VIII SAB/Wa 24/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na 2009 r. oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest skarga na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (zwana dalej "Spółką", "Stroną" lub "Skarżącą") złożyła w dniu [...] maja 2014 r. wniosek o przyznanie na rok 2009 płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013), składany w przypadku następstwa prawnego po podmiocie [...] Sp. z o.o. Do wniosku dołączono oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach PROW na lata 2007-2013 oraz nieuwierzytelnioną kserokopię postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. W dniu [...] lipca 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (zwany dalej "organ I instancji", "Kierownik Biura") wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku w terminie 7 dni, stwierdzając jednocześnie, że wnioskodawca zaznaczył dwa wykluczające się pola, wnioskując o: a) wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania pierwszej płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013), oraz b) wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania kolejnej płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013). Ponadto organ I instancji zaznaczył, iż następca prawny nie złożył dokumentu potwierdzającego zaistnienie następstwa prawnego albo kopii tego dokumentu poświadczonej za zgodność z oryginałem. W dniu [...] lipca 2014 r. Strona złożyła do organu Postanowienie Sądu Rejonowego o przejęciu Spółki [...] i zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru sądowego. W dniu [...] listopada 2014 r. organ I instancji pismem nr [...], pozostawił wniosek Spółki bez rozpoznania, wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. i stwierdzając, że zgodnie z art. 63 § 2 k.p.a. podanie powinno określać żądanie w taki sposób, by organ administracji mógł sprawę załatwić, czyli dokonać właściwego rozstrzygnięcia. Zaznaczył, że Spółka otrzymała wezwanie do usunięcia braków w dniu [...] lipca 2014 r. i termin do usunięcia braków upłynął w dniu [...] sierpnia 2014 r. Następnie w dniu [...] listopada 2014 r. Prezes Zarządu Spółki skierował do organu I instancji pismo, stwierdzając w nim, że zaznaczenie przez wnioskodawcę dwu wykluczających się pól na formularzu wniosku nie jest brakiem wniosku kwalifikującym do pozostawienia samego wniosku bez rozpatrzenia według rygorów art. 64 k.p.a. W piśmie tym zaznaczył ponadto, iż w kwestii wstąpienia przez Spółkę jako następcę prawnego do postępowania rś za rok 2009 z wniosku złożonego przez [...] spółka z o.o. złożył składając jako następca prawny skargę do WSA i wstąpienie to było skuteczne, a Sąd administracyjny uchylił wyrokiem VIII SA/Wa 472/14 wydane dla [...] sp. z o.o. decyzje rś za rok 2009 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ I instancji pismem z dnia [...] listopada 2014 r. udzielił odpowiedzi Stronie odnosząc się do złożonego wniosku i rozstrzygnięcia organu o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] listopada 2014 r. (data wpływu) Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Kierownika Biura, zaś w dniu [...] grudnia 2014 r. złożyła zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Agencji. Pismem procesowym z dnia [...] stycznia 2015 r. Spółka cofnęła zażalenie złożone w sprawie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W (dalej "Dyrektor ARiMR", "organ odwoławczy") w dniu [...] stycznia 2015 r. wydał postanowienie [...] o umorzeniu postępowania zażaleniowego, w związku z cofnięciem przez Stronę złożonego zażalenia, pouczając Spółkę, iż od wydanego postanowienia przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie sygn. akt VIII SAB/Wa 97/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę Spółki [...] na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. W dniu [...] lutego 2015 r. Spółka złożyła zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego zawierające ponowny wniosek w sprawie składany na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Wezwaniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Dyrektor ARiMR wezwał Skarżącą w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do jednoznacznego określenia charakteru pisma z dnia [...] lutego 2015 r., wskazując jednocześnie, że postanowienie [...] o umorzeniu postępowania zażaleniowego z dnia [...] stycznia 2015 r. zawierało błędne pouczenie o możliwości złożenia skargi do WSA. W piśmie z dnia [...] marca 2015 r. (data wpływu do organu odwoławczego – [...] marca 2015 r.), Skarżąca odniosła się do złożonego zażalenia na postanowienie [...] o umorzeniu postępowania zażaleniowego oraz wyjaśniła, iż z ostrożności złożyła ponowny wniosek w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Kierownika Biura w B. W dniu [...] marca 2015 r. Dyrektor ARiMR postanowieniem [...] uznał skargę Spółki na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji za nieuzasadnioną. W uzasadnieniu postanowienia, po opisaniu przebiegu postępowania w zakresie złożonego wniosku z dnia [...] maja 2014 r., organ odwoławczy wywiódł, iż wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku Spółka jako następca prawny nie złożyła dokumentu potwierdzającego zaistnienie następstwa prawnego albo kopii tego dokumentu poświadczonej za zgodność, a jednocześnie zaznaczyła we wniosku dwa wykluczające się pola. Wobec nie usunięcia wskazanych braków formalnych organ I instancji pozostawił wniosek bez rozpoznania. Dyrektor ARiMR uznał zarzuty Strony za bezzasadne w zakresie wzoru formularza. Nie podzielił także stanowiska Spółki co do konieczności wskazania żądania, które składa wnioskujący. W konkluzji organ odwoławczy podkreślił niezasadność skargi Strony na przewlekłe prowadzenie postępowania. W dniu [...] marca 2015 r. (data wpływu do organu) Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Kierownika Biura oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. Domagał się zobowiązania organu do dokonania w określonym terminie czynności, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia Skarżącej do wstąpienia do postępowania na miejsce poprzednika prawnego. Wniósł także o wymierzenie grzywny organowi oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skargą objęto także postanowienie Dyrektora [...] Regionalnego Oddziału Agencji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi Strona zanegowała rozstrzygnięcie organu wydane w trybie art. 64 § 2 k.p.a., stwierdzając, iż zaznaczenie przez wnioskodawcę dwu wykluczających się pól na formularzu wniosku nie jest brakiem wniosku kwalifikującym się do pozostawienia samego wniosku bez rozpatrzenia według rygorów art. 64 k.p.a. W kwestii wstąpienia przez [...] sp. z o.o. jako następcę prawnego do postępowania rś za rok 2009 z wniosku złożonego przez [...] sp. z o.o., Strona złożyła skargę do WSA, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 472/14 uchylił decyzje organów w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych za rok 2009 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR w W. wniósł o jej oddalenie, odnosząc się do zarzutów Skarżącej i podkreślając, iż brak uzupełnienia wniosku przez Stronę - wezwania, które Spółka otrzymała w dniu [...] lipca 2014 r., skutkował wydanym rozstrzygnięciem. W ocenie organu nie doszło do naruszenia prawa, organ nie pozostawał w bezczynności ani przewlekłości, skoro Skarżąca sama zaniechała działań mających na celu sprecyzowanie żądania. Postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 270/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] sp. z o.o na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. Stosownie do pkt 1 art. 3 § 2 kognicja sądów administracyjnych obejmuje rozpoznawanie skarg na decyzje administracyjne, zaś zgodnie z pkt 2 powołanego przepisu - sprawy ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Trzeba przy tym zauważyć, że w przypadku wnoszonej do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu lub przewlekle prowadzenie postępowania, strona nie jest związana terminami do takiego zaskarżenia. Stan bezczynności, jako naruszający prawo, trwa bowiem dopóty, dopóki organ nie załatwi sprawy lub nie podejmie innej czynności prawem przewidzianej, umożliwiającej kontynuowanie postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność organu jest zatem prawnie dopuszczalna dopóki organ ten nie zniweczy stanu milczenia (zob. P. Brzozowski, Glosa do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2010 r., II SAB/Ol 68/10, w: LEX/el. 2010). Jeżeli zaś organ, którego bezczynność została zaskarżona do sądu administracyjnego, wyda akt lub interpretację albo dokona czynności lub stwierdzi albo uzna uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa, sąd powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ze względu na brak możliwości zobowiązania organu do działań wskazanych w art. 149 § 1 tej ustawy. W dalszej kolejności podnieść należy, że bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu oraz jego działania w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) oraz stopień przekroczenia terminów będą miały natomiast znaczenie przy ocenie Sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a., czy też nie. Zgodnie z ustanowioną w art. 12 k.p.a., zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). W myśl art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Artykuł 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., a także o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie szczególnym, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Nie mniej zauważyć należy co jest istotne z uwagi na przedmiot sprawy w postępowaniach prowadzonych w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych obowiązują inne niż określone w kodeksie postępowania administracyjnego terminy załatwiania spraw. I tak zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (§ 5 ust. 6 rozporządzenia) oraz ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012 r., Nr 1164 ze zm.) (art. 19 ust. 7 ustawy), Kierownik Biura Powiatowego Agencji zawiadamia rolnika o przyczynach niezałatwienia sprawy dotyczącej przyznania płatności do dnia 1 