II OZ 348/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 950/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 950/15 odmówił Z. C. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z jego skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sądowym rozstrzygnięcie jest aktem odmownym, nie kwalifikuje się więc do wstrzymania jego wykonania. Nie nakłada ono na strony żadnych obowiązków, ani nie przyznaje im uprawnień. Ochrona tymczasowa wobec zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., nie może mieć więc zastosowania, ponieważ zaskarżony akt nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. C., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że ogrodzenie działki o nr ew. [...] położonej w miejscowości K. gm. P. i może stwarzać zagrożenie dla ludzi i zwierząt. W odpowiedzi na zażalenie H. M. wniosła o jego oddalenie. Pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. Z. C. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji słusznie zauważył, że wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie powołanego przepisu nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydanych przez te organy. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś (red.). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r. sygn. SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Niezbędną zatem przesłanką przyznania ochrony tymczasowej jest między innymi możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony(por. postanowienia NSA: z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. II GZ 190/07; z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 24/11). Objęte skargą w niniejszej sprawie postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia do takich aktów nie należy. Z tych też względów nie może strona skarżąca skutecznie wywodzić naruszenia w warunkach przedmiotowej sprawy art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne. Trafnie tym samym wskazał Sąd pierwszej instancji, że zaskarżone postanowienie z uwagi na jego charakter nie uzasadnia wstrzymania tego aktu. W postanowieniu tym nie można, bowiem odnaleźć takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych we wskazanym przepisie. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji nie dokonywał oceny co do możliwości zaistnienia wobec skarżącego przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.