ponieważ "wnioskodawcy znajdują się na urlopie" i nie jest możliwe uzyskanie od nich pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Po pierwsze trzeba powiedzieć, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Dlatego uznać należało, że zarówno niedołączenie wymaganego odpisu skargi (art. 47 § 1 p.p.s.a.), jak i pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej (art. 46 § 3 p.p.s.a.) to braki formalne skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Do skargi zastosowanie znajdzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dalej powiedzieć należy, że Sąd w niniejszej sprawie przyjął, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, czyli złożenia pełnomocnictwa, należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika, co wynika z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Co prawda przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. nakazuje wezwać stronę do uzupełnienia pisma, które nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymagań formalnych, ale w wypadku pisma wnoszonego przez pełnomocnika wezwanie do złożenia pełnomocnictwa nie powinno być kierowane do strony (zob. postanowienie WSA w Opolu z 5 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 1225/01, opubl. ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 53). W tym stanie rzeczy uznać należało wezwanie doręczone do rąk osoby określającej siebie jako pełnomocnika strony skarżącej za skuteczne wobec strony skarżącej (art. 34 p.p.s.a.). Przechodząc dalej Sąd ustalił, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie upłynął z dniem 13 lipca 2015 r. W terminie tym strona skarżąca braków skargi nie uzupełniła, lecz pełnomocnik skarżących wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków. W związku z tym Sąd stwierdził, że w postępowaniu sądowym przedłużeniu podlegać mogą wyłącznie terminy sądowe, to jest wyznaczone przez sąd lub przewodniczącego (art. 82 p.p.s.a.). Tymczasem termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany (jest natomiast możliwe przywrócenie terminu na ogólnych zasadach – zob. art. 86 p.p.s.a.). Dlatego też wniosek sformułowany przez pełnomocnika strony skarżącej nie mógł skutecznie przerwać lub zawiesić biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, że braki formalne skargi w niniejszej sprawie nie zostały uzupełnione, co powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wynika z konieczności zwrotu wpisu sądowego od odrzuconej skargi (art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.).