I SA/Rz 647/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Tomasz Smoleń WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2015r. spraw ze skarg spółki "A" w K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej - z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego, - z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług, - z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego, - z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług, - z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego, - z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług, - z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego, - z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług oddala skargi. Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] maja 2015r. nr [...], [...], z dnia [...] maja 2015r. nr [...], oraz z dnia [...] czerwca 2015r. [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołań skarżącej spółki A. sp. z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2015r., znak [...], [...], z dnia [...] lutego 2015r. znak [...] oraz z dnia [...] marca 2015r. [...] określających prawnie należną kwotę wynikającą z długu celnego, w związku z dopuszczeniem do obrotu towarów objętych zgłoszeniami celnymi: [...] z dnia [...] maja 2012r., [...] z dnia [...] kwietnia 2012r., [...] z dnia [...] maja 2012r. oraz [...] z dnia [...] czerwca 2012r. - utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. W związku z wyżej opisanymi decyzjami w przedmiocie określenia długu celnego wydane zostały decyzje określające spółce podatek od towarów i usług w prawidłowej wysokości. Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] maja 2015r. nr [...], [...] z dnia [...] maja 2015r. [...] oraz z dnia [...] czerwca 2015r. [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołań skarżącej spółki A.sp. z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2015r. [...], oraz z dnia [...] marca 2015r. [...] określających spółce podatek od towarów i usług w prawidłowej wysokości - utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. Z uzasadnienia zaskarżonych decyzji oraz akt postępowania celnego wynika, że skarżąca spółka w kolejnych, opisanych na wstępie, zgłoszeniach celnych złożonych w Oddziale Celnym zawnioskowała o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzonych z Chin towarów zadeklarowanych jako "niezmontowane kabiny prysznicowe składające się z konstrukcji wykonanej z profili aluminiowych, szklanych paneli bez ramek pełniących rolę drzwi i ścianek bez brodzika akrylowego" o kodzie CN 70200080 właściwym dla pozostałych artykułów ze szkła. Należności celne strona wyliczyła z zastosowaniem stawki celnej 3% oraz stawki podatku VAT 23%. Organ celny przyjął złożone zgłoszenia celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art.62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992r. ze zm. - zwany dalej WKC) następnie zaś poddał wspomniane zgłoszenia weryfikacji na podstawie art.68 WKC - oraz dokonał częściowej kontroli dokumentów. Po uiszczeniu należności celno-podatkowych towar został zwolniony do wnioskowanej procedury celnej. W miesiącach wrzesień-październik 2014r. Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrolę w siedzibie firmy A. Sp. z o. o., sp. k. w zakresie prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów oraz prawidłowości zadeklarowania wartości celnej za lata 2012 i 2013. W toku kontroli spółka wezwana do udzielenia szczegółowych informacji dotyczących m.in. budowy przedmiotowych kabin - w tym do podania, czy budowa ta oparta jest na konstrukcji metalowej oraz do określenia sposobu łączenia poszczególnych elementów składowych kabin, poinformowała że nie posiada zdjęć, ilustracji i folderów wskazanych kabin oraz że konstrukcja przedmiotowych kabin była wielokrotnie zmieniana i modyfikowana w sposób istotny, zależny od aktualnego popytu. Spółka podała, że nie może jednoznacznie określić sposobu montażu i łączenia elementów aluminiowych, a co za tym idzie precyzyjnie opisać konstrukcji danej kabiny w danym kontenerze, jak również wskazać dat i zakresów modyfikacji. Do wyjaśnień dołączone zostały przykładowe zdjęcia kabin z 2012r. - w tym kabin prysznicowych z linii bezramowych oraz kabin prysznicowych o stelażu ramowym. W toku kontroli organ celny ustalił, że Naczelnik Urzędu Celnego wydał wobec spółki decyzję z dnia [...].03.2012r znak [...], [...]. zmieniającą klasyfikację taryfową kabin objętych procedurą dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego pozycja OG L/321070/002489 z dnia 17.02.2012r. Towar zakupiony został u chińskiego dostawcy, tj. w firmie H. LTD i stanowił m.in. kabiny prysznicowe, szklane w oprawie aluminiowej, bez brodzika o symbolach A1900, A1900W i A1900G. W wyniku rewizji przedmiotowych kabin stwierdzono, że są to kabiny prysznicowe o konstrukcji aluminiowej wypełnionej szkłem, bez brodzików. Naczelnik Urzędu Celnego uznał za błędny zastosowany przez Spółkę kod CN 7020 00 80 wyjaśniając, że elementy aluminiowe kabin łącząc się ze sobą tworzą konstrukcję szkieletową przez co spełniają definicję konstrukcji z aluminium. W kabinach prysznicowych opartych na takiej konstrukcji, stanowi ona zasadniczy charakter, zatem zgodnie z regułą 