IV SA/Wr 491/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu D. na czynność Gminy Miejskiej D. w przedmiocie odmowy poniesienia wydatków z tytułu umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Przedmiotem skargi Powiatu D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest czynność Gminy Miejskiej D. w przedmiocie odmowy poniesienia wydatków z tytułu umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając przedmiotową skargę należy w pierwszej kolejności zauważyć, że stosowanie do treści art. 3 § 2 pkt. 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie na akty i czynności enumeratywnie w powyższym przepisie wymienione. W szczególności, skarga do sądu przysługuje, na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 powołanej powyżej ustawy na decyzje administracyjne wydawane w ramach postępowania administracyjnego. Okoliczność powyższa jest o tyle istotna, że choć w przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Gminy Miejskiej D. w przedmiocie odmowy poniesienia wydatków z tytułu umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej to przed jej merytoryczną oceną konieczne jest uwzględnienie treści art. 191 ust. 9 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887, ze zm.) regulującego zasady zwrotu wydatków na utrzymanie i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej. Z treści tego przepisu wynika, że w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej albo w rodzinnym domu dziecka gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej ponosi odpowiednio wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 tego przepisu, w wysokości: 1) 10% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka - w pierwszym roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej, 2) 30% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka - w drugim roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej, 3) 50% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka - w trzecim roku i następnych latach pobytu dziecka w pieczy zastępczej. Przepisy ust. 2-4 art. 191 powołanej ustawy stosuje się odpowiednio. Z powołanego przepisu nie wynika, aby zwrot wydatków na utrzymanie i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej podlegał rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Przepis ten nie odnosi się do organów, lecz do samych gmin, zatem do osób prawnych i dlatego spór o zwrot wydatków na utrzymanie i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej nie ma administracyjnego charakteru, lecz stanowi sprawę cywilną w rozumieniu ust. 1 k.p.c. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt I OW 73/06, z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt I OW 263/13, publ. w CBOSA). Skoro rozliczenia między gminami następujące na podstawie art. 191 ust. 9 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej nie są załatwiane w formie decyzji administracyjnej, to tym skarga na czynność Gminy Miejskiej D. w przedmiocie odmowy poniesienia wydatków z tytułu umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej nie stanowi aktu podlegającego sądowej kontroli. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.