II SAB/Rz 88/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Burmistrza [...] w sprawie przyznania zasiłku stałego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. II SAB/Rz 88/15 Uzasadnienie Na rozprawie w dniu 15 września 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 379/15 ze skargi M. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) z 21 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 1322/13, w przedmiocie zasiłku stałego - skarżący na pytanie Sądu oświadczył, że nie żąda wykonania ww. wyroku. Padał, że wobec zmiany przepisów ta sprawa jest bezprzedmiotowa, a jego skarga dotyczy bezczynności Burmistrza [...]. W związku z powyższym Sąd postanowił wyłączyć skargę na bezczynność Burmistrza do odrębnego rozpoznania, sprawa ta został zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Rz 88/15. Pismem z 17 września 2015 r. WSA wezwał skarżącego o sprecyzowanie skargi poprzez wskazanie dokładnie postępowania dotkniętego bezczynnością Burmistrza oraz wskazania, że niniejsza skarga poprzedzona była zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia z art. 37 § 1 K.p.a., stosowanie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r. M. M. nadał w urzędzie pocztowym do Sądu pismo z 22 września 2015 r. wraz załącznikami, które nie zawiera sprecyzowania skargi. Skarżący nie wykazał również, że przed wniesieniem skargi do WSA złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 2 P.p.s.a określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. W świetle tej regulacji na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem. Tak więc wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe tylko wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie M. M. zarzucił Burmistrzowi bezczynność w sprawie przyznania zasiłku stałego. Oznacza to, iż zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. skarżący przed złożeniem skargi powinien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem skarżący na wezwanie Sądu nie wykazał, że skarga została poprzedzona zażaleniem, a z akt sprawy wynika, iż tego nie uczynił. Nadto skarżący nie sprecyzował skargi. Ponieważ M. M. przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Burmistrza nie złożył określonego wyżej zażalenia, w tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.