3(b) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, właściwy dla takich kabin jest kod CN 7610 90 90, obejmujący pozostałe konstrukcje z aluminium i części takich konstrukcji. Organ celny poinformował też Spółkę, że decyzja WIT, na którą wskazuje spółka została unieważniona z powodu nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru. Organ ustalił też, że ze specyfikacji wyrobów o symbolach A1900, A1900W i A1900G, podającej sposób łączenia aluminiowych elementów konstrukcji tych kabin wraz z opisem montażowym -uzyskaną przez skarżącą od chińskiego producenta na potrzeby postępowania przed Urzędem Celnym w 2012r. - wynika, że profile pionowe i poziome zastosowane w kabinach prysznicowych model: A1900, A1900W i A1900G połączone są ze sobą za pomocą wkrętów. Kabina może zostać użyta dopiero, gdy profile pionowe zostaną przymocowane do ścian. Wmontowanie ścianek szklanych i przykręcenie profili do ściany jest konieczne do ustabilizowania konstrukcji. W oparciu o dostępne dane systemowe organ ustalił, że dla towaru o nazwie handlowej kabina A1900 zostały wydane decyzje WIT, tj.: nr PL-WIT-2014-00416 (ważna od 23.04.2014r. do 22.04.2020r.) z klasyfikacją do kodu CN 7610 90 90 oraz nr PL-WIT-2014-00463 (ważna od 06.05.2014r. do 05.05.2020r.) z klasyfikacją do kodu CN 7610 90 90. Organ ustalił także, iż w dniu 23.04.2014r. na rzecz Firmy Handlowo-Usługowej A. sp. z o. o. wydana została decyzja WIT nr [...], w której kabinie A1900, opisanej jako "niezmontowana kabina prysznicowa, składająca się z konstrukcji wykonanej z profili aluminiowych, szklanych paneli pełniących rolę drzwi i ścianek oraz zestawu montażowego obejmującego uszczelki gumowe i magnetyczne, rolki górne i dolne wykonane z metalu i tworzywa sztucznego, kołki rozporowe, uchwyty do drzwi kabiny wykonane z tworzywa sztucznego oraz wkręty (30 mm, 16 mm i 10 mm)", przyporządkowano kod CN 7610 90 90, obejmujący pozostałe konstrukcje z aluminium i części takich konstrukcji. W dniu 06.05.2014r dla A. sp. z o. o. sp. k. , wydana został decyzja WIT nr [...] w której kabinie A1900, opisanej jako "niezmontowana kabina prysznicowa, bez brodzika, składająca się z konstrukcji wykonanej z profili aluminiowych, szklanych paneli pełniących rolę drzwi i ścianek oraz zestawu montażowego, obejmującego uszczelki gumowe i magnetyczne, rolki górne i dolne wykonane z metalu i tworzywa sztucznego, kołki rozporowe, uchwyty do drzwi kabiny wykonane z tworzywa sztucznego oraz wkręty (30 mm, 16 mm i 10 mm)", przyporządkowano kod CN 7610 90 90. Wobec powyższego, opisanymi na wstępie decyzjami z dnia 6, 17 lutego 2015r.oraz 31 marca 2015r. Naczelnik Urzędu Celnego \ określił spółce prawnie należną kwotę wynikającą z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towarów objętych zgłoszeniami celnymi: - [...] z dnia 17 maja 2012r., - w wysokości 3 339 PLN, - [...] z dnia 24 kwietnia 2012r., - w wysokości: dla poz.2 - 4 695 PLN oraz dla poz.8 - 23 PLN, - [...] z dni 8 maja 2012r. – 4 334 PLN, - [...] z dnia 4 czerwca 2012r. – 3284 PLN, zaksięgował retrospektywnie kwoty stanowiące różnice pomiędzy kwotami prawnie należnymi, a kwotami wykazanymi w zgłoszeniu celnym- odpowiednio kwoty: 1670 PLN, 2359 PLN 2167 PLN, 1642 PLN, oraz stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek, o których mowa w art.65 ust.5 Prawa celnego, należnych od zaksięgowanej retrospektywnie kwoty długu celnego. Decyzjami wydanymi w tych samych dniach Naczelnik Urzędu Celnego określił spółce podatek od towarów i usług w nowej prawidłowej wysokości, jako konsekwencję określenia długu celnego w innej wysokości. W wydanych decyzjach organ I instancji zaklasyfikował sporne kabiny prysznicowe (model A1900, A1900W i A1900G) do kodu CN 7610 90 90 (kod TARIC 7610 90 90 00), do którego przypisana jest stawka celna "erga omnes" w wysokości 6 % oraz stawka podatku VAT w wysokości 23%. W odwołaniach od powyższych decyzji A.Sp. z o.o., Spółka komandytowa podkreśliła, iż zastosowany przez nią kod taryfowy 7020 00 80 jest prawidłowy oraz zarzuciła organowi celnemu I instancji naruszenie przepisów prawa procesowego: - tj.:art.122 Ordynacji podatkowej w związku z art.73 ust.1 ustawy Prawo celne poprzez błędne ustalenia dotyczące stanu faktycznego; -art.187 §1 Ordynacji podatkowej poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób należyty całego materiału dowodowego w sprawie; -art.191 Ordynacji podatkowej poprzez ustalenie okoliczności faktycznych będących podstawą wydanej decyzji bez zebrania koniecznych dla jej ustalenia dowodów; Naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art.78 w związku z art.68 WKC przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez uznanie, iż dopuszczalna jest kontrola zgłoszenia w trybie art.78 w sytuacji, gdy zgłoszenie było uprzednio weryfikowane w trybie art.68 WKC; - art.1 ust.2 lit.c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE Nr 256 z dnia 07.09.1987r. ze zm.) w związku z sekcją I A rozporządzenia Komisji UE nr 1006/2011 z dnia 27.09.2011r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z regułami wykładni w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów poprzez niewłaściwe zastosowanie reguły 3b prowadzące do przyjęcia, że ewentualnie mogące być zastosowane w kabinie prysznicowej typu A1900, A1900W i A1900G elementy