marca roku następującego, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W przypadku zaś rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.), Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydaje decyzje w sprawie przyznania pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Ponadto o każdym przypadku niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej przyznania płatności rolnośrodowiskowej kierownik biura powiatowego Agencji zawiadamia na piśmie rolnika, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (§ 26 ust. 2-3 w/wym. rozporządzenia). Powyższe regulacje mają ścisły związek z terminem wypłacania płatności bowiem zgodnie z § 26 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku, w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej, płatność rolnośrodowiskową wypłaca się do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych (zob. postanowienia NSA z dnia 10 października 2013 r., I OZ 893/13 i z dnia 19 lipca 2013 r., II OSK 1449/13; wyrok WSA w Krakowie z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 206/12), wymogi formalne do skutecznego wniesienia skargi zostały spełnione, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a. Uprzednie złożenie zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania lub niezałatwienie sprawy w terminie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Podkreślić przy tym należy, że wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest jedynie warunkiem formalnym rozpoznania skargi przez sąd. Stanowisko organu wyższego stopnia zajęte w tym trybie (a więc uznanie zażalenia za uzasadnione lub nieuzasadnione) nie ma znaczenia w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. Nieistotne jest nawet, czy organ wyższego stopnia wypowie się w sprawie. Niezależnie od sposobu załatwienia przez organ wyższego stopnia zażalenia na bezczynność organu l instancji, stronie zostaje otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym bezczynności organu l instancji. W świetle powyższego, bez znaczenia dla kwestii dopuszczalności skargi Spółki jest okoliczność, że Dyrektor [...] ARiMR uznał za bezzasadne powyższe zażalenie Spółki na bezczynność i przewlekłość postepowania organu I instancji. Istotne jest że Skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia, a więc wypełniła warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy mamy do czynienia ze skargą częściowo zmodyfikowaną przez Skarżącą na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2015 r., gdzie Strona po pierwsze: cofnęła skargę w zakresie przewlekłości postepowania, po drugie uznała, że organ pozostaje w bezczynności po upływie 30 dni od otrzymania akt w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 472/14, zaś jej wniosek do organu w dniu [...] maja 2014 r. złożony był z ostrożności procesowej. Ponadto Skarżąca stwierdziła, że jest to jedno postępowanie. W ocenie Sądu modyfikacja wniosku przez Skarżącego nie może prowadzić do konkluzji, że zarówno wniosek z dnia [...] maja 2014 r. i "wniosek" wynikający z postępowania ze sprawy o sygn. akt VIII SA/Wa 472/14, stanowią jedno postępowanie. Oczywiście Sąd zgodziłby się z takim twierdzeniem w sytuacji, gdyby wniosek z dnia [...] maja 2014 r. dotyczył wstąpienia do toczącego się postępowania w sprawie przyznania kolejnej płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013). Tymczasem wobec zaznaczenia przez Stronę dwóch pól we wniosku, organ wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku w dniu [...] lipca 2014 r. W postępowaniu o bezczynność Kierownika Biura, Sąd nie ocenia prawidłowości działania organu w zakresie trafności decyzji, a jedynie bada czy organ podejmował działania, tj, wydawał rozstrzygnięcia. Tak więc Sąd nie ocenia czy formularz wniosku był prawidłowy czy też nie, istotne jest w sprawie podjęcie decyzji przez organ I instancji o wezwaniu Spółki do usunięcia braków formalnych wniosku. Po stwierdzeniu przez Kierownika Biura, że nie wszystkie braki wniosku zostały usunięte doszło do rozstrzygnięcia Kierownika Biura skutkującego – pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, które nastąpiło w dniu [...] listopada 2014 r. Zatem skoro wniosek Strony złożony był w dniu [...] maja 2014 r., zaś w dniu [...] lipca 2014 r. organ I instancji wezwał Skarżącego do usunięcia braków, a w dniu [...] listopada 2014 r. Kierownik Biura wydał rozstrzygnięcie w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, to tym samym nie doszło do bezczynności organu w zakresie złożonego wniosku, bowiem nastąpiło jego rozpoznanie. Inna sytuacja przedstawia się w przypadku wstąpienia do toczącego się postępowania w sprawie przyznania kolejnej płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013). Jeżeli jak twierdzi Skarżący jednym postępowaniem był wniosek złożony w dniu [...] maja 2014 r. i dotyczył tego samego co wyrok w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 472/14, to niewątpliwie złożony wniosek w tym przedmiocie był przedwczesny. Zauważyć bowiem należy, że wyrok w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 