II SA/Bd 226/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Anna Klotz Protokolant asystent sędziego Jacek Grzegorzewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2015 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę. Decyzją z dnia [...][...]Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...], działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r., poz.1409 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), nakazał M. F., L. F., N. L. - współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...], wykonanie prac zabezpieczających galerię drewnianą przynależną do lokalu mieszkalnego nr [...] polegających na: • usunięciu przerdzewiałych elementów stalowych galerii, • usunięciu przegniłych elementów drewnianych galerii, • zdemontowaniu załamanej konstrukcji dachu galerii, • wsparciu stropu galerii stemplami w celu zabezpieczenia przejścia prowadzącego pod drewnianą galerią na podwórze, zaznaczając, że roboty zabezpieczające należy prowadzić zgodnie z obowiązującymi przepisami i w sposób gwarantujący zachowanie bezpieczeństwa ludzi i mienia, a obowiązek ten wykonać w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia orzekający organ podniósł, iż w dniu 29.09.2014 r. przeprowadzono ponowną kontrolę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na nieruchomości przy ul. [...] w obecności funkcjonariuszy Straży Miejskiej we [...]. Na kontrolę nie przybył żaden ze współwłaścicieli nieruchomości, pomimo prawidłowego powiadomienia. Podczas kontroli ustalono, że stan techniczny wyłączonej z użytkowania decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia[...]; galerii drewnianej wewnątrz podwórza przynależnej do lokalu mieszkalnego nr [...], uległ znacznemu pogorszeniu. Widoczna jest postępująca degradacja galerii drewnianej. Przerdzewiałe elementy stalowe, przegniłe elementy drewniane oraz załamana konstrukcja dachu stanowią zagrożenie dla osób poruszających się przejściem pod galerią prowadzącym na podwórze i do poszczególnych mieszkań. Wobec powyższego organ nadzoru budowlanego w dniu 30.09.2014 r. wszczął postępowanie w sprawie złego stanu technicznego drewnianej galerii przynależnej do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym na nieruchomości przy ul. [...], stwarzającej zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia znajdujących się w pobliżu budynku. W dniu 30 września 2014 r. wezwano współwłaścicieli nieruchomości na rozprawę administracyjną, która zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 198, poz. 2043 z późn. zm.) w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych, jest warunkiem koniecznym do wydania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w trybie art. 67 ustawy - Prawo budowlane. Na rozprawę administracyjną wyznaczoną na dzień 15 października 2014 r. nie stawił się żaden ze współwłaścicieli nieruchomości, dlatego organ nadzoru budowlanego uznał, że nie może wydać decyzji w trybie art. 67 ustawy - Prawo budowlane. W celu najszybszego wyeliminowania zagrożenia życia lub zdrowia ludzi i mienia orzeczono na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy. W odwołaniu od powyższej decyzji M. F. i L. F. wnieśli o unieważnienie wydanej decyzji z dnia [...] r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] i wydanie nowej decyzji w celu opróżnienia przedmiotowych budynków zasiedlonych lokatorami z umowami najmu jakie otrzymywali lokatorzy z list komunalnych Urzędu Miasta[...]