I SA/Wa 718/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Dorota Apostolidis WSA Elżbieta Lenart (spr.) Protokolant referent stażysta Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2015 r. sprawy ze skargi L. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 83/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz L. K. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. L. K. skargą z dnia [...] marca 2015 r. (data prezentaty) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ponowne wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 83/13. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku skarżącej o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...],[...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że odpis prawomocnego wyroku z dnia 8 sierpnia 2013 r. wraz z aktami sprawy zwrócono do organu w dniu 29 października 2013 r. Rozstrzygnięcie winno zatem nastąpić do końca grudnia 2013 r. Prezydent W., mimo wezwania do wykonania prawomocnego wyroku wystosowanego w dniu 9 stycznia 2014 r., nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy. Brak reakcji po stronie organu na przedmiotowe pismo skutkowało wniesieniem przez pełnomocnika skarżącej skargi z dnia 26 marca 2014 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ukaranie grzywną Prezydenta W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 października 2014 roku w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1545/14 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] zł płatną w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku - stwierdzając w uzasadnieniu, że wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony, zaś bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pomimo ukarania organu grzywną, nie wykonał on wyroku sądu z dnia 8 sierpnia 2013 r. - w związku z powyższym pełnomocnik skarżącej skierował w dniu 13 lutego 2015 r. do Prezydenta W. wezwanie do wydania decyzji oraz do wykonania prawomocnego wyroku w trybie art. 154 ppsa. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. pełnomocnik strony został poinformowany o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania na dzień 31 lipca 2015 r. Do dnia 30 lipca 2015 r. (data rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie) do Sądu nie wpłynęła żadna informacja dotycząca merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tęgo artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 83/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku L. K. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa Zaznaczyć należy, iż kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu, reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 8 sierpnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Prezydentowi W. w dniu 31 października 2013 r. (data prezentaty organu) - zatem dwumiesięczny termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 31 grudnia 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, iż do dnia wydania niniejszego orzeczenia - mimo wcześniejszego już ukarania organu grzywną wyrokiem Sądu z dnia 1 października 2014 roku w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1545/14 i ponownego wezwania organu przez skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku - Prezydent [...] nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2013 r., zatem sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została dotychczas rozstrzygnięta. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 8 sierpnia 2013 r., sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie - to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można aprobować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy, wyznaczonego przez Sąd, a także z uwagi na fakt, że jest to już druga grzywna wymierzona przez Sąd w niniejszej sprawie. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku rażąco narusza prawo. Organ - mimo wyroku Sądu stwierdzającego, iż bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa - nie rozpoznał merytorycznie przedmiotowego wniosku do dnia rozprawy sądowej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.