aluminiowe mają dla tego typu towarów "zasadniczy charakter" pomimo braku takiego charakteru; - art.13 § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (tekst jedn. Dz.U. Nr 75 z 2001 r. poz.802 ze zm.; dalej "Kodeks celny") poprzez przypisanie niewłaściwego kodu taryfy celnej kabinom prysznicowym; - naruszenie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej poprzez nieprawidłowe zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej; naruszenie art. 220 ust.2 lit. b WKC poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie w postaci mylnego przyjęcia, iż nie zostały spełnione warunki zobowiązujące organ do odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności celnych - w tym w szczególności, iż po stronie skarżącej nie istniała dobra wiara. W odwołaniach zawarto też wnioski o przeprowadzenie dowodów z dokumentów OGL na okoliczność ustalenia treści zapisów w zakresie opisu towaru, przesłuchanie świadka J. P. na okoliczność ustalenia istnienia po jego stronie dobrej wiary oraz ustalenia możliwości wykrycia błędu w racjonalny sposób. Dyrektor Izby Celnej nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołań i postanowił utrzymać w mocy opisane na wstępie decyzje Naczelnika Urzędu Celnego. W uzasadnieniu podjętych decyzji wyjaśnił, że ustalony przez organ celny obiektywny stan towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu to niezmontowane kabiny prysznicowe o konstrukcji aluminiowej z wypełnieniem szklanym o symbolach handlowych A1900, A1900G i A1900W, zakupione w firmie H.Co. LTD. Profile pionowe i poziome zastosowane w kabinach montowane są ze sobą za pomocą wkrętów. Kabiny mogą zostać użyte po wmontowaniu ścianek szklanych dopiero, gdy profile pionowe zostaną przymocowane do ścian, co stabilizuje konstrukcję. Wnioski te w ocenie organu znajdują potwierdzenie zarówno w dokumentacji fotograficznej kabin poszczególnych modeli, załączonych przez skarżącą, wyjaśnieniach samej skarżącej, a także w specyfikacji technicznej wraz z rysunkiem montażowym oraz opisem dostarczonym przez dostawcę towaru. Organ dokonał analizy sprowadzanych przez spółkę w latach 2012-2014r. kabin prysznicowych, stwierdzając iż sposób ich opisu na fakturach jest taki sam a różnice w budowie nie dotyczą elementów zasadniczych. Skarżący sprowadzał bowiem kabiny prysznicowe tego samego rodzaju - niezmontowane kabiny, składające się z konstrukcji wykonanej z profili aluminiowych oraz paneli szklanych pełniących rolę drzwi i ścianek. Badając sposób oznaczania kabin dla potrzeb magazynowych, sposób ich oferowania do sprzedaży, jak również fakt, iż do każdej partii towaru o konkretnym symbolu przedkładany był ten sam certyfikat zgodności WE, niezależnie od dostawcy towaru- organ uznał że nie ma podstaw , aby sądzić, że sporne towary - pomimo, że były importowane w różnym przedziale czasowym - posiadały budowę różniącą je w sposób istotny z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej. Organ odwoławczy uznał zatem za nieuprawniony zarzut spółki, iż organ celny I instancji nie ustalił faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, nie zbadał i nie przeanalizował towaru oraz nie dokonał ustaleń, czy kabiny posiadały konstrukcję aluminiową oraz czy sposób łączenia elementów metalowych spełnia warunki do zakwalifikowania towaru jako konstrukcji. Wbrew zarzutom spółki ustalenia organu I instancji uznano za wystarczające, tym bardziej że skarżąca spółka mimo wynikającego z art.16 WKC obowiązku przechowywania dokumentów dla celów kontroli celnej przez okres określony obowiązującymi przepisami i nie krócej niż trzy lata – w prowadzonym postępowaniu negując ustalenia dokonane przez organ celny – nie przedstawiła żadnych dokumentów, które potwierdziłyby składane przez jej przedstawiciela oświadczenia w zakresie stanu towaru. Spółka ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że nie posiada zdjęć, ilustracji, czy folderów przedmiotowych kabin, że konstrukcja kabin była wielokrotnie zmieniana i modyfikowana w sposób bardzo istotny, i spółka nie może jednoznacznie określić sposobu montażu i łączenia elementów aluminiowych, a co za tym idzie precyzyjnie opisać konstrukcji danej kabiny w danym kontenerze. Powołując się na Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (zwane dalej ORINS), organ celny wyjaśnił, iż klasyfikację taryfową należy ustalać w pierwszej kolejności zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z kolejnymi regułami 2-6. Ponieważ we Wspólnej Taryfie Celnej nie przewidziano pozycji/podpozycji, w której występowałyby kabiny prysznicowe nie można wprost zastosować pierwszej z reguł, a złożoność budowy tychże kabin (różnorodność materiałów ) powoduje, że przy ich klasyfikacji korzystać należy z kolejnych reguł klasyfikacyjnych tj. reguły 2a ORINS, w myśl której wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego, znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Zgodnie z postanowieniami kolejnej reguły- 2 b ORINS wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji, bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Zgodnie z reguła 3 klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji ustala się biorąc po uwagę materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania. Elementy tworzące kabiny