472/14, został wydany w dniu [...] października 2014 r., a zatem postępowanie skarżącego jest niekonsekwentne. Z jednej strony bowiem składa wniosek do organu w dniu [...] maja 2014 r., który to wniosek jak się okazuje jest przedmiotem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyjaśniając na rozprawie, iż wniosek w dniu [...] maja 2014 r. został złożony z ostrożności procesowej. Sąd nie dopatrzył się stanu bezczynności Kierownika Biura w B., jeżeli chodzi o zmodyfikowaną skargę Skarżącego na rozprawie tj. w kontekście bezczynności organu I instancji czy to po wyroku w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 472/14, czy w kontekście złożonego wniosku w dniu [...] maja 2014 r. Zauważyć należy, że wyrok w sprawie został wydany w dniu 22 października 2014 r., akta tej sprawy zostały zwrócone do organu odwoławczego w dniu [...] stycznia 2015 r., a Skarżący już w dniu [...] lutego 2015 r. wywiódł zażalenie na bezczynność organu, następnie w dniu [...] marca 2015 r. złożył skargę na bezczynność Kierownika Biura. Sąd nie podziela stanowiska Skarżącego, że organ pozostaje w bezczynności po upływie 30 dni od otrzymania prawomocnego orzeczenia w sprawie. Na marginesie zaznaczyć należy, że po raz pierwszy w piśmie skierowanym do organu - na sprawę o sygn. akt VIII SA/Wa 472/14, Strona powołała się w piśmie zwanym zażaleniem złożonym do organu odwoławczego w dniu [...] grudnia 2014 r., nie mniej akta do organu odwoławczego z aktami wpłynęły w dniu [...] stycznia 2015 r. Dokonując rozstrzygnięcia w sprawie Sąd miał na uwadze, iż Skarżący cofnął skargę w przedmiocie przewlekłości postepowania przez organ I instancji. Jeszcze raz podkreślić należy, że w postępowaniu w przypadku skargi na bezczynność organu czy przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd nie bada czy rozstrzygnięcia organu były zasadne, co oznacza, że poza kontrolą Sądu była ocena prawidłowości: - wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku i zaznaczonych pól we wniosku przez wnioskodawcę; - rozstrzygnięcia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Postępowanie wywołane skargą zarówno na bezczynność jak i na przewlekłość cechuje pewna swoistość polegająca na tym, że rozpoznając sprawę tego rodzaju, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, a bada jedynie, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie w zakreślonym przepisami terminie lub czy też doszło do stanu przewlekłości postępowania ze strony organów. Ocena bowiem zasadności skargi na bezczynność organu musi być zasadniczo konfrontowana z istnieniem prawnego obowiązku działania organu administracji zobowiązanego do załatwienia konkretnej sprawy w sposób, w formie i w terminie, przewidzianymi w przepisach obowiązującego prawa. Jeszcze raz zaznaczyć należy, że skoro Skarżący cofnął wniosek w zakresie przewlekłości postępowania, nie podlegały ocenie działania organu w tym przedmiocie. Wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Reasumując zasygnalizować jeszcze należy, że przepisy unijne nakładają na państwa członkowskie szereg obowiązków przy rozpoznaniu wniosku. Przywołać w tym miejscu należy art. 20 Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009, zgodnie z którym państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. W tym celu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych. Państwa członkowskie mogą korzystać z technik teledetekcji i globalnego systemu nawigacji satelitarnej w celu przeprowadzania kontroli działek rolnych na miejscu. Natomiast w myśl art. 28 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, dotyczącego obowiązkowych kontroli dla programów rolnośrodowiskowych, kontrole administracyjne, o których mowa w art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, pozwalają na wykrywanie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrywanie za pomocą narzędzi informatycznych, w tym kontroli krzyżowych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II GSK 882/08, podkreślił, że obowiązek niezwłocznego załatwienia sprawy nie może naruszać obowiązków spoczywających na organie z mocy innych przepisów. Do takich obowiązków należy przeprowadzenie przez kierownika biura powiatowego kontroli wynikających z wyżej wskazanych przepisów rozporządzeń unijnych, które wykonywane są w oparciu o system prowadzony zgodnie z ww. ustawą o krajowym systemie ewidencji w związku z przepisami rozdziału IV Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009. A zatem, nie można zgodzić się ze Skarżącą, że organ dysponował w sprawie wszystkimi niezbędnymi dokumentami, zobowiązany był bowiem zweryfikować złożony wniosek wraz z załączonymi dokumentami, stosownie z procedurami przewidzianymi odrębnymi przepisami. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, całokształt okoliczności faktycznych i prawnych występujących w rozpoznawanej sprawie wskazuje, że nie doszło do stanu bezczynności postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za 2009 rok w ramach PROW 2007-2013. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.