. W ich ocenie nowa decyzja powinna być wydana, aby nie dopuścić do katastrofy budowlanej i utraty zdrowia i życia mieszkańców i odwiedzających ich osób z zewnątrz. Strony odwołujące się oświadczyły, że odwołujący jest tylko współwłaścicielem bez udziału we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej należąc od 2003 r. do jednego z udziałów żony, ponieważ w akcie notarialnym udział darowizny do 1/4 nie został podzielony pomiędzy małżonków. Wskazano, że nieruchomościami stanowiącymi przedmiot postępowania władał Urząd Miasta [...] od 1953 r. do dnia dzisiejszego i mimo wieloletnich starań skarżących, nieruchomości te nie zostały im zwrócone. Nie są użytkującymi, ani władającymi budynkami znajdującymi się na tych nieruchomościach. Nie mają żadnych praw i możliwości czynienia czegokolwiek na tych nieruchomościach bez wiedzy i zgody władającego i współwłaściciela, z którymi nigdy nie ma kontaktu i możliwości przeprowadzenia jakichkolwiek rozmów i uzgodnień. Zdaniem skarżących, wykonywanie jakichkolwiek czynności przez współwłaścicieli niewładających i nie użytkujących w przedmiotowych budynkach, bez zgody współwłaściciela drugiego i władającego, jest niedopuszczalne i byłoby z naruszeniem prawa, dlatego próby wymuszenia takich czynności są niedopuszczalne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] uchylił w części zaskarżoną decyzję w zakresie odnoszącym się do terminu wykonania obowiązku i w tym zakresie orzekł nowy termin jego wykonania - "do dnia 30 kwietnia 2015 r.", a w pozostałej części utrzymał decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja została w sposób prawidłowy adresowana do współwłaścicieli budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], albowiem z treści księgi wieczystej prowadzonej dla tego obiektu wynika, że współwłaścicielami są: M. F. i L. F., N. L., natomiast charakter obowiązków nakładanych w trybie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane, a w szczególności konieczność szybkiego zapewnienia bezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego powoduje, że adresatami rozstrzygnięcia są współwłaściciele. Zwrócono też uwagę, że w przedmiotowym przypadku za obiekt budowlany jako całość oraz za prawidłowe funkcjonowanie wspólnych instalacji odpowiadają wszyscy współwłaściciele zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23.04.1964 r. - Kodeks cywilny - art. 195 do art. 221 dotyczącymi zasad wykonywania współwłasności, a które pozostają poza właściwością rzeczową organów nadzoru budowlanego. Ponadto wskazano, że z dokumentacji zebranej w aktach sprawy wynika, iż organ nadzoru budowlanego I instancji ustalił prawidłowo stan faktyczny w przedmiotowej sprawie, a protokół sporządzony w dn. [...]r. w trakcie kontroli ww. obiektu potwierdza, że stan techniczny galerii drewnianej (wyłączonej z użytkowania wcześniejszą decyzją organu nadzoru budowlanego I instancji znak: [...]r.) uległ znacznemu pogorszeniu. Widoczna jest postępująca degradacja galerii drewnianej, istnieje zagrożenie zawalenia się drewnianej konstrukcji (przerdzewiałe elementy stalowe, załamana konstrukcja dachu, przegnite elementy drewniane). Tym samym nakazane obowiązki nie wykraczają poza zakres poczynionych przez organ nadzoru budowlanego I instancji ustaleń. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji wyjaśnił, że obowiązki nakładane przez organ na podstawie zapisów art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. - Prawo budowlane mają na celu zapewnić bezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzkiego, dlatego też organ nadzoru nie analizuje aspektów opłacalności drobnych remontów, gdyż do współwłaścicieli należy dysponowanie obiektem w zakresie prawa własności, czy budynek nadal użytkować i tym samym ponosić koszty jego zabezpieczenia, bieżącej konserwacji i remontów, czy też ewentualnie budynek zgłosić do rozbiórki. W skardze do sądu M. F. zakwestionowała zgodność z prawem decyzji organu II instancji, podnosząc, iż sama rozbiórka przedmiotowej galerii nie prowadzi do usunięcia, czy też wyeliminowania zagrożenia życia i zdrowia ludzi i mienia lokatorów, kiedy to współwłaściciele muszą przede wszystkim wykonać remont kapitalny we wszystkich budynkach na przedmiotowych nieruchomościach z poprzedzającą ekspertyzą budowlaną stropów i więźby dachowej w związku z koniecznością wykonania diagnostyki konstrukcyjnej oraz wykonania we wszystkich budynkach instalacji elektrycznej, która kwalifikuje się do wymiany, gdyż jak wynika z protokołu elektrycznego pięcioletniego "nie nadaje się do dalszej eksploatacji". Skarżąca podniosła, że demontaż drewnianej galerii uniemożliwia dostęp do zniszczonego i zdewastowanego lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...]