VII SA/Wa 687/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę . Skarżąca – P. G. złożyła w dniu [...] lutego 2015 r. skargę Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżąca została wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu [...] kwietnia 2015 r. W dniu [...] kwietnia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 9 lipca 2014 r. skarżąca została poinformowana o konieczności uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 13 lipca 2015 r. W piśmie złożonym w dniu 18 lipca 2015 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o wyrażenie zgody na rozłożenie na raty wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na ww. pismo, skarżąca została poinformowana o braku możliwości uiszczenia wpisu sądowego w ratach. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2015 r. wynika, że do dnia 22 lipca 2014 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.", skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, iż jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność, gdy zaś nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy. W takiej sytuacji bezskuteczny upływ terminu oznaczonego w zarządzeniu wydanym ponownie powoduje odrzucenie skargi, choćby strona złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (por. przykładowo: postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2005r., II FZ 125/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 12 oraz zachowujące aktualność w niniejszej sprawie postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196). W niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu od skargi, oznaczony w zarządzeniu wydanym ponownie po uprawomocnieniu się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, upływał w dniu 20 lipca 2015 r. – zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. W terminie tym skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Należy podkreślić, iż złożenie przez skarżącą wniosku o rozłożenie na raty należności z tytułu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, nie miało wpływu na obowiązek uiszczenia wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują jakiejkolwiek prawnej możliwości rozłożenia wpisu od skargi na raty, czy też odroczenia jego zapłaty. Wprawdzie art. 229 § 1 tej ustawy pozwala sądowi na rozłożenie na raty bądź odroczenie zapłaty nieuiszczonych należności sądowych, jednakże przepis ten odnosi się do nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a nie ma on zastosowania do wpisu od skargi, w stosunku do którego obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa i którego nieopłacenie powoduje odrzucenie skargi (postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., GZ 126/04, CBOSA; M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze, Warszawa 2009, s. 655). Ponadto nawet gdyby uznać, iż skarżąca pozostawała w mylnym przekonaniu, że złożony przez nią wniosek o rozłożenie wpisu od skargi na raty spowoduje zawieszenie biegu terminu do jego uiszczenia, to nie miałoby to wpływu na wynik sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że nieznajomość przepisów prawa nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy w dochowaniu terminu. W ocenie Sądu, analiza akt sądowych sprawy prowadzi do wniosku, iż skarżąca była prawidłowo i w sposób jasny informowana o czynnościach, do jakich wykonania została zobowiązana w związku ze złożoną przez nią skargą. W wezwaniu do uiszczenia wpisu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Pouczenie zawarte w tym wezwaniu nie mogło natomiast zawierać informacji o potencjalnych skutkach złożenia wniosku o rozłożenie wpisu na raty, skoro – jak wskazano wyżej – przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości odroczenia płatności lub rozłożenia na raty takich opłat (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 2 września 2013 r., I SA/Op 446/12, CBOSA oraz postanowienie NSA z dnia 22 maja 2014 r., I FZ 119/14, CBOSA). Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).