prysznicowe będące przedmiotem obrotu, wykonane zostały z różnych materiałów pełniących inne role: tafli szklanych stanowiących drzwi i ściany kabiny, elementów aluminiowych stanowiących konstrukcję nośną dla tafli szklanej, elementów montażowych (wkrętów, rolek) wykonanych z metalu, bądź z tworzywa sztucznego połączonego z metalem. Analizując budowę przedmiotowych kabin organ stwierdził, że zasadniczy charakter towarowi nadaje konstrukcja aluminiowa stanowiąca podstawę do zainstalowania paneli szklanych oraz mechanizmów do poruszania drzwiami. Rama nadaje kształt kabinie oraz stanowi oparcie dla wypełnienia szklanego. Zainstalowanie wypełnienia możliwe jest dopiero po zmontowaniu stabilnej konstrukcji i przytwierdzeniu jej do ścian/podłoża. W związku z powyższym za nieuzasadnione uznać należy zarzuty Strony skarżącej, iż organ dokonał błędnej wykładni reguły 3b przez co niewłaściwie ją zastosował. Organ zwrócił też uwagę, że sposób przeprowadzenia klasyfikacji przedmiotowych kabin prysznicowych zgodny jest z wytycznymi zawartymi w piśmie wyjaśniającym Ministerstwa Finansów znak PC4/8640/10/JKE,DCH/2011/686 z dnia 05.07.2011r., które w przypadku kabin prysznicowych bez brodzika, sugeruje dokonywanie klasyfikacji w oparciu o regułę 3 b ORINS. W takich przypadkach istota rzeczy sprowadza się do ustalenia materiału składowego, który nadaje towarowi zasadniczy charakter. Jeżeli za taki element zostanie uznana konstrukcja kabiny, towar powinien zostać sklasyfikowany do kodu CN 7610 90 90 Wspólnej Taryfy Celnej. Takie podejście do klasyfikacji tego typu kabin prysznicowych ujednolicone i ugruntowane zostało na obszarze Wspólnoty, o czym świadczą liczne wiążące informacje taryfowe wydawane w poszczególnych krajach członkowskich, w tym w Polsce chociażby decyzje WIT wydane dla Spółki A.w 2014r., czy decyzja WIT o nr PL-WIT-2011-01297 wydana dla innego podmiotu. Organ celny uznał zatem, że skoro budowa kabin A1900, A1900G, 1900W oparta jest na konstrukcji aluminiowej, składającej się z połączonych ze sobą w ramę profili aluminiowych, która zapewnia kształt i stanowi stelaż, do którego i w którym montowane są tafle szklane, to tym samym konstrukcja ta decyduje o charakterze towaru. Przedmiotowa konstrukcja aluminiowa nosi cechy konstrukcji aluminiowej w rozumieniu pozycji 7610 Wspólnej Taryfy Celnej, z wypełnieniem szklanym. Pozycja taryfowa 7610 odnosi się do "konstrukcji z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach" swym zakresem obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Zgodnie z Wyjaśnieniami do Systemu Zharmonizowanego odnoszącymi się do pozycji 7610 -postanowienia Not wyjaśniających do pozycji 7308 mają zastosowanie, z uwzględnieniem istniejących różnic, do niniejszej pozycji. W wypadku aluminium elementy konstrukcji mogą być czasem połączone ze sobą za pomocą żywic syntetycznych lub mieszanek gumowych zamiast typowego nitowania, skręcania śrubami itp. Ze względu na swą lekkość aluminium i jego stopy są czasami stosowane do wyrobu szkieletów strukturalnych, nadbudówek statków, mostów, drzwi przesuwnych, masztów sieci energetycznych lub masztów radiowych, wież wyciągowych, ram okien i drzwi, poręczy. W rozumieniu niniejszej pozycji konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane - zwykle pozostają w tym położeniu. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwek lub odlewów elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp. Takie konstrukcje często zawierają wyroby objęte innymi pozycjami, jak panele z siatki drucianej lub rozciąganego metalu objęte pozycją 7314. Części konstrukcji obejmują także zaciski i inne urządzenia, zaprojektowane specjalnie w celu łączenia elementów konstrukcji o kołowym przekroju poprzecznym (elementy rurowe i inne). Urządzenia te mają zwykle zgrubienia z otworami gwintowanymi, w które podczas montażu wkręca się śruby, mocujące zacisk na rurze. W pozycji tej klasyfikowana jest np. konstrukcja szklarni wykonana z aluminium. Organ wskazał, że w Wyjaśnieniach do Systemu Zharmonizowanego (do pozycji 7610) pojęcie "konstrukcja" oznacza zespół elementów, urządzeń itp. połączonych ze sobą w funkcjonalną całość - w tym: "konstrukcja metalowa", tj. konstrukcja utworzona z elementów metalowych, m.in. kształtowników, płaskowników i blach połączonych ze sobą za pomocą nitów, spoin spawalniczych, śrub lub oklein; "konstrukcja szkieletowa", tj. konstrukcja, której elementy tworzą szkielet przestrzenny; "konstrukcja mieszana", tj. konstrukcja, w której część elementów tworzy szkielet, a część przegrody budowlane. Z kolei "szkielet konstrukcji budowlanej" to ustrój konstrukcyjny w postaci przestrzennego układu połączonych prętów konstrukcyjnych. Powyższe zapisy odnośnie definicji "konstrukcji" i wymagań, które muszą być spełnione aby można było mówić o "konstrukcji z aluminium", są zgodne z zapisami zawartymi w Wyjaśnieniach do Systemu Zharmonizowanego (dot. pozycji 7610), zgodnie z którymi, elementy konstrukcji z aluminium są połączone ze sobą przy użyciu "typowego nitowania, skręcania śrubami itp.", jak również "mogą być czasem połączone za pomocą żywic syntetycznych lub mieszanek gumowych". Zatem elementy aluminiowe, które łączą się ze sobą za pomocą nitów, spoin spawalniczych, śrub lub oklein, tworząc