. Lokal ten znajduje się nad bramą, która jest jedynym dojściem do posesji co również jest zagrożeniem dla przechodzących ludzi przez bramę, a stwarza też kłopoty dla samej współwłaścicielki M. F., która nie może takiej decyzji podjąć bez drugiego współwłaściciela. Skarżąca oświadczyła, że zleciła znacznie wcześniej wykonanie nakazowych przeglądów stanu technicznego budynków na przedmiotowych nieruchomościach niż w oświadczeniu z protokołu nr [...]r., dlatego w jej ocenie pracownicy organu nadzoru budowlanego ukarali tylko ją, przeprowadzając ponowną kontrolę w dniu 15.11.2011 r. w tych budynkach w obecności M. F. (pozostałych współwłaścicieli brak), sporządzając protokół nr [...]r., nakazując w protokole M. F. wykonać i przedłożyć do inspektoratu ekspertyzę budowlaną stanu technicznego wszystkich budynków do dnia 31.12.2011 r. oraz wykonać remont we wszystkich budynkach również do 31.12.2011 r. Ponadto inspektorzy w dniu 15.11.2011 r. nakazali także współwłaścicielce założyć nową książkę obiektu budowlanego W związku z nakazaniem skarżącej przez pracowników nadzoru budowlanego w dniu 15.11.2011 r. wykonania ekspertyzy budowlanej stanu technicznego i remontu we wszystkich budynkach na przedmiotowych nieruchomościach w okresie do dnia 31.12.2011 r., pismem z dnia 8.12.2011 r. wyjaśniła [...] Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, że w budynkach zlokalizowanych przy ul. [...] musi być przeprowadzona ekspertyza budowlana, której nie można wykonać z powodu zasiedlenia ich ludźmi, ponieważ aby wykonać ekspertyzę budowlaną należy odsłonić ściany i sufity obłożone płytami gipsowo-kartonowymi oraz zdjąć podłogi, aby można było dokonać oględzin czy zbadać belki stropowe na całej długości, a szczególnie w ich zamocowaniach czyli gniazdach murów z ewentualną ich wymianą, ponieważ uginają się na niektórych belkach podłogi, a pozostałe należy zaimpregnować. Skarżąca zwróciła uwagę, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...] nie wszczął wówczas postępowania administracyjnego w sprawie niewykonania przez M. F. ekspertyzy budowlanej stanu technicznego we wszystkich budynkach oraz niewykonania remontu do dnia 31.12.2011 r. jak również organ nadzoru budowlanego Miasta [...] nie wydał wówczas decyzji administracyjnej obejmującej wszystkich współwłaścicieli, którzy mieliby możliwość zaskarżenia decyzji do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w[...], czy też do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w celu zbadania przez Sąd, czy zachodzi konieczność wyprowadzenia mieszkańców i opróżnienia lokali w przedmiotowych budynkach, aby wykonać prawidłowo i starannie ekspertyzę budowlaną przed remontem kapitalnym. Skarżąca wyjaśniła, że jest współwłaścicielką nie użytkującą budynków na przedmiotowych nieruchomościach i nie uchyla się od obowiązków jakie nakłada na organ nadzoru budowlanego, lecz nie może liczyć na jakąkolwiek współpracę ze strony pozostałych i stale zmieniających się współwłaścicieli. Zdaniem skarżącej, w sprawie powinna być wydana decyzja, aby współwłaściciele mogli wykonać remont kapitalny z poprzedzającą ekspertyzą budowlaną stropów i więźby dachowej w związku z koniecznością wykonania diagnostyki konstrukcyjnej oraz wymiany we wszystkich budynkach nowej instalacji elektrycznej zgodnie z protokołem elektrycznym pięcioletnim i w tej sprawie zachodzi potrzeba opróżnienia lokali mieszkalnych w budynkach na przedmiotowych nieruchomościach oraz jak najszybszego wyprowadzenia mieszkańców, aby nie doprowadzić do tragedii jaka może się wydarzyć na tych nieruchomościach, a budynki do katastrofy budowlanej. Zdaniem skarżącej taka jak obecnie decyzja powinna być wydana 7 lat temu i uprzednio zaopiniowania przez [...] Konserwatora Zabytków. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego z daty podejmowania kontrolowanego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy – Prawo budowlane (Dz.U. t.j. z 2013 r., poz. 1409). Organ odwoławczy ograniczył ją do art. 66 ust. 1 pkt ustawy. Przepis art. 66 prawa budowlanego ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego. Stosownie do treści tego przepisu, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3)- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przepis art. 66 ust. 1 prawa budowlanego znajduje się w rozdziale 6 ustawy, zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Pod pojęciem właściwego utrzymania obiektów należy rozumieć zachowanie obiektów budowlanych w dobrej sprawności, w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęte zostało, że art. 66 ust. 1 pr. bud. dotyczy m.in. takich stanów faktycznych, kiedy to obiekt budowlany jest w stanie zagrażającym życiu lub zdrowiu ludzi bądź bezpieczeństwu mienia lub ze względu na jego niewłaściwe użytkowanie został doprowadzony do takiego stanu, że znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym, który wymaga wydania przez organ nadzoru budowlanego stosownego nakazu usuwającego stwierdzone nieprawidłowości. W przepisie tym chodzi zatem o skutki wynikające z użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 kwietnia 2009 r., II OSK 427/08, Lex nr 555778, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 października 2008 r., VII SA/Wa 931/08, Lex nr 505403). Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a także elementów instalacji i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym. Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 Pr. bud. wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z określonych w nim przesłanek, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lipca 1998 r., IV SA 1420/96, Lex nr 43224). Niewątpliwie jest to przepis, który bezpośrednio ingeruje w sferę prawa własności, wymuszając na właścicielu obowiązek określonego zachowania, lecz przepis ten ma na celu utrzymanie odpowiedniego stanu obiektu, zgodnie z zasadami prawidłowego i bezpiecznego użytkowania obiektu. Po zakończeniu procesu budowlanego na właścicielu obiektu ciążą określone obowiązki, które mogą być egzekwowane w trybie przepisów rozdziału 6 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie organy dokonały prawidłowego zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 1 pr. bud., przyjmując, że powyższy przepis daje podstawę do nakazania współwłaścicielom nieruchomości wykonania prac zabezpieczających w zakresie opisanym w decyzji. Zły stan obiektu jest niekwestionowany i wypełnia dyspozycję wskazanego przepisu. Przeprowadzona w dniu 29 września 2014 r. wizja, z której została sporządzona dokumentacja zdjęciowa potwierdziła, że obiekt jest w złym stanie, zagrażającym bezpieczeństwu. Wbrew stanowisku strony skarżącej nie ma wymogu sporządzenia ekspertyzy technicznej obiektów nie objętych zakresem obowiązku, tj. budynków zamieszkałych przez lokatorów, aby wydać decyzję w sprawie złego stanu galerii. Oczywiście nie można wykluczać, że na użytek innej sprawy może być sporządzona ekspertyza, co jednak nie oznacza, że jej brak świadczy o wadliwym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie stanu drewnianej galerii. Elementem tego postępowania jest bowiem ustalenie czy obiekt galerii był w nieodpowiednim stanie użytkowym. W tym zakresie organ prawidłowo ocenił, że zły stan obiektu wymagał nałożenia stosownych obowiązków. Ocena prawna organu opierała się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i stanowiła wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że została spełniona hipoteza art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego uprawniająca do zastosowania dyspozycji tego przepisu, która w wyniku skonkretyzowania przez organy stosownego nakazu, odpowiadała obowiązującym przepisom Prawa budowlanego. Choć w treści powołanego wyżej przepisu nie wskazano jednoznacznie adresata nałożonego na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego obowiązku, wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 61 i 66 ust. 1 Prawa budowlanego to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego odpowiada za stan obiektu i tylko on może być adresatem decyzji przewidzianych w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane. Wskazanie, więc - jak oczekiwałaby tego skarżąca – na wcześniejszych współwłaścicieli nieruchomości, jako adresatów nałożonych obowiązków, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Również ocena, kto ponosi winę za zaistniały stan obiektu nie należy do materii regulowanej przepisami prawa budowlanego i wykracza poza granice właściwości organów administracji do badania tej okoliczności. Intencją zawartego w art. 66 Prawa budowlanego uregulowania jest wyłącznie usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (w aspekcie przepisów prawa administracyjnego). W sentencji decyzji PINB nałożono na obecnych współwłaścicieli obiektu obowiązek. Uprawnienie organu administracji wynikające z przepisów Prawa budowlanego stanowi podstawę do ingerencji w działanie właściciela (współwłaścicieli) czy zarządcy budynku, niezależnie od jego woli, relacji między współwłaścicielami i braku stosownych środków finansowych na usunięcie nieprawidłowości, czy innych przeszkód. W ocenie Sądu prawidłowo zatem określono adresatów rozstrzygnięcia wydanego w trybie art. 61 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Organ słusznie uznał, że spełniły się przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. W takiej sytuacji na organie spoczywał obowiązek wykazania, w jaki sposób należy usunąć istniejące zagrożenie i organ to uczynił, wskazując czynności, które właściciele obowiązani są wykonać. Należy podkreślić, że usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nie jest uzależnione od użytkowania budynku czy jego opróżnienia z zaprzestaniem użytkowania, a stanowi konsekwencję obowiązku nałożonego na zarządcę oraz właściciela obiektu budowlanego w art. 61 ust. 1 p.b., którym jest utrzymywanie i użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami. Opróżnienie stanowi dodatkowy element bezpieczeństwa dla ludzi uprzednio zamieszkujących w budynku, podjęty przez zarządcę obiektu bez dodatkowych nakazów właściwych organów administracji publicznej. Sam fakt stwierdzenia nieprawidłowości w stanie obiektu obliguje organy nadzoru budowlanego do podjęcia stosownych działań w tym wydania decyzji administracyjnej określającej zakres niezbędnych do wykonania robót budowlanych. Rozstrzygnięcie organu powinno uwzględniać choćby minimalną możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu, eliminując istniejące zagrożenie. Sąd podziela ocenę zebranego w sprawie materiału dokonaną przez organy obu instancji w niniejszej sprawie, a sprowadzającą się do ustalenia, że w odniesieniu do opisanego obiektu zaszły podstawy do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Organ nadzoru budowlanego dysponuje wykształconą kadrą pracowników w dziedzinie budownictwa i jest w stanie obiektywnie ocenić, w oparciu o zebrany materiał dowodowy, jakie czynności i roboty winny zostać podjęte aby usunąć stan zagrożenia spowodowany złym stanem technicznym obiektu. W ocenie Sądu, w tak ustalonym stanie faktycznym, organ nadzoru budowlanego prawidłowo określił zakres niezbędnych do wykonania robót budowlanych, mających na celu doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu eliminującego zagrożenie. Należy też wskazać, że strony miały możliwość czynnego udziału w postępowaniu przed organem I instancji a organ odwoławczy mógł nie przeprowadzać dodatkowego postępowania wyjaśniającego na podstawie art. 136 k.p.a., jeżeli materiał dowodowy zebrany przez PINB W był wystarczający dla rozpatrzenia sprawy. Reasumując stwierdzić należy, iż organ nadzoru budowlanego, biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy, prawidłowo określił zakres nałożonych obowiązków, jak również prawidłowo wskazał adresatów decyzji. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.