III SA/Gd 588/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 1 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wniósł A. W.. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, zaskarżona decyzja (zawierająca w pełni prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została skarżącemu doręczona dnia 25 maja 2015 r. Pouczenie obejmowało w szczególności informację, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 24 czerwca 2015r. Skarga została zaś nadana w urzędzie pocztowym bezpośrednio do Sądu w dniu 25 czerwca 2015 r. W przypadku skierowania skargi wprost do sądu, z pominięciem organu administracji, za datę wniesienia skargi uznaje się datę jej przesłania przez sąd do organu, który wydał zaskarżoną decyzję (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2011 r. (sygn.. akt I OSK 1221/11 – orzeczenia.nsa.gov.pl). W dniu 30 czerwca 2015r. skarga została przesłana przez Sąd do organu administracji w celu nadania jej właściwego biegu. Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest stosownie do treści art.58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.