konstrukcję szkieletową spełniają definicję aluminiowej konstrukcji, na której obsadzone są ścianki kabin. Analizując całokształt przepisów prawa obowiązujących w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów, jak również instrumentów wykorzystywanych pomocniczo przy klasyfikacji, organ odwoławczy uznał, że stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego w Krośnie zaprezentowane w zaskarżonych decyzjach jest prawidłowe. W odniesieniu do podatku od towarów i usług organ powołał się na art. 5 ust.1 pkt 3 i art.19 ust.7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. poz.1054 ze zm.), obowiązującej w dacie powstania obowiązku podatkowego, stwierdzając że obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego wobec tego w każdym przypadku, z którym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny wiąże powstanie długu celnego w przywozie, powstaje jednocześnie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów - stosownie do treści art.29 ust.13 cyt. ustawy - jest wartość celna powiększona o należne cło. Skoro zatem doszło do określenia długu celnego w nowych wysokościach- okoliczność ta ma bezpośredni wpływ na prawidłowe ustalenie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług powstałego z tytułu importu towaru – koniecznym było określenie podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości. W skargach na wyżej opisane decyzje w przedmiocie długu celnego, spółka, wnosząc o ich uchylenie w całości zarzuciła przedmiotowym decyzjom: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art.78 w związku z art.68 WKC przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez uznanie, iż dopuszczalna jest kontrola zgłoszenia w trybie art.78 w sytuacji, gdy zgłoszenie było uprzednio weryfikowane w trybie art.68 WKC - art.1 ust.2 lit.c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE Nr 256 z dnia 07.09.1987r. ze zm.) w związku z sekcją I A rozporządzenia Komisji UE nr 1006/2011 z dnia 27.09.2011r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z regułami wykładni w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów poprzez niewłaściwe zastosowanie reguły 3b prowadzące do przyjęcia, że ewentualnie mogące być zastosowane w kabinie prysznicowej typu A1900, A1900W i A1900G elementy aluminiowe mają dla tego typu towarów "zasadniczy charakter" pomimo braku takiego charakteru - § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej poprzez nieprawidłowe zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej - art. 220 ust.2 lit. b WKC poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie w postaci mylnego przyjęcia, iż nie zostały spełnione warunki zobowiązujące organ do odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności celnych w tym w szczególności, iż po stronie skarżącej nie istniała dobra wiara, podczas gdy wszystkie warunki obligujące do odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania niewątpliwie zostały spełnione 2. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie: - art.122 Ordynacji podatkowej w związku z art.73 ust.1 ustawy Prawo celne poprzez błędne ustalenia dotyczące stanu faktycznego - art.187 §1 Ordynacji podatkowej w związku z art.73 ust.1 ustawy Prawo celne poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób należyty całego materiału dowodowego w sprawie - art.191 Ordynacji podatkowej poprzez ustalenie okoliczności faktycznych będących podstawą wydanej decyzji bez zebrania koniecznych dla jej ustalenia dowodów - art.188 Ordynacji podatkowej poprzez niedopuszczenie jako dowodów w sprawie istotnych dla wyjaśnienia sprawy dokumentów, - art. 13 §5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. kodeks celny (t.j. Dz. U. nr 75 z 2001, poz. 802) poprzez przypisanie niewłaściwego kodu taryfy celnej kabinom prysznicowym. Skarżąca podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu, wskazując na szereg nieścisłości dotyczących stanu faktycznego ustalonego przez organy celne, które zanegowały możliwość sprowadzania przez spółkę w 2012r. kabin o konstrukcji bezramowej oraz podważając wartość dowodową źródeł wykorzystanych przez organ. Podkreśliła również nieprawidłowość zastosowanych przez organ reguł Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) w odniesieniu do przesłanki składnika który nadaje zasadniczy charakter, wyrobowi złożonemu z różnych materiałów bądź składników. W ocenie spółki bowiem, zasadniczy charakter spornym kabinom prysznicowym - zarówno jeśli chodzi o funkcję tego wyrobu jak i stosunek procentowy zastosowanych do ich wytworzenia materiałów – nadaje nie sama konstrukcja aluminiowa, ale jej wypełnienie tj. szklane ściany i drzwi kabiny, dzięki którym to elementom kabina prysznicowa może być w ogóle wykorzystywana zgodnie z przeznaczeniem. Sama konstrukcja aluminiowa nie nadaje wyrobowi zasadniczego charakteru. Strona podniosła również zaistnienie przesłanki dobrej wiary po stronie pracowników spółki, przez co na mocy art. 22 ust 2 lit b WKC wyłączona została w przedmiotowej sprawie możliwość retrospektywnego zaksięgowania kwoty ustalonego długu celnego. Analogiczne zarzuty podniosła spółka w skargach na decyzje w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, będących konsekwencją zapadłych decyzji w przedmiocie długu celnego. W odpowiedzi na skargę organ celny podtrzymał dotychczasowe stanowisko w prawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skargi są bezzasadne. Organy zasadnie przyjęły, że dokumentacja fotograficzna kabiny prysznicowej model A1900 zalegająca pod zgłoszeniem celnym OGL/404010/001695 z dnia 4 czerwca 2012r., przedłożona przez skarżącą Spółkę, jest tożsama z kabiną zgłoszoną do procedury celnej w Urzędzie Celnym, który zmieniał klasyfikację przedstawionej mu do procedury celnej w dniu 17 lutego 2012r. kabiny prysznicowej z kodu 70200080 na 76109090. W oparciu o materiał zdjęciowy z 2014r. pozyskany ze stron internetowych można było stwierdzić, że firma H. Co. LTD prezentowała do sprzedaży kabiny A1900 i A1900G, które za każdym razem odpowiadają sobie pod względem zasadniczych elementów budowy tj. aluminiowych konstrukcji i szklanych paneli pełniących rolę drzwi i ścianek i były to w istocie towary tożsame o niezmienionej budowie w latach 2012-2014. W oparciu o powyższe dane organy doszły do słusznego wniosku, że wszystkie prezentowane kabiny model A1900 i A1900G zbudowane były z dwóch półokrągłych poziomych profili aluminiowych, połączonych z dwoma profilami pionowymi tworząc ramę zamkniętą kabiny prysznicowej. W powyższej ramie osadzone były szklane ścianki boczne w sposób noszący cechy mocowania liniowego a także zamontowane przesuwane drzwi. Profile pionowe przymocowywane były do ścian pomieszczenia, co nadawało stelażom stabilność, a kształt i wymiary aluminiowych profili determinowały kształt i wymiary szklanych elementów oraz kształt i wymiary kabin. Sama Spółka wyjaśniła, że kabiny o w/w modelach (bez brodzików) składają się z konstrukcji wykonanych z profili aluminiowych w kolorze chromowym oraz paneli szklanych wykonanych ze szkła hartowanego bezpiecznego pełniących rolę drzwi i ścianek oraz uszczelek, rolek i uchwytów, a zastosowane w nich profile pionowe i poziome montuje się ze sobą za pomocą wkrętów. Powyższe potwierdza opis towaru na fakturach dostawcy. Powyższy materiał dowodowy pozwalał przyjąć, że skarżąca Spółka sprowadzała kabiny prysznicowe, charakteryzujące się konstrukcją wykonaną z profili aluminiowych oraz paneli szklanych pełniących rolę drzwi i ścianek, a pomimo, że importowała je w różnym przedziale czasowym, to ich budowa nie różniła się w sposób istotny z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej. Oznaczenie kabin dokonywane przez skarżącą Spółkę było tożsame z oznaczeniem dokonywanym przez chińskiego dostawcę, co wynika choćby z gazetek reklamowych skarżącej Spółki, tj. z sierpnia 2012r. – kabiny A1900 i A1900W, z kwietnia 2013r. – kabiny A1900 i 1900W, z grudnia 2013r. – kabiny A1900 i A1900W, z września 2014r. – kabina A1900, z października 2014r. – kabina A1900W oraz ze stycznia 2015r. – kabina A1900. Ponadto skarżąca Spółka przedkładała takie same certyfikaty do wszystkich kontrolowanych zgłoszeń kabin z 2012r., odnośnie których istniał wymóg składania dokumentacji papierowej. To również świadczy o tym, że przedmiotem importu były takie same kabiny. Ponadto decyzje WIT o nr (...) oraz (...) udzielone skarżącej Spółce w 2014r., wskazują, że kabina prysznicowa model A1900 została zaklasyfikowana do pozycji taryfowej 7610 90 90. W ramach swobodnej oceny dowodów organy uznały za niewiarygodny e-mail – wysłany z adresu [...].com z dnia 4 lutego 2015r. Przedstawiono szczegółowe powody dlaczego nie uznano go za wiarygodny, a mianowicie: wychodzi poza zakres zadanego pytania, wiadomość podpisała Tina, która nie podała, ani nazwiska, ani funkcji pełnionej w firmie, brak jakichkolwiek danych identyfikujących firmę, informacje zawarte w tej wiadomości zostały powielone w formalnym piśmie i podpisane przez osobę pełniącą funkcję sales manager (T. Z.) i opieczętowane pieczęcią H. Co., LTD., a do organu przekazane przez skarżącą Spółkę pomimo, że to nie ona zadała zapytanie. Również ocena organu, o znikomej wartości dowodowej oświadczenia chińskiego kontrahenta z dnia 20 listopada 2014r. mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wymienionej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Organ miał na względzie, że początkowo przedłożone zostało w formie kserokopii i nie zawierało żadnych danych identyfikujących osobę, która je podpisała. Strona poświadczyła sama, że jest ono zgodne z oryginałem, którego nie przedłożyła. Oświadczenie to zostało uzupełnione o dane osoby deklarującej i przedłożone w organie I instancji w dniu 16 kwietnia 2015r. Znamienne jest, że oświadczenie dotyczy towarów zapakowanych w kontenery o innych numerach, niż towar zgłoszony do procedury celnej według dokumentu SAD zarejestrowanego pod pozycją [...]. Organy miały na względzie, iż aby przeprowadzić w sposób właściwy proces klasyfikacji należy postępować zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie zasadami zawartymi w 6 Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (zwanych dalej ORINS). Najważniejszą jest reguła nr 1, w myśl której - klasyfikację taryfową należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2-6. Ponieważ we Wspólnej Taryfie Celnej nie przewidziano pozycji/podpozycji, w której występowałyby kabiny prysznicowe, wobec czego reguły nr 1 ORINS nie można było zastosować. Ponieważ kabiny prysznicowe zbudowane są z różnych elementów, przy ich klasyfikacji należy korzystać z dalszych reguł klasyfikacyjnych. Ponieważ kabiny sprowadzane były w stanie rozmontowanym, przy klasyfikacji znajdzie zastosowanie reguła 2 a ORINS, zgodnie z którą, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Z postanowień kolejnej reguły 2 b ORINS wynika, że wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji, bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3. Reguła 3 stanowi, że jeżeli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący: pozycja, określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy, ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. W przypadku, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów czy substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za równorzędne nawet, gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny. do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania. jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3 a lub 3 b, należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania. Niewątpliwie elementy tworzące zaimportowane przez skarżącą Spółkę kabiny prysznicowe składały się z różnych materiałów pełniących inną rolę: tafla szklana stanowiła ścianki/drzwi kabiny i umożliwiała oddzielenie kabiny od reszty pomieszczenia tak, aby można było korzystać z prysznica bez wylewania się wody z poza kabiny; elementy aluminiowe stanowiły części konstrukcyjne/nośne dla tafli szklanej. Oprócz tego wykorzystywane były elementy montażowe (wkręty, rolki), wykonane z metalu lub tworzywa sztucznego. Jednakże zasadniczy charakter kabinie nadała konstrukcja aluminiowa stanowiąca podstawę do zainstalowania paneli szklanych oraz mechanizmów do poruszania drzwiami. Rama nadała kształt kabinie oraz stanowiła oparcie dla wypełnienia szklanego. Zainstalowanie wypełnienia możliwe było dopiero po zmontowaniu stabilnej konstrukcji i przytwierdzeniu jej do ścian/podłoża. Ponadto takie klasyfikowanie tego typu kabin prysznicowych ujednolicone jest i ugruntowane na obszarze Wspólnoty, o czym świadczą liczne wiążące informacje taryfowe wydawane w poszczególnych krajach. Wobec powyższych nie można było uznać za słuszny zarzut błędnej wykładni reguły 3 b ORINS. Ponieważ budowa kabin A1900, A1900G, 1900W oparta była na konstrukcji aluminiowej, składającej się z połączonych ze sobą w ramę profili aluminiowych, które zapewniały kształt i stanowiły stelaż, w którym montowane były tafle szklane, wobec czego konstrukcja ta decyduje o charakterze towaru i powoduje zasadność zaliczenia objętych postępowaniem kabin prysznicowych do pozycji 7610 Wspólnej Taryfy Celnej. Pozycja taryfowa 7610 obejmuje "konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach" swym zakresem obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Zgodnie z definicjami zawartymi w Leksykonie Naukowo-Technicznym (Wydawnictwo Naukowo -Techniczne Warszawa, 1972, 2001 r.) i Wyjaśnieniami do Systemu Zharmonizowanego - do pozycji 7610, pojęcie "konstrukcja" oznacza zespół elementów, urządzeń itp. połączonych ze sobą w funkcjonalną całość - w tym: "konstrukcja metalowa", tj. konstrukcja utworzona z elementów metalowych, m.in. kształtowników, płaskowników i blach połączonych ze sobą za pomocą nitów, spoin spawalniczych, śrub lub oklein; "konstrukcja szkieletowa", tj. konstrukcja, której elementy tworzą szkielet przestrzenny; "konstrukcja mieszana", tj. konstrukcja, w której część elementów tworzy szkielet, a część przegrody budowlane. Natomiast "szkielet konstrukcji budowlanej" to ustrój konstrukcyjny w postaci przestrzennego układu połączonych prętów konstrukcyjnych. Te zapisy odnośnie definicji "konstrukcji", są zgodne z zapisami zawartymi w Wyjaśnieniach do Systemu Zharmonizowanego dotyczącego pozycji 7610, zgodnie z którymi, elementy konstrukcji z aluminium są połączone ze sobą przy użyciu "typowego nitowania, skręcania śrubami", jak również "mogą być czasem połączone za pomocą żywic syntetycznych lub mieszanek gumowych". Wobec czego opisane wyżej elementy aluminiowe, które łączą się ze sobą za pomocą nitów, spoin spawalniczych, śrub lub oklein, tworzą konstrukcję aluminiową, o której mowa w pozycji 7610 Wspólnej Taryfy Celnej. W wyroku z dnia 22 kwietnia 2008r. sygn. akt V SA/Wa WSA w Warszawie istotnie zaklasyfikował zaimportowane kabiny prysznicowe do kodu 7020, jednakże nie można stwierdzić, że były to takie same kabiny prysznicowe, jak importowane przez skarżącą Spółkę. Zasadne jest stanowisko organów, iż skarżąca Spółka nie dopełniła wymagań stawianych jej przez art. 16 i 14 WKC. Art. 16 WKC stanowi, że osoby, których to dotyczy, przechowują dla celów kontroli celnej przez okres określony obowiązującymi przepisami i nie krócej niż 3 lata, dokumenty wymienione, o których mowa w art. 14 w jakiejkolwiek byłyby postaci. Dalej przepis ten stanowi, że okres ten rozpoczyna swój bieg od chwili określonej w punktach a, b, c i d. W interesie skarżącej Spółki leżało udokumentowanie zasadności zastosowanej przez nią klasyfikacji, właściwie powyższy przepis ma zapobiec pozbywaniu się dokumentów związanych z importem przez podmiot dokonujący takiego importu. Powyższy przepis nie precyzuje rodzaju dokumentów, jednakże w interesie importera jest posiadanie wszelkich istotnych dokumentów związanych z importem. Zgodnie z art.14 WKC, dla celów stosowania przepisów prawa celnego, każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w operacjach dokonywanych w ramach wymiany towarowej dostarcza organom celnym, na ich żądanie i w ewentualnie wyznaczonym terminie, wszelkie dokumenty i informacje, w jakiejkolwiek formie, jak również udziela im wszelkiej niezbędnej pomocy. Według treści art.9 Prawa celnego termin przechowywania dokumentów, o którym mowa w art.16 WKC, wynosi 5 lat. Również przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29.10.2009r. w sprawie rodzaju dokumentów mających znaczenie dla kontroli wykonywanych przez Służbę Celną a także osób obowiązanych do ich przechowywania (Dz.U. Nr 182 poz.1424) zobowiązują osobę korzystającą z procedur celnych do przechowywania dokumentów w postaci faktur, kontraktów, umów, świadectw pochodzenia i innych służących do ustalania wartości celnej, warunków dostawy, klasyfikacji taryfowej, kraju pochodzenia towaru oraz potwierdzających spełnienie warunków wymaganych do korzystania z preferencji celnych. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca Spółka przedłożyła jedynie oświadczenie chińskiego dostawcy z dnia 20 listopada 2014r., które z przyczyn wyżej przedstawionych nie zostało uznane przez organy za wiarygodne. Zauważyć należy, że zgłoszenie celne dokonywane jest na sformalizowanym dokumencie, którego wypełnienie rodzi ten skutek, że bez względu na jego prawidłowość materialną, organ celny zobowiązany jest powyższy dokument przyjąć, jeżeli wraz z nim nastąpi przedstawienie towaru – art. 63 WKC. Przyjęcie zgłoszenia celnego jest czynnością materialno-techniczną, której dokonanie powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną oraz stanowi podstawę do zaksięgowania należności celnych. Art. 23 ust. 1 Prawa celnego wprowadza zasadę wypełnienia zgłoszeń celnych zgodnie z techniką samoobliczenia. Zgłaszający zgodnie z art. 199 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. L 253 z dnia 11.X.1993r. ze zm.) ponosi odpowiedzialność za podane w zgłoszeniu dane. Według art. 71 WKC podstawą stosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą objęte są towary, stanowią wyniki dokonanej weryfikacji zgłoszenia. W przypadku niedokonania weryfikacji zgłoszenia, przepisy określone w ust. 1 stosuje się na podstawie danych podanych w zgłoszeniu, w takim zakresie w jakim pozwalają na to dostępne dane. Po zwolnieniu towarów organy celne mogą przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych w oparciu o art. 78 WKC – tzw. kontrola a posteriori. Działania kontrolne mogą być podejmowane zarówno na wniosek jak i z urzędu. Dane zawarte w zgłoszeniu celnym korzystają z domniemania prawdziwości, aż do czasu ewentualnego ich obalenia. Zawsze w razie stwierdzenia naruszenia przepisów procedury celnej, a więc w sytuacji gdy powyższe przepisy zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne muszą podjąć niezbędne działania dla uregulowania sytuacji, w oparciu o nowe dane. Z akt administracyjnych wynika, że zgłoszenia celne poddane zostały weryfikacji polegającej jedynie na kontroli dokumentów. Jak wynika z adnotacji na odwrocie kart zgłoszenia, organ celny zbadał treść deklaracji dotyczącej poz. 2, 4, 8, klasyfikację, kod procedury i załączone dokumenty, nie stwierdzając nieprawidłowości. Nie przeprowadzono natomiast rewizji celnej towaru. Pełna wiedza o towarze, niezbędna do jego prawidłowej klasyfikacji, została zgromadzona dopiero na etapie kontroli firmy oraz po wszczęciu postępowania celnego. Art. 220 ust. lit. b WKC, stanowi, iż zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych, nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów, który to błąd nie mógł zostać wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności, działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów dotyczących zgłoszenia celnego. W przypadku przedmiotowych zgłoszeń celnych organ dokonał czynności wymienionych w polu J, tj. przeprowadzono weryfikację, częściową kontrolę dokumentów. Zbadano treść deklaracji w części opisującej towar, jego taryfikację, kod procedury, załączone dokumenty i nieprawidłowości nie stwierdzono. Rewizja celna towaru nie była przeprowadzona. Organ nie posiadał więc wszystkich wiadomości o towarze, niezbędnych do prawidłowej klasyfikacji, w dniu dokonania zgłoszeń celnych. Natomiast skarżąca Spółka miała świadomość tego, że takie kabiny prysznicowe zostały zaklasyfikowane przez Urząd Celny do kodu 7610.Brak było więc podstaw do odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego. Natomiast przepisy § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w Sprawie Ustanowienia Taryfy celnej oraz art. 13 § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny, w ogóle nie były stosowane, dlatego nie mogły zostać naruszone. W skardze zawarty został wniosek o dopuszczenie dowodu z szeregu dokumentów szczegółowo w niej opisanych, który został w oparciu o art. 106 § 3 P.p.s.a. oddalony, albowiem z uwagi na ilość i obszerność tych dokumentów spowodowałoby to przedłużenie postępowania. Ponieważ organy nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego, skargi jako bezzasadne podlegały oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.