II SA/Wa 1250/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-16
Skład orzekający: Olga Żurawska - Matusiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Przewodniczącego Rady Gminy, będące odpowiedzią na żądanie wypłaty diet, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym lub art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy dotyczącej roszczeń o zapłatę należności, w tym diet za sprawowanie funkcji sołtysa, gdyż takie sprawy należą do właściwości sądów powszechnych. Pismo Przewodniczącego Rady Gminy, będące odpowiedzią na żądanie wypłaty diet, nie jest uchwałą ani zarządzeniem, a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z tym, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący, będący radnym i sołtysem, zwrócił się do Wójta Gminy o wypłatę zaległych diet za pełnienie funkcji sołtysa. Przewodniczący Rady Gminy poinformował go, że przysługuje mu jedna dieta w wysokości ustalonej dla radnego, zgodnie z uchwałą Rady Gminy. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę odpowiedź, domagając się uchylenia stanowiska organu i wypłaty należnych diet. Organ w odpowiedzi podtrzymał swoje stanowisko.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na odmowę wypłaty diety z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przez Radę Gminy [...] postanawia: - odrzucić skargę -
J. D., radny Rady Gminy [...], pełniący jednocześnie funkcję sołtysa [...], zwrócił się pismem z dnia 31 marca 2015 r. do Wójta Gminy [...] o natychmiastowe wypłacenie mu zaległych diet za udział w sesjach Rady Gminy, jako sołtysowi wsi [...].
W odpowiedzi na pismo z dnia 31 marca 2015 r., Przewodniczący Rady Gminy [...] poinformował J. D. (pismem z dnia [...] maja 2015 r.), że zgodnie z uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., radnemu pełniącemu jednocześnie funkcję sołtysa, przysługuje jedna dieta w wysokości ustalonej dla radnego.
Pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na odpowiedź Przewodniczącego Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2015 r. (nr [...]) odmawiającą wypłaty zaległych diet.
Powołując się na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2013.594 j.t.), skarżący wniósł o uchylenie stanowiska organu w przedmiocie odmowy wypłaty diet, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania i nakazanie wypłaty należnych diet.
Odpowiadając na skargę, Wójt Gminy [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko, zgodnie z którym radnemu pełniącemu jednocześnie funkcję sołtysa, przysługuje jedna dieta w wysokości ustalonej dla radnego i wniósł o nieuwzględnienie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z kolei art. 3 § 3 p.p.s.a. mówi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Jak wynika z powyższego wyliczenia, kognicji sądów administracyjnych nie zostały poddane sprawy roszczeń o zapłatę należności, w tym diet za sprawowanie funkcji sołtysa, gdyż pozostawiono je we właściwości sądów powszechnych.
Także przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, na który powołuje się skarżący, nie daje podstaw do uznania kognicji sądu administracyjnego w zakresie wniesionej skargi. W myśl tego przepisu dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego każdemu czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. W takiej sytuacji, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, można zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi J. D. jest pismo Przewodniczącego Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2015 r. (nr [...]), stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 31 marca 2015 r. skierowane do Wójta Gminy [...] o natychmiastowe wypłacenie mu zaległych diet za pełnienie funkcji sołtysa. Powyższe pismo z dnia [...] maja 2015 r. nie stanowi uchwały ani zarządzenia, zatem nie może być również zaskarżone, na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do sądu administracyjnego.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, z mocy powołanego przepisu, należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło